2 Samuel 13
13:1 ဒါဝိဒ္မင္းႀကီး၏သားအဗရွလုံတြင္ တာမာအမည္ရွိေသာ၊ အဆင္းလွေသာႏွမတစ္ဦးရွိ၏။ ဒါဝိဒ္မင္းႀကီး၏သားအာမႏုန္သည္ တာမာကိုခ်စ္၏။
13:2 ထိုသို႔ အာမႏုန္သည္ ႏွမတာမာကို ခ်စ္ေသာစိတ္ျဖင့္ စိတ္ဖိစီးကာဖ်ားေလ၏။ ႏွမေတာ္သည္ အပ်ိဳစင္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သူ႔အား မည္သို႔ရယူရမည္ကို အာမႏုန္ေတြးမရဘဲ အခက္ေတြ႕ေန၏။
13:3 အာမႏုန္တြင္ ေယာနဒပ္အမည္ရွိေသာ မိတ္ေဆြတစ္ဦး ရွိ၏။ ေယာနဒပ္သည္ ဒါဝိဒ္မင္းႀကီး၏အစ္ကို ရွိမာ၏သား ျဖစ္ၿပီး အလြန္ဉာဏ္မ်ားသူျဖစ္၏။
13:4 သူက အာမႏုန္အား “အို ဘုရင့္သားေတာ္၊ အဘယ္ေၾကာင့္ တစ္ေန႔ထက္တစ္ေန႔ ပိန္လာသနည္း။ အကြၽႏ္ုပ္အား ေျပာျပ၍မရသေလာ”ဟု ဆိုလွ်င္ အာမႏုန္က “ငါ့ညီ အဗရွလုံ၏ႏွမ တာမာကို ငါခ်စ္မိေနပါၿပီ”ဟု ျပန္ေျပာ၏။
13:5 ထိုအခါ ေယာနဒပ္က သူ႔အား “သင္ေနမေကာင္းေယာင္ေဆာင္ၿပီး အိပ္ရာထဲလွဲေနလိုက္ပါ။ သင့္ခမည္းေတာ္ သင့္ကိုလာၾကည့္လွ်င္ ‘အကြၽႏ္ုပ္ကို ျပဳစုေကြၽးေမြးဖို႔ အကြၽႏ္ုပ္၏ႏွမတာမာကို လႊတ္ေပးပါ။ အကြၽႏ္ုပ္ေရွ႕တြင္ အစားအစာျပင္ဆင္ေပးသည္ကို ၾကည့္ၿပီး သူ႔လက္ႏွင့္ ခြံ႕ေကြၽးသည္ကို စားလိုပါ၏’ဟူ၍ ေလွ်ာက္ေလာ့”ဟု အႀကံေပးေလ၏။
13:6 ထို႔ေၾကာင့္ အာမႏုန္သည္ ေနမေကာင္းေယာင္ေဆာင္ၿပီး လွဲေနေလ၏။ ရွင္ဘုရင္လာၾကည့္ေသာအခါ အာမႏုန္က ရွင္ဘုရင္အား “အကြၽႏ္ုပ္၏ႏွမ တာမာကို လႊတ္ေပးၿပီး အကြၽႏ္ုပ္ေရွ႕တြင္ မုန႔္ႏွစ္ျပားကိုလုပ္ေပးေစပါ။ သူ႔လက္ႏွင့္ ခြံ႕ေကြၽးသည္ကို အကြၽႏ္ုပ္စားလိုပါ၏”ဟု ေလွ်ာက္လွ်င္
13:7 ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးကလည္း တာမာရွိရာနန္းေဆာင္သို႔လူလႊတ္၍ “ယခု သင့္အစ္ကိုအာမႏုန္ရွိရာနန္းေဆာင္သို႔သြားၿပီး သူ႔အတြက္ စားစရာကိုျပင္ဆင္ေပးပါ”ဟု မွာလိုက္၏။
13:8 ထို႔ေၾကာင့္ တာမာသည္ အစ္ကိုအာမႏုန္ရွိရာနန္းေဆာင္သို႔သြား၍ လဲေလ်ာင္းေနေသာ အာမႏုန္ေရွ႕တြင္ မုန႔္ညက္ကိုယူ၍ နယ္ၿပီးလွ်င္ မုန႔္ကိုဖုတ္ေလ၏။
13:9 ဒယ္အိုးထဲမွမုန႔္ကိုယူ၍ အာမႏုန္ေရွ႕၌ ခ်ေပးေသာ္လည္း သူသည္မစားဘဲ “လူအားလုံး ငါ့ထံမွထြက္သြားၾက”ဟု ဆိုသျဖင့္ လူအားလုံး သူ႔ထံမွထြက္သြားၾက၏။
13:10 ထိုအခါ အာမႏုန္က တာမာအား “မုန႔္ကို အိပ္ခန္းထဲယူလာၿပီး ငါ့ကို သင္လက္ႏွင့္ ခြံ႕ေကြၽးပါ” ဟု ဆိုသျဖင့္ တာမာသည္ မိမိျပင္ဆင္ထားေသာမုန႔္တို႔ကိုယူ၍ အစ္ကိုအာမႏုန္အိပ္ခန္းထဲသို႔ ေဆာင္သြား၏။
13:11 အာမႏုန္စားဖို႔ မုန႔္ကိုကမ္းေပးလိုက္ေသာအခါ အာမႏုန္က သူ႔ကိုဖမ္းဆြဲၿပီး “ငါ့ႏွမ လာပါ။ ငါႏွင့္အတူ အိပ္ပါ”ဟု ဆို၏။
13:12 တာမာကလည္း သူ႔အား “မလုပ္ပါႏွင့္ အစ္ကို။ အကြၽႏ္ုပ္ကို အဓမၼမျပဳပါႏွင့္။ အစၥေရးလူမ်ိဳးတြင္ ဤသို႔ျပဳေလ့မရွိ။ ဤသို႔ ယုတ္ညံ့ေသာအမႈကို မျပဳပါႏွင့္။
13:13 ဤသို႔ျပဳလွ်င္ အကြၽႏ္ုပ္ဘယ္သြားသြား ကဲ့ရဲ႕ခံရပါလိမ့္မည္။ သင္သည္လည္း အစၥေရးလူမ်ိဳးတြင္ မိုက္မဲေသာသူတစ္ဦး ျဖစ္ရပါလိမ့္မည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ရွင္ဘုရင္ကို ေလွ်ာက္တင္ပါေလာ့။ သင္ႏွင့္အကြၽႏ္ုပ္ကို သေဘာမတူဘဲမေနပါ”ဟု ဆိုေသာ္လည္း
13:14 ႏွမစကားကို နားမေထာင္ဘဲ ႏွမထက္အားႀကီးေသာေၾကာင့္ သူ႔ကို အဓမၼျပဳက်င့္ကာ အတူအိပ္ေလ၏။
13:15 ထို႔ေနာက္ အာမႏုန္သည္ သူ႔ကို အမုန္းႀကီးမုန္းသြားျပန္၏။ ယခင္ခ်စ္ေသာစိတ္ထက္ မုန္းေသာစိတ္ပို၍ႀကီးသျဖင့္ အာမႏုန္က သူ႔အား “ထေလာ့၊ ထြက္သြားေလာ့”ဟု ဆို၏။
13:16 တာမာကလည္း “မႏွင္ထုတ္ပါႏွင့္။ အကြၽႏ္ုပ္ကိုႏွင္ထုတ္ျခင္းသည္ အကြၽႏ္ုပ္ကို အဓမၼျပဳက်င့္သည္ထက္ သာ၍ဆိုးပါ၏”ဟု ဆိုေသာ္လည္း သူသည္ နားမေထာင္။
13:17 သူ႔ထံ၌ခစားေသာငယ္သားတစ္ေယာက္ကိုေခၚ၍ “ဤမိန္းမကို ငါ့ထံမွ အျပင္သို႔ႏွင္ထုတ္ၿပီး တံခါးကိုပိတ္ထားေလာ့”ဟု ဆို၏။
13:18 ထိုငယ္သားသည္လည္း ဘုရင့္သမီးေတာ္အပ်ိဳစင္တို႔ ဝတ္ဆင္ရေလ့ရွိေသာေရာင္စုံသင္တိုင္းကို ဝတ္ဆင္ထားေသာတာမာအား ႏွင္ထုတ္ၿပီးလွ်င္ တံခါးကိုပိတ္ထားလိုက္ေလ၏။
13:19 တာမာသည္ ေခါင္းေပၚမွာျပာကိုတင္လ်က္ မိမိဝတ္ထားေသာေရာင္စုံသင္တိုင္းကို ဆြဲဆုတ္ပစ္ေလ၏။ ထို႔ေနာက္ ေခါင္းေပၚမွာလက္ကိုတင္ကာ ေအာ္ဟစ္ငိုေႂကြးလ်က္ ျပန္သြားေလ၏။
13:20 သူ႔အစ္ကို အဗရွလုံက သူ႔အား “သင့္အစ္ကို အာမႏုန္က သင့္ကိုအဓမၼျပဳလိုက္ၿပီေလာ။ ငါ့ႏွမ၊ ယခု ဆိတ္ဆိတ္ေနေလာ့။ သူသည္ သင့္အစ္ကို ျဖစ္သည့္အတြက္ ဤကိစၥကို သင့္စိတ္ထဲမထားပါႏွင့္”ဟု ႏွစ္သိမ့္၏။ တာမာကလည္း သူ႔အစ္ကို အဗရွလုံ၏နန္းေဆာင္တြင္ ဆိတ္ဆိတ္ေနေလ၏။
13:21 ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးသည္ ဤသတင္းအလုံးစုံကို ၾကားသိလွ်င္ အလြန္အမ်က္ထြက္ေလ၏။
13:22 အဗရွလုံသည္ မိမိႏွမတာမာအား အာမႏုန္အဓမၼျပဳလိုက္သျဖင့္ အာမႏုန္ကိုမုန္းတီး၏။ သို႔ေသာ္ သူ႔အား ေကာင္းသည္၊ ဆိုးသည္ မည္သည့္စကားတစ္ခြန္းကိုမွ်မေျပာဘဲေန၏။
13:23 အခ်ိန္ႏွစ္ႏွစ္ခန႔္ၾကာေသာ္ အဗရွလုံသည္ ဧဖရိမ္ျပည္အနီး ဗာလဟာေဇာ္အရပ္၌ သိုးေမြးညႇပ္သမားတို႔ႏွင့္အတူရွိေနစဥ္ ဘုရင့္သားေတာ္အေပါင္းတို႔ကို ဖိတ္ေခၚ၏။
13:24 ထို႔ျပင္ အဗရွလုံသည္ ရွင္ဘုရင္ထံသို႔ဝင္၍ “အရွင့္သားကြၽန္ေတာ္မ်ိဳး သိုးေမြးညႇပ္ပြဲက်င္းပေနပါသည္။ သို႔ျဖစ္၍ အရွင္မင္းႀကီးႏွင့္ မင္းမႈထမ္းတို႔ ကြၽန္ေတာ္မ်ိဳးႏွင့္အတူ ႂကြေတာ္မူပါ”ဟု ေလွ်ာက္၏။
13:25 ထိုအခါ ရွင္ဘုရင္က အဗရွလုံအား “ငါ့သား၊ ငါတို႔အကုန္ မသြားသင့္ပါ။ သင့္အတြက္ ဝန္ထုပ္ဝန္ပိုးျဖစ္လိမ့္မည္”ဟု မိန႔္ဆို၏။ အဗရွလုံ မရမကေခၚေသာ္လည္း ရွင္ဘုရင္သည္ မသြားလို၊ ေကာင္းခ်ီးသာေပးလိုက္၏။
13:26 အဗရွလုံကလည္း “ထိုသို႔ျဖစ္လွ်င္ အကြၽႏ္ုပ္၏အစ္ကို အာမႏုန္ကို အကြၽႏ္ုပ္တို႔ႏွင့္အတူ သြားခြင့္ေပးပါ”ဟု ဆိုလွ်င္ ရွင္ဘုရင္က “အဘယ္ေၾကာင့္ သူ႔ကို သြားေစလိုသနည္း”ဟု ေမး၏။
13:27 သို႔ေသာ္ အဗရွလုံက မရမကေတာင္းဆိုသျဖင့္ ရွင္ဘုရင္သည္ အာမႏုန္ႏွင့္တကြ ရွင္ဘုရင္၏သားေတာ္အားလုံးကိုသြားေစေလ၏။
13:28 ထိုအခါ အဗရွလုံက သူ႔ငယ္သားတို႔အား “သင္တို႔ ေစာင့္ၾကည့္ပါ။ စပ်စ္ဝိုင္ေၾကာင့္ အာမႏုန္ စိတ္ျမဴးလာေသာအခါ ငါက ‘အာမႏုန္ကို သတ္လိုက္ပါ’ဟု ဆိုလွ်င္ သူ႔ကိုသတ္လိုက္ပါ။ ငါအမိန႔္ေပးသည္မဟုတ္ေလာ။ သင္တို႔မေၾကာက္ၾကႏွင့္။ အားယူၿပီး သတၱိရွိၾကပါ”ဟု မွာထား၏။
13:29 ဤသို႔ျဖင့္ အဗရွလုံ၏ငယ္သားတို႔သည္ အဗရွလုံမွာထားသည့္အတိုင္း အာမႏုန္ကို ျပဳေလ၏။ ထိုအခါ ရွင္ဘုရင္၏သားေတာ္အေပါင္းတို႔သည္ ထ၍ ကိုယ့္လားကိုယ္စီးၿပီး ထြက္ေျပးၾကေလ၏။
13:30 သူတို႔လမ္း၌ရွိေနေသးစဥ္ “အဗရွလုံသည္ ရွင္ဘုရင္၏သားေတာ္အားလုံးကို သုတ္သင္ပစ္ေလၿပီ။ တစ္ေယာက္မွ် မက်န္ပါ”ဟု ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးထံ သတင္းေရာက္လာ၏။
13:31 ရွင္ဘုရင္သည္ ထ၍ မိမိအဝတ္ကိုဆုတ္လ်က္ ေျမေပၚမွာလွဲေလ၏။ သူ႔ထံခစားေသာ မင္းမႈထမ္းအေပါင္းတို႔သည္လည္း ကိုယ့္အဝတ္ကိုယ္ဆုတ္ပစ္ၾကေလ၏။
13:32 ဒါဝိဒ္မင္းႀကီး၏အစ္ကို ရွိမာ၏သား ေယာနဒပ္က “အကြၽႏ္ုပ္၏သခင္၊ ရွင္ဘုရင္၏သားေတာ္ မင္းညီမင္းသားအားလုံး အသတ္ခံရၿပီဟု မထင္လိုက္ပါႏွင့္။ အာမႏုန္တစ္ဦးတည္းသာ အသတ္ခံရပါၿပီ။ အဗရွလုံသည္ မိမိႏွမတာမာအဓမၼျပဳခံရသည့္ေန႔မွစ၍ ဤအမႈကို ႀကံစည္ထားႏွင့္ပါၿပီ။
13:33 သို႔ျဖစ္၍ အကြၽႏ္ုပ္၏သခင္ အရွင္မင္းႀကီး၏စိတ္ထဲတြင္ ရွင္ဘုရင္၏သားေတာ္အားလုံးေသၿပီဟူေသာသတင္းကို မယုံပါႏွင့္။ အာမႏုန္တစ္ဦးတည္းသာ ေသပါၿပီ”ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။
13:34 အဗရွလုံမွာ ထြက္ေျပးသြားႏွင့္ၿပီျဖစ္၏။ ကင္းေစာင့္လုလင္တစ္ဦးသည္ အေနာက္ဘက္သို႔ေမွ်ာ္ၾကည့္ရာ ေတာင္ေစာင္းလမ္းတစ္ေလွ်ာက္တြင္ လူအုပ္ႀကီးလာေနသည္ကိုျမင္လွ်င္
13:35 ေယာနဒပ္က ရွင္ဘုရင္အား “ၾကည့္ပါ။ ရွင္ဘုရင္၏သားေတာ္တို႔ ျပန္လာၾကပါၿပီ။ ကြၽန္ေတာ္မ်ိဳး၏စကား မွန္သည္ မဟုတ္ေလာ”ဟု ဆို၏။
13:36 ေယာနဒပ္၏စကားဆုံးသည္ႏွင့္ ရွင္ဘုရင္၏သားေတာ္တို႔သည္ ေရာက္လာ၍ ေအာ္ဟစ္ငိုေႂကြးၾကေလ၏။ ရွင္ဘုရင္ႏွင့္တကြ မင္းမႈထမ္းအေပါင္းတို႔သည္လည္း ျပင္းစြာငိုေႂကြးၾကေလ၏။
13:37 အဗရွလုံသည္ ထြက္ေျပး၍ ေဂရႈရဘုရင္အမိဟုဒ္မင္းႀကီး၏သားေတာ္ တာလမဲထံသို႔ ေရာက္သြား၏။ ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးမူကား သားေတာ္ေၾကာင့္ ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် ငိုေႂကြးျမည္တမ္းရေလ၏။
13:38 အဗရွလုံသည္ ေဂရႈရျပည္သို႔ထြက္ေျပးသြား၍ ထိုျပည္တြင္ သုံးႏွစ္ေနေလ၏။
13:39 ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးသည္ ေသဆုံးသြားေသာအာမႏုန္အတြက္ စိတ္ေျဖသာမႈရျပန္ေသာ္ အဗရွလုံထံ စိတ္ေရာက္သြားျပန္၏။