Ecclesiastes 12
12:1 ငါေန၍ မေပ်ာ္နိုင္ဟုဆိုရေသာ ကာလသည္မနီး၊ ဆိုးေသာကာလမေရာက္မီ၊ ယခုအသက္ပ်ိဳစဥ္အခါပင္၊ သင့္ကို ဖန္ဆင္းေတာ္မူေသာအရွင္ကို ေအာက္ေမ့ေလာ့။
12:2 ေနႏွင့္ အလင္း၊ လႏွင့္ ၾကယ္တို႔သည္ ကြယ္၍မိုးရြာၿပီးမွ၊ အထပ္ထပ္ရြာတတ္ေသာကာလမေရာက္မီ ေအာက္ေမ့ေလာ့။
12:3 ထိုကာလ၌ အိမ္ေစာင့္တို႔သည္ တုန္လွုပ္၍၊ ခိုင္ခံ့ေသာသူတို႔သည္ အားေလ်ာ့ၾကလိမ့္မည္။ ဆန္ႀကိတ္ေသာသူတို႔သည္ နည္းေသာေၾကာင့္ ရပ္ၾကလိမ့္မည္။ ျပဴတင္းေပါက္ျဖင့္ ၾကည့္ေသာသူတို႔သည္ အလင္းကြယ္ၾကလိမ့္မည္။
12:4 ႀကိတ္သံေလ်ာ့ေသာအခါ၊ လမ္းနားမွာ တံခါးရြက္တို႔သည္ ေစ့လ်က္ရွိလိမ့္မည္။ ငွက္သံကို ၾကားေသာအခါ၊ ေစာေစာထလိမ့္မည္။ သီခ်င္းသည္မအေပါင္းတို႔သည္ အသံေသးၾကလိမ့္မည္။
12:5 ထိုကာလ၌ ျမင့္ေသာအရာတို႔ကို ေၾကာက္ၾကလိမ့္မည္။ လမ္း၌ေဘးေတြ႕မည္ဟု ထင္ၾကလိမ့္မည္။ ဗာတံပင္ပြင့္လိမ့္မည္။ က်ိဳင္းေကာင္သည္ မိမိ၌ မိမိေလးလိမ့္မည္။ အလိုဆႏၵေလ်ာ့လိမ့္မည္။ အေၾကာင္းမူကား၊ လူသည္ ထာဝရေနရာသို႔ သြားဆဲရွိ၍၊ ငိုျခင္းသည္တို႔သည္ လမ္းတို႔၌ လွည့္လည္ၾက၏။
12:6 ေငြႀကိဳးျပဳတ္ျခင္း၊ ေရႊဖလားကြဲျခင္း၊ စမ္းေရတြင္း၌ ေရပုံးေပါက္ျခင္း၊ ေရက်င္းနားမွာ စက္က်ိဳးျခင္း အျခင္းအရာတို႔သည္ ျဖစ္ၾကလိမ့္မည္။
12:7 ထိုကာလ၌ ေျမမွုန္႔သည္ေနရင္းေျမသို႔လည္းေကာင္း၊ ဝိညာဥ္သည္ အရင္ေပးေတာ္မူေသာ ဘုရားသခင့္ထံသို႔လည္းေကာင္း ျပန္သြားရလိမ့္မည္။
12:8 အနတၱသက္သက္၊ အလုံးစုံတို႔သည္အနတၱျဖစ္ၾကသည္ဟု ဓမၼေဒသနာဆရာေဟာ၏။
12:9 ဓမၼေဒသနာဆရာသည္ ပညာရွိသည္အတိုင္း၊ ပရိသတ္တို႔အား ပညာအတတ္ကို သြန္သင္ေလ့ရွိ၏။ လုံ႔လဝိရိယျပဳလ်က္ မ်ားစြာေသာသုတၱံစကားတို႔ကို ရွာေဖြ၍စီရင္၏။
12:10 ဓမၼေဒသနာဆရာသည္ နားေထာင္ဖြယ္ေသာစကားကို ရွာ၍၊ ေရးထားခ်က္စကားသည္ ေျဖာင့္မတ္ေသာစကား၊ သမၼာစကားျဖစ္၏။
12:11 ပညာရွိေသာသူ၏စကားသည္ တုတ္ခၽြန္ႏွင့္လည္းေကာင္း၊ တစ္ပါးတည္းေသာ သိုးထိန္းႀကီး အပ္ေပးေတာ္မူ၍၊ ပရိသတ္အုပ္တို႔ ရိုက္ထားေသာ သံခၽြန္ႏွင့္လည္းေကာင္း တူ၏။
12:12 တစ္ဖန္တုံ၊ ငါ့သား၊ ထိုသို႔ေသာစကားအားျဖင့္ ဆုံးမျခင္းကို ခံေလာ့။ စာမ်ားကိုစီရင္၍ မကုန္နိုင္။ စာကို ႀကိဳးစား၍ ၾကည့္ရွုျခင္းအမွုသည္၊ ကိုယ္ကို ေႏွာင့္ယွက္ေသာအမွုျဖစ္၏။
12:13 အခ်ဳပ္အျခာစကားဟူမူကား၊ ဘုရားသခင္ကို ေၾကာက္ရြံ့၍၊ ပညတ္ေတာ္တို႔ကို ေစာင့္ေရွာက္ေလာ့။ ဤေရြ႕ကား၊ လူႏွင့္ဆိုင္ေသာ အမွုအရာအလုံးအစုံတို႔ကို ခ်ဳပ္ျခာသတည္း။
12:14 အေၾကာင္းမူကား၊ ဘုရားသခင္သည္ ခပ္သိမ္းေသာ ဝွက္ထားျခင္းမွစ၍၊ အလုံးစုံေသာအမွု၊ ေကာင္းမေကာင္းရွိသမၽွတို႔ကို စစ္ေၾကာ၍၊ တရားသျဖင့္ စီရင္ေတာ္မူလတၱံ့သတည္း။ ေရွာလမုန္မင္းႀကီး စီရင္ေရးထားေသာ ေဒသနာက်မ္းၿပီး၏။