Job 9
9:1 ထိုအခါ ေယာဘက
9:2 “ဤအမွန္တရားကို ငါသိပါ၏။ သို႔ေသာ္ လူသည္ ဘုရားသခင္ေရွ႕တြင္ မည္သို႔ေျဖာင့္မတ္ႏိုင္မည္နည္း။
9:3 လူသည္ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္ အျငင္းအခုံျပဳမည္ဆိုလွ်င္ပင္ ေမးခြန္းတစ္ေထာင္တြင္ တစ္ခုမွ် ေျဖႏိုင္မည္မဟုတ္ပါ။
9:4 ဉာဏ္ပညာတန္ခိုးႀကီးေတာ္မူေသာဘုရားကို မည္သူသည္ ဆန႔္က်င္အာခံၿပီး အသက္ခ်မ္းသာရာရဖူးသနည္း။
9:5 ကိုယ္ေတာ္သည္ ေတာင္တို႔ကို ေ႐ႊ႕ပစ္လိုက္၏။ အမ်က္ေတာ္ျဖင့္ ေတာင္တို႔ကိုေမွာက္လွန္ေတာ္မူေသာအခါ မည္သူမွ် မသိနားမလည္ၾက။
9:6 ေျမႀကီးကို သူ႔ေနရာ၌လႈပ္ခတ္ေစသျဖင့္ ေျမႀကီးတိုင္လုံးတို႔သည္ တုန္လႈပ္ၾက၏။
9:7 ေနကို အမိန႔္ေပးေတာ္မူသျဖင့္ ေနမထြက္။ ၾကယ္တို႔ကိုလည္း ခ်ိပ္ပိတ္ထားေတာ္မူ၏။
9:8 ေကာင္းကင္မ်က္ႏွာၾကက္ကို တစ္ပါးတည္းျဖန႔္ၾကက္ေတာ္မူ၍ ပင္လယ္လႈိင္းလုံးမ်ားကို နင္းေတာ္မူ၏။
9:9 ဓူဝံၾကယ္၊ သရဝဏ္ၾကယ္၊ ေဖ်ာက္ဆိပ္ၾကယ္၊ ေတာင္ပိုင္းၾကယ္တို႔ကို ဖန္ဆင္းေတာ္မူ၏။
9:10 စူးစမ္း၍မကုန္ႏိုင္သည့္ ႀကီးျမတ္ေသာအမႈမ်ား၊ ေရတြက္၍မကုန္ႏိုင္သည့္ အံ့ဖြယ္ေသာအမႈမ်ားကို ျပဳေတာ္မူ၏။
9:11 ငါ့အနားမွ ျဖတ္သြားသည္ကို ငါမျမင္။ ငါ့ကို ေက်ာ္သြားေသာ္လည္း ကိုယ္ေတာ္ကို ငါမမွတ္မိ။
9:12 ကိုယ္ေတာ္သိမ္းယူေတာ္မူလွ်င္ မည္သူတားႏိုင္သနည္း။ ‘မည္သို႔ျပဳေတာ္မူသနည္း’ဟု ကိုယ္ေတာ္အား မည္သူေမးေလွ်ာက္ဝံ့သနည္း။
9:13 ဘုရားသခင္သည္ အမ်က္ကို ျပန္ထိန္းေတာ္မူမည္မဟုတ္။ ရာဟပ္အား ကူညီသူတို႔ပင္ ေျခေတာ္ေအာက္၌ ျပားျပားဝပ္ၾကရ၏။
9:14 ထို႔ေၾကာင့္ ကိုယ္ေတာ္ကို ငါမည္သို႔တုံ႔ျပန္ႏိုင္မည္နည္း။ တုံ႔ျပန္ႏိုင္မည့္စကားကိုလည္း ငါမည္သို႔ရွာႏိုင္ပါမည္နည္း။
9:15 ငါေျဖာင့္မတ္ေနလွ်င္ပင္ တုံ႔ျပန္၍မရ။ ငါ့အား တရားစီရင္မည့္သူကို အသနားခံရန္သာရွိေတာ့မည္။
9:16 ငါေခၚ၍ ကိုယ္ေတာ္ျပန္ထူးလွ်င္ပင္ ငါ့အသံကို နားေညာင္းေတာ္မူသည္ဟု ငါမယုံႏိုင္ပါ။
9:17 အေၾကာင္းမွာ ကိုယ္ေတာ္သည္ မိုးသက္မုန္တိုင္းျဖင့္ ငါ့ကိုေၾကမြေစေတာ္မူၿပီ။ အေၾကာင္းမရွိဘဲ ငါ၌ ဒဏ္ရာမ်ားျပားေစေတာ္မူခဲ့ၿပီ။
9:18 ငါ့အား အသက္ရႉခြင့္ကိုပင္မေပးဘဲ ခါးသီးမႈမ်ားႏွင့္ ျပည့္ေစေတာ္မူခဲ့ၿပီ။
9:19 ၾကည့္ရႈေလာ့။ တန္ခိုးႏွင့္ပတ္သက္လွ်င္ ကိုယ္ေတာ္သည္ တန္ခိုးႀကီးေသာအရွင္ျဖစ္ေတာ္မူ၏။ တရားမွ်တမႈႏွင့္ပတ္သက္လွ်င္လည္း ကိုယ္ေတာ္ကို မည္သူစိန္ေခၚဝံ့မည္နည္း။
9:20 ငါေျဖာင့္မတ္လွ်င္ပင္ ငါ့ႏႈတ္သည္ ငါ့ကိုသာ အျပစ္တင္လိမ့္မည္။ ငါ၌အျပစ္တင္စရာမရွိလွ်င္ပင္ ငါ့ကိုေကာက္က်စ္ေသာသူဟု မိန႔္ေတာ္မူလိမ့္မည္။
9:21 ငါသည္ အျပစ္တင္စရာမရွိေသာသူျဖစ္လ်က္ပင္ ငါ့ကိုယ္ငါမသိႏိုင္။ ငါ့အသက္ကိုပင္ ငါအေလးမထားႏိုင္ေတာ့ပါ။
9:22 အားလုံးတို႔သည္ အတူတူပင္ျဖစ္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ‘ကိုယ္ေတာ္သည္ အျပစ္တင္စရာမရွိေသာသူကိုလည္းေကာင္း၊ ဆိုးယုတ္ေသာသူကိုလည္းေကာင္း ဖ်က္ဆီးေတာ္မူမည္’ဟု ငါဆိုျခင္းျဖစ္၏။
9:23 ေဘးဆိုးေရာက္လာ၍ ႐ုတ္တရက္ေသဆုံးၾကရေသာအခါ၊ အျပစ္မဲ့သူတို႔စုံစမ္းျခင္းခံရေသာအခါ ကိုယ္ေတာ္ၿပဳံးရယ္ေတာ္မူ၏။
9:24 ကမာၻေျမႀကီးကို ဆိုးယုတ္ေသာသူတို႔လက္သို႔အပ္၍ တရားသူႀကီးတို႔၏မ်က္ႏွာကို ဖုံးအုပ္ထားေတာ္မူေသာအရွင္မွာ ကိုယ္ေတာ္မဟုတ္လွ်င္ မည္သူျဖစ္မည္နည္း။
9:25 ငါ၏ေန႔ရက္တို႔သည္ အေျပးသမားထက္ပင္ လ်င္ျမန္၏။ မည္သည့္ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာကိုမွ်မေတြ႕မျမင္ရဘဲ ကုန္လြန္သြားၾက၏။
9:26 က်ဴ႐ိုးေလွမ်ားကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ သားေကာင္ကိုထိုးသုတ္ေသာလင္းယုန္ကဲ့သို႔လည္းေကာင္း လ်င္ျမန္လြန္းလွ၏။
9:27 ‘ငါသည္ ကိုယ့္စိတ္ဒုကၡကို ေမ့ထားၿပီး မ်က္ႏွာကို ၾကည္ၾကည္႐ႊင္႐ႊင္ထားမည္’ဟု ငါဆိုလွ်င္လည္း
9:28 ငါခံစားရေသာဒုကၡေဝဒနာအလုံးစုံေၾကာင့္ ငါေၾကာက္႐ြံ႕ေန၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္ ငါ့ကိုအျပစ္ဒဏ္ႏွင့္ ကင္းလြတ္ေစေတာ္မူမည္မဟုတ္ေၾကာင္း ငါသိ၏။
9:29 ငါ၌အျပစ္ရွိသည္ဟု စီရင္ျခင္းကိုခံရမည္ဆိုလွ်င္ အဘယ္ေၾကာင့္ ဤသို႔အခ်ည္းႏွီးႀကိဳးစားအားထုတ္ေနရမည္နည္း။
9:30 ငါသည္ ႏွင္းရည္ျဖင့္ ေရခ်ိဳး၍ ငါ့လက္ကို ျပာရည္ျဖင့္ စင္ၾကယ္ေအာင္ေဆးေၾကာလွ်င္လည္း
9:31 ကိုယ္ေတာ္သည္ ငါ့ကိုတြင္းထဲသို႔ပစ္ခ်ေတာ္မူမည္ျဖစ္၍ ငါ့အဝတ္တို႔ပင္ ငါ့ကိုစက္ဆုပ္႐ြံရွာၾကလိမ့္မည္။
9:32 ငါသည္ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္အတူ တရား႐ုံးသို႔သြား၍ တရားရင္ဆိုင္မည့္အေၾကာင္း ကိုယ္ေတာ္သည္ ငါကဲ့သို႔ လူျဖစ္ေတာ္မူသည္မဟုတ္။
9:33 ငါတို႔ႏွစ္ဦးစပ္ၾကားတြင္ ၾကားဝင္စီရင္ဆုံးျဖတ္ေပးမည့္သူ တစ္ေယာက္မွ်မရွိ။
9:34 ကိုယ္ေတာ္သည္ မိမိ၏ႀကိမ္လုံးကို ငါ့ထံမွဖယ္ရွားေတာ္မူပါေစေသာ။ ေၾကာက္႐ြံ႕ထိတ္လန႔္ဖြယ္ေသာအရာတို႔ျဖင့္ ငါ့ကိုမေျခာက္လွန႔္ပါေစႏွင့္။
9:35 သို႔ျဖစ္လွ်င္ ငါသည္ မေၾကာက္မ႐ြံ႕ေလွ်ာက္တင္ဝံ့လိမ့္မည္။ ယခုမူ ထိုသို႔ မေလွ်ာက္တင္ဝံ့ပါတကား။