Nehemiah 13
13:1 ထိုေန႔၌ေမာေရွ၏ပညတ္က်မ္းကိုလူမ်ား ေရွ႕မွာဖတ္ရြတ္ၾကရာ``အမၼဳန္အမ်ိဳးသားႏွင့္ ေမာဘအမ်ိဳးသားတို႔အားဘုရားသခင္ ၏လူမ်ိဳးေတာ္ထဲတြင္အဘယ္အခါ၌မၽွ ပါဝင္ခြင့္မျပဳရ'' ဟူေသာက်မ္းပိုဒ္သို႔ ေရာက္ရွိလာေလသည္။-
13:2 ဤသို႔ပညတ္ရျခင္းမွာအမၼဳန္ႏွင့္ေမာဘ ျပည္သူတို႔သည္ဣသေရလအမ်ိဳးသား မ်ားအီဂ်စ္ျပည္မွထြက္ခြာလာခ်ိန္၌ အစာေရစာကိုမေပးဘဲေနခဲ့ၾကေသာ ေၾကာင့္ျဖစ္၏။ ထိုျပင္ဗာလမ္ကိုငွား၍ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔အားက်ိန္ဆဲ ေစၾက၏။ သို႔ရာတြင္ငါတို႔ဘုရားသခင္ သည္ထိုက်ိန္ဆဲေသာစကားကိုေကာင္းခ်ီး ေပးေသာစကားျဖစ္ေစေတာ္မူ၏။-
13:3 ထိုက်မ္းစကားဖတ္ရြတ္သည္ကိုၾကားၾက ေသာအခါဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္ မိမိတို႔အသိုင္းအဝိုင္းမွလူမ်ိဳးျခားမ်ား ကိုပယ္ထုတ္လိုက္ၾကေလသည္။
13:4 ဗိမာန္ေတာ္ပစၥည္းသိုေလွာင္ခန္းမ်ားကိုတာဝန္ ယူထိန္းသိမ္းရသူ ယဇ္ပုေရာဟိတ္ဧလ်ာရွိပ္ သည္ေတာဘိႏွင့္ခင္မင္ရင္းႏွီးလ်က္ေန သျဖင့္၊-
13:5 ေဘာဇဥ္ပူေဇာ္သကာမ်ား၊ နံ့သာေပါင္း၊ ဗိမာန္ေတာ္အသုံးအေဆာင္မ်ားမွစ၍ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မ်ားအတြက္လွူရေသာ အလွူမ်ားႏွင့္ေလဝိအႏြယ္ဝင္မ်ား၊ ဗိမာန္ေတာ္ဂီတပညာသည္မ်ား၊ ဗိမာန္ ေတာ္အေစာင့္တပ္သားမ်ားအတြက္ ဆယ္ ဖို႔တစ္ဖို႔ေပးလွူေသာဆန္စပါး၊ စပ်စ္ ရည္ႏွင့္သံလြင္ဆီကိုသိုေလွာင္ရန္အတြက္ သာလၽွင္ အသုံးျပဳေသာအခန္းႀကီးကို ေတာဘိအားအသုံးျပဳခြင့္ေပးထားေလ သည္။-
13:6 ဤသို႔ျဖစ္ပ်က္လ်က္ေနခ်ိန္တြင္ငါသည္ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၌မရွိ။ ဗာဗုလုန္ဘုရင္ အာတေဇရဇ္၏ နန္းစံသုံးဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္ေျမာက္၌ငါသည္မင္း ႀကီးထံသို႔အစီရင္ခံရန္သြားေရာက္ခ်ိန္ ျဖစ္၏။ ကာလအနည္းငယ္ၾကာေသာအခါ ငါသည္မင္းႀကီးထံမွခြင့္ျပဳခ်က္ရသျဖင့္၊-
13:7 ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ျပန္ေရာက္၍ဗိမာန္ေတာ္ အခန္းတစ္ခုကို ေတာဘိအားဧလ်ာရွိပ္ေပး အပ္ထားေၾကာင္းၾကားသိရေသာအခါ ငါသည္ထိတ္လန႔္၍၊-
13:8 လြန္စြာအမ်က္ထြက္ၿပီးလၽွင္ေတာဘိ၏ ပစၥည္းဥစၥာရွိသမၽွကိုပစ္ထုတ္လိုက္၏။-
13:9 အခန္းမ်ားကိုဘာသာေရးထုံးနည္းအရ သန႔္စင္မွုကိုျပဳေစ၍ဗိမာန္ေတာ္အသုံး အေဆာင္မ်ား၊ ေဘာဇဥ္ပူေဇာ္သကာမ်ား ႏွင့္နံ့သာေပါင္းတို႔ကိုျပန္သြင္းရန္အမိန႔္ ေပး၏။
13:10 ေလဝိအႏြယ္ဝင္မ်ားႏွင့္ဗိမာန္ေတာ္ဂီတ ပညာသည္မ်ားသည္ရိကၡာအလုံအေလာက္ မရၾကသျဖင့္ မိမိတို႔၏လယ္ယာမ်ားရွိ ရာသို႔ျပန္သြားၾကေၾကာင္းကိုငါၾကား သိရ၏။-
13:11 ယင္းသို႔ဗိမာန္ေတာ္ကိုစြန႔္ပစ္ထားခဲ့ရန္ ခြင့္ျပဳသူအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွူးတို႔အား ငါသည္ ျပစ္တင္ေျပာဆိုကာေလဝိအႏြယ္ဝင္မ်ား ႏွင့္ဂီတပညာသည္မ်ားကိုဗိမာန္ေတာ္ သို႔ေခၚယူၿပီးလၽွင္အမွုေတာ္ကိုတစ္ဖန္ ျပန္လည္ထမ္းေဆာင္ေစ၏။-
13:12 ထိုအခါဣသေရလအမ်ိဳးသားအေပါင္း တို႔သည္ မိမိတို႔၏ဆယ္ဖို႔တစ္ဖို႔အလွူျဖစ္ သည့္ဆန္စပါး၊ စပ်စ္ရည္ႏွင့္သံလြင္ဆီကို ဗိမာန္ေတာ္ပစၥည္းသိုေလွာင္ခန္းမ်ားသို႔ယူ ေဆာင္လာၾကေလသည္။-
13:13 ငါသည္ယဇ္ပုေရာဟိတ္ေရွလမိ၊ ပညတ္ က်မ္းတတ္ေျမာက္သူဇာဒုတ္ႏွင့္ေလဝိအႏြယ္ ဝင္ေပဒါယတို႔အားတာဝန္ခံပစၥည္းထိန္း မ်ားအျဖစ္ခန႔္ထား၏။ မႆနိ၏ေျမး၊ ဇကၠဳရ ၏သားဟာနန္အားထိုသူတို႔၏လက္ေထာက္ အျဖစ္ခန႔္ထား၏။ ဤသူတို႔သည္မိမိတို႔ ၏လုပ္ေဖာ္ေဆာင္ဘက္မ်ားအားသစၥာရွိစြာ ရိကၡာျဖန႔္ျဖဴးေပးမည့္သူမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း ငါစိတ္ခ်ယုံၾကည္၏။
13:14 အို အကၽြန္ုပ္၏ဘုရားသခင္၊ကိုယ္ေတာ္၏ဗိမာန္ ေတာ္အတြက္ႏွင့္ဗိမာန္ေတာ္တြင္ဝတ္ျပဳကိုး ကြယ္မွုအတြက္အကၽြန္ုပ္ျပဳခဲ့သမၽွေသာ အမွုတို႔ကိုသတိရေတာ္မူပါ။
13:15 ထိုကာလယုဒျပည္သူအခ်ိဳ႕တို႔သည္ ဥပုသ္ ေန႔၌စပ်စ္သီးမ်ားနယ္လ်က္ေနၾကသည္ ကိုလည္းေကာင္း၊ အခ်ိဳ႕တို႔သည္ဂ်ဳံစပါး၊ စပ်စ္ရည္၊ စပ်စ္သီး၊ သဖန္းသီးအစရွိ သည္တို႔ကို မိမိတို႔၏ျမည္းမ်ားေပၚတင္ၿပီး လၽွင္ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔သယ္ေဆာင္လ်က္ ေနၾကသည္ကိုလည္းေကာင္းငါျမင္၏။ သို႔ ျဖစ္၍ဥပုသ္ေန႔တြင္မည္သည့္အရာကို မၽွမေရာင္းခ်ရန္သူတို႔အားငါသတိ ေပး၏။-
13:16 ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕တြင္ေနထိုင္သူတု႐ုၿမိဳ႕ သားအခ်ိဳ႕တို႔သည္ငါးႏွင့္အျခားပစၥည္း အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ငါတို႔အမ်ိဳးသားမ်ားအား ဥပုသ္ေန႔တြင္ေရာင္းခ်ရန္ယူေဆာင္လာ ၾက၏။-
13:17 ထိုအခါငါသည္ယုဒေခါင္းေဆာင္မ်ား အား``သင္တို႔ျပဳလ်က္ရွိသည့္ဒုစရိုက္ကို ၾကည့္ၾကေလာ့။ သင္တို႔သည္ဥပုသ္ေန႔ကို ညစ္ညမ္းေစၾက၏။-
13:18 သင္တို႔၏ဘိုးေဘးမ်ားသည္ဒုစရိုက္ကို ျပဳသျဖင့္ ဘုရားသခင္သည္ဤၿမိဳ႕ကို ဖ်က္ဆီးေစျခင္းအားျဖင့္သူတို႔အားဒဏ္ ခတ္ေတာ္မူ၏။ သို႔ပါလ်က္သင္တို႔သည္ ဥပုသ္ေန႔ကိုညစ္ညမ္းေစေသာအားျဖင့္ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔အေပၚသို႔ ဘုရားသခင္၏အမ်က္ေတာ္ကို ပိုမို ျပင္းထန္စြာသက္ေရာက္ေစၾကမည္ေလာ'' ဟုျပစ္တင္ေျပာဆို၏။
13:19 ထိုေနာက္ငါသည္အဖိတ္ေန႔ေနဝင္ခ်ိန္မွ ဥပုသ္ေန႔ကုန္အထိၿမိဳ႕တံခါးမ်ားကိုပိတ္ ထားရန္အမိန႔္ေပး၏။ ဥပုသ္ေန႔၌အဘယ္ ကုန္စည္ကိုမၽွၿမိဳ႕ထဲသို႔မသြင္းေစရန္ငါ သည္လူအခ်ိဳ႕တို႔အားၿမိဳ႕တံခါးမ်ား တြင္အေစာင့္ခ်ထား၏။-
13:20 ကုန္ပစၥည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေရာင္းခ်သူကုန္သည္ အခ်ိဳ႕တို႔သည္ေသာၾကာေန႔ည၌ၿမိဳ႕တံခါး ျပင္တြင္လာ၍အိပ္ၾက၏။ သူတို႔သည္ယင္းသို႔ တစ္ႀကိမ္ႏွစ္ႀကိမ္ျပဳၾက၏။-
13:21 ငါသည္သူတို႔အား``သင္တို႔သည္မိုးလင္းခ်ိန္ ကိုၿမိဳ႕ျပင္မွေစာင့္ဆိုင္းလ်က္ေနေသာ္လည္း အခ်ည္းႏွီးသာလၽွင္ျဖစ္၏။ သင္တို႔ေနာက္ တစ္ႀကိမ္ဤသို႔ျပဳၾကလၽွင္ ငါသည္သင္ တို႔အားအၾကမ္းဖက္၍ႏွင္ထုတ္ရလိမ့္မည္'' ဟုသတိေပး၏။ ထိုအခါမွအစျပဳ၍ သူတို႔သည္ဥပုသ္ေန႔၌မလာၾကေတာ့ ေပ။-
13:22 ဥပုသ္ေန႔ကိုသန႔္ရွင္းေစျခင္းငွာေလဝိ အႏြယ္ဝင္တို႔အား မိမိတို႔ကိုယ္ကိုသန႔္စင္ ေစၿပီးလၽွင္ၿမိဳ႕တံခါးမ်ားသို႔သြား၍ ေစာင့္ရန္ငါအမိန႔္ေပး၏။ အို ဘုရားသခင္ဤအမွုကိုလည္းေထာက္၍ အကၽြန္ုပ္ကိုသတိရေတာ္မူပါ။ ေမတၱာေတာ္ ႏွင့္အညီအကၽြန္ုပ္အားသနားေတာ္မူပါ။
13:23 ထိုကာလ၌ယုဒအမ်ိဳးသားအေျမာက္ အျမားပင္အာဇုတ္၊ အမၼဳန္ႏွင့္ေမာဘ အမ်ိဳးသမီးမ်ားႏွင့္ထိမ္းျမားစုံဖက္ ထားၾကေၾကာင္းကိုလည္းငါေတြ႕ရွိရ ေလသည္။-
13:24 သူတို႔၏သားသမီးတစ္ဝက္မၽွသည္ငါတို႔ ဘာသာစကားကိုမေျပာတတ္။ အာဇုတ္သို႔ မဟုတ္အျခားဘာသာစကားတစ္မ်ိဳး မ်ိဳးကိုသာေျပာတတ္ၾက၏။-
13:25 သို႔ျဖစ္၍ငါသည္ထိုအမ်ိဳးသားတို႔အား ျပစ္တင္က်ိန္ဆဲရိုက္ႏွက္၏။ သူတို႔ဆံပင္ ကိုလည္းဆြဲႏုတ္၏။ ထိုေနာက္``အကၽြန္ုပ္တို႔ သည္လည္းေကာင္း၊ အကၽြန္ုပ္တို႔၏သားသမီး မ်ားသည္လည္းေကာင္း ေနာင္အဘယ္အခါ ၌မၽွလူမ်ိဳးျခားမ်ားႏွင့္အိမ္ေထာင္မျပဳ ေတာ့ပါ'' ဟုသူတို႔အားဘုရားသခင္၏ နာမေတာ္ကိုတိုင္တည္၍က်ိန္ဆိုကတိ ျပဳေစ၏။-
13:26 ငါသည္သူတို႔အား``ေရွာလမုန္မင္းကိုအျပစ္ ကူးလြန္ေစသူမ်ားကားလူမ်ိဳးျခားအမ်ိဳး သမီးမ်ားပင္တည္း။ ထိုမင္းသည္အျခားလူ မ်ိဳးတို႔၏ဘုရင္ရွိသမၽွထက္ပို၍တန္ခိုး ႀကီး၏။ ဘုရားသခင္သည္သူ႔ကိုခ်စ္ေတာ္ မူသျဖင့္ဣသေရလတစ္နိုင္ငံလုံးကိုအုပ္ စိုးေစေတာ္မူ၏။ သို႔ရာတြင္သူသည္လူမ်ိဳး ျခားမ်ားႏွင့္ထိမ္းျမားစုံဖက္သည့္အျပစ္ ကိုကူးလြန္ေပသည္။-
13:27 သို႔ျဖစ္၍ငါတို႔သည္လူမ်ိဳးျခားအမ်ိဳး သမီးမ်ားႏွင့္ထိမ္းျမားစုံဖက္ျခင္းသင္ တို႔၏စံနမူနာအားျဖင့္ဘုရားသခင္ ကိုျပစ္မွားရမည္ေလာ'' ဟုေျပာ၏။
13:28 ေယာယဒသည္ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္းဧလ်ာ ရွိပ္၏သားျဖစ္၏။ သို႔ရာတြင္သူ၏သားတစ္ ေယာက္သည္ေဗသေဟာရနိၿမိဳ႕သားသမၻာ လတ္၏သမီးႏွင့္အိမ္ေထာင္ျပဳသျဖင့္ ငါ သည္ေယာယဒအားေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕မွ ႏွင္ထုတ္လိုက္ေလသည္။-
13:29 အို ဘုရားသခင္၊ထိုသူတို႔သည္ယဇ္ပုေရာ ဟိတ္ရာထူးကိုလည္းေကာင္း၊ ယဇ္ပုေရာ ဟိတ္မ်ား၊ ေလဝိအႏြယ္ဝင္မ်ားႏွင့္ကိုယ္ ေတာ္ျပဳေတာ္မူသည့္ပဋိညာဥ္ေတာ္ကို လည္းေကာင္းအဘယ္သို႔ရွုတ္ခ်ၾကသည္ ကိုမွတ္ေတာ္မူပါ။
13:30 ငါသည္ျပည္သူတို႔အားလူမ်ိဳးျခားႏွင့္ ဆိုင္ေသာအမွုအရာဟူသမၽွႏွင့္ကင္းစင္ ေစ၏။ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မ်ားႏွင့္ေလဝိအႏြယ္ ဝင္တို႔အားမိမိတို႔တာဝန္ဝတၱရားအသီး သီးကိုသိရွိနားလည္ၾကေစရန္စည္း မ်ဥ္းမ်ားကိုေရးဆြဲေပး၏။-
13:31 အခ်ိန္က်လၽွင္ထင္းအလွူကိုလည္းေကာင္း၊ ဆန္စပါးအဦးအဖ်ားမ်ားႏွင့္အဦး မွည့္သည့္သစ္သီးပူေဇာ္သကာမ်ားကို လည္းေကာင္းယူေဆာင္လာၾကေစရန္စီမံ၏။ အို ဘုရားသခင္ဤအမွုအရာအေပါင္းကို သတိရေတာ္မူ၍အကၽြန္ုပ္အားေက်းဇူး ျပဳေတာ္မူပါ။ ေနဟမိမွတ္စာၿပီး၏။