Matthew 21
21:1 ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕အနီးသို႔ ခ်ဥ္း၍ သံလြင္ေတာင္ေျခရင္း၌ ဗက္ဖာေဂရြာသို႔ ေရာက္ၾကေသာအခါ ေယရွုသည္ တပည့္ေတာ္ႏွစ္ေယာက္တို႔ကို ေစလႊတ္၍၊-
21:2 သင္တို႔ေရွ႕၌ရွိေသာရြာသို႔ သြားၾက။ ထိုရြာ၌ ခ်ည္ေႏွာင္လ်က္ရွိေသာ ျမည္းမႏွင့္ ျမည္းကေလးကို သင္တို႔သည္ ခ်က္ခ်င္းေတြ႕လိမ့္မည္။ ျမည္းႀကိဳးကိုျဖည္၍ ငါ့ထံသို႔ေဆာင္ခဲ့ၾက။-
21:3 သူတစ္ပါးသည္ သင္တို႔အား တစ္စုံတစ္ခုကိုဆိုလၽွင္ သခင္အလိုရွိသည္ဟု ျပန္ေျပာၾကေလာ့။ ထိုသို႔ ေျပာလၽွင္ ထိုသူသည္ ခ်က္ခ်င္းေပးလိုက္မည္ဟု မွာထားေတာ္မူ၏။-
21:4 ထိုအေၾကာင္းအရာမူကား၊ သင္၏ အရွင္မင္းႀကီးသည္ ျမည္းမႏွင့္ ျမည္းကေလးကို စီး၍၊-
21:5 ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕ေသာစိတ္ႏွင့္ သင္ရွိရာသို႔ ႂကြလာေတာ္မူသည္ကို ၾကည့္ရွုေလာ့ဟု ဇိအုန္သတို႔သမီးအား ေျပာၾကေလာ့ဟူေသာ ပေရာဖက္၏ႏွုတ္ထြက္ ျပည့္စုံမည္အေၾကာင္း ျဖစ္သတည္း။
21:6 တပည့္ေတာ္တို႔သည္ သြား၍ အမိန္႔ေတာ္အတိုင္း ျပဳသျဖင့္၊-
21:7 ျမည္းမႏွင့္ ျမည္းကေလးကို ေဆာင္ခဲ့၍ ျမည္းေက်ာေပၚမွာ မိမိတို႔အဝတ္ကို တင္ၾကၿပီးလၽွင္ ကိုယ္ေတာ္သည္ စီးေတာ္မူ၏။-
21:8 အတိုင္းမသိ မ်ားစြာေသာလူတို႔သည္ မိမိတို႔အဝတ္ကို လမ္း၌ခင္းၾက၏။ အခ်ိဳ႕တို႔သည္ သစ္ကိုင္းသစ္ခက္မ်ားကို ခုတ္၍ လမ္း၌ခင္းၾက၏။-
21:9 ေရွ႕ေနာက္လိုက္သြားေသာ အၿခံအရံမ်ားတို႔က ဒါဝိဒ္၏သားေတာ္အား ေဟာရွဏၰျဖစ္ေစသတည္း။ ထာဝရဘုရား၏အခြင့္ႏွင့္ ႂကြလာေတာ္မူေသာသူသည္ မဂၤလာရွိေစသတည္း။ ေကာင္းကင္ဘဝဂ္ဝယ္ ေဟာရွဏၰ ျဖစ္ေစသတည္းဟု ေႂကြးေၾကာ္ၾက၏။-
21:10 ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ ဝင္ေတာ္မူေသာအခါ တစ္ၿမိဳ႕လုံး အုတ္အုတ္သဲသဲျဖစ္၍၊ ဤသူကား အဘယ္သူနည္းဟု ေမးျမန္းၾကလၽွင္၊-
21:11 လူအစုအေဝးတို႔က၊ ဤသူသည္ ဂါလိလဲျပည္ နာဇရက္ၿမိဳ႕၌ ေပၚထြန္းေသာ ပေရာဖက္ေယရွုေပတည္းဟု ေျပာဆိုၾက၏။
21:12 ေယရွုသည္ ဘုရားသခင္၏ဗိမာန္ေတာ္သို႔ ဝင္ေတာ္မူၿပီးလၽွင္၊ ဗိမာန္ေတာ္၌ေရာင္းဝယ္ေသာသူ အေပါင္းတို႔ကို ႏွင္ထုတ္၍၊ ေငြလဲေသာသူတို႔၏ ခုံမ်ားကိုလည္းေကာင္း၊ ခ်ိဳးငွက္ေရာင္းေသာသူတို႔၏ ထိုင္ေနရာကိုလည္းေကာင္း တြန္းလွဲေတာ္မူလ်က္၊-
21:13 ငါ့အိမ္ကို ဆုေတာင္းရာအိမ္ဟူ၍ ေခၚေဝၚၾကလတၱံ့ဟု က်မ္းစာ၌လာေသာ္လည္း၊ သင္တို႔သည္ ထိုအိမ္ကို ဓားျပတြင္း ျဖစ္ေစၾကၿပီတကားဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-
21:14 ထိုအခါ ဗိမာန္ေတာ္၌ မ်က္စိကန္းေသာသူ၊ ေျခမစြမ္းေသာသူတို႔သည္ အထံေတာ္သို႔လာ၍ သူတို႔ အနာေရာဂါကို ၿငိမ္းေစေတာ္မူ၏။-
21:15 ကိုယ္ေတာ္ျပဳေတာ္မူေသာ အံ့ဩဖြယ္အမွုတို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ သူငယ္တို႔ကလည္း၊ ဒါဝိဒ္၏သားေတာ္အား ေဟာရွဏၰျဖစ္ေစသတည္းဟု ဗိမာန္ေတာ္၌ ေႂကြးေၾကာ္ၾကသည္ကိုလည္းေကာင္း၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီး၊ က်မ္းျပဳဆရာတို႔သည္ ၾကားျမင္လၽွင္ အမ်က္ထြက္ၾက၍၊-
21:16 ဤသူတို႔သည္ အဘယ္သို႔ေျပာဆိုသည္ကို ၾကားသေလာဟု ေယရွုအား ေမးၾကေလေသာ္၊ ငါၾကား၏။ နို႔စို႔သူငယ္တို႔ ႏွုတ္ထဲမွ ကိုယ္ေတာ္သည္ ခ်ီးမြမ္းျခင္းကို ျပင္ဆင္ေတာ္မူသည္ဟူေသာ စကားကို သင္တို႔သည္ တစ္ရံတစ္ခါမၽွ မဖတ္ဖူးသေလာဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-
21:17 ထိုအခါ သူတို႔ကိုထားခဲ့၍ ၿမိဳ႕ထဲမွထြက္ၿပီးလၽွင္ ေဗသနိရြာသို႔ႂကြ၍ ထိုညကို လြန္ေစေတာ္မူ၏။-
21:18 နံနက္အခ်ိန္၌ ၿမိဳ႕သို႔ ျပန္စဥ္တြင္ ဆာမြတ္ေတာ္မူ၏။-
21:19 လမ္းနားမွာ သေဘၤာသဖန္းပင္တစ္ပင္ကို ျမင္လၽွင္၊ ထိုအပင္သို႔ႂကြသြား၍ အရြက္ကိုသာ ေတြ႕ေတာ္မူသည္ရွိေသာ္၊ ယခုမွစ၍ အစဥ္မျပတ္ သင္၌အသီးမသီးေစႏွင့္ဟု မိန္႔ေတာ္မူလၽွင္၊ ထိုအပင္သည္ ခ်က္ခ်င္း ေသြ႕ေျခာက္ေလ၏။-
21:20 တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ျမင္လၽွင္၊ သေဘၤာသဖန္းပင္သည္ ခ်က္ခ်င္း ေသြ႕ေျခာက္ပါၿပီတကားဟု အံ့ဩ၍ ဆိုၾက၏။-
21:21 ေယရွုကလည္း၊ ငါအမွန္ဆိုသည္ကား၊ သင္တို႔သည္ ယုံမွားျခင္းႏွင့္ကင္းေသာ ယုံၾကည္ျခင္းရွိလၽွင္၊ သေဘၤာသဖန္းပင္၌ ျပဳသကဲ့သို႔ သင္တို႔ျပဳနိုင္သည္ သာမက၊ ထိုေတာင္ကိုပင္ ေနရာမွေရြ႕ေလာ့၊ ပင္လယ္၌က်ေလာ့ဟု ဆိုလၽွင္ ဆိုသည္အတိုင္း ျဖစ္လိမ့္မည္။-
21:22 ယုံၾကည္ျခင္းပါလ်က္ ပတၳနာျပဳ၍ ဆုေတာင္းသမၽွတို႔ကို သင္တို႔သည္ ရၾကလိမ့္မည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။
21:23 ဗိမာန္ေတာ္သို႔ ဝင္ျပန္၍ ဆုံးမဩဝါဒ ေပးေတာ္မူစဥ္တြင္၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးတို႔ႏွင့္ လူတို႔တြင္ အႀကီးအကဲျဖစ္ေသာ သူတို႔သည္ အထံေတာ္သို႔ခ်ဥ္းကပ္၍၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ ဤအမွုမ်ားကို အဘယ္အခြင့္ႏွင့္ ျပဳသနည္း။ ထိုအခြင့္ကို အဘယ္သူေပးသနည္းဟု ေမးေလၽွာက္ၾကေသာ္၊-
21:24 ေယရွုက၊ ငါသည္ တစ္စုံတစ္ခုကို ေမးဦးမည္။ သင္တို႔ေျဖလၽွင္ ဤအမွုမ်ားကို အဘယ္အခြင့္ႏွင့္ ငါျပဳသည္ကို ငါေျပာမည္။-
21:25 ေယာဟန္၏ ဗတၱိဇံတရားသည္ အဘယ္ကျဖစ္သနည္း။ ဘုရားက ျဖစ္သေလာ။ လူကျဖစ္သေလာဟု ေမးေတာ္မူ၏။ ထိုသူတို႔သည္ အခ်င္းခ်င္းဆင္ျခင္၍ ဘုရားကျဖစ္သည္ဟု ငါတို႔ေျဖလၽွင္၊ သင္တို႔သည္ ေယာဟန္ကို အဘယ္ေၾကာင့္ မယုံသနည္းဟု သူေမးေလဦးမည္။-
21:26 လူကျဖစ္သည္ဟု ငါတို႔ေျဖလၽွင္ လူမ်ားကိုေၾကာက္ရ၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ လူအေပါင္းတို႔သည္ ေယာဟန္ကို ပေရာဖက္ကဲ့သို႔ ထင္မွတ္ၾက၏ဟု အခ်င္းခ်င္းဆင္ျခင္ၿပီးမွ၊-
21:27 အကၽြန္ုပ္တို႔မသိပါဟု ေယရွုအား ျပန္ေျပာၾက၏။ ကိုယ္ေတာ္ကလည္း၊ ထိုအတူ ဤအမွုမ်ားကို အဘယ္အခြင့္ႏွင့္ ငါျပဳသည္ကို ငါမေျပာ။
21:28 သင္တို႔သည္ အဘယ္သို႔ထင္ၾကသနည္း။ တစ္စုံတစ္ေယာက္ေသာသူ၌ သားႏွစ္ေယာက္ရွိ၏။ သားအႀကီး ဆီသို႔သြား၍ ငါ့သား၊ ယေန႔ ငါ့စပ်စ္ဥယ်ာဥ္သို႔သြား၍ လုပ္ေဆာင္ေလာ့ဟု ဆိုလၽွင္၊-
21:29 သားက ငါမသြားဘူးဟု ျပန္ေျပာေသာ္လည္း၊ ေနာက္မွ ေနာင္တရ၍ သြားေလ၏။-
21:30 အဘသည္ အျခားေသာသားဆီသို႔သြား၍ ေရွ႕နည္းအတူဆိုလၽွင္၊ သားကသြားပါမည္ အဘသခင္ဟု ဆိုေသာ္လည္း မသြားဘဲေန၏။-
21:31 ထိုသားႏွစ္ေယာက္တို႔တြင္ အဘယ္သူသည္ အဘ၏အလိုကို ေဆာင္သနည္းဟု ေမးေတာ္မူလၽွင္၊ သားအႀကီးေဆာင္ပါသည္ဟု ေလၽွာက္ၾကေသာ္၊ ေယရွုကလည္း ငါအမွန္ဆိုသည္ကား၊ အခြန္ခံတို႔ႏွင့္ ျပည့္တန္ဆာတို႔သည္ သင္တို႔အရင္ ဘုရားသခင္၏ နိုင္ငံေတာ္သို႔ ဝင္တတ္ၾက၏။-
21:32 အေၾကာင္းမူကား၊ ေယာဟန္သည္ ေျဖာင့္မတ္ေသာအက်င့္ကို က်င့္၍ သင္တို႔ဆီသို႔ လာေသာ္လည္း သင္တို႔မယုံၾကည္ၾက။ အခြန္ခံတို႔ႏွင့္ ျပည့္တန္ဆာတို႔မူကား ယုံၾကည္ၾက၏။ ထိုအေၾကာင္းကို သင္တို႔သည္ ျမင္ေသာ္လည္းယုံၾကည္မည္အေၾကာင္း ေနာက္တစ္ဖန္ ေနာင္တမရၾက။
21:33 အျခားေသာ ဥပမာကိုနားေထာင္ၾကေလာ့။ အိမ္ရွင္တစ္ဦးသည္ စပ်စ္ဥယ်ာဥ္ကိုစိုက္ပ်ိဳး၍၊ ေစာင္ရန္းကို လုပ္ၿပီးမွ စပ်စ္သီးနယ္ရာက်င္းကို တူးေလ၏။ မွီခိုရာလင့္စင္ကိုလည္း ေဆာက္ေလ၏။ လုပ္ေဆာင္ေသာ သူတို႔အား ဥယ်ာဥ္ကိုငွား၍ အျခားေသာျပည္သို႔ သြားေလ၏။-
21:34 အသီးသီးခ်ိန္ ေရာက္ေသာအခါ၊ အသီးကိုခံေစျခင္းငွာ ငယ္သားတို႔ကို ဥယ်ာဥ္ေစာင့္တို႔ရွိရာသို႔ ေစလႊတ္ေလ၏။-
21:35 ထိုသူတို႔သည္ ငယ္သားမ်ားကို ဖမ္းၿပီးလၽွင္ တစ္ဦးကိုရိုက္၍၊ တစ္ဦးကိုသတ္၍၊ တစ္ဦးကို ခဲႏွင့္ ပစ္ၾက၏။-
21:36 ေနာက္တစ္ဖန္ အရင္ထက္မ်ားေသာ အျခားငယ္သားတို႔ကို ေစလႊတ္ျပန္လၽွင္၊ ဥယ်ာဥ္ေစာင့္တို႔သည္ ေရွ႕နည္းအတူျပဳၾက၏။-
21:37 ေနာက္ဆုံး၌ ဥယ်ာဥ္ရွင္က၊ ထိုသူတို႔သည္ ငါ့သားကို အားနာၾကလိမ့္မည္ဟုဆို၍ မိမိသားကို ေစလႊတ္ေလ၏။-
21:38 ဥယ်ာဥ္ေစာင့္တို႔သည္ သားကိုျမင္လၽွင္ ဤသူသည္ အေမြခံျဖစ္၏။ လာၾက၊ သူ႔ကိုသတ္၍ သူ၏အေမြဥစၥာကို ယူၾကကုန္အံ့ဟု အခ်င္းခ်င္းတိုင္ပင္၍၊-
21:39 ဥယ်ာဥ္ရွင္၏သားကို ဖမ္းယူၿပီးမွ ဥယ်ာဥ္ျပင္သို႔ထုတ္၍ သတ္ပစ္ၾက၏။-
21:40 သို႔ျဖစ္လၽွင္ ဥယ်ာဥ္ရွင္သည္ လာေသာအခါ၊ ဥယ်ာဥ္ေစာင့္တို႔ကို အဘယ္သို႔ ျပဳမည္နည္းဟု ေမးေတာ္မူ၏။-
21:41 ပရိသတ္တို႔ကလည္း ထိုလူဆိုးတို႔အား ဆိုးေသာဖ်က္ဆီးျခင္းကို စီရင္ပါလိမ့္မည္။ အသီးသီးခ်ိန္တြင္ အသီးကိုဆက္အံ့ေသာ အျခားလူတို႔အား ထိုဥယ်ာဥ္ကို ငွားပါလိမ့္မည္ဟု ေလၽွာက္ၾက၏။
21:42 ေယရွုကလည္း၊ တိုက္ကိုတည္လုပ္ေသာသူမ်ား ပယ္ထားေသာေက်ာက္သည္ ေနာက္တစ္ဖန္ တိုက္ေထာင့္အထြဋ္ဖ်ားသို႔ ေရာက္ျပန္၏။ ထိုအမွုသည္ ထာဝရဘုရား ျပဳေတာ္မူေသာအမွု ျဖစ္၏။ ငါတို႔ မ်က္ေမွာက္၌လည္း အံ့ဩဖြယ္ျဖစ္၏ ဟူေသာစကားကို က်မ္းစာ၌ သင္တို႔သည္ တစ္ရံတစ္ခါမၽွ မဖတ္ဖူးသေလာ။-
21:43 ထိုေၾကာင့္ ငါဆိုသည္ကား၊ ဘုရားသခင္၏နိုင္ငံေတာ္ကို သင္တို႔မွႏုတ္၍ နိုင္ငံေတာ္၏အသီးကို သီးအံ့ေသာလူမ်ိဳးအား ေပးရလတၱံ့။-
21:44 အၾကင္သူသည္ ထိုေက်ာက္အေပၚသို႔ က်၏။ ထိုသူသည္ က်ိဳးလတၱံ့၊ အၾကင္သူ၏အေပၚသို႔ ထိုေက်ာက္သည္ က်၏၊ ထိုသူသည္ ညက္ညက္ေၾကလတၱံ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။
21:45 ထိုဥပမာစကားကို ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးႏွင့္ ဖာရိရွဲတို႔သည္ ၾကားရလၽွင္၊ မိမိတို႔ကိုရည္ေဆာင္၍ ေဟာေျပာေတာ္မူသည္ကို သိၾက၏။-
21:46 ကိုယ္ေတာ္ကို ဖမ္းဆီးျခင္းငွာ ရွာႀကံေသာ္လည္း စုေဝးေသာသူမ်ားကို ေၾကာက္ၾက၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ ထိုသူတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကို ပေရာဖက္ကဲ့သို႔ ထင္မွတ္ၾက၏။