Psalms 142
142:1 ငါသည္ ထာဝရဘုရားထံသို႔ ငါ့အသံကိုလႊင့္၍ ေအာ္ဟစ္၏။ ထာဝရဘုရားထံသို႔ ငါ့အသံကိုလႊင့္၍ အသနားခံေတာင္းေလွ်ာက္၏။
142:2 ငါ၏စိတ္ဒုကၡကို ကိုယ္ေတာ္၏ေရွ႕ေတာ္၌ဖြင့္ဟလ်က္ ငါ၏ဆင္းရဲဒုကၡကို ကိုယ္ေတာ္၏ေရွ႕ေတာ္၌ ၾကားေလွ်ာက္၏။
142:3 အကြၽႏ္ုပ္၏အတြင္းဝိညာဥ္ညႇိဳးငယ္ေသာအခါ ကိုယ္ေတာ္သာလွ်င္ အကြၽႏ္ုပ္၏လမ္းကိုသိေတာ္မူ၏။ လူတို႔သည္ အကြၽႏ္ုပ္ေလွ်ာက္ေသာလမ္း၌ အကြၽႏ္ုပ္အတြက္ေက်ာ့ကြင္းကို လွ်ိဳ႕ဝွက္စြာေထာင္ထားၾကပါ၏။
142:4 လက္ယာဘက္သို႔ၾကည့္၍ သိျမင္ေတာ္မူပါ။ အကြၽႏ္ုပ္ကိုအသိအမွတ္ျပဳသူ တစ္စုံတစ္ဦးမွ်မရွိပါ။ အကြၽႏ္ုပ္ထြက္ေျပးစရာလမ္းလည္းမရွိပါ။ အကြၽႏ္ုပ္၏စိတ္ဝိညာဥ္ကို ဂ႐ုစိုက္သူလည္းမရွိပါ။
142:5 အို ထာဝရဘုရား၊ အကြၽႏ္ုပ္သည္ ကိုယ္ေတာ္ထံသို႔ေအာ္ဟစ္ပါ၏။ “ကိုယ္ေတာ္သည္ အကြၽႏ္ုပ္၏ခိုလႈံရာျဖစ္ေတာ္မူၿပီး အသက္ရွင္ေသာသူတို႔၏ျပည္၌ အကြၽႏ္ုပ္၏ေဝစုျဖစ္ေတာ္မူ၏”ဟု အကြၽႏ္ုပ္ေျပာဆိုပါ၏။
142:6 အကြၽႏ္ုပ္၏ဟစ္ေၾကာ္သံကို အာ႐ုံစိုက္နားေထာင္ေတာ္မူပါ။ အေၾကာင္းမူကား အကြၽႏ္ုပ္သည္ အေျခအေနအလြန္နိမ့္ပါးလ်က္ရွိပါ၏။ အကြၽႏ္ုပ္ကို လိုက္လံညႇဥ္းဆဲေသာသူတို႔ထံမွ ကယ္ႏုတ္ေတာ္မူပါ။ အေၾကာင္းမူကား ထိုသူတို႔သည္ အကြၽႏ္ုပ္ထက္ အင္အားႀကီးမားၾကပါ၏။
142:7 ကိုယ္ေတာ္၏နာမေတာ္ကို အကြၽႏ္ုပ္ခ်ီးမြမ္းႏိုင္ရန္ အကြၽႏ္ုပ္၏စိတ္ဝိညာဥ္ကို အခ်ဳပ္အေႏွာင္ထဲမွထုတ္ေဆာင္ေတာ္မူပါ။ ကိုယ္ေတာ္သည္ အကြၽႏ္ုပ္ကို ေက်းဇူးျပဳေတာ္မူမည္ျဖစ္၍ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူတို႔သည္ အကြၽႏ္ုပ္ကို ဝန္းရံထားၾကပါလိမ့္မည္။