Proverbs 12
12:1 နည္းဥပေဒကို ခံခ်င္ေသာသူသည္ ပညာ အတတ္ကို ႏွစ္သက္၏။ ဆုံးမျခင္းကိုမုန္းေသာ သူမူကား၊ တိရစၧာန္သေဘာရွိ၏။
12:2 သူေတာ္ေကာင္းသည္ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္၌ မ်က္ႏွာရတတ္၏။ မေကာင္းေသာအႀကံကို ႀကံစည္ေသာ သူမူကား၊ အျပစ္စီရင္ေတာ္မူျခင္းကို ခံရ၏။
12:3 လူသည္ဒုစရိုက္အားျဖင့္ ျမဲၿမံျခင္းသို႔ မေရာက္ ရာ။ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူ၏အျမစ္မူကား မေရြ႕ရာ။
12:4 သီလရွိေသာ မိန္းမသည္ မိမိလင္၌ ဦးရစ္သရဖူ ျဖစ္၏။ အရွက္ခြဲတတ္ေသာ မိန္းမမူကား၊ လင္၏အရိုး တို႔၌ ေဆြးေျမ့ျခင္းကဲ့သို႔ျဖစ္၏။
12:5 ေျဖာင့္မတ္ေသာ သူ၏အႀကံသည္ ေျဖာင့္၏။ မတရားေသာ သူေပးေသာ အႀကံမူကား မုသာျဖစ္၏။
12:6 မတရားေသာ သူ၏စကားသည္ သူ႔အသက္ကို သတ္ျခင္းငွါ ေစာင္းေျမာင္းတတ္၏။ ေျဖာင့္မတ္ေသာ သူ၏ႏွုတ္မူကား၊ သူတပါးတို႔ကို ကယ္ႏွုတ္တတ္၏။
12:7 မတရားေသာ သူ၏အိမ္သည္ ၿပိဳလဲေပ်ာက္ ပ်က္ျခင္း၊ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူ၏ အိမ္မူကား၊ အျမဲတည္ ျခင္းရွိတတ္၏။
12:8 လူသည္ဥာဏ္ပညာရွိသည္အတိုင္း ခ်ီးမြမ္းျခင္း ကိုခံရ၏။ သေဘာေကာက္ေသာ သူမူကား၊ မထီမဲ့ျမင္ ျပဳျခင္းကို ခံရ၏။
12:9 စားစရာမရွိဘဲ ဝါႂကြားေသာသူထက္၊ အသေရ မရွိ၊ ကိုယ္အလုပ္ကိုလုပ္ရေသာ သူသည္သာ၍ ေကာင္း၏။
12:10 ေျဖာင့္မတ္ေသာသူသည္ မိမိတိရစၧာန္အသက္ ကို ႏွေျမာတတ္၏။ မတရားေသာသူမူကား၊ က႐ုဏာ အရာ၌ပင္ ၾကမ္းၾကဳတ္တတ္၏။
12:11 မိမိလယ္ယာကို လုပ္ေသာသူသည္ ဝစြာစားရ ၏။ အခ်ည္းႏွီးေသာအမွုကို ေစာင့္ေသာသူမူကား၊ ဥာဏ္ခ်ိဳ႕တဲ့၏။
12:12 မတရားေသာသူသည္ လူဆိုးသုံးတတ္ေသာ ေက်ာ့ကြင္းကို အလိုရွိ၏။ ေျဖာင့္မတ္ေသာ သူ၏အျမစ္ မူကား၊ အသီးကိုသီးတတ္၏။
12:13 စကားလြန္က်ဴးရာတြင္ ဆိုးေသာေက်ာ့ကြင္း ရွိ၏။ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူမူကား၊ အမွုထဲက ထေျမာက္ တတ္၏။
12:14 လူသည္မိမိႏွုတ္ခမ္းအသီးကို ဝစြာစားရ၏။ မိမိလက္လုပ္ရာ အက်ိဳးအျပစ္ကိုလည္း ခံရ၏။
12:15 မိုက္ေသာသူသည္ မိမိျပဳေသာအမွုကို မွန္သည္ ဟု ထင္တတ္၏။ အႀကံေပးေသာစကားကို နားေထာင္ ေသာ သူမူကားပညာရွိ၏။
12:16 မိုက္ေသာသူ၏ အမ်က္ေဒါသသည္ ခ်က္ျခင္း ထင္ရွားတတ္၏။ ပညာသတိရွိေသာသူမူကား၊ ရွက္စရာ အမွုကို ဖုံးတတ္၏။
12:17 မွန္ေသာစကားကို ေျပာေသာသူသည္ ေျဖာင့္ မတ္ျခင္းတရား၊ မမွန္ေသာသက္ေသကို ခံေသာသူမူကား၊ မုသာတရားကို ျပသတတ္၏။
12:18 သန္လ်က္ႏွင့္ထိုးသကဲ့သို႔ စကားေျပာတတ္ ေသာ လူတခ်ိဳ႕ရွိ၏။ ပညာရွိတို႔၏ လၽွာမူကား အနာကို ပင္ ေပ်ာက္ေစတတ္၏။
12:19 သစၥာႏွုတ္ခမ္းသည္ အစဥ္အျမဲတည္၏။ မုသာ လၽွာမူကား ခဏသာတည္၏။
12:20 မေကာင္းေသာအႀကံကို ႀကံေသာသူတို႔၏ စိတ္ ထဲမွာ လွည့္စားတတ္ေသာသေဘာရွိ၏။ ရန္ေျပေစျခင္း ငွါ အႀကံေပးေသာ သူတို႔၌ကား၊ ဝမ္းေျမာက္စရာ အေၾကာင္းရွိ၏။
12:21 တရားေသာသူ၌ အမဂၤလာမေရာက္ရာ။ မတရားေသာ သူမူကား၊ အမဂၤလာႏွင့္ျပည္ဝရလိမ့္မည္။
12:22 မုသာသုံးေသာႏွုတ္ခမ္းသည္ ထာဝရဘုရား စက္ဆုပ္ရြံရွာေတာ္မူဘြယ္ျဖစ္၏။ သစၥာတရားကို ေစာင့္ ေရွာက္ေသာသူတို႔မူကား၊ ႏွစ္သက္ေတာ္မူဘြယ္ ျဖစ္ၾက ၏။
12:23 ပညာသတိရွိေသာသူသည္ မိမိသိေသာအရာ ကိုပင္ ထိမ္ဝွက္တတ္၏။ မိုက္ေသာသူမူကား၊ မိမိစိတ္ အလိုအေလ်ာက္မိုက္ေသာသေဘာကို ထင္ရွားျပတတ္ ၏။
12:24 လုံ႔လဝိရိယ ျပဳေသာသူသည္ အစိုးရတတ္၏။ ပ်င္းရိေသာသူမူကား၊ အခြန္ေပးရ၏။
12:25 ဝမ္းနည္းျခင္းအေၾကာင္းသည္ ညႇိုးငယ္ေစ တတ္၏။ ေကာင္းေသာစကားမူကား၊ ရႊင္လန္းေစတတ္ ၏။
12:26 ေျဖာင့္မတ္ေသာသူသည္ အိမ္နီးခ်င္းကို လမ္း ျပတတ္၏။ မတရားေသာသူလိုက္ေသာ လမ္းမူကား၊ သူ႔ကိုပင္ လွည့္စားတတ္၏။
12:27 ပ်င္းရိေသာသူသည္ မုဆိုးလုပ္ေသာ္လည္း၊ ဘမ္း ရေသာအေကာင္ကို ကင္၍မစားရ။ လုံ႔လဝိရိယျပဳေသာ သူ၏ ဥစၥာမူကား၊ အဘိုးထိုက္ေပ၏။
12:28 ေျဖာင့္မတ္ျခင္းတရားလမ္း၌ ေသေဘးမရွိ၊ အသက္ခ်မ္းသာလမ္း ျဖစ္၏။