Matthew 13
13:1 ထိုေန႔၌ ေယရွုသည္ အိမ္ကထြက္၍ အိုင္နားမွာ ထိုင္ေနေတာ္မူသည္တြင္၊-
13:2 မ်ားစြာေသာ လူအေပါင္းတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုဝန္းရံ၍ စုေဝးလ်က္ရွိၾကေသာေၾကာင့္၊ ေလွထဲသို႔ဝင္၍ ထိုင္ေတာ္မူ၏။ ပရိသတ္အေပါင္းတို႔သည္ ကုန္းေပၚမွာ ရပ္ေနၾက၏။-
13:3 ထိုအခါ ဥပမာစကားမ်ားတို႔ကို ႁမြက္ဆိုေတာ္မူသည္မွာ၊ မ်ိဳးေစ့ၾကဲေသာသူသည္ မ်ိဳးေစ့ကိုၾကဲျခင္းငွာ ထြက္သြား၏။-
13:4 အေစ့ကိုၾကဲသည္တြင္ အခ်ိဳ႕ေသာအေစ့တို႔သည္ လမ္း၌က်သျဖင့္ ငွက္တို႔သည္ လာ၍ေကာက္စားၾက၏။-
13:5 အခ်ိဳ႕ေသာအေစ့တို႔သည္ ေျမနည္း၍ ေက်ာက္ေပါမ်ားေသာ အရပ္၌က်သျဖင့္၊ ေျမတိမ္ေသာေၾကာင့္ ခ်က္ခ်င္း အပင္ေပါက္ေသာ္လည္း၊-
13:6 ေနထြက္ေသာအခါ ပူေလာင္သည္ျဖစ္၍ အျမစ္မစြဲေသာေၾကာင့္ ညႇိုးႏြမ္းပ်က္စီးျခင္းသို႔ ေရာက္ၾက၏။-
13:7 အခ်ိဳ႕ေသာအေစ့တို႔သည္ ဆူးပင္တို႔တြင္ က်သျဖင့္၊ ဆူးပင္တို႔သည္ ႀကီးပြား၍ ညႇဥ္းဆဲၾက၏။-
13:8 အခ်ိဳ႕ေသာအေစ့တို႔သည္ ေကာင္းေသာေျမ၌ က်သျဖင့္၊ အဆသုံးဆယ္၊ အဆေျခာက္ဆယ္၊ အဆတစ္ရာပြားမ်ား၍ အသီးသီးၾက၏။-
13:9 ၾကားစရာနားရွိေသာသူ မည္သည္ကား ၾကားပါေစဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-
13:10 တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ခ်ဥ္းကပ္လ်က္၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ ဥပမာကိုေဆာင္၍ ဤလူတို႔အား ေဟာေျပာေတာ္မူသနည္းဟု ေမးေလၽွာက္ၾကလၽွင္၊-
13:11 ကိုယ္ေတာ္က၊ သင္တို႔သည္ ေကာင္းကင္နိုင္ငံေတာ္၏ နက္နဲေသာ အရာတို႔ကို သိရေသာအခြင့္ ရွိၾက၏။ ထိုသူတို႔မူကား အခြင့္မရွိၾက၊-
13:12 အၾကင္သူသည္ ရတတ္၏။ ထိုသူ၌ ႂကြယ္ဝျပည့္စုံေစျခင္းငွာ ေပးဦးမည္။ အၾကင္သူသည္ ဆင္းရဲ၏။ ထိုသူ၌ရွိသမၽွကိုပင္ ႏုတ္လိမ့္မည္။-
13:13 ထိုေၾကာင့္ သူတို႔သည္ ျမင္လ်က္မျမင္၊ ၾကားလ်က္မၾကား၊ အနက္ကိုလည္း နားမလည္ေသာေၾကာင့္ ဥပမာကိုေဆာင္၍ ငါေဟာေျပာ၏။-
13:14 ေဟရွာယ ေဟာဖူးေသာ အနာဂတ္စကားဟူမူကား၊ သင္တို႔သည္ ၾကားလ်က္ပင္ အနက္ကိုနားမလည္ဘဲ ၾကားၾကလိမ့္မည္။ ျမင္လ်က္ပင္ အာ႐ုံမျပဳဘဲ ျမင္ၾကလိမ့္မည္။-
13:15 အေၾကာင္းမူကား၊ ဤလူမ်ိဳးသည္ မ်က္စိမျမင္၊ နားမၾကား၊ စိတ္ႏွလုံးမသိ၊ အက်င့္မေျပာင္းလဲ၊ သူတို႔ အနာေရာဂါကို ငါမၿငိမ္းေစရသည္ တိုင္ေအာင္၊ သူတို႔စိတ္ႏွလုံးသည္ မိုက္လ်က္၊ နားသည္ထိုင္းလ်က္၊ ကိုယ္မ်က္စိကိုပိတ္လ်က္ ရွိၾက၏ ဟူေသာစကားသည္ ဤလူတို႔၌ ျပည့္စုံျခင္းသို႔ေရာက္သတည္း။-
13:16 သင္တို႔မ်က္စိသည္ ျမင္ေသာေၾကာင့္ မဂၤလာရွိ၏။ သင္တို႔နားသည္လည္း ၾကားေသာေၾကာင့္ မဂၤလာရွိ၏။-
13:17 ငါအမွန္ဆိုသည္ကား၊ သင္တို႔ ျမင္ရေသာအရာတို႔ကို ပေရာဖက္မ်ားႏွင့္ ေျဖာင့္မတ္ေသာ သူမ်ားတို႔သည္ ျမင္ျခင္းငွာ အလိုရွိေသာ္လည္း မျမင္ရၾက။ သင္တို႔ၾကားရေသာ အရာတို႔ကို ၾကားျခင္းငွာ အလိုရွိေသာ္လည္း မၾကားရၾက။-
13:18 မ်ိဳးေစ့ၾကဲေသာသူ၏ ဥပမာအနက္အဓိပၸာယ္ကို နားေထာင္ၾကေလာ့။-
13:19 လမ္း၌ အေစ့ကိုၾကဲျခင္း အေၾကာင္းအရာကား၊ နိုင္ငံေတာ္၏ တရားစကားကိုၾကား၍ ႏွလုံးမသြင္းသည္ ရွိေသာ္၊ နတ္ဆိုးလာ၍ ႏွလုံး၌ၾကဲေသာအေစ့ကို ႏုတ္ယူတတ္သည္ဟု ဆိုလိုသတည္း။-
13:20 ေက်ာက္ေပါေသာအရပ္၌ အေစ့ကိုၾကဲျခင္းအေၾကာင္းအရာကား၊ တရားစကားကိုၾကား၍ ဝမ္းေျမာက္ေသာစိတ္ႏွင့္ ခ်က္ခ်င္းခံယူေသာ္လည္း၊-
13:21 စိတ္ႏွလုံး၌ အျမစ္မစြဲ၊ ခဏသာတည္သျဖင့္၊ တရားစကားေၾကာင့္ အမွုအခင္းႏွင့္ ညႇဥ္းဆဲျခင္းကို ခံရေသာအခါ ခ်က္ခ်င္းေဖာက္ျပန္တတ္သည္ဟု ဆိုလိုသတည္း။-
13:22 ဆူးပင္တို႔တြင္ အေစ့ကိုၾကဲျခင္း အေၾကာင္းအရာကား တရားစကားကိုၾကား၍ ေလာကီအမွု၌ စိုးရိမ္ျခင္းႏွင့္ စည္းစိမ္ဥစၥာ၏ လွည့္စားျခင္းသည္ တရားစကားကို လႊမ္းမိုးညႇဥ္းဆဲတတ္ေသာေၾကာင့္ အသီးမသီးနိုင္ဟု ဆိုလိုသတည္း။-
13:23 ေကာင္းေသာေျမ၌ အေစ့ကိုၾကဲျခင္း အေၾကာင္းအရာကား၊ တရားစကားကိုၾကား၍ ႏွလုံးသြင္းသျဖင့္၊ အဆသုံးဆယ္၊ အဆေျခာက္ဆယ္၊ အဆတစ္ရာပြားမ်ား၍ အသီးသီးတတ္သည္ဟု ဆိုလိုသတည္းဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။
13:24 အျခားေသာ ဥပမာစကားကို မိန္႔ႁမြက္ေတာ္မူသည္ကား၊ ေကာင္းကင္နိုင္ငံေတာ္သည္ ေကာင္းေသာမ်ိဳးေစ့ကို လယ္၌ၾကဲေသာသူႏွင့္ တူ၏။-
13:25 လူတို႔သည္ အိပ္ေပ်ာ္ေသာအခါ သူ၏ရန္သူသည္လာ၍ ေကာင္းေသာစပါးႏွင့္ လကၡဏာတူေသာ ေတာမ်ိဳးေစ့ကို စပါးအထဲ၌ ၾကဲ၍သြားေလ၏။-
13:26 အပင္ေပါက္၍ အသီးအႏွံထြက္ေသာအခါ၊ ေတာပင္မ်ားလည္း ထင္ရွားလၽွင္၊-
13:27 ကၽြန္တို႔သည္ အိမ္ရွင္ထံသို႔သြား၍ သခင္၊ ေကာင္းေသာမ်ိဳးေစ့ကို လယ္၌ၾကဲေတာ္မူသည္ မဟုတ္ေလာ။ ေတာပင္တို႔သည္ အဘယ္ကျဖစ္သနည္းဟု ေလၽွာက္ၾကလၽွင္၊-
13:28 အိမ္ရွင္က ဤအမွုကား ရန္သူျပဳေသာအမွုတည္းဟု ဆို၏။ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ သြား၍ ေတာပင္တို႔ကို ေရြးႏုတ္ေစျခင္းငွာ အလိုေတာ္ရွိသေလာဟု ေလၽွာက္ၾကလၽွင္၊-
13:29 အိမ္ရွင္က ထိုသို႔ ငါအလိုမရွိ။ ေတာပင္တို႔ကို ေရြးႏုတ္လၽွင္ စပါးပင္တို႔ကိုေရာေႏွာ၍ ႏုတ္မိမည္ စိုးရိမ္စရာအေၾကာင္းရွိ၏။-
13:30 စပါးရိတ္သည္ကာလတိုင္ေအာင္ အပင္ႏွစ္မ်ိဳးတို႔သည္ အတူ ႀကီးပြားပါေလေစ။ စပါးရိတ္သည္ကာလ ေရာက္လၽွင္၊ ေတာပင္တို႔ကို ေရွ႕ဦးစြာေရြးႏုတ္၍ မီးရွို႔ျခင္းငွာ စည္းေႏွာင္ၾကေလာ့။ စပါးကိုကား က်ီ၌စုသိမ္း သြင္းထားၾကေလာ့ဟု ရိတ္ေသာသူတို႔အား ငါစီရင္မည္ဟု အိမ္ရွင္ဆိုသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။
13:31 အျခားေသာဥပမာစကားကို မိန္႔ႁမြက္ေတာ္မူသည္ကား၊ ေကာင္းကင္နိုင္ငံေတာ္သည္ လယ္၌စိုက္ေသာ မုန္ညင္းေစ့ႏွင့္တူ၏။-
13:32 မုန္ညင္းေစ့သည္ အေစ့တကာတို႔ထက္ ငယ္ေသာ္လည္း၊ ႀကီးပြားေသာအခါ ျမက္ပင္တကာတို႔ထက္ ႀကီးသျဖင့္ မိုးေကာင္းကင္ငွက္တို႔သည္ လာ၍ အကိုင္းအခက္တို႔၌ နားေန မွီခိုေလာက္ေသာအပင္ ျဖစ္တတ္သည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။
13:33 အျခားေသာဥပမာစကားကို မိန္႔ႁမြက္ေတာ္မူသည္ကား၊ ေကာင္းကင္နိုင္ငံေတာ္သည္ တေဆးႏွင့္တူ၏။ မိန္းမသည္ တေဆးကိုယူ၍ မုန္႔ညက္သုံးတင္း၌ထည့္သျဖင့္၊ မုန္႔ညက္ရွိသမၽွကို ေဖာင္းႂကြေစတတ္သည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။
13:34 ေယရွုသည္ ဤဥပမာမ်ားတို႔ကိုေဆာင္၍ ပရိတ္သတ္မ်ားတို႔အား ေဟာေျပာေတာ္မူ၏။ ဥပမာကင္း၍ ေဟာေျပာေတာ္မမူ၊-
13:35 ထိုသို႔ေသာအားျဖင့္ ပေရာဖက္စကားဟူမူကား၊ ငါသည္ႏွုတ္ကိုဖြင့္၍ ဥပမာမ်ားကိုႁမြက္ဆိုအံ့။ ကမၻာဦးမွစ၍ ထိမ္ဝွက္ေသာအရာတို႔ကို ေဖာ္ျပေပအံ့ဟု ေဟာဖူးေသာစကားသည္ ျပည့္စုံျခင္းသို႔ ေရာက္သတည္း။-
13:36 ထိုေနာက္မွ ေယရွုသည္ လူအစုအေဝးမ်ားကိုလႊတ္၍ အိမ္သို႔ဝင္ေတာ္မူၿပီးမွ၊ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ခ်ဥ္းကပ္၍၊ လယ္၌ၾကဲေသာ ေတာမ်ိဳးေစ့၏ ဥပမာအနက္အဓိပၸာယ္ကို အကၽြန္ုပ္တို႔အား ေဖာ္ျပေတာ္မူပါဟု ေလၽွာက္ၾကလၽွင္၊-
13:37 ကိုယ္ေတာ္က၊ ေကာင္းေသာမ်ိဳးေစ့ကိုၾကဲေသာသူသည္ လူသားျဖစ္၏။-
13:38 လယ္ကား ဤေလာကျဖစ္၏။ ေကာင္းေသာအေစ့ကား နိုင္ငံေတာ္သားျဖစ္၏။ ေတာမ်ိဳးေစ့ကား နတ္ဆိုးသားျဖစ္၏။-
13:39 ေတာမ်ိဳးေစ့ကိုၾကဲေသာ ရန္သူကား မာရ္နတ္ျဖစ္၏။ စပါးရိတ္ေသာကာလကား ဤကမၻာကုန္ေသာကာလ ျဖစ္၏။ စပါးရိတ္ေသာသူကား ေကာင္းကင္တမန္ျဖစ္၏။-
13:40 ေတာပင္တို႔ကိုေရြးႏုတ္၍ မီးရွို႔သကဲ့သို႔ ဤကမၻာအဆုံး၌ ျဖစ္လတၱံ့။-
13:41 လူသားသည္ မိမိေကာင္းကင္တမန္တို႔ကို ေစလႊတ္ၿပီးလၽွင္၊ မွားယြင္းေစေသာသူတို႔ႏွင့္ မတရားေသာ အမွုကိုျပဳေသာသူ ရွိသမၽွတို႔ကို နိုင္ငံေတာ္ထဲက ေရြးႏုတ္၍၊-
13:42 ငိုေႂကြးျခင္း၊ အံသြားခဲႀကိတ္ျခင္းရွိရာ မီးဖို၌ခ်ၾကလတၱံ့။-
13:43 ထိုအခါ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူတို႔သည္ ေနထြန္းလင္းသကဲ့သို႔ မိမိတို႔အဘ၏ နိုင္ငံေတာ္၌ ထြန္းလင္းၾကလတၱံ့။ ၾကားစရာနားရွိေသာသူ မည္သည္ကား ၾကားပါေစ။
13:44 တစ္နည္းကား၊ ေကာင္းကင္နိုင္ငံေတာ္သည္ လယ္၌ဝွက္ထားေသာဘ႑ာႏွင့္ တူ၏။ ထိုဘ႑ာကိုေတြ႕ေသာသူသည္ တစ္ဖန္ဖုံးအုပ္၍၊ ဝမ္းေျမာက္ေသာစိတ္ႏွင့္ သြားၿပီးလၽွင္၊ ရတတ္သမၽွကို ေရာင္း၍ ထိုလယ္ကို ဝယ္တတ္၏။
13:45 တစ္နည္းကား၊ ေကာင္းကင္နိုင္ငံေတာ္သည္ ျမတ္ေသာပုလဲတို႔ကို ရွာေသာ ကုန္သည္ႏွင့္ တူ၏။-
13:46 ထိုကုန္သည္သည္ အလြန္အဖိုးထိုက္ေသာ ပုလဲကို ေတြ႕ေသာအခါ၊ သြား၍ မိမိ၌ရတတ္သမၽွကို ေရာင္းၿပီးလၽွင္ ထိုပုလဲကို ဝယ္ေလ၏။-
13:47 တစ္နည္းကား၊ ေကာင္းကင္နိုင္ငံေတာ္သည္ ပင္လယ္၌ခ်၍ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာငါးတို႔ကို အုပ္မိေသာ ပိုက္ကြန္ႏွင့္တူ၏။-
13:48 ငါးႏွင့္အျပည့္ရွိေသာအခါ တံငါတို႔သည္ ကုန္းေပၚသို႔ဆြဲတင္၍ ထိုင္လ်က္၊ ေကာင္းေသာငါးကို ျခင္းထဲသို႔ ေရြးခ်ယ္ထည့္ထား၍၊ မေကာင္းေသာငါးကို ျပင္သို႔ပစ္လိုက္ၾက၏။-
13:49 ထိုနည္းတူ ကမၻာအဆုံး၌ ေကာင္းကင္တမန္တို႔သည္ ဆင္းလာၿပီးလၽွင္၊ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူတို႔အထဲမွ ဆိုးေသာသူတို႔ကို ႏုတ္ယူခြဲထား၍၊-
13:50 ငိုေႂကြးျခင္း၊ အံသြားခဲႀကိတ္ျခင္းရွိရာ မီးဖို၌ ခ်ၾကလတၱံ့။
13:51 ဤအရာအလုံးစုံတို႔ကို သင္တို႔သည္ နားလည္ၾကသေလာဟု ေမးေတာ္မူလၽွင္၊ နားလည္ပါၿပီသခင္ဟု တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ေလၽွာက္ၾက၏။-
13:52 ကိုယ္ေတာ္ကလည္း၊ သို႔ျဖစ္၍ ေကာင္းကင္နိုင္ငံေတာ္၏ အေၾကာင္းအရာကို သင္ၿပီးေသာက်မ္းဆရာ မည္သည္ကား၊ မိမိဘ႑ာထဲက အထူးထူးအျပားျပားေသာ အသစ္အေဟာင္းတို႔ကို ထုတ္ေဖာ္ေသာအိမ္ရွင္ႏွင့္ တူသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။
13:53 ထိုဥပမာစကားမ်ားကို အကုန္အစင္မိန္႔ႁမြက္ေတာ္မူၿပီးလၽွင္ ထိုအရပ္မွႂကြသြားေတာ္မူ၏။
13:54 ထိုေနာက္မွ မိမိၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ေတာ္မူ၍ တရားဇရပ္၌ ဆုံးမဩဝါဒေပးေလ၏။ ၿမိဳ႕သားတို႔သည္ မိန္းေမာေတြေဝျခင္း ရွိၾကသျဖင့္၊ ဤသူသည္ ဤပညာကိုလည္းေကာင္း၊ ဤတန္ခိုးကိုလည္းေကာင္း အဘယ္မွာရသနည္း။-
13:55 သူသည္ လက္သမားသား မဟုတ္ေလာ။ သူ႔အမိကား မာရိအမည္ရွိသည္ မဟုတ္ေလာ။ သူ႔ညီကား၊ ယာကုပ္၊ ေယာေသ၊ ရွိမုန္၊ ယုဒဟုဆိုၾကသည္ မဟုတ္ေလာ။-
13:56 သူ႔ႏွမမ်ားတို႔သည္လည္း ငါတို႔ႏွင့္ အနီးအပါးေနၾကသည္ မဟုတ္ေလာ။ သို႔ျဖစ္လၽွင္ ဤသူသည္ ဤအရာမ်ားကို အဘယ္မွာရသနည္းဟု ေျပာဆိုလ်က္၊-
13:57 ေစတနာစိတ္ ပ်က္ၾက၏။ ေယရွုကလည္း၊ ပေရာဖက္သည္ မိမိၿမိဳ႕၊ မိမိအိမ္မွတစ္ပါး အျခားေသာအရပ္၌ အသေရရွိသည္ဟု ထိုသူတို႔အား မိန္႔ေတာ္မူ၏။-
13:58 ၿမိဳ႕သားမ်ားတို႔သည္ မယုံၾကည္ၾကေသာေၾကာင့္၊ ထိုအရပ္၌ မ်ားစြာေသာတန္ခိုးကို ျပေတာ္မမူ။-