Ecclesiastes 2
2:1 ငါသည္ ငါ့စိတ္ႏွလုံးအား “ယခုလာေလာ့။ အေပ်ာ္အပါးအားျဖင့္ သင့္ကို ငါစမ္းသပ္မည္။ ေကာင္းေသာအရာကိုလည္း ခံစားသိရွိေလာ့”ဟု ႁမြက္ဆို၏။ သို႔ရာတြင္ ၾကည့္ရႈေလာ့။ ထိုအမႈအရာသည္လည္း အခ်ည္းႏွီးျဖစ္၏။
2:2 ရယ္ေမာျခင္းသည္ “႐ူးသြပ္ျခင္းျဖစ္၏” ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ အေပ်ာ္အပါးသည္ “မည္သည့္အက်ိဳးရွိသနည္း” ဟူ၍လည္းေကာင္း ငါဆို၏။
2:3 လူသားတို႔သည္ မိမိတို႔၏အနည္းငယ္ေသာ အသက္တာေန႔ရက္မ်ား၌ မိုးေကာင္းကင္ေအာက္တြင္ မည္သည့္အရာျပဳေကာင္းသည္ကို ငါျမင္ရသည္အထိ ငါ့စိတ္ႏွလုံးကို ဉာဏ္ပညာျဖင့္ဦးေဆာင္ရင္း မိုက္မဲေသာအမႈ၌က်င္လည္၍ ငါ့ကိုယ္ခႏၶာကိုစပ်စ္ဝိုင္ျဖင့္အားတက္ေစမည္ဟု ငါ့စိတ္ႏွလုံးထဲတြင္ ငါႀကံစည္၏။
2:4 ငါသည္ ငါျပဳေသာအမႈမ်ားကို တိုးပြားေစ၏။ ငါ့အတြက္ အိမ္မ်ားကို ငါတည္ေဆာက္၍ စပ်စ္ၿခံမ်ားကို ငါစိုက္ပ်ိဳး၏။
2:5 ဥယ်ာဥ္မ်ားႏွင့္ သစ္သီးၿခံမ်ားကိုလည္း ငါလုပ္၍ ထိုေနရာမ်ားတြင္ သီးစားပင္အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ငါစိုက္ပ်ိဳး၏။
2:6 သစ္ပင္မ်ားေပါက္ေနေသာေတာထဲသို႔ေရသြင္းရန္ ေရေလွာင္ကန္မ်ားကိုလည္း ငါတည္ေဆာက္၏။
2:7 ငါသည္ ကြၽန္ေယာက္်ားႏွင့္ ကြၽန္မိန္းမတို႔ကို ဝယ္ယူ၏။ ငါ့ထံ၌ ကြၽန္သေပါက္မ်ားလည္းရွိ၏။ ငါ့အလ်င္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕၌ရွိႏွင့္သူအားလုံးတို႔ထက္ မ်ားစြာေသာတိရစာၦန္တို႔လည္း ငါ၌ရွိ၏။
2:8 ေ႐ႊႏွင့္ေငြတို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ ရွင္ဘုရင္မ်ားႏွင့္တိုင္းျပည္တို႔၏ဘ႑ာကိုလည္းေကာင္း ငါစုေဆာင္း၏။ အမ်ိဳးသားသီခ်င္းသည္ႏွင့္ အမ်ိဳးသမီးသီခ်င္းသည္တို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ လူသားတို႔ေပ်ာ္ေမြ႕ရာျဖစ္ေသာေမာင္းမမိႆံမ်ားကိုလည္းေကာင္း ငါေခၚယူ၏။
2:9 ဤသို႔ျဖင့္ ငါသည္ ႀကီးျမတ္လာ၍ ငါ့အလ်င္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕၌ရွိႏွင့္သူအားလုံးတို႔ထက္သာလြန္၏။ ငါ၏ဉာဏ္ပညာသည္လည္း ငါ၌တည္ၿမဲတည္ေန၏။
2:10 ငါသည္ ငါ့မ်က္စိလိုခ်င္တပ္မက္ေသာအရာတစ္စုံတစ္ခုကိုမွ်မျငင္း။ ငါ့စိတ္ႏွလုံးကိုလည္း အေပ်ာ္အပါးရွိသမွ်ကိုခံစားခြင့္ေပးထား၏။ အမွန္စင္စစ္ ငါ၏စိတ္ႏွလုံးသည္ ငါ၏ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈအားလုံး၌ ဝမ္းေျမာက္၏။ ဤသည္ကား ငါ၏ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈအားလုံးအတြက္ ငါရရွိေသာေဝစုျဖစ္၏။
2:11 သို႔ေသာ္ ငါ့လက္ျဖင့္ျပဳခဲ့ေသာအမႈအားလုံးတို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ ထိုအမႈတို႔ကိုျပဳလုပ္ရန္ ငါႀကိဳးပမ္းအားထုတ္ခဲ့သည့္ ငါ၏ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈကိုလည္းေကာင္း ငါျပန္၍ဆန္းစစ္ေသာအခါ ၾကည့္ရႈေလာ့။ အားလုံးသည္ အခ်ည္းႏွီးျဖစ္ၿပီး ေလကိုလိုက္ဖမ္းျခင္းျဖစ္၏။ ေနေအာက္တြင္ အက်ိဳးျဖစ္ေစေသာအရာတစ္စုံတစ္ခုမွ်မရွိ။
2:12 ရွင္ဘုရင္ေနာက္မွေပၚထြန္းလာေသာသူသည္ မည္သည့္အရာကိုျပဳႏိုင္သနည္း။ ထိုရွင္ဘုရင္ျပဳၿပီးေသာအရာကိုသာျပဳႏိုင္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ငါသည္ ဉာဏ္ပညာကိုလည္းေကာင္း၊ ႐ူးသြပ္ျခင္းႏွင့္ မိုက္မဲျခင္းတို႔ကိုလည္းေကာင္း ျပန္၍ဆန္းစစ္ၾကည့္၏။
2:13 ထိုအခါ အလင္းသည္ အေမွာင္ထက္ ပို၍အက်ိဳးရွိသကဲ့သို႔ ဉာဏ္ပညာသည္ မိုက္မဲျခင္းထက္ ပို၍အက်ိဳးရွိသည္ကို ငါေတြ႕ျမင္၏။
2:14 ပညာရွိေသာသူ၏မ်က္စိသည္ သူ၏ဦးေခါင္းထဲ၌ရွိ၏။ မိုက္မဲေသာသူမူကား အေမွာင္ထဲ၌ေလွ်ာက္လွမ္းတတ္၏။ သို႔ရာတြင္ တစ္ခုတည္းေသာအျဖစ္သည္ သူတို႔အားလုံး၌ျဖစ္ပ်က္သည္ကို ငါသိ၏။
2:15 ထိုအခါ ငါက “မိုက္မဲေသာသူ၌ျဖစ္ပ်က္ေသာအျဖစ္မ်ိဳးသည္ ငါ၌လည္းျဖစ္ပ်က္လိမ့္မည္။ သို႔ျဖစ္လွ်င္ ငါဉာဏ္ပညာရွိျခင္းသည္ ငါ့အတြက္ မည္သို႔အက်ိဳးထူးသနည္း”ဟု ငါ့စိတ္ထဲ၌ႁမြက္ဆို၏။ တစ္ဖန္ “ဤအရာသည္လည္း အခ်ည္းႏွီးျဖစ္၏”ဟု ငါ့စိတ္ထဲ၌ ေျပာဆို၏။
2:16 အမွန္စင္စစ္ မိုက္မဲေသာသူကဲ့သို႔ပင္ ပညာရွိေသာသူသည္လည္း အစဥ္အၿမဲေအာက္ေမ့ျခင္းခံရမည္မဟုတ္။ ေနာင္လာမည့္ေန႔ရက္မ်ားတြင္ အားလုံးသည္ ေမ့ေလ်ာ့ျခင္းခံရလိမ့္မည္။ ပညာရွိေသာသူသည္ မိုက္မဲေသာသူနည္းတူ ေသတတ္ပါသည္တကား။
2:17 ထို႔ေၾကာင့္ ငါသည္ အသက္ရွင္ရျခင္းကိုမုန္း၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ေနေအာက္တြင္ျပဳေသာအမႈသည္ ငါ့အတြက္ ၿငီးေငြ႕ဖြယ္ေကာင္း၏။ အေၾကာင္းမူကား ခပ္သိမ္းေသာအရာသည္ အခ်ည္းႏွီးျဖစ္ၿပီး ေလကိုလိုက္ဖမ္းျခင္းျဖစ္၏။
2:18 ေနေအာက္တြင္ ငါႀကိဳးပမ္းအားထုတ္ေသာ ငါ၏ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈအားလုံးကိုလည္း ငါမုန္း၏။ အေၾကာင္းမူကား ငါ့ေနာက္လာမည့္သူအား ၎တို႔ကိုခ်န္ထားခဲ့ရမည္ျဖစ္၏။
2:19 ထိုသူသည္ ပညာရွိေသာသူျဖစ္မည္ေလာ၊ သို႔မဟုတ္ မိုက္မဲေသာသူျဖစ္မည္ေလာ မည္သူသိႏိုင္သနည္း။ သို႔ေသာ္ ေနေအာက္တြင္ ဉာဏ္ပညာရွိစြာငါႀကိဳးပမ္းအားထုတ္သည့္ ငါ၏ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈအားလုံးကို ထိုသူသည္ စိုးမိုးရလိမ့္မည္။ ဤအရာသည္လည္း အခ်ည္းႏွီးျဖစ္၏။
2:20 ထို႔ေၾကာင့္ ေနေအာက္တြင္ငါႀကိဳးပမ္းအားထုတ္သည့္ ငါ၏ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈအားလုံးအေပၚ ငါသည္ ေမွ်ာ္လင့္စရာကင္းမဲ့လာေလ၏။
2:21 အေၾကာင္းမူကား ဉာဏ္ပညာ၊ အသိပညာႏွင့္ ကြၽမ္းက်င္မႈတို႔ျဖင့္ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္ေသာသူရွိေသာ္လည္း ထိုသူသည္ မိမိ၏ေဝစုကို ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈမရွိေသာသူအား ေပးအပ္ရမည္ျဖစ္၏။ ဤအရာသည္လည္း အခ်ည္းႏွီးျဖစ္ၿပီး အလြန္ၿငီးေငြ႕ဖြယ္ေကာင္းေသာအမႈျဖစ္၏။
2:22 လူသည္ ေနေအာက္တြင္ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္သည့္ သူ၏ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈအားလုံးအတြက္လည္းေကာင္း၊ သူ၏စိတ္ႏွလုံးစြဲလမ္းေသာအရာမ်ားအတြက္လည္းေကာင္း မည္သည့္အရာကိုရရွိသနည္း။
2:23 သူ၏ေန႔ရက္ရွိသမွ်တို႔သည္ ဒုကၡေဝဒနာႏွင့္ျပည့္လ်က္ သူ၏အလုပ္သည္ပူေဆြးစရာျဖစ္၏။ သူ၏စိတ္ႏွလုံးသည္ ညအခါ၌ပင္ မနားရေပ။ ဤအရာသည္လည္း အခ်ည္းႏွီးျဖစ္၏။
2:24 လူသည္ စားလ်က္၊ ေသာက္လ်က္၊ မိမိ၏ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈအေပၚ စိတ္ေက်နပ္အားရလ်က္ေနျခင္းမွတစ္ပါး သူ႔အတြက္အျခားေကာင္းေသာအရာမရွိ။ ထိုအရာသည္လည္း ဘုရားသခင္၏လက္ေတာ္မွလာသည္ကို ငါေတြ႕ျမင္၏။
2:25 အေၾကာင္းမူကား ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္ကင္း၍ မည္သူသည္ စားႏိုင္မည္နည္း။ မည္သူသည္ စိတ္ေပ်ာ္႐ႊင္ႏိုင္မည္နည္း။
2:26 အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ကိုယ္ေတာ္သည္ မိမိစိတ္ေတာ္ႏွင့္ေတြ႕ေသာသူအား ဉာဏ္ပညာ၊ အသိပညာႏွင့္ဝမ္းေျမာက္ျခင္းတို႔ကို ေပးေတာ္မူ၏။ အျပစ္ျပဳေသာသူကိုကား ဘုရားသခင္၏စိတ္ေတာ္ႏွင့္ေတြ႕ေသာသူအားေပးအပ္ရန္အတြက္ စုသိမ္း၍သိုမွီးထားရသည့္အလုပ္ကို ေပးေတာ္မူ၏။ ဤအရာသည္လည္း အခ်ည္းႏွီးျဖစ္ၿပီး ေလကိုလိုက္ဖမ္းျခင္းျဖစ္၏။