1 Kings 21
21:1 ေယဇေရလၿမိဳ႕ရွိ ရွမာရိဘုရင္အာဟပ္မင္းႀကီး၏နန္းေတာ္အနီးတြင္ ေယဇေရလၿမိဳ႕သားနာဗုတ္ပိုင္စပ်စ္ၿခံရွိ၏။
21:2 အာဟပ္မင္းႀကီးက နာဗုတ္အား “သင့္စပ်စ္ၿခံသည္ ငါ့နန္းေတာ္ႏွင့္နီးေသာေၾကာင့္ ဟင္းသီးဟင္း႐ြက္ၿခံျပဳလုပ္လိုသျဖင့္ ငါ့ကို ေပးပါေလာ့။ ထိုၿခံအစား ပိုေကာင္းေသာစပ်စ္ၿခံကို ေပးမည္။ သို႔မဟုတ္ တန္ဖိုးေငြကို သင္အလိုရွိလွ်င္ ငါေပးမည္”ဟု မိန႔္ဆိုလွ်င္
21:3 နာဗုတ္က အာဟပ္မင္းႀကီးအား “ဤေျမသည္ ဘိုးေဘးတို႔ထံမွရထားေသာအေမြေျမျဖစ္၏။ ထာဝရဘုရားတားျမစ္ထားသည္ျဖစ္၍ အရွင္မင္းႀကီးအား ေပး၍မရပါ”ဟု ျပန္ေလွ်ာက္၏။
21:4 ထိုသို႔ “ဘိုးေဘးတို႔၏အေမြေျမကို အရွင္မင္းႀကီးအား မေပးႏိုင္ပါ”ဟု ေယဇေရလၿမိဳ႕သားနာဗုတ္ဆိုေသာစကားေၾကာင့္ အာဟပ္မင္းႀကီးသည္ စိတ္မေက်မနပ္ျဖစ္၍ မ်က္ႏွာသုန္မႈန္လ်က္ နန္းေတာ္သို႔ျပန္သြားကာ အစာလည္းမစား သလြန္ေတာ္ေပၚတြင္ တစ္ဖက္သို႔လွည့္၍ လွဲေနေလ၏။
21:5 ထိုအခါ မိဖုရားေယဇေဗလသည္ သူ႔ထံသို႔ဝင္လာၿပီး “အရွင္သည္ အစားအစာမစားဘဲ စိတ္မေက်မနပ္ျဖစ္ေနသည္မွာ အဘယ္ေၾကာင့္နည္း”ဟု ေမးလွ်င္
21:6 မင္းႀကီးက “ငါသည္ ေယဇေရလၿမိဳ႕သားနာဗုတ္အား ‘သင့္စပ်စ္ၿခံကို ငါ့အား ေငြႏွင့္ေရာင္းပါ။ သို႔မဟုတ္ သင္အလိုရွိလွ်င္ ထိုၿခံအစား စပ်စ္ၿခံတစ္ခုကိုေပးပါမည္’ဟု ဆိုသည္ကို သူက ‘အကြၽႏ္ုပ္စပ်စ္ၿခံကို အရွင္မင္းႀကီးအား မေပးႏိုင္ပါ’ဟု ဆိုၿပီ”ဟု ျပန္ေျဖ၏။
21:7 ထိုအခါ မိဖုရားေယဇေဗလက “မင္းႀကီးသည္ ယခု အစၥေရးဘုရင္ျဖစ္သည္မဟုတ္ေလာ။ ထ၍ အစာကိုစားေတာ္မူပါ။ စိတ္ကို႐ႊင္လန္းေအာင္ ထားပါ။ ေယဇေရလၿမိဳ႕သားနာဗုတ္၏စပ်စ္ၿခံကို မင္းႀကီးအား အကြၽႏ္ုပ္ကိုယ္တိုင္ ဆက္သပါမည္”ဟု ေလွ်ာက္ဆိုေလ၏။
21:8 ထို႔ေနာက္ သူသည္ အာဟပ္မင္းႀကီးအမည္ျဖင့္ စာေရးၿပီး ရွင္ဘုရင္တံဆိပ္ေတာ္ခတ္ႏွိပ္ကာ နာဗုတ္ေနထိုင္ရာၿမိဳ႕ရွိ သက္ႀကီးဝါႀကီးမ်ား၊ မႉးမတ္မ်ားထံသို႔ ထိုစာကို ေပးပို႔လိုက္၏။
21:9 ထိုစာထဲတြင္ “အစာေရွာင္ရာေန႔ကို ေၾကညာ၍ ထိုေန႔တြင္ နာဗုတ္ကို လူတို႔ေရွ႕တြင္ ထိုင္ေစေလာ့။
21:10 သူႏွင့္မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္တြင္ လူမိုက္ႏွစ္ေယာက္ကိုထိုင္ေစ၍ ‘သင္သည္ ဘုရားသခင္ႏွင့္ရွင္ဘုရင္ကို က်ိန္ဆဲေလၿပီ’ဟု သက္ေသခံေစၿပီးလွ်င္ သူ႔ကိုဆြဲထုတ္၍ ေက်ာက္ခဲႏွင့္ေပါက္သတ္ေစ”ဟု ေရးထား၏။
21:11 ထိုၿမိဳ႕တြင္ေနထိုင္ေသာ ၿမိဳ႕သားသက္ႀကီးဝါႀကီးမ်ားႏွင့္ မႉးမတ္မ်ားလည္း သူတို႔ထံသို႔ေပးပို႔ေသာစာ၌ေရးသားထားသည့္ ေယဇေဗလၫႊန္ၾကားခ်က္အတိုင္း ျပဳၾက၏။
21:12 သူတို႔သည္ အစာေရွာင္ရာေန႔ကိုေၾကညာ၍ နာဗုတ္ကို လူတို႔ေရွ႕တြင္ ထိုင္ေစၾက၏။
21:13 ထိုအခါ လူမိုက္ႏွစ္ဦးက သူႏွင့္မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္တြင္ လာထိုင္၍ “နာဗုတ္သည္ ဘုရားသခင္ႏွင့္ရွင္ဘုရင္ကို က်ိန္ဆဲပါၿပီ”ဟု လူတို႔ေရွ႕တြင္ သက္ေသခံၾက၏။ ထို႔ေနာက္ သူ႔ကို ၿမိဳ႕ျပင္သို႔ဆြဲထုတ္ၿပီး ေက်ာက္ခဲႏွင့္ေပါက္ၾကသျဖင့္ သူေသေလ၏။
21:14 ထို႔ေနာက္ ေယဇေဗလထံသို႔ လူလႊတ္၍ “နာဗုတ္ကို ေက်ာက္ခဲႏွင့္ေပါက္သတ္၍ သူေသပါၿပီ”ဟု သတင္းပို႔၏။
21:15 ထိုသို႔ နာဗုတ္သည္ ေက်ာက္ခဲႏွင့္ေပါက္သတ္ခံရ၍ ေသၿပီျဖစ္ေၾကာင္းကို ေယဇေဗလၾကားသိလွ်င္ အာဟပ္မင္းႀကီးအား “နာဗုတ္အသက္မရွင္ေတာ့ပါ။ သူေသၿပီျဖစ္၍ သင္ ေငြျဖင့္ဝယ္မည္ကို ေရာင္းေပးရန္ျငင္းဆန္ခဲ့ေသာ ေယဇေရလၿမိဳ႕သားနာဗုတ္၏စပ်စ္ၿခံကို ထ၍သိမ္းယူေတာ္မူပါ”ဟု ေလွ်ာက္တင္၏။
21:16 နာဗုတ္ေသၿပီဟု အာဟပ္မင္းႀကီးၾကားလွ်င္ ေယဇေရလၿမိဳ႕သားနာဗုတ္၏စပ်စ္ၿခံကို သိမ္းယူရန္ ထသြားေလ၏။
21:17 ထိုအခါ ထာဝရဘုရား၏ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္သည္ တိရွဘိၿမိဳ႕သားဧလိယထံသို႔ ေရာက္လာ၍
21:18 “ထေလာ့။ ရွမာရိၿမိဳ႕ရွိ အစၥေရးဘုရင္အာဟပ္မင္းႀကီးကို သြားေတြ႕ေလာ့။ သူသည္ နာဗုတ္၏စပ်စ္ၿခံကို သိမ္းယူရန္ သြားေလၿပီ။
21:19 သူ႔အား ထာဝရဘုရားက ‘သင္သည္ လူကိုသတ္သည္သာမက သူ႔ဥစၥာကိုပါ သိမ္းယူပါၿပီတကား’ဟူ၍ မိန႔္ေတာ္မူၿပီဟု ဆင့္ဆိုေလာ့။ ထို႔ျပင္ သူ႔အား ထာဝရဘုရားက ‘နာဗုတ္၏ေသြးကို ေခြးတို႔လ်က္ေသာေနရာတြင္ သင့္ေသြးကိုလည္း လ်က္လိမ့္မည္’ဟူ၍ မိန႔္ေတာ္မူၿပီဟု ဆင့္ဆိုေလာ့”ဟု မိန႔္ဆို၏။
21:20 ထိုအခါ အာဟပ္မင္းႀကီးက ဧလိယအား “အို ငါ့ရန္သူ၊ သင္သည္ ငါ့ကိုေတြ႕ၿပီေလာ”ဟု ဆိုလွ်င္ ဧလိယက “သင္သည္ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္တြင္ မေကာင္းမႈျပဳရန္ သင့္ကိုယ္သင္ေရာင္းစားေသာေၾကာင့္ သင့္ကိုငါေတြ႕ၿပီ။
21:21 ထာဝရဘုရားက ‘ၾကည့္ရႈေလာ့။ ယခု ငါသည္ သင့္အေပၚ ေဘးဆိုးက်ေရာက္ေစမည္။ သင့္ကို ငါသုတ္သင္ပယ္ရွင္းမည္။ အစၥေရးျပည္ရွိ အာဟပ္မင္းႀကီးအမ်ိဳးထဲမွ ကြၽန္ျပဳခံရသူႏွင့္ ကြၽန္ျပဳမခံရသူပါမက်န္ ေယာက္်ားအားလုံးကို ငါပယ္ရွင္းမည္။
21:22 သင္သည္ ငါ့ကို အမ်က္ထြက္ေစသည္သာမက အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔ကိုပါ အျပစ္ျပဳေစေသာေၾကာင့္ သင့္အမ်ိဳးအႏြယ္ကို ေနဗတ္၏သားေယေရာေဗာင္၏အမ်ိဳးအႏြယ္ႏွင့္ အဟိယ၏သားဗာရွာ၏အမ်ိဳးအႏြယ္ကဲ့သို႔ ျဖစ္ေစမည္’ဟု မိန႔္ေတာ္မူၿပီ။
21:23 ေယဇေဗလႏွင့္ပတ္သက္၍လည္း ထာဝရဘုရားက ‘ေယဇေရလၿမိဳ႕႐ိုးနားတြင္ ေခြးတို႔သည္ ေယဇေဗလကို စားၾကလိမ့္မည္’ဟု မိန႔္ေတာ္မူၿပီ။
21:24 အာဟပ္မင္းႀကီး၏အမ်ိဳးတို႔သည္ ၿမိဳ႕ထဲ၌ေသလွ်င္ ေခြးတို႔စားၾကလိမ့္မည္။ ၿမိဳ႕ျပင္၌ေသလွ်င္ မိုးေကာင္းကင္ငွက္တို႔ စားၾကလိမ့္မည္”ဟု ဆို၏။
21:25 အကယ္စင္စစ္ အာဟပ္မင္းႀကီးကဲ့သို႔မိဖုရားေယဇေဗလ၏ေသြးေဆာင္မႈေနာက္သို႔လိုက္ပါသြားၿပီး ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္၌ မေကာင္းမႈကိုျပဳျခင္းျဖင့္ မိမိကိုယ္ကိုေရာင္းစားေသာသူ တစ္ေယာက္မွ်မရွိ။
21:26 သူသည္ အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔ထံမွ ထာဝရဘုရားႏွင္ထုတ္ေတာ္မူခဲ့ေသာ အာေမာရိလူမ်ိဳးတို႔ျပဳခဲ့သည့္အတိုင္း ႐ုပ္တုမ်ားေနာက္သို႔လိုက္၍ စက္ဆုပ္႐ြံရွာဖြယ္အမႈမ်ားကို ျပဳေလ၏။
21:27 အာဟပ္မင္းႀကီးသည္ ဧလိယစကားကို ၾကားေသာအခါ မင္းဝတ္တန္ဆာမ်ားကိုဆုတ္ၿဖဲပစ္၍ ေလွ်ာ္ေတအဝတ္ကိုဝတ္ကာ အစာေရွာင္ေလ၏။ ေလွ်ာ္ေတအဝတ္ႏွင့္ပင္အိပ္၏။ လမ္းေလွ်ာက္လွ်င္လည္း မ်က္ႏွာမေဖာ္ဝံ့။
21:28 တစ္ဖန္ ထာဝရဘုရား၏ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္သည္ တိရွဘိၿမိဳ႕သား ဧလိယထံသို႔ေရာက္လာ၍
21:29 “အာဟပ္မင္းႀကီးသည္ ငါ့ေရွ႕ေတာ္တြင္ ကိုယ္ကိုအလြန္ႏွိမ့္ခ်သည္ကို သင္ျမင္သေလာ။ ထိုသို႔ ငါ့ေရွ႕ေတာ္တြင္ ကိုယ္ကိုႏွိမ့္ခ်ေသာေၾကာင့္ သူ႔လက္ထက္တြင္ ထိုေဘးဆိုးႏွင့္မႀကဳံေတြ႕ေစရ။ သူ႔သားလက္ထက္မွ သူ႔အမ်ိဳးအႏြယ္ကို ထိုေဘးဆိုးႏွင့္ႀကဳံေတြ႕ေစမည္”ဟု မိန႔္ဆို၏။