Job 14
14:1 လူသည္ မိန္းမဖြားေသာသူ ျဖစ္သျဖင့္၊ အသက္တို၍ ဒုကၡႏွင့္ျပည့္စုံပါ၏။
14:2 ပန္းပြင့္ကဲ့သို႔ပြင့္၍ ရိတ္ျဖတ္ျခင္းကို ခံရပါ၏။ မတည္မရပ္ဘဲ အရိပ္ကဲ့သို႔ ေရြ႕သြားတတ္ပါ၏။
14:3 ထိုသို႔ေသာသူကို ကိုယ္ေတာ္ ၾကည့္မွတ္ေတာ္မူသေလာ။ အကၽြန္ုပ္ႏွင့္ဘက္၍ တရားေတြ႕ေတာ္မူမည္ေလာ။
14:4 မသန္႔ရွင္းေသာအရာထဲက သန္႔ရွင္းေသာအရာကို အဘယ္သူ ထုတ္ေဖာ္နိုင္သနည္း။ အဘယ္သူမၽွ မထုတ္မေဖာ္နိုင္ပါ။
14:5 လူ၏ေန႔ရက္တို႔ကို မွတ္သား၍၊ သူေနရေသာ လအေရအတြက္ကို ကိုယ္ေတာ္သည္သိသျဖင့္၊ သူမလြန္နိုင္ေသာ အပိုင္းအျခားကို ထားေတာ္မူေသာေၾကာင့္၊
14:6 မ်က္စိေတာ္ကိုလႊဲ၍ လူသည္သူငွားကဲ့သို႔ မိမိေန႔ရက္ကို လြန္ေစသည္တိုင္ေအာင္ ၿငိမ္ဝပ္ရေသာအခြင့္ကို ေပးေတာ္မူပါ။
14:7 သစ္ပင္ကိုခုတ္ေသာ္လည္း၊ အငုတ္အခ်ည္းစည္းမရွိဘဲ အတက္ေပါက္ေလဦးမည္ဟု ေမၽွာ္လင့္စရာရွိ၏။
14:8 ေျမထဲမွာ အျမစ္ေဟာင္း၍၊ ေျမေပၚမွာ အငုတ္ေသေသာ္လည္း၊
14:9 ေရေငြ႕ေၾကာင့္ အတက္ေပါက္၍၊ ပ်ိဳးပင္ကဲ့သို႔ အညြန္႔တို႔ႏွင့္ ျပည့္စုံလိမ့္မည္။
14:10 လူမူကား ေသ၍ ေဆြးေျမ့တတ္၏။ လူသည္ အသက္ခ်ဳပ္ၿပီးလၽွင္ အဘယ္မွာရွိသနည္း။
14:11 အိုင္ေရျပတ္သကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ ျမစ္ေရ ခန္းေျခာက္သကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊
14:12 လူသည္အိပ္ၿပီးမွ ေနာက္တစ္ဖန္ မထရ။ မိုးေကာင္းကင္ မကုန္မဆုံးမီတိုင္ေအာင္ မနိုးရ။ အအိပ္အေပ်ာ္ မပ်က္ရ။
14:13 ကိုယ္ေတာ္သည္ အကၽြန္ုပ္ကို သခၤ်ိဳင္းတြင္း၌ ဝွက္ထားေတာ္မူပါေစ။ အမ်က္ေတာ္ မလြန္မီတိုင္ေအာင္ ကြယ္ကာေတာ္မူပါေစ။ အကၽြန္ုပ္ကို ေအာက္ေမ့စရာအခ်ိန္ကို ခ်ိန္းခ်က္ေတာ္မူပါေစ။
14:14 လူသည္ ေသလၽွင္ အသက္ရွင္ျပန္ပါလိမ့္မည္ေလာ။ အကၽြန္ုပ္ ေျပာင္းလဲခ်ိန္ မေရာက္မီ၊ ပင္ပန္းစြာ အမွုထမ္းရေသာ ေန႔ရက္ကာလပတ္လုံး သည္းခံလ်က္ ေနပါမည္။
14:15 အကၽြန္ုပ္ကို ေခၚေတာ္မူပါ။ အကၽြန္ုပ္ျပန္ေလၽွာက္ပါမည္။ ကိုယ္တိုင္ ဖန္ဆင္းေတာ္မူေသာအရာကို သနားျခင္းစိတ္ ရွိေတာ္မူပါ။
14:16 ယခုမွာ အကၽြန္ုပ္ေျခရာတို႔ကို ကိုယ္ေတာ္သည္ေရတြက္၍၊ အကၽြန္ုပ္အျပစ္တို႔ကို ေစာင့္ေတာ္မူ၏။
14:17 အကၽြန္ုပ္သည္ မွားျခင္းအေၾကာင္းအရာကို အိတ္၌တံဆိပ္ခတ္၍၊ အကၽြန္ုပ္ ဒုစရိုက္အျပစ္အေပၚမွာ အထပ္ထပ္ အျပစ္တင္ေတာ္မူ၏။
14:18 ၿပိဳေသာေတာင္သည္ ကြယ္ေပ်ာက္တတ္ပါ၏။ ေက်ာက္သည္လည္း မိမိေနရာမွ ေရြ႕ေလ်ာ့တတ္ပါ၏။ ေရတိုက္ေသာ ေက်ာက္ခဲသည္လည္း ပြန္းတတ္ပါ၏။
14:19 လႊမ္းမိုးေသာေရႏွင့္အတူ ေျမမွုန္႔ပါသြားတတ္ပါ၏။ ထိုအတူ ကိုယ္ေတာ္သည္ လူေမၽွာ္လင့္စရာအေၾကာင္းကို ဖ်က္ေတာ္မူ၏။
14:20 ကိုယ္ေတာ္သည္ လူကို အစဥ္နိုင္ေတာ္မူ၍၊ လူသည္ ကြယ္ေပ်ာက္တတ္ပါ၏။ ထူးျခားေသာမ်က္ႏွာကို ေပး၍ အျခားသို႔ လႊတ္လိုက္ေတာ္မူ၏။
14:21 သူ၏သားတို႔သည္ ခ်ီးေျမႇာက္ျခင္းသို႔ ေရာက္ေသာ္လည္း သူသည္မသိရပါ။ ႏွိမ့္ခ်ျခင္းသို႔ ေရာက္ေသာ္လည္း ထိုအမွုကိုပင္ မရိပ္မိပါ။
14:22 သို႔ရာတြင္ သူ၏ကိုယ္သည္ ကိုက္ခဲလ်က္၊ သူ၏ဝိညာဥ္သည္ ညည္းတြားလ်က္ ေနရပါသည္ဟု ႁမြက္ဆို၏။