Matthew 17
17:1 ေျခာက္ရက္လြန္ေသာအခါ ေယရွုသည္ ေပတ႐ု၊ ယာကုပ္၊ ယာကုပ္ညီ ေယာဟန္တို႔ကို ေခၚ၍၊ ျမင့္လွစြာေသာ ေတာင္ေပၚတြင္ ဆိတ္ကြယ္ရာအရပ္သို႔ ေဆာင္ႂကြေတာ္မူ၏။-
17:2 သူတို႔ေရွ႕၌ ထူးျခားေသာအဆင္းအေရာင္ႏွင့္ ျပည့္စုံသည္ျဖစ္၍၊ မ်က္ႏွာေတာ္သည္ ေနကဲ့သို႔ ထြန္းေတာက္လ်က္၊ အဝတ္ေတာ္သည္ အလင္းကဲ့သို႔ ျဖဴလ်က္ရွိ၏။-
17:3 ေမာေရွႏွင့္ ဧလိယသည္ ထင္ရွား၍ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္အတူ စကားေျပာလ်က္ ေနၾက၏။-
17:4 ထိုအခါ ေပတ႐ုက၊ သခင္၊ ဤအရပ္၌ ေနဖြယ္ေကာင္းပါ၏။ ကိုယ္ေတာ္ဖို႔ တဲတစ္ေဆာင္၊ ေမာေရွဖို႔ တစ္ေဆာင္၊ ဧလိယဖို႔ တစ္ေဆာင္၊ တဲသုံးေဆာင္ကို အလိုေတာ္ရွိလၽွင္ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ ေဆာက္လုပ္ပါမည္ဟု ေလၽွာက္ေလ၏။-
17:5 ထိုသို႔ေလၽွာက္စဥ္တြင္၊ ထြန္းလင္းေသာမိုးတိမ္သည္ ထိုသူတို႔ကို လႊမ္းမိုး၍၊ ဤသူသည္ ငါႏွစ္သက္ ျမတ္နိုးရာ၊ ငါ၏ခ်စ္သားေပတည္။ သူ၏စကားကို နားေထာင္ၾကေလာ့ဟု မိုးတိမ္က အသံေတာ္ျဖစ္ေလ၏။-
17:6 တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ၾကားရလၽွင္၊ ပ်ပ္ဝပ္၍ အလြန္ေၾကာက္လန္႔ျခင္း ရွိၾက၏။-
17:7 ေယရွုသည္လာ၍ သူတို႔ကို လက္ႏွင့္ တို႔ေတာ္မူလ်က္၊ ထၾက၊ မေၾကာက္ၾကႏွင့္ဟု မိန္႔ေတာ္မူေသာ္၊-
17:8 သူတို႔သည္ ၾကည့္ေမၽွာ္သျဖင့္၊ ေယရွုတစ္ေယာက္တည္း မွတစ္ပါး၊ အဘယ္သူကိုမၽွ မျမင္ၾက။
17:9 ေတာင္ေပၚမွ ဆင္းၾကေသာအခါ ေယရွုက၊ လူသားသည္ ေသျခင္းမွ မထေျမာက္မီတိုင္ေအာင္၊ သင္တို႔ ယခုျမင္ေသာ ႐ူပါ႐ုံကို အဘယ္သူအားမၽွ မေျပာၾကႏွင့္ဟု တပည့္ေတာ္တို႔ကို ပညတ္ေတာ္မူ၏။-
17:10 ထိုအခါ တပည့္ေတာ္တို႔က၊ ဧလိယသည္ အရင္လာရမည္ဟု က်မ္းျပဳဆရာတို႔သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ ဆိုပါသနည္းဟု ေမးေလၽွာက္ၾကလၽွင္၊-
17:11 ေယရွုက၊ ဧလိယသည္ အရင္လာ၍ အလုံးစုံတို႔ကို ျပဳျပင္ရသည္ မွန္ေပ၏။-
17:12 ငါဆိုသည္ကား၊ ဧလိယ ေရာက္လာၿပီ။ လူမ်ားသည္ သူ႔ကိုမသိသျဖင့္ သူ႔အားျပဳခ်င္သမၽွကို ျပဳၾကၿပီ။ ထိုနည္းတူ လူသားသည္လည္း ထိုလူမ်ားလက္၌ ခံရမည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူေသာ္၊-
17:13 ဗတၱိဇံဆရာေယာဟန္ကို အမွတ္ျပဳ၍ မိန္႔ေတာ္မူေၾကာင္းကို တပည့္ေတာ္တို႔သည္ နားလည္ၾက၏။
17:14 လူအစုအေဝးရွိရာသို႔ ေရာက္ၾကေသာအခါ၊ လူတစ္ေယာက္သည္ အထံေတာ္သို႔ခ်ဥ္းကပ္၍ ဒူးေထာက္လ်က္၊ သခင္၊-
17:15 အကၽြန္ုပ္၏သားကို ကယ္မသနားေတာ္မူပါ။ ဝက္႐ူးနာစြဲ၍ ျပင္းစြာခံစားရပါ၏။ မီး၌လည္းေကာင္း၊ ေရ၌လည္းေကာင္း အႀကိမ္ႀကိမ္ လဲတတ္ပါ၏။-
17:16 တပည့္ေတာ္တို႔ထံသို႔ ေဆာင္ခဲ့၍ သူတို႔သည္ ခ်မ္းသာမေပးနိုင္ၾကပါဟု ေလၽွာက္လၽွင္၊-
17:17 ေယရွုက၊ ယုံၾကည္ျခင္းမရွိ၊ ေဖာက္ျပန္ေသာအမ်ိဳး၊ ငါသည္ သင္တို႔ႏွင့္တကြ အဘယ္မၽွကာလပတ္လုံး ေနရမည္နည္း။ သင္တို႔ကို အဘယ္မၽွကာလပတ္လုံး သည္းခံရမည္နည္း။ သူငယ္ကို ငါ့ထံသို႔ယူခဲ့ၾကဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-
17:18 ေယရွုသည္ သူ႔ကိုဆုံးမေတာ္မူလၽွင္၊ နတ္ဆိုးသည္ သူမွထြက္သြားသျဖင့္၊ ထိုခဏမွစ၍ သူငယ္သည္ က်န္းမာပကတိ ျဖစ္ေလ၏။
17:19 ထိုအခါ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ဆိတ္ကြယ္ရာအရပ္၌ ေယရွုထံေတာ္သို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍၊ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ ထိုနတ္ဆိုးကို အဘယ္ေၾကာင့္ မႏွင္ထုတ္နိုင္ပါသနည္းဟု ေလၽွာက္ၾကေသာ္၊-
17:20 သင္တို႔သည္ ယုံၾကည္ျခင္းမရွိေသာေၾကာင့္ မႏွင္ထုတ္နိုင္ၾက။ ငါအမွန္ဆိုသည္ကား၊ သင္တို႔သည္ မုန္ညင္းေစ့ခန္႔မၽွေလာက္ေသာ ယုံၾကည္ျခင္းရွိလၽွင္၊ ထိုေတာင္ကို ေနရာမွေရြ႕ေလာ့ဟု ဆိုၾကေသာ္၊ ေနရာမွ ေရြ႕လိမ့္မည္။ ယုံၾကည္ျခင္းရွိလၽွင္ သင္တို႔မတတ္နိုင္ေသာအမွု မရွိ။-
17:21 သို႔ေသာ္လည္း ဆုေတာင္း ျခင္း၊ အစာေရွာင္ျခင္းမွတစ္ပါး အဘယ္သို႔ေသာအားျဖင့္၊ ထိုအမ်ိဳးသည္ မထြက္တတ္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။
17:22 ဂါလိလဲျပည္၌ ေနၾကစဥ္တြင္ ေယရွုက၊ လူသားကို လူတို႔လက္သို႔ အပ္ႏွံရေသာအခ်ိန္ နီးၿပီ။
17:23 သူတို႔သည္ သတ္ၾကလိမ့္မည္။ သုံးရက္ေျမာက္ေသာေန႔၌ ထေျမာက္လိမ့္မည္ဟု တပည့္ေတာ္တို႔အား မိန္႔ေတာ္မူ၏။ သူတို႔သည္လည္း အလြန္ဝမ္းနည္းျခင္းရွိၾက၏။
17:24 ကေပရေနာင္ၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ေသာအခါ၊ ဗိမာန္ေတာ္အခြန္တည္းဟူေသာ ဒိျဒမၼကို ခံေသာသူတို႔သည္ ေပတ႐ုဆီသို႔လာ၍ သင္၏ဆရာသည္ ဒိျဒမၼကို မေပးသေလာဟု ေမးျမန္းလၽွင္၊ ေပးပါသည္ဟု ေပတ႐ုဆို၏။
17:25 ေပတ႐ုသည္ အိမ္သို႔ဝင္ေသာအခါ၊ ေယရွုသည္ တင္ကူး၍၊ အခ်င္းရွိမုန္၊ သင္သည္အဘယ္သို႔ ထင္သနည္း။ ေလာကီရွင္ဘုရင္တို႔သည္ အဘယ္သူမွာ အခြန္ကိုခံၾကသနည္း။ မိမိသားမွာ ခံၾကသေလာ။ သူတစ္ပါးမွာ ခံၾကသေလာ၊ ဟုေမးေတာ္မူလၽွင္၊
17:26 ေပတ႐ုက၊ သူတစ္ပါးမွာခံၾကပါသည္ဟု ေလၽွာက္ေသာ္၊ ေယရွုကလည္း သို႔ျဖစ္လၽွင္ သားမူကား လြတ္ရ၏။ သို႔ေသာ္လည္း ထိုသူတို႔သည္ ငါတို႔ေၾကာင့္ မမွားယြင္းမည္အေၾကာင္း၊ အိုင္သို႔သြား၍ ငါးမၽွားကိုခ်ေလာ့။
17:27 ေရွ႕ဦးစြာရေသာငါးကို ယူ၍ ပါးစပ္ကိုဖြင့္လၽွင္၊ သတာတဲတစ္ျပားကိုေတြ႕လိမ့္မည္။ ထိုေငြကိုယူ၍ ငါ့အဖို႔ႏွင့္ သင့္အဖို႔ ထိုသူတို႔အားေပးေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။