Psalms 105
105:1 ထာဝရဘုရား၏ေက်းဇူးေတာ္ကိုခ်ီးမြမ္း၍ နာမေတာ္ကိုေခၚဆိုပတၳနာျပဳၾကေလာ့။ ကိုယ္ေတာ္ျပဳေတာ္မူေသာအမႈတို႔ကို လူမ်ိဳးတကာတို႔အား ၾကားသိေစၾကေလာ့။
105:2 ကိုယ္ေတာ္ထံသို႔ သီခ်င္းဆိုၾကေလာ့။ ကိုယ္ေတာ္ကို သီဆိုခ်ီးမြမ္းၾကေလာ့။ ကိုယ္ေတာ္၏အံ့ဖြယ္ေသာအမႈရွိသမွ်တို႔ကို ဆင္ျခင္ေအာက္ေမ့ၾကေလာ့။
105:3 ကိုယ္ေတာ္၏သန႔္ရွင္းေသာနာမေတာ္၌ ဂုဏ္ယူဝါႂကြားၾကေလာ့။ ထာဝရဘုရားကို ရွာေသာသူတို႔၏စိတ္ႏွလုံးသည္ ဝမ္းေျမာက္ပါေစ။
105:4 ထာဝရဘုရားႏွင့္ ကိုယ္ေတာ္၏တန္ခိုးေတာ္ကို ရွာေဖြၾကေလာ့။ ကိုယ္ေတာ္၏မ်က္ႏွာေတာ္ကို အစဥ္မျပတ္ရွာၾကေလာ့။
105:5 ကိုယ္ေတာ္၏အေစအပါး အာျဗဟံ၏အမ်ိဳးအႏြယ္၊ ကိုယ္ေတာ္ေ႐ြးေကာက္ေတာ္မူေသာ ယာကုပ္၏သားသမီးတို႔၊ ကိုယ္ေတာ္၏အံ့ဖြယ္ေသာအမႈတို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ ျပဳေတာ္မူေသာတန္ခိုးလကၡဏာမ်ားႏွင့္ ႏႈတ္ေတာ္ထြက္စီရင္ထုံးဖြဲ႕ခ်က္တို႔ကိုလည္းေကာင္း ေအာက္ေမ့ၾကေလာ့။
105:7 ကိုယ္ေတာ္သည္ ငါတို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရား ျဖစ္ေတာ္မူ၏။ ကိုယ္ေတာ္၏စီရင္ထုံးဖြဲ႕ခ်က္တို႔သည္ ကမာၻေျမတစ္ခြင္လုံး၌ရွိ၏။
105:8 ကိုယ္ေတာ္သည္ မိမိ၏ပဋိညာဥ္ေတာ္ကို အစဥ္အၿမဲေအာက္ေမ့ေတာ္မူ၏။ ၎မွာ မ်ိဳးဆက္ေပါင္းတစ္ေထာင္တို႔အား မိန႔္ေတာ္မူထားေသာစကားေတာ္၊
105:9 အာျဗဟံႏွင့္ျပဳခဲ့ေသာပဋိညာဥ္ေတာ္၊ ဣဇက္အားက်ိန္ဆိုေသာကတိေတာ္ျဖစ္၏။
105:10 ကိုယ္ေတာ္သည္ ၎ကို ယာကုပ္အတြက္ ျပ႒ာန္းခ်က္အျဖစ္လည္းေကာင္း၊ အစၥေရးအတြက္ အစဥ္အၿမဲတည္ေသာ ပဋိညာဥ္အျဖစ္လည္းေကာင္း တည္ေစေတာ္မူ၍
105:11 “ခါနာန္ျပည္ကို သင္တို႔၏အေမြေဝစုအျဖစ္ သင့္အား ငါေပးမည္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
105:12 ထိုစဥ္က သူတို႔သည္ အေရအတြက္အားျဖင့္ အနည္းငယ္မွ်သာရွိၾကၿပီး ထိုျပည္၌ ဧည့္သည္အျဖစ္ တည္းခိုေနထိုင္ေသာသူမ်ား ျဖစ္ၾက၏။
105:13 လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးမွတစ္မ်ိဳး၊ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံမွတစ္ႏိုင္ငံ သို႔ လွည့္လည္သြားလာခဲ့ၾကရ၏။
105:14 သို႔ေသာ္ သူတို႔ကိုႏွိပ္စက္ရန္ ကိုယ္ေတာ္သည္ မည္သူ႔ကိုမွ် ခြင့္ျပဳေတာ္မမူ။ သူတို႔အတြက္ ရွင္ဘုရင္တို႔ကို ဆုံးမေတာ္မူၿပီး
105:15 “ငါဘိသိက္ေပးထားေသာသူတို႔ကို မထိၾကႏွင့္။ ငါ၏ပေရာဖက္တို႔ကိုလည္း အႏၲရာယ္မျပဳၾကႏွင့္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
105:16 တစ္ဖန္ ထိုျပည္၌ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးျခင္းေဘးကိုဆိုက္ေရာက္ေစ၍ အစားအစာေထာက္ပံ့မႈရွိသမွ်ကို ျဖတ္ေတာက္ေတာ္မူ၏။
105:17 ကိုယ္ေတာ္သည္ ကြၽန္အျဖစ္ေရာင္းစားျခင္းခံရသူ ေယာသပ္ကို သူတို႔ေရွ႕မွေစလႊတ္ေတာ္မူ၏။
105:18 လူတို႔သည္ သူ၏ေျခကို ေျခခ်င္းႏွင့္နာက်င္ေစၾက၏။ သူ၏လည္ပင္းတြင္လည္း သံလည္ပတ္ကို တပ္ၾက၏။
105:19 သူ၏စကားျပည့္စုံျခင္းသို႔ေရာက္သည့္အထိ ထာဝရဘုရား၏မိန႔္ေတာ္မူခ်က္သည္ သူ႔ကိုစစ္ေၾကာေတာ္မူ၏။
105:20 ရွင္ဘုရင္သည္ လူကိုေစလႊတ္၍ သူ႔ကိုလႊတ္ေပး၏။ လူတို႔ကိုအုပ္စိုးသူသည္ သူ႔ကိုခ်မ္းသာခြင့္ေပး၍
105:21 မိမိ၏နန္းေတာ္တြင္ သခင္အျဖစ္လည္းေကာင္း၊ မိမိပိုင္ဆိုင္ေသာအရာရွိသမွ်တို႔ကို အုပ္စိုးသူအျဖစ္လည္းေကာင္း သူ႔ကိုခန႔္ထား၏။
105:22 ထိုသို႔ခန႔္ထားျခင္းမွာ မိမိ၏အႀကီးအကဲတို႔ကို သူ၏စိတ္ဆႏၵအတိုင္း ဆုံးမေစရန္ႏွင့္ မိမိ၏သက္ႀကီးဝါႀကီးတို႔ကို ဉာဏ္ပညာရွိေစရန္ အတြက္ျဖစ္၏။
105:23 ထို႔ေနာက္ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔သည္ အီဂ်စ္ျပည္သို႔ေရာက္လာၿပီး ယာကုပ္သည္ ဟာမျပည္တြင္ ဧည့္သည္အျဖစ္ တည္းခိုေနထိုင္ေလ၏။
105:24 ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္သည္ မိမိလူမ်ိဳးေတာ္ကို အလြန္ပြားမ်ားေစ၍ သူတို႔၏ရန္သူမ်ားထက္ ပို၍အားႀကီးေစေတာ္မူ၏။
105:25 မိမိလူမ်ိဳးေတာ္ကိုမုန္းေစရန္ႏွင့္ မိမိအေစအပါးတို႔အေပၚ ပရိယာယ္သုံးၾကေစရန္ ထိုရန္သူတို႔၏စိတ္ႏွလုံးကို ေျပာင္းလဲေစေတာ္မူ၏။
105:26 ကိုယ္ေတာ္သည္ မိမိအေစအပါးေမာေရွႏွင့္ မိမိေ႐ြးခ်ယ္ထားေသာ အာ႐ုန္တို႔ကို ေစလႊတ္ေတာ္မူ၏။
105:27 သူတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္၏နိမိတ္လကၡဏာႏွင့္ ဆိုင္ေသာအမႈမ်ားကို ထိုသူတို႔အလယ္၌လည္းေကာင္း၊ တန္ခိုးလကၡဏာမ်ားကို ဟာမ၏ျပည္၌လည္းေကာင္း ျပဳၾက၏။
105:28 ကိုယ္ေတာ္သည္ အေမွာင္ကိုေစလႊတ္၍ ထိုျပည္ကို ေမွာင္မည္းေစေတာ္မူ၏။ ထိုသူတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္၏အမိန႔္ေတာ္ကို ဖီဆန္ခဲ့ၾကသည္မဟုတ္ေလာ။
105:29 ကိုယ္ေတာ္သည္ သူတို႔၏ေရမ်ားကို ေသြးျဖစ္ေစ၍ သူတို႔၏ငါးမ်ားကို ေသေစေတာ္မူ၏။
105:30 သူတို႔၏ျပည္ကိုသာမက သူတို႔ရွင္ဘုရင္မ်ား၏အတြင္းေဆာင္တို႔၌ပင္ ဖားမ်ားႏွင့္ျပည့္ႏွက္ေစေတာ္မူ၏။
105:31 ကိုယ္ေတာ္အမိန႔္ရွိေတာ္မူေသာအခါ ယင္ရဲအုပ္ႏွင့္မွက္တို႔သည္ သူ တို႔ျပည္တစ္ဝန္းလုံးသို႔ပ်ံ႕ႏွံ႔သြားၾက၏။
105:32 ကိုယ္ေတာ္သည္ သူတို႔အား မိုးေရအစား မိုးသီးကိုေပး၍ သူတို႔ျပည္၌ လွ်ပ္စီးလွ်ပ္ႏြယ္မ်ားကို ျပက္ေစေတာ္မူ၏။
105:33 သူတို႔၏စပ်စ္ပင္မ်ားႏွင့္သဖန္းပင္မ်ားကိုလည္း ဖ်က္ဆီး၍ သူတို႔ျပည္ရွိ သစ္ပင္မ်ားကိုခ်ိဳးေတာ္မူ၏။
105:34 ကိုယ္ေတာ္အမိန႔္ရွိေတာ္မူေသာအခါ မေရမတြက္ႏိုင္ေသာ က်ိဳင္းေကာင္ႏွင့္ႏွံေကာင္တို႔သည္ ေရာက္လာ၍
105:35 သူတို႔ျပည္၌ရွိေသာအပင္အားလုံးကို ကိုက္စားၾက၏။ သူတို႔ေျမေပၚမွ အသီးအႏွံတို႔ကိုလည္း ကိုက္စားၾက၏။
105:36 ကိုယ္ေတာ္သည္ သူတို႔၏ ေယာက္်ားအားမာန္အားလုံး၏အသီးဦးျဖစ္ေသာ သူတို႔ျပည္မွသားဦးရွိသမွ်တို႔ကို ဆုံးပါးေစေတာ္မူ၏။
105:37 ထို႔ေနာက္ သူတို႔ကို ေ႐ႊ၊ ေငြႏွင့္တကြ ထုတ္ေဆာင္ေတာ္မူ၏။ ထိုစဥ္ ကိုယ္ေတာ္၏လူမ်ိဳးစုမ်ားတြင္ အားနည္းေသာသူတစ္ေယာက္မွ်မရွိေခ်။
105:38 သူတို႔ထြက္ခြာသြားေသာအခါ အီဂ်စ္ျပည္သည္ ဝမ္းေျမာက္၏။ အေၾကာင္းမူကား သူတို႔ကိုေၾကာက္႐ြံ႕ေသာစိတ္သည္ ထိုျပည္သားတို႔ကို လႊမ္းမိုးခဲ့၏။
105:39 ကိုယ္ေတာ္သည္ သူတို႔ကိုအုပ္မိုးရန္ မိုးတိမ္ကိုလည္းေကာင္း၊ ညအခ်ိန္တြင္ အလင္းေပးရန္ မီးကိုလည္းေကာင္း ျဖန႔္ထားေတာ္မူ၏။
105:40 သူတို႔ေတာင္းေသာအခါ ကိုယ္ေတာ္သည္ ငုံးကိုယူေဆာင္လာၿပီး ေကာင္းကင္မွမုန႔္ျဖင့္ သူတို႔ကိုဝေျပာေစေတာ္မူ၏။
105:41 ကိုယ္ေတာ္သည္ ေက်ာက္ေဆာင္ကို ဖြင့္ေတာ္မူေသာအခါ ေရမ်ားစီးထြက္၍ ေျခာက္ေသြ႕ေသာေနရာတြင္ ျမစ္ကဲ့သို႔စီးဆင္းေလ၏။
105:42 အေၾကာင္းမူကား ကိုယ္ေတာ္သည္ မိမိအေစအပါးအာျဗဟံအား ေပးထားသည့္ သန႔္ရွင္းေသာကတိေတာ္ကို သတိရေတာ္မူ၏။
105:43 ဤသို႔ျဖင့္ မိမိလူမ်ိဳးေတာ္ကို ႐ႊင္ျမဴးေစလ်က္ မိမိေ႐ြးေကာက္ေသာသူတို႔ကို ႐ႊင္လန္းစြာေႂကြးေၾကာ္ေစလ်က္ ထုတ္ေဆာင္ေတာ္မူ၏။
105:44 ကိုယ္ေတာ္သည္ လူမ်ိဳးျခားတို႔၏ျပည္ကို သူတို႔အား ေပးေတာ္မူသျဖင့္ သူတို႔သည္ ထိုလူမ်ိဳးတို႔၏ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈအက်ိဳးကို အေမြဆက္ခံရၾက၏။
105:45 ဤသည္ကား သူတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္၏ျပ႒ာန္းခ်က္တို႔ကို ေစာင့္ထိန္း၍ တရားေတာ္တို႔ကို လိုက္နာက်င့္သုံးၾကမည့္အေၾကာင္းတည္း။ ဟာေလလုယ။