Isaiah 17
17:1 ဤဗ်ာဒိတ္ေတာ္သည္ဒမာသက္ၿမိဳ႕ႏွင့္ သက္ဆိုင္ေသာဗ်ာဒိတ္ေတာ္ျဖစ္၏။ ထာဝရဘုရားက``ဒမာသက္ၿမိဳ႕သည္ၿမိဳ႕ အျဖစ္ႏွင့္ရပ္တည္ေနေတာ့မည္မဟုတ္။ ယို ယြင္းပ်က္စီးေနသည့္အေဆာက္အဦးစု သာလၽွင္ျဖစ္ေပေတာ့အံ့။-
17:2 ရွုရိၿမိဳ႕မ်ားသည္လည္းထာဝစဥ္လူသူ ဆိတ္ၿငိမ္ရာျဖစ္လိမ့္မည္။ ထိုၿမိဳ႕တို႔သည္သိုး မ်ားႏွင့္ကၽြဲႏြားမ်ား၏စားက်က္ျဖစ္လိမ့္ မည္။ ထိုတိရစၧာန္တို႔အားေမာင္းထုတ္မည့္သူ ရွိလိမ့္မည္မဟုတ္။-
17:3 ဣသေရလျပည္သည္ရန္သူတို႔အားခုခံ နိုင္စြမ္းကင္းမဲ့လ်က္ေနလိမ့္မည္။ ဒမာသက္ ၿမိဳ႕သည္လည္းလြတ္လပ္ေရးဆုံးရွုံး၍သြား လိမ့္မည္။ အသက္မေသဘဲက်န္ရွိေနသူ ရွုရိအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ဣသေရလအမ်ိဳး သားတို႔နည္းတူအသေရပ်က္ရၾကလိမ့္ မည္။ ဤကားအနႏၲတန္ခိုးရွင္၊ ငါထာဝရ ဘုရားႁမြက္ဟသည္စကားျဖစ္၏'' ဟုမိန႔္ ေတာ္မူ၏။
17:4 ထာဝရဘုရားက``ဣသေရလျပည္၏ ဘုန္းအသေရေမွးမွိန္ရာေန႔ရက္ကာလ က်ေရာက္လာလိမ့္မည္။ ထိုျပည္သည္ႂကြယ္ ဝခ်မ္းသာရာမွဆင္းရဲႏြမ္းပါး၍သြား လိမ့္မည္။-
17:5 ဣသေရလျပည္သည္အသီးအႏွံမ်ားရိတ္ သိမ္းထားသည့္လယ္ကြက္ကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ အကုန္အစင္ေကာက္သင္းေကာက္ထားသည့္ ေရဖိမ္ခ်ိဳင့္ဝွမ္းမွ လယ္ယာကဲ့သို႔လည္း ေကာင္းျပဳတ္ျပဳတ္ျပဳန္း၍ေနေပလိမ့္မည္။-
17:6 လူအနည္းငယ္သာလၽွင္အသက္မေသဘဲ က်န္ရွိခါ ဣသေရလသည္လည္းအသီးမ်ား ကိုအကုန္အစင္ဆြတ္ခူးၿပီးေနာက္ အပင္ ထိပ္ဖ်ားတြင္ႏွစ္လုံးသုံးလုံးႏွင့္အကိုင္းမ်ား တြင္ ေလးငါးလုံးမၽွသာက်န္ရွိသည့္သံလြင္ ပင္ႏွင့္တူလိမ့္မည္။ ဤကားအနႏၲတန္ခိုးရွင္ ငါထာဝရဘုရားႁမြက္ဟသည့္စကား ျဖစ္၏'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။
17:7 ထိုေန႔ရက္ကာလက်ေရာက္လာေသာအခါ၊ လူတို႔သည္မိမိတို႔အားကူမေတာ္မူရန္ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔၏ သန႔္ရွင္းေတာ္ မူေသာဘုရားသခင္တည္းဟူေသာဖန္ဆင္း ေတာ္မူရွင္ကိုဖူးေျမာ္ၾကလိမ့္မည္။-
17:8 သူတို႔သည္မိမိတို႔ကိုယ္တိုင္ျပဳလုပ္ထားသည့္ ယဇ္ပလႅင္မ်ားကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ အာရွရ နတ္သမီးအားဝတ္ျပဳကိုးကြယ္ရန္ မိမိလက္ စြမ္းလက္စတံခြန္တိုင္မ်ားႏွင့္နံ့သာေပါင္း မီးရွို႔ရာယဇ္ပလႅင္မ်ားကိုလည္းေကာင္း ယုံ ၾကည္ကိုးစားၾကေတာ့မည္မဟုတ္။
17:9 ထိုေန႔ရက္က်ေရာက္လာေသာအခါ၊ အခိုင္ အမာတံတိုင္းကာရံထားသည့္ၿမိဳ႕မ်ားသည္ ဟိဝိႏွင့္အာေမာရိအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ဣသေရလအမ်ိဳးသားမ်ားထံမွထြက္ေျပး ရာတြင္ စြန႔္ပစ္ထားခဲ့သည့္ၿမိဳ႕မ်ားကဲ့သို႔လူ သူဆိတ္ၿငိမ္ရာျဖစ္လ်က္ပ်က္စီးယိုယြင္း ၍ေနလိမ့္မည္။
17:10 အို ဣသေရလျပည္၊ သင္သည္မိမိအားကယ္ ဆယ္ေတာ္မူ၍ေက်ာက္တုံးႀကီးသဖြယ္ကြယ္ ကာေတာ္မူေသာဘုရားသခင္ကိုေမ့ေလ်ာ့ ခဲ့ေလၿပီ။ သင္သည္လူမ်ိဳးျခားမ်ား၏ဘုရား ကိုဝတ္ျပဳကိုးကြယ္ရန္အတြက္ မြန္ျမတ္ေသာ အပင္မ်ားကိုစိုက္ပ်ိဳးခဲ့ေပသည္။
17:11 သို႔ေသာ္ထိုဥယ်ာဥ္မ်ားမွသစ္ေစ့တို႔သည္ သင္စိုက္ပ်ိဳးသည့္ေန႔နံနက္၌ပင္အပင္ေပါက္ ၍အပြင့္မ်ားပြင့္ၾကသည္ဆိုေစကာမူ ယင္း တို႔မွသင္သည္အသီးမ်ားကိုဆြတ္ခူးရလိမ့္ မည္မဟုတ္။ ဆင္းရဲဒုကၡႏွင့္မေပ်ာက္နိုင္သည့္ ေဝဒနာကိုသာလၽွင္ခံစားရလိမ့္မည္။
17:12 တန္ခိုးႀကီးမားသည့္နိုင္ငံမ်ားသည္ ပင္လယ္ ျမည္ဟည္းသံ၊ လွိုင္းလုံးႀကီးမ်ားရိုက္ပုတ္ သံကဲ့သို႔ေသာအသံႏွင့္ထႂကြေသာင္း က်န္းလ်က္ရွိၾက၏။-
17:13 ထိုနိုင္ငံသားတို႔သည္လွိုင္းလုံးမ်ားသဖြယ္ တစ္ဟုန္တည္းေရွ႕သို႔ခ်ီတက္လာၾက၏။ သို႔ ရာတြင္ဘုရားသခင္ကသူတို႔အားျဖင့္ ျပင္း ျပင္းထန္ထန္မိန႔္ၾကားဆုံးမေတာ္မူေသာ အခါသူတို႔သည္ေတာင္နံရံမွေျမမွုန႔္မ်ား ကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ ေလေဗြတြင္လြင့္ပါသြား သည့္ဖြဲကဲ့သို႔လည္းေကာင္းဆုတ္ေျပးၾက ကုန္၏။-
17:14 သူတို႔သည္လူတို႔အားညဥ့္ဦးယံ၌ တုန္လွုပ္ ေခ်ာက္ခ်ားေစၾကေသာ္လည္း မိုးေသာက္ယံ၌ မရွိၾကေတာ့ပါတကား။ ဤကားငါတို႔ျပည္ ကိုလုယက္တိုက္ခိုက္သူမွန္သမၽွတို႔၏ကံ ၾကမၼာပင္ျဖစ္ေလသည္။