2 Samuel 12
12:1 ေနာက္တစ္ဖန္ ထာဝရဘုရားသည္ ပေရာဖက္နာသန္ကို ဒါဝိဒ္ထံသို႔ ေစလႊတ္ေတာ္မူသျဖင့္၊ နာသန္သည္ဝင္၍၊ အရွင္မင္းႀကီး၊ ဤမည္ေသာၿမိဳ႕တြင္ သူေဌးတစ္ဦး၊ ဆင္းရဲသားတစ္ဦးရွိပါ၏။
12:2 သူေဌးသည္ အလြန္မ်ားစြာေသာ သိုးႏြားမွစသည္တို႔ႏွင့္ ႂကြယ္ဝျပည့္စုံပါ၏။
12:3 ဆင္းရဲသားမူကား၊ မိမိဝယ္၍ ေမြးစားေသာသိုးမကေလး တစ္ေကာင္တည္းမွတစ္ပါး တျခားေသာဥစၥာမရွိပါ။ ထိုသိုးမကေလးသည္ အရွင္ႏွင့္လည္းေကာင္း၊ အရွင္၏ သားသမီးတို႔ႏွင့္လည္းေကာင္း ေပါင္း၍ ႀကီးပြား၏။ အရွင္၏အစာကို စားတတ္၏။ အရွင္၏ေရခြက္၌ ေသာက္တတ္၏။ အရွင္၏ရင္ခြင္၌အိပ္၍ သမီးကဲ့သို႔ျဖစ္၏။
12:4 သူေဌးအိမ္သို႔ ဧည့္သည္တစ္ဦးေရာက္၍ သူေဌးသည္ ဧည့္သည္ကိုလုပ္ေကၽြးဖို႔ မိမိသိုးႏြားမ်ားကို ႏွေျမာေသာေၾကာင့္ မယူ၊ ဆင္းရဲသား၏ သိုးမကေလးကိုယူ၍ ဧည့္သည္ကိုလုပ္ေကၽြးဖို႔ ခ်က္ပါသည္ဟု ေလၽွာက္ေလေသာ္၊
12:5 ဒါဝိဒ္သည္ ထိုသူေဌးကို ျပင္းစြာအမ်က္ထြက္၍၊ ထာဝရဘုရား အသက္ရွင္ေတာ္မူသည္အတိုင္း ထိုသို႔ျပဳေသာသူသည္ အမွန္ေသရမည္။
12:6 က႐ုဏာစိတ္မရွိဘဲ ထိုအမွုကိုျပဳေသာေၾကာင့္၊ ထိုသိုးမကေလးအတြက္ ေလးဆျပန္ေပးရမည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။
12:7 နာသန္ကလည္း၊ ထိုသူသည္ကား အျခားသူမဟုတ္။ ကိုယ္ေတာ္ပင္ ျဖစ္ပါ၏။ ဣသေရလအမ်ိဳး၏ ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ ငါသည္ ဘိသိက္ေပး၍ သင့္ကို ဣသေရလရွင္ဘုရင္အရာ၌ ခန္႔ထားၿပီ။ ေရွာလုလက္မွလည္း ကယ္လႊတ္ၿပီ။
12:8 သင့္သခင္၏ အေဆြအမ်ိဳးကိုလည္းေကာင္း၊ သင့္သခင္၏မယားတို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ သင္၏ရင္ခြင္၌ ငါအပ္ေပးၿပီ။ ဣသေရလအမ်ိဳးႏွင့္ ယုဒအမ်ိဳးကို ငါေပးၿပီ။ ထိုအရာမ်ားမေလာက္လၽွင္ အျခားတစ္ပါးေသာအရာရာတို႔ကို ေပးျခင္းငွာ ငါအလိုရွိ၏။
12:9 သင္သည္ ထာဝရဘုရား၏ ပညတ္တရားေတာ္ကိုမထီမဲ့ျမင္ျပဳ၍ ေရွ႕ေတာ္၌ဒုစရိုက္ကို အဘယ္ေၾကာင့္ ျပဳဘိသနည္း။ ဟိတၱိလူ၊ ဥရိယ၏အသက္ကို ဓားျဖင့္သတ္၍ သူ၏မယားကို သိမ္းေလၿပီတကား။ ထိုသူကို အမၼဳန္အမ်ိဳးသားဓားႏွင့္ သတ္ေလၿပီတကား။
12:10 ယခုမွာသင္သည္ ငါ့ကိုမထီမဲ့ျမင္ျပဳ၍ ဟိတၱိလူ၊ ဥရိယ၏မယားကိုသိမ္းေသာေၾကာင့္၊ သင့္အေဆြအမ်ိဳးတို႔သည္ ဓားေဘးႏွင့္အစဥ္ ေတြ႕ၾကဳံရၾကလိမ့္မည္။
12:11 ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ သင္၌ ရန္ဘက္ျပဳေသာသူကို သင္၏အေဆြအမ်ိဳးတို႔အထဲက ငါေပၚေစမည္။ သင့္မ်က္ေမွာက္တြင္ သင္၏မယားတို႔ကိုငါယူ၍ သင့္အိမ္နီးခ်င္း၌အပ္သျဖင့္၊ သူသည္ ေနေရွ႕မွာ သင္၏မယားတို႔ႏွင့္ ေပါင္းေဖာ္လိမ့္မည္။
12:12 သင္သည္ ဤအမွုကို မထင္မရွားျပဳေသာ္လည္း၊ ေနေရွ႕မွာငါလွန္ျပမည္ဟု ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူေသာစကားကို ျပန္ၾကားေလ၏။
12:13 ဒါဝိဒ္ကလည္း၊ ငါသည္ ထာဝရဘုရားကို ျပစ္မွားပါၿပီဟု နာသန္အားဝန္ခ်၍ နာသန္က၊ အသက္ေတာ္ကို ခ်မ္းသာေစျခင္းငွာ၊ ထာဝရဘုရားသည္ ကိုယ္ေတာ္အျပစ္ကို ပယ္ေတာ္မူၿပီ။
12:14 သို႔ေသာ္လည္း ကိုယ္ေတာ္သည္ ထိုသို႔ျပစ္မွားေသာအားျဖင့္၊ ကဲ့ရဲ့စရာအခြင့္ႀကီးကို ထာဝရဘုရား၏ရန္သူတို႔အားေပးေသာေၾကာင့္၊ ယခုျမင္ေသာသားသည္ ဆက္ဆက္ေသရမည္ဟု ဒါဝိဒ္အားေလၽွာက္ဆိုၿပီးလၽွင္၊
12:15 နန္းေတာ္မွ ထြက္သြားေသာေနာက္၊ ထာဝရဘုရားသည္ ဒဏ္ခတ္ေတာ္မူသျဖင့္၊ ဥရိယမယားတြင္ ဖြားျမင္ေသာဒါဝိဒ္၏သားသည္ ျပင္းစြာေသာေဝဒနာကို ခံရ၏။
12:16 ဒါဝိဒ္သည္ သူငယ္အတြက္ ထာဝရဘုရားအား ေတာင္းပန္ေလ၏။ အစာကိုေရွာင္လ်က္၊ အထဲသို႔ဝင္၍ တစ္ညလုံးေျမေပၚမွာ အိပ္လ်က္ေန၏။
12:17 နန္းေတာ္သား အသက္ႀကီးသူတို႔သည္ထ၍ ကိုယ္ေတာ္ကို ခ်ီႂကြအံ့ေသာငွာ ခ်ဥ္းကပ္ၾကေသာ္လည္း၊ ဒါဝိဒ္သည္ျငင္းပယ္၍ သူတို႔ႏွင့္အတူ အစာမစားဘဲေန၏။
12:18 ခုနစ္ရက္ေစ့ေသာ္ သူငယ္ေသ၏။ ဒါဝိဒ္၏ကၽြန္တို႔ကလည္း၊ သူငယ္အသက္ရွင္စဥ္အခါ ငါတို႔ေလၽွာက္ေသာစကားကို နားေထာင္ေတာ္မမူသည္ျဖစ္၍၊ သူငယ္ေသေၾကာင္းကို ေလၽွာက္လၽွင္ အလြန္ကိုယ္ကိုကိုယ္ ညႇဥ္းဆဲေတာ္မူလိမ့္မည္ဟုဆိုလ်က္ သူငယ္ေသေၾကာင္းကို မေလၽွာက္ဝံ့ၾက။
12:19 သို႔ရာတြင္ ကၽြန္တို႔သည္ တိုးတိုးေျပာေသာစကားကို ဒါဝိဒ္သည္ၾကားလၽွင္၊ သူငယ္ေသေၾကာင္းကိုရိပ္မိသျဖင့္၊ သူငယ္ေသၿပီေလာဟု ကၽြန္တို႔ကို ေမးေတာ္မူ၏။ သူတို႔ကလည္း ေသပါၿပီဟု ေလၽွာက္ၾက၏။
12:20 ထိုအခါ ဒါဝိဒ္သည္ ေျမမွထ၍ ေရခ်ိဳးျခင္း၊ ဆီလိမ္းျခင္း၊ အဝတ္လဲျခင္းကို ျပဳၿပီးလၽွင္၊ ထာဝရဘုရား၏ အိမ္ေတာ္သို႔သြား၍ ကိုးကြယ္၏။ ထိုေနာက္ နန္းေတာ္သို႔ျပန္လာ၍ စားစရာကိုေတာင္းေသာအခါ၊ ကၽြန္တို႔သည္ စားပြဲေတာ္ကိုျပင္၍ မင္းႀကီးသည္ စားေတာ္မူ၏။
12:21 ကၽြန္တို႔ကလည္း၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ အဘယ္သို႔ ျပဳေတာ္မူသနည္း။ သူငယ္အသက္ရွင္စဥ္အခါ၊ သူငယ္အတြက္ အစာေရွာင္လ်က္ ငိုေႂကြးလ်က္ ေနေတာ္မူ၏။ သူငယ္ေသေသာအခါ ထ၍ စားေတာ္ေခၚပါသည္တကားဟု ေလၽွာက္လၽွင္၊
12:22 ဒါဝိဒ္က၊ သူငယ္အသက္ရွင္စဥ္အခါ ဘုရားသခင္သည္ ငါ့ကိုသနားေတာ္မူ၍၊ သူငယ္အသက္ကို ခ်မ္းသာေပးေတာ္မူမည္ မမူမည္ကို အဘယ္သူ ဆိုနိုင္သနည္းဟု ေအာက္ေမ့လ်က္ ငါသည္အစာေရွာင္၍ ငိုေႂကြးလ်က္ေန၏။
12:23 ယခုမွာ သူငယ္ေသၿပီ။ အဘယ္ေၾကာင့္ အစာေရွာင္ရမည္နည္း။ သူငယ္ကိုျပန္၍ ေဆာင္ခဲ့နိုင္သေလာ။ သူရွိရာသို႔ ငါသြားရမည္။ သူသည္ ငါရွိရာသို႔ မျပန္မလာရဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။
12:24 တစ္ဖန္ ဒါဝိဒ္သည္ ခင္ပြန္းဗာသေရွဘကို ႏွစ္သိမ့္ေစသျဖင့္၊ သူ႔ထံသို႔ဝင္၍ ဆက္ဆံေလ၏။ သူသည္လည္း သားေယာက္်ားကို ဖြားျမင္၍ ေရွာလမုန္အမည္ျဖင့္ အဘမွည့္ေလ၏။
12:25 ထာဝရဘုရားသည္ ထိုသူငယ္ကိုခ်စ္၍ေက်းဇူးျပဳေတာ္မူသျဖင့္၊ ပေရာဖက္နာသန္ကို ေစခိုင္း၍ ေယဒိဒိအမည္ျဖင့္ မွည့္ေတာ္မူ၏။
12:26 ယြာဘသည္လည္း အမၼဳန္ျပည္၊ ရဗၺာၿမိဳ႕ကိုတိုက္၍ ၿမိဳ႕ေတာ္ကိုရၿပီးမွ၊
12:27 ဒါဝိဒ္ထံေတာ္သို႔ လူကိုေစလႊတ္၍၊ ကၽြန္ေတာ္သည္ ရဗၺာၿမိဳ႕ကိုတိုက္၍ ကန္ေတာ္ရွိရာၿမိဳ႕ကိုရပါၿပီ။
12:28 ယခုမွာ ႂကြင္းေသာလူတို႔ကို စုေဝးေစသျဖင့္၊ ၿမိဳ႕နားမွာ တပ္ေတာ္ခ်၍ တိုက္ယူေတာ္မူပါ။ သို႔မဟုတ္ ကၽြန္ေတာ္ယူ၍ ကၽြန္ေတာ္အမည္ျဖင့္ ၿမိဳ႕ကို သမုတ္ၾကလိမ့္မည္ဟု ေလၽွာက္လၽွင္၊
12:29 ဒါဝိဒ္သည္ လူအေပါင္းတို႔ကို စုေဝးေစသျဖင့္၊ ရဗၺာၿမိဳ႕သို႔ ခ်ီသြား၍ တိုက္ယူေလ၏။
12:30 မင္းႀကီး၏သရဖူကိုခၽြတ္ယူ၍ ေခါင္းေတာ္ေပၚ မွာတင္ၾက၏။ သရဖူအခ်ိန္ကား ေက်ာက္ျမတ္ကိုမဆိုဘဲ ေရႊအခြက္တစ္ဆယ္ ရွိသတည္း။ ၿမိဳ႕၌လုယူေသာ ဥစၥာအမ်ားကိုလည္း ထုတ္ေလ၏။
12:31 ၿမိဳ႕သားတို႔ကိုလည္း ထုတ္ေဆာင္၍ လႊတိုက္မွု၊ သံထြန္၊ သံပုဆိန္ႏွင့္အလုပ္မွုကို လုပ္ေစ၍ အုတ္ဖို၌လည္း က်င္လည္ေစ၏။ ထိုသို႔ ဒါဝိဒ္သည္ အမၼဳန္ၿမိဳ႕သူ ရြာသားအေပါင္းတို႔၌ ျပဳၿပီးမွ၊ လူအေပါင္းတို႔ႏွင့္အတူ ေယ႐ုရွင္လင္ၿမိဳ႕သို႔ ျပန္ေလ၏။