Proverbs 14
14:1 ပညာရွိေသာမိန္းမသည္ မိမိအိမ္ကို တည္ေဆာက္တတ္၏။ မိုက္ေသာမိန္းမမူကား၊ ကိုယ္လက္ႏွင့္ ၿဖိဳဖ်က္တတ္၏။
14:2 ေျဖာင့္ေသာလမ္းသို႔ လိုက္ေသာသူသည္ ထာဝရဘုရားကိုေၾကာက္ရြံ့တတ္၏။ ေကာက္ေသာလမ္းသို႔ လိုက္ေသာသူမူကား၊ မထီမဲ့ျမင္ျပဳတတ္၏။
14:3 မိုက္ေသာသူ၏ႏွုတ္၌ မာနႀကိမ္လုံးရွိ၏။ ပညာရွိေသာသူ၏ႏွုတ္ခမ္းတို႔သည္ ကယ္တင္ေသာအမွုကို ျပဳတတ္၏။
14:4 ႏြားထီးမရွိေသာ တင္းကုပ္သည္ စင္ၾကယ္၏။ သို႔ေသာ္လည္း၊ ႏြားခြန္အားကိုသုံး၍ မ်ားေသာစီးပြားကိုရတတ္၏။
14:5 သစၥာရွိေသာသက္ေသသည္ မုသားမသုံးတတ္။ သစၥာပ်က္ေသာသက္ေသမူကား၊ မုသားကိုသုံးတတ္၏။
14:6 မထီမဲ့ျမင္ျပဳေသာသူသည္ ပညာကိုရွာ၍မေတြ႕ရာ။ ဉာဏ္ရွိေသာသူမူကား၊ ပညာအတတ္ကို ရလြယ္၏။
14:7 မိုက္ေသာသူႏွင့္ေတြ႕၍ သူ၏ႏွုတ္၌ ပညာအတတ္မရွိသည္ကို သိျမင္လၽွင္၊ ထိုသူကို ေရွာင္သြားေလာ့။
14:8 ပညာသတိရွိေသာ သူ၏ပညာကား၊ ကိုယ္သြားရေသာလမ္းကို သိျခင္းတည္း။ မိုက္ေသာသူ၏မိုက္ျခင္းမူကား၊ ပရိယာယ္တည္း။
14:9 မိုက္ေသာသူတို႔သည္ ဒုစရိုက္အျပစ္ကို မထီေလးစားျပဳၾက၏။ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူတို႔မူကား၊ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ေက်းဇူးျပဳၾက၏။
14:10 စိတ္ႏွလုံးသည္ မိမိဒုကၡကိုသိ၏။ စိတ္ႏွလုံးရႊင္လန္းျခင္းအေၾကာင္းကိုလည္း သူတစ္ပါး မဆိုင္တတ္။
14:11 မတရားေသာသူ၏အိမ္သည္ ၿပိဳလဲတတ္၏။ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူ၏တဲမူကား၊ ပြင့္လန္းတတ္၏။
14:12 လူထင္သည္အတိုင္း မွန္ေသာလကၡဏာရွိေသာ္လည္း၊ အဆုံး၌ ေသျခင္းသို႔ပို႔ေသာလမ္းတစ္မ်ိဳးရွိ၏။
14:13 လူသည္ ရယ္စဥ္အခါပင္၊ ဝမ္းနည္းေသာ စိတ္သေဘာရွိ၏။ ထိုရယ္ေမာရႊင္လန္းျခင္း အဆုံး၌လည္း ညႇိုးငယ္ျခင္းရွိတတ္၏။
14:14 စိတ္ႏွလုံးေဖာက္ျပန္ေသာသူျဖစ္ေစ၊ သူေတာ္ေကာင္းျဖစ္ေစ၊ မိမိအက်င့္တို႔ႏွင့္ ဝလိမ့္မည္။
14:15 ဉာဏ္တိမ္ေသာသူသည္ သူတစ္ပါးေျပာသမၽွကို ယုံတတ္၏။ ပညာသတိရွိေသာသူမူကား၊ မိမိသြားရာလမ္းကို ေစ့ေစ့ ၾကည့္ရွုတတ္၏။
14:16 ပညာရွိေသာသူသည္ ေၾကာက္၍ ဒုစရိုက္ကို ေရွာင္တတ္၏။ မိုက္ေသာသူမူကား မာနႀကီး၍ ရဲရင့္တတ္၏။
14:17 စိတ္တိုေသာသူသည္ မိုက္စြာေသာအမွုကို ျပဳတတ္၏။ မေကာင္းေသာအႀကံကို ႀကံေသာသူကိုလည္း သူတစ္ပါး မုန္းလိမ့္မည္။
14:18 ဉာဏ္တိမ္ေသာသူသည္ မိုက္ျခင္းကို အေမြခံတတ္၏။ ပညာသတိရွိေသာသူမူကား၊ သိပၸံသရဖူကို ေဆာင္းတတ္၏။
14:19 လူဆိုးတို႔သည္ သူေတာ္ေကာင္းေရွ႕၌လည္းေကာင္း၊ မတရားေသာသူတို႔သည္ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူ၏ အိမ္တံခါးဝ၌လည္းေကာင္း ဦးခ်တတ္ၾက၏။
14:20 ဆင္းရဲေသာသူသည္ မိမိအိမ္နီးခ်င္းမုန္းျခင္းကိုပင္ ခံရမည္။ ေငြရတတ္ေသာသူ၌မူကား၊ မ်ားစြာေသာ အေဆြခင္ပြန္းရွိလိမ့္မည္။
14:21 မိမိအိမ္နီးခ်င္းကို မထီမဲ့ျမင္ျပဳေသာသူသည္ အျပစ္ရွိ၏။ ဆင္းရဲေသာသူကို သနားေသာသူမူကား၊ မဂၤလာရွိ၏။
14:22 မေကာင္းေသာအႀကံကို ႀကံတတ္ေသာသူတို႔သည္ မွားယြင္းၾကလိမ့္မည္။ ေက်းဇူးျပဳမည္ဟု ႀကံတတ္ေသာသူတို႔မူကား၊ က႐ုဏာအက်ိဳးႏွင့္ သစၥာအက်ိဳးကိုခံရၾကလိမ့္မည္။
14:23 ႀကိဳးစား၍ လုပ္ေလရာရာ၌ ေက်းဇူးရွိ၏။ စကားမ်ားျခင္းအက်ိဳးမူကား၊ ဆင္းရဲျခင္းသက္သက္တည္း။
14:24 ပညာရွိေသာသူတို႔၏ စည္းစိမ္ဥစၥာသည္ သူတို႔ ဦးရစ္သရဖူျဖစ္၏။ မိုက္ေသာသူတို႔၏မိုက္ျခင္းမူကား၊ အမိုက္သက္သက္ျဖစ္၏။
14:25 မွန္ေသာသက္ေသသည္ သူ႔အသက္ကို ကယ္တင္တတ္၏။ မမွန္ေသာသက္ေသမူကား၊ မုသားကို သုံးတတ္၏။
14:26 ထာဝရဘုရားကို ေၾကာက္ရြံ့ျခင္းသည္ အားႀကီးေသာ ကိုးစားရာအခြင့္ကို ျဖစ္ေစတတ္၏။ သားေတာ္တို႔သည္လည္း၊ ခိုလွုံရာအရပ္ကို ရၾကလိမ့္မည္။
14:27 ထာဝရဘုရားကို ေၾကာက္ရြံ့ေသာသေဘာသည္ အေသခံရာေက်ာ့ကြင္းတို႔မွ လႊဲေရွာင္ရာ အသက္စမ္းေရတြင္းျဖစ္၏။
14:28 ျပည္သားမ်ားျပားရာ၌ ရွင္ဘုရင္၏ဘုန္းေတာ္တည္၏။ ျပည္သားနည္းပါးရာ၌ကား၊ မင္းအက်ိဳးနည္းျခင္းရွိ၏။
14:29 စိတ္ရွည္ေသာသူသည္ ပညာႀကီး၏။ စိတ္တိုေသာသူမူကား၊ အထူးသျဖင့္ မိုက္ေပ၏။
14:30 က်န္းမာေသာႏွလုံးသည္ ကိုယ္အသက္ရွင္ေစေသာအေၾကာင္း၊ ျငဴစူေသာသေဘာမူကား၊ အရိုးေဆြးေျမ့ျခင္းအေၾကာင္း ျဖစ္၏။
14:31 ဆင္းရဲသားတို႔ကို ညႇဥ္းဆဲေသာသူသည္ ဖန္ဆင္းေတာ္မူေသာဘုရားကို ကဲ့ရဲ့၏။ ဘုရားကိုရိုေသေသာသူမူကား၊ ဆင္းရဲေသာသူတို႔ကို သနားတတ္၏။
14:32 မတရားေသာသူသည္ မတရားသျဖင့္ ျပဳစဥ္အခါ၊ လွဲျခင္းကိုခံရ၏။ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူမူကား၊ ေသေသာအခါ၌ပင္ ေမၽွာ္လင့္စရာရွိ၏။
14:33 ဉာဏ္ရွိေသာသူ၏ႏွလုံး၌ ပညာက်ိန္းဝပ္တတ္၏။ မိုက္ေသာသူတို႔၏အထဲ၌ ရွိေသာအရာမူကား၊ ထင္ရွားတတ္၏။
14:34 ေျဖာင့္မတ္ျခင္းတရားသည္ ျပည္သားတို႔ကို ခ်ီးေျမႇာက္တတ္၏။ ဒုစရိုက္အျပစ္မူကား၊ ျပည္သားမ်ားတို႔ကို ရွုတ္ခ်တတ္၏။
14:35 ပညာရွိေသာကၽြန္အား ရွင္ဘုရင္သည္ ေက်းဇူးျပဳတတ္၏။ အရွက္ခြဲတတ္ေသာကၽြန္မူကား၊ အမ်က္ေတာ္ကို ခံရမည္။