1 Kings 1
1:1 ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးသည္ အသက္ႀကီး၍အိုမင္းလာေသာအခါ အေႏြးထည္မ်ား ဝတ္ေပးေသာ္လည္း မေႏြးႏိုင္ေတာ့ေပ။
1:2 ထို႔ေၾကာင့္ သူ႔အမႈထမ္းတို႔က “အကြၽႏ္ုပ္တို႔၏သခင္အရွင္မင္းႀကီး၊ အရွင္မင္းႀကီးအဖို႔ မိန္းမပ်ိဳတစ္ေယာက္ ရွာေပးပါရေစ။ သူ႔ကို အရွင္မင္းႀကီးထံအခစားဝင္၍ ျပဳစုေစေတာ္မူပါ။ အကြၽႏ္ုပ္တို႔၏သခင္အရွင္မင္းႀကီး ေႏြးေထြးဖို႔ သူသည္ အရွင္မင္းႀကီး၏ရင္ခြင္၌ အိပ္ပါေစ”ဟု သူ႔အား ေလွ်ာက္တင္ၾက၏။
1:3 ထို႔ေနာက္ သူတို႔သည္ အဆင္းလွေသာမိန္းမပ်ိဳေလးတစ္ဦးကို အစၥေရးတစ္ျပည္လုံးတြင္ လိုက္လံရွာေဖြရာ ရႈနင္ၿမိဳ႕သူအဘိရွက္ကို ေတြ႕သျဖင့္ ရွင္ဘုရင္ထံ ေခၚေဆာင္လာၾက၏။
1:4 သူသည္ အလြန္အဆင္းလွေသာမိန္းမပ်ိဳေလးျဖစ္၏။ သူသည္ ရွင္ဘုရင္ထံ၌ခစားလ်က္ ျပဳစုေပးေသာ္လည္း ရွင္ဘုရင္သည္ သူ႔ကို ေျခေတာ္မတင္ေခ်။
1:5 တစ္ေန႔တြင္ ဟဂၢိတ္၏သားအေဒါနိယက “ငါရွင္ဘုရင္လုပ္မည္”ဟု ဆိုလ်က္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ခ်ီးေျမႇာက္၏။ မိမိအဖို႔ ျမင္းရထား၊ ျမင္းစီးသူရဲမ်ားႏွင့္ ေရွ႕ေတာ္ေျပးအေယာက္ငါးဆယ္ကို ျပင္ဆင္ထား၏။
1:6 သူ႔ခမည္းေတာ္သည္ သူစိတ္ဆင္းရဲေအာင္ “သင္ အဘယ္ေၾကာင့္ ဤသို႔ျပဳသနည္း”ဟု တစ္ခါမွ်မဆိုဖူးေပ။ အေဒါနိယသည္ အဗရွလုံ၏ညီျဖစ္ၿပီး ႐ုပ္ရည္အလြန္ေခ်ာသူျဖစ္၏။
1:7 သူသည္ ေဇ႐ုယာ၏သားယြာဘ၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အဗ်ာသာတို႔ႏွင့္ တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးရာ သူတို႔က အေဒါနိယကို အားေပးေျမႇာက္ပင့္ၾက၏။
1:8 သို႔ေသာ္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္ဇာဒုတ္၊ ေယာယဒ၏သားေဗနာယ၊ ပေရာဖက္နာသန္၊ ရွိမိ၊ ေရဣႏွင့္ ဒါဝိဒ္မင္းႀကီး၏စစ္သူရဲတို႔ကား အေဒါနိယဘက္၌ မေနၾကေပ။
1:9 အေဒါနိယသည္ ဘုရင့္သားေတာ္ျဖစ္ေသာ မိမိညီအစ္ကိုအေပါင္းတို႔ႏွင့္ ခမည္းေတာ္၏အမႈထမ္းမ်ားျဖစ္ေသာ ယုဒအမ်ိဳးသားအေပါင္းတို႔ကို ဖိတ္ေခၚၿပီး အေရၤာေဂလအရပ္ႏွင့္နီးေသာ ေဇာေဟလက္ေက်ာက္ဖ်ာေပၚတြင္ သိုး၊ ႏြားႏွင့္ ဆူၿဖိဳးေသာအေကာင္တို႔ကို ယဇ္ပူေဇာ္၏။
1:10 သို႔ေသာ္ ပေရာဖက္နာသန္၊ ေဗနာယ၊ စစ္သူရဲမ်ားႏွင့္ သူ႔ညီေရွာလမုန္တို႔ကိုမူ မဖိတ္ေခၚေပ။
1:11 နာသန္သည္ ေရွာလမုန္၏မယ္ေတာ္ဗာသေရွဘအား “အကြၽႏ္ုပ္တို႔၏သခင္ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးမသိဘဲ ဟဂၢိတ္၏သားအေဒါနိယသည္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္မင္းေျမႇာက္လိုက္ေၾကာင္းကို သင္မၾကားသေလာ။
1:12 ထို႔ေၾကာင့္ ယခု သင့္အသက္ႏွင့္ သင့္သားေရွာလမုန္အသက္ ေဘးကင္းမည့္အေၾကာင္း သင့္ကို အႀကံေပးပါရေစ။
1:13 ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးထံ အခစားဝင္၍ ‘အကြၽႏ္ုပ္၏သခင္အရွင္မင္းႀကီးက သခင့္ကြၽန္မအား “သင့္သားေရွာလမုန္သည္ ငါ့နန္းေမြကို ဆက္ခံရမည္။ ငါ၏ရာဇပလႅင္ေပၚတြင္ စံေနရမည္”ဟု က်ိန္ဆိုခဲ့ၿပီမဟုတ္ေလာ။ ယခုမွာ အေဒါနိယသည္ အဘယ္ေၾကာင့္ မင္းျဖစ္ရပါသနည္း’ဟု ေလွ်ာက္တင္ေလာ့။
1:14 သင္ ဤသို႔ရွင္ဘုရင္ထံေလွ်ာက္တင္ေနစဥ္ အကြၽႏ္ုပ္သည္လည္းဝင္လာ၍ သင့္စကားကိုေထာက္ခံေပးမည္”ဟု အႀကံေပးေလ၏။
1:15 ထို႔ေၾကာင့္ ဗာသေရွဘသည္ ရွင္ဘုရင္ရွိရာအတြင္းေဆာင္သို႔ ဝင္သြား၏။ ရွင္ဘုရင္သည္ အိုမင္းၿပီျဖစ္၍ ရႈနင္ၿမိဳ႕သူအဘိရွက္လည္း ရွင္ဘုရင္ကို ျပဳစုေပးလ်က္ရွိ၏။
1:16 ဗာသေရွဘသည္ ရွင္ဘုရင္ေရွ႕၌ ဦးၫႊတ္ပ်ပ္ဝပ္လွ်င္ ရွင္ဘုရင္က “အဘယ္အေၾကာင္းရွိသနည္း”ဟု ေမး၏။
1:17 ဗာသေရွဘက “အကြၽႏ္ုပ္၏သခင္၊ သခင့္ကြၽန္မအား ‘သင့္သားေရွာလမုန္သည္ ငါ့နန္းေမြကို ဆက္ခံရမည္။ ငါ၏ရာဇပလႅင္ေပၚတြင္ စံေနရမည္’ဟု အရွင္မင္းႀကီး၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားကို အရွင္မင္းႀကီး တိုင္တည္က်ိန္ဆိုခဲ့ပါၿပီ။
1:18 ယခုမွာ ၾကည့္ပါေလာ့။ အေဒါနိယသည္ ဘုရင္ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ဤအမႈကို အကြၽႏ္ုပ္၏သခင္အရွင္မင္းႀကီး သိေတာ္မမူ။
1:19 သူသည္ သိုး၊ ႏြားႏွင့္ ဆူၿဖိဳးေသာအေကာင္အေျမာက္အျမားျဖင့္ ယဇ္ပူေဇာ္ပြဲကို က်င္းပပါၿပီ။ ဘုရင့္သားေတာ္အေပါင္းႏွင့္တကြ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အဗ်ာသာ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ယြာဘတို႔ကို ဖိတ္ေခၚ၍ သခင့္သား ေရွာလမုန္ကိုမူ မဖိတ္ေခၚပါ။
1:20 အကြၽႏ္ုပ္၏သခင္အရွင္မင္းႀကီး၊ အစၥေရးတစ္မ်ိဳးႏြယ္လုံးက အရွင္မင္းႀကီးကို ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကပါ၏။ အကြၽႏ္ုပ္၏သခင္အရွင္မင္းႀကီး၏ရာဇပလႅင္ေပၚတြင္ မည္သူစံျမန္းမည္၊ နန္းေမြဆက္ခံမည္ကို သူတို႔အား မိန႔္ေတာ္မူပါ။
1:21 သို႔မဟုတ္လွ်င္ အကြၽႏ္ုပ္၏သခင္အရွင္မင္းႀကီးသည္ ဘိုးေဘးတို႔ႏွင့္အတူအိပ္ေပ်ာ္ၿပီးေနာက္တြင္ အကြၽႏ္ုပ္ႏွင့္ အကြၽႏ္ုပ္၏သားေရွာလမုန္သည္ ရာဇဝတ္သားမ်ား ျဖစ္ရပါလိမ့္မည္”ဟု ေလွ်ာက္တင္ေလ၏။
1:22 ထိုသို႔ ရွင္ဘုရင္ထံေလွ်ာက္တင္ေနစဥ္တြင္ ပေရာဖက္နာသန္ ေရာက္လာ၏။
1:23 “ပေရာဖက္နာသန္ လာသည္”ဟု ရွင္ဘုရင္အား ၾကားေလွ်ာက္ၾကၿပီးလွ်င္ နာသန္သည္ ဘုရင့္ထံပါး အခစားဝင္၍ ဦးၫႊတ္ပ်ပ္ဝပ္၏။
1:24 ထို႔ေနာက္ နာသန္က “အကြၽႏ္ုပ္၏သခင္အရွင္မင္းႀကီး၊ အရွင္မင္းႀကီးက ‘အေဒါနိယအား ငါ၏နန္းေမြကိုဆက္ခံၿပီး ရာဇပလႅင္ေပၚတြင္ စံျမန္းေစမည္’ဟု မိန႔္ဆိုၿပီေလာ။
1:25 ယေန႔ သူသည္ သိုး၊ ႏြားမွစ၍ ဆူၿဖိဳးေသာအေကာင္အေျမာက္အျမားကို သြား၍ယဇ္ပူေဇာ္ပါၿပီ။ ဘုရင့္သားေတာ္အေပါင္းတို႔အပါအဝင္ စစ္မႈထမ္းအႀကီးအကဲမ်ားႏွင့္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အဗ်ာသာတို႔ကို ဖိတ္ေခၚၿပီး စားေသာက္ၾကလ်က္ ‘အေဒါနိယမင္းႀကီး သက္ေတာ္ရွည္ပါေစ’ဟု ေႂကြးေၾကာ္ၾကပါၿပီ။
1:26 သို႔ေသာ္ အရွင့္အေစအပါးအကြၽႏ္ုပ္၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္ဇာဒုတ္၊ ေယာယဒသားေဗနာယႏွင့္ အရွင့္အေစအပါးေရွာလမုန္တို႔ကိုမူ မဖိတ္ေခၚပါ။
1:27 အကြၽႏ္ုပ္၏သခင္အရွင္မင္းႀကီး၏ရာဇပလႅင္ေပၚတြင္ မည္သူစံျမန္းမည္၊ မည္သူနန္းေမြဆက္ခံမည္ကို အကြၽႏ္ုပ္၏သခင္အရွင္မင္းႀကီးသည္ သခင့္အေစအပါးတို႔အား အသိမေပးဘဲ ဤအမႈကိုျပဳေတာ္မူၿပီေလာ”ဟု ေလွ်ာက္တင္ေလ၏။
1:28 ထိုအခါ ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးက “ ဗာသေရွဘကို ငါ့ထံေခၚလာပါ”ဟု မိန႔္ဆိုလွ်င္ ဗာသေရွဘသည္ ရွင္ဘုရင့္ေရွ႕ေတာ္သို႔ဝင္၍ ရပ္ေန၏။
1:29 ရွင္ဘုရင္က “ငါ့အသက္ကို ေဘးအႏၲရာယ္အေပါင္းမွ ကယ္တင္ေတာ္မူေသာ ထာဝရဘုရား အသက္ရွင္ေတာ္မူသည္ႏွင့္အညီ
1:30 ‘သင့္သားေရွာလမုန္သည္ ငါ့နန္းေမြကို ဆက္ခံရမည္။ ငါ့ရာဇပလႅင္၊ ငါ့ေနရာတြင္ စံျမန္းရမည္’ဟု အစၥေရးလူမ်ိဳး၏ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရားကို တိုင္တည္က်ိန္ဆိုခဲ့သည့္အတိုင္း ယေန႔တြင္ ဤအမႈကို ငါျပဳမည္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
1:31 ထိုအခါ ဗာသေရွဘသည္ ရွင္ဘုရင္ေရွ႕ေတာ္တြင္ ဦးၫႊတ္ပ်ပ္ဝပ္လ်က္ “အကြၽႏ္ုပ္၏သခင္ဒါဝိဒ္မင္းႀကီး သက္ေတာ္ရာေက်ာ္ရွည္ပါေစ”ဟု ႁမြက္ဆိုေလ၏။
1:32 ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးကလည္း “ယဇ္ပုေရာဟိတ္ဇာဒုတ္၊ ပေရာဖက္နာသန္၊ ေယာယဒ၏သားေဗနာယတို႔ကို ငါ့ထံေခၚလာပါ”ဟု မိန႔္ဆိုလွ်င္ သူတို႔သည္ ရွင္ဘုရင္ေရွ႕ေတာ္သို႔ အခစားဝင္ၾက၏။
1:33 ထိုအခါ ရွင္ဘုရင္က သူတို႔အား “သင္တို႔ႏွင့္အတူ သင္တို႔သခင္၏အမႈထမ္းတို႔ကိုေခၚၿပီး သားေတာ္ေရွာလမုန္ကို ငါစီးေသာလားကိုစီးေစ၍ သူ႔ကို ဂိဟုန္ၿမိဳ႕သို႔ ေခၚေဆာင္သြားေလာ့။
1:34 ထိုၿမိဳ႕တြင္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္ဇာဒုတ္ႏွင့္ ပေရာဖက္နာသန္တို႔သည္ သူ႔ကို အစၥေရးလူမ်ိဳး၏ဘုရင္အျဖစ္ ဘိသိက္ေပးရမည္။ ၿပီးမွ တံပိုးမႈတ္လ်က္ ‘ေရွာလမုန္မင္းႀကီး သက္ေတာ္ရွည္ပါေစ’ဟု ေႂကြးေၾကာ္ၾကရမည္။
1:35 ထို႔ေနာက္ သင္တို႔သည္ သူႏွင့္အတူျပန္လိုက္လာရမည္။ သူသည္ ငါ့ရာဇပလႅင္ေပၚတြင္ စံျမန္းရမည္။ ငါ့နန္းေမြကို ဆက္ခံရမည္။ ယခု သူ႔ကို အစၥေရးလူမ်ိဳးႏွင့္ ယုဒလူမ်ိဳးတို႔၏ဘုရင္အျဖစ္ ငါခန႔္ထားၿပီ”ဟု မိန႔္ဆို၏။
1:36 ထိုအခါ ေယာယဒ၏သား ေဗနာယက ရွင္ဘုရင္အား “အာမင္။ အကြၽႏ္ုပ္၏သခင္ အရွင္မင္းႀကီး၏ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရားသည္လည္း ထိုသို႔ မိန႔္ေတာ္မူပါေစေသာ။
1:37 ထာဝရဘုရားသည္ အကြၽႏ္ုပ္၏သခင္ အရွင္မင္းႀကီးႏွင့္အတူ ရွိေတာ္မူသကဲ့သို႔ ေရွာလမုန္ႏွင့္လည္း အတူရွိေတာ္မူပါေစေသာ။ အကြၽႏ္ုပ္၏သခင္ အရွင္မင္းႀကီးဒါဝိဒ္၏ရာဇပလႅင္ထက္ သူ၏ရာဇပလႅင္ကို သာ၍ႀကီးျမတ္ေစေတာ္မူပါေစေသာ”ဟု ျပန္ေလွ်ာက္တင္၏။
1:38 ထို႔ေနာက္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္ဇာဒုတ္၊ ပေရာဖက္နာသန္၊ ေယာယဒ၏သား ေဗနာယတို႔အပါအဝင္ ေခရသိလူမ်ိဳး၊ ေပလသိလူမ်ိဳးတို႔သည္ ေရွာလမုန္ကို ဒါဝိဒ္မင္းႀကီး၏လားေပၚတင္၍ ဂိဟုန္ၿမိဳ႕သို႔ ေခၚေဆာင္သြားၾက၏။
1:39 ထို႔ေနာက္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္ဇာဒုတ္သည္ ဆီထည့္ထားေသာခ်ိဳကို တဲေတာ္ထဲမွယူ၍ ေရွာလမုန္ကို ဘိသိက္ေပး၏။ ထို႔ေနာက္ သူတို႔သည္ တံပိုးကိုမႈတ္လွ်င္ လူအေပါင္းတို႔က “ေရွာလမုန္မင္းႀကီး သက္ေတာ္ရွည္ပါေစ”ဟု ေႂကြးေၾကာ္ၾက၏။
1:40 လူအေပါင္းတို႔သည္ သူ႔ေနာက္သို႔လိုက္လ်က္၊ ပေလြမႈတ္လ်က္ အလြန္ဝမ္းေျမာက္ေပ်ာ္႐ႊင္စြာ ေႂကြးေၾကာ္ၾကေလ၏။ သူတို႔၏ေႂကြးေၾကာ္သံသည္ ေျမႀကီးကြဲမတတ္ ျဖစ္ေလ၏။
1:41 အေဒါနိယႏွင့္ ဖိတ္ေခၚထားေသာသူအားလုံးတို႔သည္လည္း စားေသာက္ၿပီးခ်ိန္တြင္ ထိုအသံကို ၾကားေလ၏။ ယြာဘကလည္း တံပိုးမႈတ္သံကိုၾကားလွ်င္ “ၿမိဳ႕ထဲမွဆူညံသံကား အဘယ္နည္း”ဟု ေမး၏။
1:42 ထိုသို႔ေမးျမန္းေနစဥ္တြင္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အဗ်ာသာ၏သား ေယာနသန္ေရာက္လာသျဖင့္ အေဒါနိယက “ဝင္ခဲ့ပါ။ သင္သည္ လူေကာင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သတင္းေကာင္းပါလိမ့္မည္”ဟု ဆို၏။
1:43 ေယာနသန္ကလည္း အေဒါနိယအား “ထိုသို႔မဟုတ္ပါ။ ယခု အကြၽႏ္ုပ္တို႔၏သခင္ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးသည္ ေရွာလမုန္ကို မင္းေျမႇာက္ပါၿပီ။
1:44 ရွင္ဘုရင္သည္ သူ၏လားေတာ္ကို ေရွာလမုန္အား စီးေစၿပီး သူႏွင့္အတူ ယဇ္ပုေရာဟိတ္ဇာဒုတ္၊ ပေရာဖက္နာသန္၊ ေယာယဒ၏သားေဗနာယတို႔အပါအဝင္ ေခရသိလူမ်ိဳး၊ ေပလသိလူမ်ိဳးတို႔ကို ဂိဟုန္ၿမိဳ႕သို႔ေစလႊတ္ပါ၏။
1:45 ယဇ္ပုေရာဟိတ္ဇာဒုတ္ႏွင့္ ပေရာဖက္နာသန္တို႔သည္ ဂိဟုန္ၿမိဳ႕တြင္ ေရွာလမုန္ကို ဘုရင္အျဖစ္ဘိသိက္ေပးၾကၿပီး ဝမ္းေျမာက္စြာျပန္လာၾက၍ တစ္ၿမိဳ႕လုံး အုတ္အုတ္က်က္က်က္ျဖစ္ေနၾကပါ၏။ သင္ၾကားရေသာအသံမွာလည္း ထိုအသံပင္ျဖစ္ပါ၏။
1:46 ေရွာလမုန္သည္လည္း ဘုရင့္ရာဇပလႅင္ေပၚတြင္ စံျမန္းေနပါၿပီ။
1:47 ဘုရင့္မႉးမတ္တို႔သည္လည္း အကြၽႏ္ုပ္တို႔၏သခင္ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးထံသို႔လာ၍ ‘ဘုရားသခင္သည္ အရွင္မင္းႀကီး၏နာမထက္ ေရွာလမုန္၏နာမကို သာ၍ထင္ရွားေစေတာ္မူပါေစေသာ။ အရွင္မင္းႀကီး၏ရာဇပလႅင္ထက္ သူ၏ရာဇပလႅင္ကို သာ၍ႀကီးျမတ္ေစေတာ္မူပါေစေသာ’ဟု ေကာင္းခ်ီးေထာမနာျပဳၾကေလၿပီ။ အရွင္မင္းႀကီးသည္လည္း သလြန္ေတာ္ေပၚမွ ဦးၫႊတ္လ်က္
1:48 ‘အစၥေရးလူမ်ိဳး၏ဘုရားသခင္ကို ခ်ီးမြမ္းေထာမနာျပဳပါ၏။ ယေန႔ အကြၽႏ္ုပ္၏ရာဇပလႅင္တြင္ စံျမန္းရမည့္သူကို ေပးသနားေတာ္မူ၍ အကြၽႏ္ုပ္ကိုယ္တိုင္ျမင္ေတြ႕ရေလၿပီ’ဟူ၍ ႁမြက္ဆိုခဲ့ပါ၏”ဟု ျပန္ေျပာေလ၏။
1:49 ထိုအခါ အေဒါနိယဖိတ္ၾကားထားသူအေပါင္းတို႔သည္ ေၾကာက္႐ြံ႕တုန္လႈပ္ၾကသျဖင့္ ထ၍ ကိုယ့္လမ္းသို႔ အသီးသီးျပန္သြားၾကေလ၏။
1:50 အေဒါနိယသည္လည္း ေရွာလမုန္ကို ေၾကာက္သျဖင့္ ထသြား၍ ယဇ္ပလႅင္ရွိဦးခ်ိဳတို႔ကို ဆုပ္ကိုင္လ်က္ေနေလ၏။
1:51 “အေဒါနိယက ေရွာလမုန္မင္းႀကီးကိုေၾကာက္၍ ယဇ္ပလႅင္ရွိခ်ိဳတို႔ကိုဆုပ္ကိုင္လ်က္ ‘ေရွာလမုန္မင္းႀကီးသည္ ယေန႔ ကြၽန္ေတာ္မ်ိဳးကို ဓားႏွင့္မကြပ္မ်က္ပါဟု က်ိန္ဆိုပါေစေသာ’ဟု ဆိုေလၿပီ”ဟူေသာသတင္းကို ေရွာလမုန္မင္းႀကီးအား ၾကားေလွ်ာက္ၾက၏။
1:52 ထိုအခါ ေရွာလမုန္မင္းႀကီးက “သူသည္ ေျဖာင့္မွန္ေသာသူျဖစ္လွ်င္ သူ႔ဆံခ်ည္တစ္မွ်င္မွ် ေျမေပၚမက်ေစရ။ သို႔ေသာ္ မေကာင္းမႈျပဳေသာသူျဖစ္လွ်င္ အမွန္ေသရမည္”ဟု မိန႔္ဆို၏။
1:53 ထို႔ေနာက္ ေရွာလမုန္မင္းႀကီးသည္ လူလႊတ္၍ သူ႔ကို ယဇ္ပလႅင္ထက္မွ ဆင္းေစ၏။ သူသည္ ေရွာလမုန္မင္းႀကီးထံလာ၍ပ်ပ္ဝပ္လွ်င္ ေရွာလမုန္မင္းႀကီးက သူ႔အား “သင့္နန္းေဆာင္သို႔ ျပန္ေလာ့”ဟု မိန႔္ဆို၏။