Library · my

Job 41

41:1 လဝိသန္ ​ကို ငါးမွ်ားခ်ိတ္​ျဖင့္ သင္​ဆြဲယူ​ႏိုင္​သေလာ​။ သူ႔​လွ်ာ​ကို ႀကိဳး​ႏွင့္​ခ်ည္​ထား​ႏိုင္​သေလာ​။ 41:2 သူ႔​ႏွာေခါင္း​ထဲသို႔ ႀကိဳး​လွ်ိဳသြင္း​ႏိုင္​သေလာ​။ သူ႔​ေမး႐ိုး​ကို သံခ်ိတ္​ႏွင့္ ေဖာက္​ႏိုင္​သေလာ​။ 41:3 သူ​သည္ သင့္​ကို အႀကိမ္ေပါင္း​မ်ားစြာ​အသနားခံ​လိမ့္မည္​ေလာ​။ သင့္​ကို ညင္သာ​စြာ​ေျပာဆို​လိမ့္မည္​ေလာ​။ 41:4 သူ႔​ကို ကြၽန္​အျဖစ္ တစ္သက္လုံး​သိမ္းပိုက္​ရန္ သူ​သည္ သင္​ႏွင့္ ပဋိညာဥ္​ျပဳ​မည္ေလာ​။ 41:5 ငွက္​ႏွင့္​ေဆာ့ကစား​သကဲ့သို႔ သူ​ႏွင့္ ေဆာ့ကစား​ႏိုင္​မည္ေလာ​။ လုံမပ်ိဳ​တို႔​အဖို႔ သူ႔​ကို သင္​ဖမ္းခ်ည္​ေပး​ႏိုင္​မည္ေလာ​။ 41:6 ေဈးသည္​တို႔​သည္ သူ႔​ကို​အေရာင္းအဝယ္​လုပ္​ၾက​မည္ေလာ​။ ကုန္သည္​တို႔​သည္ သူ႔​ကို ခြဲေဝ​ယူ​ၾက​မည္ေလာ​။ 41:7 သူ႔​အေရခြံ​ကို မွိန္း​မ်ား​ႏွင့္​လည္းေကာင္း​၊ သူ႔​ဦးေခါင္း​ကို ငါးထိုးလွံ​ႏွင့္​လည္းေကာင္း ထိုးေဖာက္​ႏိုင္​သေလာ​။ 41:8 သူ႔​ကို သင္​လက္႐ြယ္​လိုက္​သည္​ႏွင့္ တိုက္ခိုက္​ခံရ​တတ္​သည္​ကို သတိရ​ပါ​။ ထို႔ေၾကာင့္ သင္​လက္႐ြယ္​ရဲ​ေတာ့​မည္​မ​ဟုတ္​။ 41:9 သူ႔​ကို​အႏိုင္ရ​ဖို႔​ေမွ်ာ္လင့္​ေသာ​သူ​သည္ အမွားႀကီးမွား​လိမ့္မည္​။ သူ႔​ကို​ျမင္​လိုက္​႐ုံ​ႏွင့္ ေမ့ေမ်ာလဲက်​သြား​မည္​မ​ဟုတ္​ေလာ​။ 41:10 သူ႔​ကို သြားဆြ​ရဲ​ေလာက္ေအာင္ မည္သူ​မွ်​သတၱိ​မ​ရွိ​။ သို႔ျဖစ္လွ်င္ ငါ့​ကို ဆန႔္က်င္​ၿပီး မည္သူ​ခံရပ္​ႏိုင္​မည္နည္း​။ 41:11 မည္သူ​သည္ ငါ့​ကို အရင္​ေပး​၍ ငါ​ျပန္​ၿပီး​ေပး​ရ​မည္နည္း​။ မိုးေကာင္းကင္​ေအာက္ ရွိသမွ်​တို႔​သည္ ငါ့​အပိုင္ ျဖစ္​၏​။ 41:12 လဝိသန္​၏​ေျခလက္အဂၤါ​အေၾကာင္း​၊ ခြန္အားႀကီး​ေၾကာင္း​၊ ကိုယ္လုံးကိုယ္ထည္​ေတာင့္တင္း​ေၾကာင္း​ကို ငါ မ​ေျပာျပ​ဘဲ ေန​မည္​မ​ဟုတ္​။ 41:13 သူ​၏​အေပၚယံ​အေရခြံ ​ကို မည္သူ​ခြာခြၽတ္​ႏိုင္​သနည္း​။ ဇက္ႀကိဳး​ႏွစ္​ေခ်ာင္း​ျဖင့္ သူ႔​ထံ မည္သူ​လာ​ဝံ့​သနည္း​။ 41:14 သူ႔​ခံတြင္း​တံခါး​ကို မည္သူ​ဖြင့္​ဝံ့​သနည္း​။ ခံတြင္း​ထဲရွိ​သြားတန္း​သည္​လည္း ေၾကာက္မက္ဖြယ္​ေကာင္း​လွ​၏​။ 41:15 ခ်ိတ္​ပိတ္​ထား​သလို တစ္​ခု​ႏွင့္​တစ္​ခု​ပူးကပ္​ေန​ေသာ ဒိုင္းလႊား​သဖြယ္ သူ႔​အေၾကးခြံ​မ်ား​သည္ သူ႔​အဖို႔ ဂုဏ္ေမာက္စရာ ျဖစ္​၏​။ 41:16 အေၾကးခြံ​တို႔ ပူးကပ္​ေန​ေသာေၾကာင့္ တစ္​ခု​ႏွင့္​တစ္​ခု​ၾကားတြင္ ေလ​ပင္​မ​တိုး​ႏိုင္​။ 41:17 တစ္ခု​ႏွင့္​တစ္ခု ထပ္​ေန​၏​။ ခြာ​၍​မ​ရ​ႏိုင္​ေလာက္ေအာင္​ကပ္​ေန​ၾက​၏​။ 41:18 သူ​ႏွာေခ်​လိုက္​လွ်င္ အလင္း​မ်ား​ျဖာထြက္​၏​။ သူ႔​မ်က္လုံး​မ်ား​သည္ အ႐ုဏ္ဦး​လင္းေရာင္ျခည္​ႏွင့္​တူ​၏​။ 41:19 ခံတြင္း​ထဲမွ မီးရႉးမီးပန္း​မ်ား ျဖာထြက္​လာ​တတ္​၏​။ မီးပြား​မ်ား လြင့္ထြက္​လာ​တတ္​၏​။ 41:20 ဆူပြက္​ေန​ေသာ​အိုး​၊ မီးေတာက္​ေန​ေသာ​က်ဴ႐ိုး​တို႔​မွ မီးခိုး​ထြက္​သကဲ့သို႔ သူ႔​ႏွာေခါင္း​ထဲမွ မီးခိုး​ထြက္​တတ္​၏​။ 41:21 သူ​အသက္ရႉ​ေသာအခါ မီးေသြးခဲ​တို႔ မီးေတာက္​သြား​တတ္​၏​။ သူ႔​ႏႈတ္​ထဲမွ မီးလွ်ံ​ထြက္​တတ္​၏​။ 41:22 သူ႔​ခြန္အား​သည္ သူ႔​လည္ပင္း​၌ ရွိ​၏​။ သူ႔​ေရွ႕​ေရာက္​သည္​ႏွင့္ ေၾကာက္လန႔္​၍ ျပန္ထြက္ေျပး​ရ​၏​။ 41:23 သူ႔​အသားစိုင္​တို႔​သည္ ပူးကပ္​လ်က္​ရွိ​၍ မ​ေ႐ြ႕​မ​လ်ား​ႏိုင္​ေအာင္ ေတာင့္တင္းမာေက်ာ​ေန​၏​။ 41:24 သူ႔​စိတ္ႏွလုံး​သည္ ေက်ာက္​ကဲ့သို႔​မာေက်ာ​၏​။ ေအာက္ခံ​ႀကိတ္ဆုံ​ေက်ာက္​ကဲ့သို႔ မာေက်ာ​၏​။ 41:25 သူ​ထ​လိုက္​ၿပီ​ဆိုလွ်င္ လူစြမ္းေကာင္း​မ်ား​ပင္ ေၾကာက္လန႔္​သြား​ရ​၏​။ တဝုန္းဝုန္း​အသံ​ေၾကာင့္ ကေယာင္ေခ်ာက္ခ်ား​ျဖစ္​သြား​ၾက​ရ​၏​။ 41:26 သူ႔​ကို ဓား​ႏွင့္​တိုက္​လွ်င္လည္း အရာေရာက္​မည္​မ​ဟုတ္​။ လွံတို​၊ လွံရွည္​၊ ျမား​တို႔​ႏွင့္​လည္း ထိုနည္းတူပင္​။ 41:27 သူ​သည္ သံ​ကို ေကာက္႐ိုး​ကဲ့သို႔​လည္းေကာင္း​၊ ေၾကးဝါ​ကို​သစ္​ေဆြး​ကဲ့သို႔​လည္းေကာင္း ထင္မွတ္​၏​။ 41:28 ေလးျမား​သည္ သူ႔​ကို မ​ထြက္ေျပး​ေစ​ႏိုင္​။ ေလာက္စာလုံး​သည္​လည္း သူ႔​အဖို႔ ႐ိုးျပတ္​ကဲ့သို႔သာ ျဖစ္​၏​။ 41:29 သူ​သည္ တင္းပုတ္​ကို​လည္း ႐ိုးျပတ္​ဟု​သာ​ထင္မွတ္​ၿပီး လွံ​ကို​ေဝွ႔ယမ္း​ျပ​လွ်င္ပင္ ေလွာင္ရယ္​တတ္​၏​။ 41:30 သူ႔​ဝမ္းဘက္​ပိုင္း​သည္ အိုးျခမ္းကြဲ​ကဲ့သို႔ အခြၽန္အတက္​မ်ား​ပါရွိ​၏​။ ႐ႊံ႕ႏြံ​ေပၚတြင္ သူ႔ကိုယ္ကို​ဆန႔္​လိုက္​ေသာအခါ ေကာက္နယ္တလင္းျပားအရာ​ကဲ့သို႔ ထင္က်န္​ခဲ့​၏​။ 41:31 ေရထုႀကီး​ကို​ပင္ ေရေႏြးအိုး​ကဲ့သို႔ ဆူပြက္​ေစ​ႏိုင္​၏​။ ဆီအိုးေမႊ​သကဲ့သို႔ ပင္လယ္​ကို ေမႊေႏွာက္​တတ္​၏​။ 41:32 သူ​သြား​ရာ​လမ္း​တြင္ ေရ​မ်ား​ေဖြးေဖြးလႈပ္​က်န္​ခဲ့​ၿပီး ေရထုႀကီး​မွာ ဆံပင္ျဖဴ​ေန​သေယာင္ပင္ ထင္​ရ​၏​။ 41:33 ေျမႀကီး​ေပၚတြင္ သူ​ႏွင့္​ႏႈိင္းစရာ မ​ရွိ​။ သူ​သည္ ေၾကာက္႐ြံ႕​ျခင္း​ကင္း​ေသာ​သတၱဝါ​ျဖစ္​၏​။ 41:34 မာန္တက္​ေသာ​သတၱဝါ​မ်ား​ကို ခပ္မာမာ​ပင္ ျပန္ၾကည့္​တတ္​၏​။ သားရဲ​အေပါင္း​တို႔​တြင္ သူ​သည္ ရွင္ဘုရင္​ပင္ ျဖစ္​၏​”​ဟု မုန္တိုင္း​ထဲမွ ႁမြက္ဆို​ေတာ္မူ​၏​။