Romans 7
7:1 ပညတ္တရားကို သိေသာညီအစ္ကိုတို႔၊ ပညတ္တရားသည္ လူကို အသက္ထက္ဆုံးမၽွသာ ပိုင္သည္ကို မသိၾကသေလာ။-
7:2 ဥပမာကား၊ လင္ရွိေသာမိန္းမသည္ လင္မေသမီတိုင္ေအာင္၊ ပညတ္တရားအားျဖင့္ လင္၌ ခ်ည္ေႏွာင္လ်က္ရွိ၏။ လင္ေသလၽွင္မူကား လင္ဝတ္ႏွင့္လြတ္၏။-
7:3 ထိုေၾကာင့္၊ မိမိလင္မေသမီ အျခားေသာသူ၏ မယားျဖစ္လၽွင္၊ ေမ်ာက္မထားေသာမိန္းမဟု ေခၚထိုက္၏။ လင္ေသလၽွင္မူကား၊ ထိုတရားႏွင့္လြတ္သည္ျဖစ္၍၊ အျခားေသာသူ၏မယား ျဖစ္ေသာ္လည္း၊ ေမ်ာက္မထားေသာမိန္းမဟု ေခၚစရာအေၾကာင္းမရွိ။-
7:4 ထိုနည္းတူ၊ ငါ့ညီအစ္ကိုတို႔၊ သင္တို႔သည္ အျခားေသာ သူတည္းဟူေသာ၊ ေသျခင္းမွ ထေျမာက္ေတာ္မူေသာ သူ၏မယားျဖစ္၍၊ ဘုရားသခင္၏ အလိုေတာ္ႏွင့္အညီ တိုးပြားမည္အေၾကာင္း၊ ခရစ္ေတာ္၏ကိုယ္ခႏၶာအားျဖင့္ေသ၍ ပညတ္တရားႏွင့္ ကြာၾက၏။-
7:5 ငါတို႔သည္ ဇာတိပကတိ၌ က်င္လည္ေသာအခါ၊ အျပစ္ႏွင့္စပ္ဆိုင္ေသာ စိတ္တို႔သည္ ပညတ္တရားအားျဖင့္ေပါက္၍ ေသျခင္းတရား၏အလိုႏွင့္အညီ တိုးပြားမည္အေၾကာင္း၊ ငါတို႔၏ကိုယ္အဂၤါမ်ား၌ ျပဳျပင္ၾက၏။-
7:6 ယခုမူကား၊ က်မ္းစာ၌ပါေသာ တရားေဟာင္းကို မမွီဘဲ၊ ဝိညာဥ္ေတာ္တရားသစ္ကိုမွီ၍ အမွုေဆာင္ရြက္ျခင္းအလိုငွာ၊ ငါတို႔သည္ေသသျဖင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေသာပညတ္တရား၏လက္မွ လြတ္ျခင္းသို႔ ေရာက္ၾကၿပီ။
7:7 သို႔ျဖစ္၍ အဘယ္သို႔ေျပာရမည္နည္း။ ပညတ္တရား၌ အျပစ္ရွိသေလာ။ အျပစ္မရွိနိုင္ရာ။ သို႔ရာတြင္ ပညတ္တရားအားျဖင့္သာ အျပစ္သေဘာကို ငါသိရ၏။ အဘယ္သို႔နည္းဟူမူကား၊ ေလာဘစိတ္မရွိေစႏွင့္ဟု ပညတ္တရားမဆိုလၽွင္၊ ေလာဘသေဘာကို ငါမသိ။-
7:8 အျပစ္တရားသည္ ပညတ္တရားအားျဖင့္ အခြင့္ရ၍၊ ငါ၌ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ေလာဘတို႔ကို ျဖစ္ေစ၏။ ပညတ္တရားမရွိလၽွင္၊ အျပစ္တရားေသ၏။-
7:9 အထက္က ပညတ္တရားမရွိသျဖင့္၊ ငါသည္ အသက္ရွင္၏။ ပညတ္တရားေပၚေသာအခါ အျပစ္တရားသည္ ရွင္ျပန္၏။ ငါလည္း ေသ၏။-
7:10 အသက္ရွင္ျခင္းႏွင့္ဆိုင္ေသာ ပညတ္တရားသည္ ေသျခင္းႏွင့္ ဆိုင္သည္ကို ငါေတြ႕၏။-
7:11 အျပစ္တရားသည္ ပညတ္တရားအားျဖင့္ အခြင့္ရလၽွင္၊ ငါ့ကိုလွည့္ျဖား၍ ထိုတရားအားျဖင့္ ငါ့ကိုသတ္ေလ၏။-
7:12 ထိုေၾကာင့္၊ တရားေတာ္သည္ သန္႔ရွင္းျခင္းရွိ၏။ ပညတ္တရားလည္း သန္႔ရွင္းျခင္း၊ ေျဖာင့္မတ္ျခင္း၊ ေကာင္းျမတ္ျခင္းရွိ၏။-
7:13 သို႔ျဖစ္လၽွင္ ေကာင္းျမတ္ေသာအရာသည္ ငါ၌ေသျခင္းအေၾကာင္း ျဖစ္သေလာ။ မျဖစ္နိုင္ရာ။ အျပစ္တရားသည္ မိမိသေဘာကို ထင္ရွားေစျခင္းငွာ ေကာင္းျမတ္ေသာအရာအားျဖင့္ ငါ၌ေသျခင္းကိုျပဳ၍ ေသျခင္းအေၾကာင္းျဖစ္၏။ ထိုသို႔ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အျပစ္တရားသည္ ပညတ္ေတာ္အားျဖင့္ အလြန္အျပစ္ႏွင့္ ျပည့္စုံျခင္းရွိသတည္း။
7:14 ထိုမွတစ္ပါး၊ ပညတ္တရားသည္ ဝိညာဥ္ပကတိႏွင့္ စပ္ဆိုင္သည္ကို ငါတို႔သိၾက၏။ ငါမူကား ဇာတိပကတိရွိ၏။ အျပစ္တရားလက္၌ ေက်းကၽြန္ျဖစ္၏။
7:15 အေၾကာင္းမူကား၊ ငါသည္ ကိုယ္က်င့္ေသာအက်င့္ကို မႏွစ္သက္။ က်င့္ခ်င္ေသာအက်င့္ကို မက်င့္၊ ရြံရွာေသာ အက်င့္ကို က်င့္၏။-
7:16 ထိုသို႔ငါသည္ မက်င့္ခ်င္ေသာအက်င့္ကို က်င့္လၽွင္၊ ပညတ္တရားေျဖာင့္သည္ဟု ငါဝန္ခံ၏။-
7:17 သို႔ျဖစ္လၽွင္၊ ထိုမေကာင္းေသာအက်င့္ကို ငါ့ကိုယ္တိုင္က်င့္သည္မဟုတ္။ ငါ့အထဲ၌ေနေသာ အျပစ္တရားသည္ က်င့္၏။-
7:18 ငါ့အထဲမွာ ငါ့ဇာတိပကတိ၌ ေကာင္းေသာအရာ တစ္စုံတစ္ခုမၽွ မတည္သည္ကို ငါသိ၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ ငါသည္ က်င့္ခ်င္ေသာ စိတ္ရွိေသာ္လည္း၊ ေကာင္းစြာက်င့္တတ္ေသာအခြင့္ကို ရွာ၍မေတြ႕နိုင္။-
7:19 ငါသည္ က်င့္ခ်င္ေသာ အက်င့္ေကာင္းကို မက်င့္။ မက်င့္ခ်င္ေသာ အက်င့္ဆိုးကို က်င့္၏။-
7:20 ထိုသို႔ငါသည္ မက်င့္ခ်င္ေသာအက်င့္ကို က်င့္လၽွင္၊ ငါကိုယ္တိုင္ က်င့္သည္မဟုတ္။ ငါ့အထဲ၌ေနေသာ အျပစ္တရားသည္ က်င့္၏။-
7:21 ထိုသို႔ ေကာင္းေသာအက်င့္ကို ငါက်င့္ခ်င္ေသာအခါ၊ မေကာင္းေသာအက်င့္ကို က်င့္ေစတတ္ေသာ တရားကို ငါေတြ႕၏။-
7:22 ငါသည္ အတြင္းလူအားျဖင့္ ဘုရားသခင္၏ ပညတ္တရားေတာ္ကို ႏွစ္သက္၏။-
7:23 သို႔ေသာ္လည္း ငါ့ကိုယ္အဂၤါမ်ား၌ ရွိေသာ တရားတစ္ပါးသည္ စိတ္ဝိညာဥ္တရားကို ဆိုင္ၿပိဳင္ တိုက္လွန္သျဖင့္၊ ငါ့ကိုယ္အဂၤါမ်ား၌ရွိေသာ အျပစ္တရားလက္သို႔ ငါ့ကို ဖမ္းသြားအပ္ႏွံသည္ကို ငါျမင္၏။-
7:24 ငါသည္ ၿငိဳျငင္ေသာသူျဖစ္ပါသည္တကား။ ဤအေသေကာင္မွ ငါ့ကို အဘယ္သူ ကယ္လႊတ္မည္နည္း။-
7:25 ငါတို႔သခင္ ေယရွုခရစ္အားျဖင့္ ကယ္လႊတ္ေတာ္မူေသာ ဘုရားသခင္၏ေက်းဇူးေတာ္ ႀကီးလွေပ၏။ ထိုသို႔ စိတ္ဝိညာဥ္အားျဖင့္ ဘုရားသခင္၏ တရားေတာ္အလိုသို႔လည္းေကာင္း၊ ဇာတိပကတိအားျဖင့္ အျပစ္တရားအလိုသို႔လည္းေကာင္း၊ ငါလိုက္တတ္၏။