Job 21
21:1 ထိုအခါ ေယာဘက
21:2 “ငါ့စကားကို ေသခ်ာနားေထာင္ၾကေလာ့။ သို႔ျပဳလွ်င္ ငါ့အား ႏွစ္သိမ့္ရာေရာက္လိမ့္မည္။
21:3 ငါေျပာသည္ကို သည္းခံၾကေလာ့။ ငါေျပာၿပီးမွ ငါ့ကို ျပက္ရယ္ျပဳလိုက ျပဳၾကေလာ့။
21:4 ငါသည္ လူတို႔ကို ညည္းတြားျပေနသေလာ။ အဘယ္ေၾကာင့္ ငါစိတ္မတိုသင့္သနည္း။
21:5 ငါ့ကိုၾကည့္၍ အံ့အားသင့္လ်က္ လက္ႏွင့္ပါးစပ္ကို ပိတ္ထားၾကေလာ့။
21:6 ငါျပန္ေတြးမိတိုင္း ထိတ္လန႔္ၿပီး အသားမ်ားလည္း တဆတ္ဆတ္တုန္ပါ၏။
21:7 အဘယ္ေၾကာင့္ ဆိုးယုတ္ေသာသူတို႔သည္ အိုမင္းသည္အထိ အသက္ရွင္၍ ၾသဇာအာဏာႀကီးေနရသနည္း။
21:8 သူတို႔သည္ သားသမီးမ်ားဝိုင္းရံလ်က္ ေနၾကရ၏။ သူတို႔၏သားေျမးတို႔သည္လည္း သူတို႔၏မ်က္စိေအာက္တြင္ပင္ ေနၾကရ၏။
21:9 သူတို႔၏အိမ္သည္ ေၾကာက္စရာမရွိ။ ေဘးကင္းလုံၿခဳံလ်က္ရွိ၏။ ဘုရားသခင္သည္ သူတို႔ကို ဒဏ္ခတ္ေတာ္မမူ။
21:10 သူတို႔ပိုင္ေသာႏြားထီးမ်ားသည္ မ်ိဳးေကာင္း၍ မ်ိဳးမေအာင္ျခင္းမရွိ။ ႏြားမမ်ားသည္လည္း သားေပါက္၍ သားေလွ်ာျခင္းမရွိ။
21:11 သူတို႔၏သားသမီးမ်ားကို သိုးအုပ္ကဲ့သို႔ လႊတ္လိုက္၍ သူတို႔၏ကေလးသူငယ္မ်ားသည္လည္း ကခုန္ၾက၏။
21:12 သူတို႔သည္ ပတ္သာ၊ ေစာင္းတို႔ကိုတီးလ်က္ သီခ်င္းဆိုၾက၏။ ပေလြသံမ်ားျဖင့္ ဝမ္းေျမာက္ေပ်ာ္႐ႊင္လ်က္ ေနၾက၏။
21:13 သူတို႔သည္ အသက္ရွင္စဥ္ စည္းစိမ္ခ်မ္းသာမ်ားကို သုံးျဖဳန္းၾက၏။ တစ္ခဏခ်င္းတြင္ မရဏာႏိုင္ငံသို႔ ေရာက္သြားတတ္ၾက၏။
21:14 သူတို႔က ဘုရားသခင္အား ‘ငါတို႔ထံမွ ထြက္သြားေလာ့။ ကိုယ္ေတာ္၏တရားနည္းလမ္းတို႔ကို ငါတို႔မသိလိုပါ။
21:15 အနႏၲတန္ခိုးရွင္သည္ မည္သူျဖစ္၍ ငါတို႔ဝတ္ျပဳရမည္နည္း။ သူ႔ထံဆုေတာင္းလွ်င္ မည္သည့္အက်ိဳးကိုရမည္နည္း’ဟု ဆိုတတ္ၾက၏။
21:16 အကယ္စင္စစ္ သူတို႔၏စည္းစိမ္သည္ သူတို႔လက္၌ပင္မရွိ။ ဆိုးယုတ္ေသာသူတို႔၏အႀကံအစည္မ်ိဳး ငါ၌မရွိ။
21:17 လူဆိုးတို႔၏မီးခြက္သည္ ဘယ္ႏွႀကိမ္ ၿငိမ္းဖူးသနည္း။ သူတို႔သည္ ဘယ္ႏွႀကိမ္ ဒုကၡေရာက္ဖူးသနည္း။ ဘုရားသခင္၏အမ်က္ေတာ္ဒဏ္ကို ဘယ္ႏွႀကိမ္ ခံရဖူးသနည္း။
21:18 သူတို႔သည္ ေလႏွင္ရာလြင့္ေသာေကာက္႐ိုးကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ ေလေပြတြင္ပါသြားေသာဖြဲကဲ့သို႔လည္းေကာင္း ျဖစ္ဖူးသေလာ။
21:19 သင္တို႔က ‘သူျပဳခဲ့ေသာအျပစ္အတြက္ သူ႔သားသမီးအဖို႔ ဘုရားသခင္သည္ သိုထားေတာ္မူ၏’ဟု ဆိုၾကေသာ္လည္း သူတို႔သိသြားေအာင္ ကိုယ္ေတာ္သည္ သူတို႔ကိုသာ ျပန္ေပးဆပ္ေစပါေစ။
21:20 သူပ်က္စီးသြားသည္ကို သူ႔မ်က္စိျမင္ရပါေစ။ အနႏၲတန္ခိုးရွင္၏အမ်က္ေတာ္ကို သူေသာက္ရပါေစ။
21:21 သူ၏လအပိုင္းအျခားမ်ားကုန္ဆုံးသြားေသာအခါ သူ႔ေနာက္တြင္က်န္ခဲ့မည့္သားေျမးတို႔ကို သူမည္သို႔ၾကည့္ရႈႏိုင္ေတာ့မည္နည္း။
21:22 အာဏာရမင္းတို႔ကိုပင္ စီရင္ပိုင္ေသာဘုရားသခင္ကို အသိပညာသင္ၾကားေပးႏိုင္သူရွိမည္ေလာ။
21:23 လူတစ္ေယာက္သည္ အ႐ိုးမ်ားအားျပည့္လ်က္၊ တစ္ကိုယ္လုံးက်န္းမာသန္စြမ္းလ်က္၊ လုံၿခဳံေအးခ်မ္းလ်က္၊
21:24 ကိုယ္ခႏၶာဆူၿဖိဳးလ်က္၊ ႐ိုးတြင္းျခင္ဆီ အားေကာင္းလ်က္ႏွင့္ပင္ ေသတတ္၏။
21:25 အျခားတစ္ေယာက္မူကား ေကာင္းစားျခင္းကို တစ္ခါမွ်မခံစားရဘဲ စိတ္ထဲ၌ ခါးသီးစြာခံစားရၿပီးမွ ေသတတ္၏။
21:26 ထိုသူႏွစ္ဦးလုံးသည္ ေျမမႈန႔္ထဲ၌ အတူတူလဲေလ်ာင္းလ်က္ သူတို႔ကို ေလာက္ေကာင္မ်ား ဖုံးလႊမ္းၾက၏။
21:27 ငါ့ကို ဒုကၡေပးမည့္ သင္တို႔၏အေတြးမ်ားႏွင့္ သင္တို႔၏ေကာက္က်စ္ေသာအႀကံအစည္မ်ားကိုလည္း ငါသိ၏။
21:28 အေၾကာင္းမူကား သင္တို႔က ‘မင္းအရာရွိအိမ္ကား အဘယ္မွာနည္း။ လူဆိုးတို႔ေနေသာတဲကား အဘယ္မွာနည္း’ဟု ေမးတတ္ၾက၏။
21:29 ခရီးသည္တို႔ကို မေမးဖူးသေလာ။ သူတို႔၏အမွတ္အသားမ်ားကို မမွတ္ၾကသေလာ။
21:30 အကယ္စင္စစ္ ေဘးဒုကၡေရာက္ေသာေန႔တြင္ မေကာင္းမႈျပဳေသာသူသည္ လြတ္ေျမာက္ရတတ္၏။ အမ်က္ေတာ္ေန႔တြင္ ကယ္တင္ခံရတတ္၏။
21:31 မည္သူသည္ သူ႔အျပဳအမူကို သူ႔ေရွ႕တြင္ ေဖာ္ျပသနည္း။ မည္သူသည္ သူျပဳခဲ့ေသာအမႈအတြက္ ျပန္ေပးဆပ္ေစသနည္း။
21:32 သူ႔ကို သခ်ႋဳင္းတြင္းသို႔ အေရာက္ပို႔ၿပီး သူ႔အုတ္ဂူကို ေစာင့္ၾကပ္ထားလိမ့္မည္။
21:33 ခ်ိဳင့္ဝွမ္းရွိေျမခဲ႐ႊံ႕ခဲတို႔သည္ သူ႔အဖို႔ ခ်ိဳၿမိန္လိမ့္မည္။ လူအေပါင္းတို႔သည္ သူ႔ေနာက္သို႔ လိုက္ၾကလိမ့္မည္။ သူ႔ေရွ႕၌သြားႏွင့္ေသာသူတို႔သည္လည္း မေရမတြက္ႏိုင္ေအာင္ မ်ားျပား၏။
21:34 သို႔ျဖစ္၍ သင္တို႔သည္ အဓိပၸာယ္မရွိေသာစကားမ်ားျဖင့္ ငါ့ကို မည္သို႔ႏွစ္သိမ့္ေပးႏိုင္မည္နည္း။ သင္တို႔ေျပာေသာစကားတို႔သည္ မုသားအျဖစ္သာ က်န္ခဲ့သည္”ဟု ဆိုေလ၏။