Lamentations 4
4:1 ေ႐ႊသည္ အေရာင္မွိန္သြားပါၿပီတကား။ ေ႐ႊစင္သည္ အေရာင္ေျပာင္းသြားပါၿပီတကား။ သန႔္ရွင္းရာဌာနမွ ေက်ာက္မ်ားသည္လည္း လမ္းဆုံလမ္းခြတို႔၌ ျပန႔္က်ဲေနပါၿပီတကား။
4:2 ေ႐ႊစင္သဖြယ္အဖိုးတန္ေသာ ဇိအုန္ၿမိဳ႕သားတို႔ကို အိုးထိန္းသည္လက္ျဖင့္လုပ္ေသာေျမအိုးကဲ့သို႔ ထင္မွတ္ၾကေလၿပီတကား။
4:3 ေခြးအတို႔ပင္လွ်င္ သားေပါက္ကို ႏို႔တိုက္တတ္၏။ ငါ့လူမ်ိဳးသမီးပ်ိဳတို႔မူကား ကႏၲာရငွက္ကုလားအုတ္ကဲ့သို႔ ရက္စက္တတ္ပါသည္တကား။
4:4 ႏို႔စို႔ကေလးငယ္သည္ ႏို႔ဆာေသာေၾကာင့္ သူ၏လွ်ာသည္ အာေခါင္၌ ကပ္ေန၏။ ကေလးသူငယ္တို႔သည္ မုန႔္ကိုေတာင္းေသာ္လည္း ေပးမည့္သူတစ္ေယာက္မွ်မရွိ။
4:5 စားေကာင္းေသာက္ဖြယ္မ်ား စားခဲ့ရေသာသူတို႔သည္လည္း လမ္းမ်ားေပၚမွာ ငတ္မြတ္ေသေက်ၾကရေလၿပီ။ ၾကက္ေသြးေရာင္အိပ္ရာေပၚမွာ စံစားခဲ့ရေသာသူတို႔သည္လည္း ေနာက္ေခ်းပုံေပၚ၌ အိပ္ရေလၿပီ။
4:6 မည္သူမွ်မတိုက္ခိုက္ဘဲ တစ္ခဏအတြင္း ၿပိဳလဲသြားေသာ ေသာဒုံၿမိဳ႕ခံရေသာအျပစ္ဒဏ္ထက္ ငါ့လူမ်ိဳးသမီးပ်ိဳ ခံရေသာအျပစ္ဒဏ္သည္ ႀကီးေလးပါသည္တကား။
4:7 သူ၏အႀကီးအကဲတို႔သည္ ႏွင္းပြင့္ထက္စင္ၾကယ္၍ ႏို႔ရည္ထက္ျဖဴခဲ့၏။ သူတို႔၏အသားအေရသည္ ပတၱျမားထက္နီ၏။ နီလာကဲ့သို႔ ေတာက္ပေသာအဆင္း ရွိခဲ့၏။
4:8 ယခုမူ သူတို႔၏အသားသည္ မီးေသြးထက္မည္းသျဖင့္ လမ္းတြင္ေတြ႕လွ်င္ပင္ မမွတ္မိ၊ အသားအေရသည္ အ႐ိုး၌ကပ္ေနသျဖင့္ ထင္းေျခာက္သဖြယ္ ျဖစ္ေလၿပီ။
4:9 ဓားေဘးျဖင့္ ေသရေသာသူတို႔သည္ လယ္ယာသီးႏွံမထြက္ေသာေၾကာင့္ ငတ္မြတ္၍ ေသရေသာသူတို႔ထက္ သာ၍ေကာင္း၏။
4:10 သနားၾကင္နာတတ္ေသာမိန္းမမ်ားပင္လွ်င္ မိမိရင္ေသြးမ်ား၏အသားကို ခ်က္ျပဳတ္စားၾကၿပီ။ ငါ့လူမ်ိဳးသမီးပ်ိဳသည္ ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ေသာကာလ၌ သူတို႔ရင္ေသြးသည္ သူတို႔အတြက္ စားစရာျဖစ္ေလၿပီ။
4:11 ထာဝရဘုရား ျပင္းစြာအမ်က္ထြက္ေလၿပီ။ အမ်က္ေတာ္မီးကို သြန္ခ်ေလၿပီ။ ဇိအုန္ၿမိဳ႕ကိုမီးရႈိ႕၍ ၿမိဳ႕၏အုတ္ျမစ္ကိုပါ ေလာင္ကြၽမ္းေစေလၿပီ။
4:12 ရန္ျပဳလာေသာရန္သူတို႔ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕တံခါးထဲ ဝင္ေရာက္လာႏိုင္သည္ကို မည္သည့္ေျမႀကီးဘုရင္မွ်၊ မည္သည့္ေလာကလူသားမွ် မယုံႏိုင္ၾကေပ။
4:13 ေျဖာင့္မတ္ေသာသူတို႔၏ေသြးကို ၿမိဳ႕လယ္ေခါင္၌ သြန္းခဲ့ေသာ ပေရာဖက္တို႔၏အျပစ္၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္တို႔၏ဒုစ႐ိုက္မ်ားေၾကာင့္ ဤသို႔ျဖစ္ရေလၿပီ။
4:14 သူတို႔သည္ လမ္းမ်ားေပၚတြင္ မျမင္မကန္းလွည့္လည္သြားလာေနၾက၏။ သူတို႔သည္ ေသြးျဖင့္ညစ္စြန္းေနေသာေၾကာင့္ မည္သူမွ်သူတို႔အဝတ္ကို မထိဝံ့ၾက။
4:15 လူတို႔ကလည္း သူတို႔အား “ထြက္သြားၾက၊ မစင္ၾကယ္ေသာသူတို႔၊ ထြက္သြားၾက၊ ထြက္သြားၾက။ ငါတို႔ကို မထိႏွင့္”ဟု ဟစ္ေအာ္ၾက၏။ သူတို႔လည္း ထြက္သြား၍ လွည့္လည္သြားလာၾကရ၏။ လူမ်ိဳးတကာတို႔ကလည္း “ငါတို႔ႏွင့္အတူ မေနၾကေတာ့ႏွင့္”ဟု ဆိုၾက၏။
4:16 ထာဝရဘုရားကိုယ္ေတာ္တိုင္ သူတို႔ကို ကြဲလြင့္ေစေတာ္မူၿပီ။ သူတို႔ကို မၾကည့္ရႈေတာ့ေပ။ လူတို႔သည္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္တို႔ကို မ႐ိုေသၾက။ သက္ႀကီးဝါႀကီးတို႔ကို မသနားၾက။
4:17 ငါတို႔သည္ ကူညီမစျခင္းကို အခ်ည္းႏွီးေစာင့္ေမွ်ာ္လ်က္ ငါတို႔မ်က္စိသည္ အားအင္ကုန္ခန္းေလၿပီ။ မကယ္တင္ႏိုင္ေသာလူမ်ိဳးျခားကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနမိၿပီ။
4:18 သူတို႔သည္ ငါတို႔ကို ေျခရာခံလိုက္ၾကေသာေၾကာင့္ လမ္းေပၚ၌ ငါတို႔မသြားမလာႏိုင္။ ငါတို႔နိဂုံးခ်ဳပ္ခ်ိန္ နီးလာၿပီ။ ငါတို႔နိဂုံးခ်ဳပ္ခ်ိန္ ေရာက္လာၿပီျဖစ္၍ ငါတို႔အသက္ရွင္ရေသာေန႔ ကုန္ဆုံးေလၿပီ။
4:19 ငါတို႔ကို လိုက္ေသာသူတို႔သည္ ေကာင္းကင္လင္းယုန္ငွက္ထက္ သာ၍လ်င္ျမန္ၾက၏။ ေတာင္မ်ားေပၚတြင္ ငါတို႔ကို အျပင္းအထန္လိုက္ၾက၏။ ေတာကႏၲာရတြင္လည္း ငါတို႔ကို ေခ်ာင္းေျမာင္းၾက၏။
4:20 ငါတို႔က “လူမ်ိဳးျခားတို႔တြင္ ထိုသူ၏အရိပ္ေအာက္၌ ငါတို႔ခိုလႈံအသက္ရွင္ၾကမည္”ဟု ဆိုခဲ့ေသာ္လည္း ငါတို႔၏အသက္သခင္ျဖစ္ေသာ၊ ထာဝရဘုရားဘိသိက္ေပးေသာ ထိုသူသည္ သူတို႔တူးေသာတြင္းထဲသို႔ က်ေလၿပီ။
4:21 ဥဇျပည္၌ေနထိုင္ေသာ ဧဒုံသမီးပ်ိဳ၊ ႐ႊင္ျမဴးထားႏွင့္ေလာ့။ ဝမ္းေျမာက္ထားႏွင့္ေလာ့။ ဖလားေတာ္သည္ သင့္ထံကူးလာမည္ျဖစ္၍ သင္သည္ေသာက္၍ ယစ္မူးသျဖင့္ အဝတ္အခ်ည္းစည္းျဖစ္ရလိမ့္မည္။
4:22 အို ဇိအုန္သမီးပ်ိဳ၊ သင္ခံရေသာအျပစ္ဒဏ္ၿပီးဆုံးေလၿပီ။ သင္သည္ ဖမ္းေခၚသြားျခင္းခံရေတာ့မည္မဟုတ္။ အို ဧဒုံသမီးပ်ိဳ၊ သင္မူကား ဒဏ္ခတ္ခံရလိမ့္မည္။ သင္၏အျပစ္မ်ားကို ေဖာ္ထုတ္ေတာ္မူမည္။