Ezekiel 19
19:1 ဣသေရလမင္းသားတို႔အတြက္ငိုခ်င္း ကိုေအာက္ပါအတိုင္းဖြဲ႕ဆိုရန္ ထာဝရ ဘုရားသည္ငါ့အားအမိန႔္ေပးေတာ္မူ၏။
19:2 သင့္အမိသည္ျခေသၤ့မပီသပါေပသည္။ သူသည္ငယ္ရြယ္ေသာျခေသၤ့ဖိုတို႔ၾကားတြင္ သားငယ္မ်ားကိုႀကီးျပင္းေအာင္ေကၽြးေမြး ေစာင့္ေရွာက္၏။
19:3 သားေကာင္မ်ားဖမ္းသည့္အတတ္ကို သင္ၾကားေပးသျဖင့္၊ ျခေသၤ့ငယ္တစ္ေကာင္သည္သန္စြမ္းလာ၍ လူသားစားျခေသၤ့ျဖစ္လာေလသည္။
19:4 လူမ်ိဳးတကာတို႔သည္သူ၏အေၾကာင္းကို ၾကားေသာအခါ တြင္းျဖင့္ေထာင္၍ဖမ္းၿပီးလၽွင္ႏွာဖားႀကိဳး ထိုးလ်က္ အီဂ်စ္ျပည္သို႔ဆြဲငင္သြားၾက၏။
19:5 ျခေသၤ့မသည္မိမိ၏ေမၽွာ္လင့္ခ်က္မ်ားမရွိ ေတာ့ဘဲ ေမၽွာ္မွန္းခ်က္မ်ားကုန္ဆုံးသည္ကို သိျမင္ေသာအခါ အျခားသားငယ္တစ္ေကာင္ကိုႀကီးျပင္းေအာင္ ေကၽြးေမြးေစာင့္ေရွာက္ျပန္၏။ ထိုသားငယ္သည္လည္း ေၾကာက္မက္ဖြယ္ေကာင္းေသာျခေသၤ့ ျဖစ္လာေလသည္။
19:6 သူသည္အရြယ္ေရာက္၍သန္စြမ္းေသာအခါ၊ အျခားျခေသၤ့မ်ားႏွင့္အတူအစာရွာရန္ လွည့္လည္လ်က္၊ သားေကာင္ဖမ္းသည့္အတတ္ကိုသင္ယူ ကာ လူသားစားျခေသၤ့ျဖစ္လာ၏။
19:7 သူသည္ခံတပ္မ်ားကိုၿဖိဳခ်၍ၿမိဳ႕တို႔ကို ဖ်က္ဆီးေန၏။ သူေဟာက္လိုက္သည့္အခါတိုင္း၊ ျပည္သူျပည္သားတို႔သည္ေၾကာက္လန႔္တုန္လွုပ္ ၾက၏။
19:8 ထိုအခါအရပ္ရပ္သူ၏ပတ္ဝန္းက်င္မွ လူမ်ိဳးတကာတို႔သည္စု႐ုံးလာၾကလ်က္၊ သူ႔အားမုဆိုးပိုက္ကြန္မ်ားျဖင့္တြင္းထဲသို႔ ေထာင္ဖမ္းၾက၏။
19:9 ထိုေနာက္သူ႔အားသံခ်ိတ္မ်ားႏွင့္ဆြဲၿပီး ေလွာင္အိမ္တစ္ခုတြင္ထည့္၍ဗာဗုလုန္မင္းထံသို႔ ယူေဆာင္သြားၾက၏။ ဣသေရလေတာင္မ်ားေပၚတြင္သူ၏အသံ ကို ေနာက္အဘယ္အခါ၌မၽွမၾကားရေစရန္ သူ႔အား အေစာင့္အၾကပ္ႏွင့္ေထာင္ခ်ထား၏။
19:10 သင့္အမိသည္စမ္းေခ်ာင္းအနီးတြင္စိုက္ထား သည့္ စပ်စ္ပင္ႏွင့္တူ၏။ ေရအလုံအေလာက္ရွိသျဖင့္ထိုအပင္သည္ အသီးအရြက္မ်ားႏွင့္ေဝဆာ၍ေန၏။
19:11 အကိုင္းမ်ားသည္သန္မာခိုင္ခံ့သျဖင့္ ရာဇလွံတံ အျဖစ္အသုံးဝင္လာေလသည္။ စပ်စ္ပင္သည္သစ္ပင္အရြက္အလက္မ်ား အထက္ထိေအာင္ျမင့္မားလာ၏။ ထိုအပင္အဘယ္မၽွျမင့္မား၍အရြက္ အလက္မ်ား ထူထပ္သည္ကိုထင္ရွားစြာျမင္ရၾက၏။
19:12 သို႔ရာတြင္ထိုစပ်စ္ပင္သည္အမ်က္ထြက္သူတို႔ လက္ျဖင့္အျမစ္မွဆြဲႏုတ္ျခင္းကိုခံရကာ ေျမေပၚသို႔လဲက်ေလ၏။ အေရွ႕ေလေၾကာင့္စပ်စ္သီးမ်ားပိန္ေျခာက္ကုန္၏။ စပ်စ္ကိုင္းတို႔သည္လည္းက်ိဳးပဲ့ေျခာက္ေသြ႕ကာ မီးရွို႔ျခင္းကိုခံရၾက၏။
19:13 ယခုအခါထိုအပင္ကိုေျခာက္ေသြ႕၍ ေရမရွိရာအရပ္ျဖစ္ေသာေတာကႏၲာရတြင္ စိုက္ထားေလသည္။
19:14 ယင္း၏ပင္စည္ကိုမီးသင့္ေလာင္သျဖင့္ အကိုင္းအခက္ႏွင့္အသီးမ်ားသည္လည္း ေလာင္ကၽြမ္းသြားေလသည္။ ထိုအပင္၏အကိုင္းတို႔သည္အဘယ္အခါ ၌မၽွ ျပန္လည္ခိုင္ခံ့သန္မာလာၾကေတာ့မည္မဟုတ္။ အဘယ္အခါ၌မၽွရာဇလွံတံအျဖစ္ အသုံးဝင္ၾကေတာ့မည္မဟုတ္။ ဤကားစပ္ဆိုထားသည့္ငိုခ်င္းျဖစ္၏။ ထို ငိုခ်င္းကိုအဖန္တစ္လဲလဲသီဆိုၾက ရမည္။