Daniel 1
1:1 ယုဒဘုရင္ေယာယကိမ္မင္းႀကီး နန္းစံတတိယႏွစ္တြင္ ေဘဘီလုံဘုရင္ ေနဗုခဒ္ေနဇာမင္းႀကီးသည္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သို႔ ခ်ီတက္၍ ၿမိဳ႕ကိုဝိုင္းထား၏။
1:2 ဘုရားရွင္သည္ ယုဒဘုရင္ေယာယကိမ္မင္းႀကီးႏွင့္တကြ ဘုရားသခင္၏အိမ္ေတာ္တန္ဆာပလာအခ်ိဳ႕ကို ေနဗုခဒ္ေနဇာလက္သို႔ အပ္လိုက္ေတာ္မူ၏။ ရွင္ဘုရင္သည္လည္း ထိုအရာတို႔ကို ရွိနာျပည္ရွိ မိမိဘုရားမ်ား၏ဗိမာန္သို႔ယူေဆာင္သြား၍ ထိုတန္ဆာပလာတို႔ကို မိမိဘုရားအမ်ား၏ဘ႑ာတိုက္ထဲသို႔ သြင္းထားေလ၏။
1:3 ထို႔ေနာက္ ရွင္ဘုရင္သည္ နန္းေတာ္အုပ္ အာရွာေပနတ္ကိုေခၚ၍ အစၥေရးအမ်ိဳးသား မင္းမ်ိဳးမင္းႏြယ္၊ မႉးမ်ိဳးမတ္ႏြယ္တို႔ထဲမွ
1:4 ကိုယ္အဂၤါမခ်ိဳ႕ယြင္းသူ၊ ကိုယ္ခႏၶာသန္မာထြားက်ိဳင္းသူ၊ ဘက္စုံထူးခြၽန္သူ၊ အသိပညာႂကြယ္ဝသူ၊ နန္းတြင္း၌အမႈထမ္းႏိုင္စြမ္းသူ လူငယ္တို႔ကို ခါလဒဲစာေပႏွင့္ ဘာသာစကားကို သင္ၾကားေပးရန္ အမိန႔္ေပးေလ၏။
1:5 ရွင္ဘုရင္သည္ ထိုသူတို႔အား ဘုရင္စားေသာအစားအစာ၊ ဘုရင္ေသာက္ေသာစပ်စ္ဝိုင္ကို ေန႔စဥ္ေကြၽးေမြး၍ သုံးႏွစ္တိုင္တိုင္ သင္ၾကားေလ့က်င့္ေပးေစ၏။ သုံးႏွစ္ေစ့ေသာအခါ ဘုရင့္ေရွ႕ေတာ္တြင္ အမႈထမ္းရန္ စီရင္၏။
1:6 ထိုသူတို႔ထဲတြင္ ယုဒအမ်ိဳးသားထဲမွ ဒံေယလ၊ ဟာနနိယ၊ မိေရွလ၊ အာဇရိ တို႔ပါ၏။
1:7 နန္းေတာ္အုပ္က သူတို႔အား နာမည္သစ္မ်ားေပး၏။ ဒံေယလကို ေဗလတရွာဇာ၊ ဟာနနိယကို ရွာဒရက္၊ မိေရွလကို ေမရွက္၊ အာဇရိကို အေဗဒေနေဂါ ဟုအမည္ေပး၏။
1:8 ဒံေယလသည္ ဘုရင့္အစားအစာႏွင့္ ဘုရင္ေသာက္ေသာစပ်စ္ဝိုင္တို႔ျဖင့္ မိမိကိုယ္ကိုမညစ္ညဴးေစရန္ စိတ္ပိုင္းျဖတ္ထားသျဖင့္ ထိုအရာတို႔ျဖင့္ မိမိကိုယ္ကိုညစ္ညဴးေအာင္မျပဳပါရေစႏွင့္ဟု နန္းေတာ္အုပ္ထံ အခြင့္ေတာင္းေလ၏။
1:9 နန္းေတာ္အုပ္သည္ ဒံေယလအား ေက်းဇူးျပဳလိုေသာစိတ္၊ သနားလိုေသာစိတ္ရွိေအာင္ ဘုရားသခင္ျပဳေပးေတာ္မူ၏။
1:10 နန္းေတာ္အုပ္ကလည္း ဒံေယလအား “သင္တို႔စားေသာက္ရန္ ႀကီးၾကပ္စီမံေပးေသာ ငါ့အရွင္ဘုရင္ကို ငါေၾကာက္၏။ သင္တို႔မ်က္ႏွာသည္ သင္တို႔ႏွင့္သက္တူ႐ြယ္တူလူငယ္တို႔၏မ်က္ႏွာႏွင့္မတူ ညႇိဳးငယ္ေနမည္ကို အဘယ္ေၾကာင့္ သူ႔ကို ျမင္ေစမည္နည္း။ သို႔ျဖစ္လွ်င္ ငါသည္ ဘုရင္ထံမွ အျပစ္ဒဏ္ခံရလိမ့္မည္”ဟု ျပန္ေျပာ၏။
1:11 ထိုအခါ ဒံေယလက မိမိအပါအဝင္ ဟာနနိယ၊ မိေရွလ၊ အာဇရိတို႔ကို ၾကည့္ရႈေပးရန္ နန္းေတာ္အုပ္ခန႔္ထားေသာစားေတာ္ကဲထံသြား၍
1:12 “အသင့္အေစအပါးတို႔အား ဟင္းသီးဟင္း႐ြက္ကိုသာေကြၽး၍ ေရကိုသာတိုက္ျခင္းျဖင့္ ဆယ္ရက္စမ္းသပ္ၾကည့္ပါ။
1:13 ထို႔ေနာက္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔၏႐ုပ္ဆင္းသြင္ျပင္ႏွင့္ ဘုရင့္အစားအစာကိုစားေသာလူငယ္တို႔၏႐ုပ္ဆင္းသြင္ျပင္ကို ယွဥ္ၾကည့္ပါ။ သို႔ၿပီးမွ အသင္ျမင္သည့္အတိုင္း အသင့္ကြၽန္တို႔ကို စီရင္ပါ”ဟု ဆို၏။
1:14 စားေတာ္ကဲသည္လည္း ဒံေယလစကားကို သေဘာတူ၍ ဆယ္ရက္စမ္းသပ္ေလ၏။
1:15 ဆယ္ရက္ေစ့ေသာအခါ သူတို႔၏႐ုပ္ဆင္းသြင္ျပင္သည္ ဘုရင့္အစားအစာကိုစားေသာအျခားလူငယ္တို႔ထက္ ပို၍က်န္းမာႀကံ့ခိုင္သည္ကို ေတြ႕ရ၏။
1:16 ထိုအခါ စားေတာ္ကဲသည္ သူတို႔စားဖို႔အစာ၊ ေသာက္ဖို႔စပ်စ္ဝိုင္တို႔အစား သူတို႔အား ဟင္းသီးဟင္း႐ြက္မ်ားကိုသာ ေကြၽးေလ၏။
1:17 ဘုရားသခင္သည္ ထိုလူငယ္ေလးဦးအား ထိုးထြင္းဉာဏ္၊ စာေပက်မ္းဂန္အလုံးစုံကို နားလည္ႏိုင္ေသာဉာဏ္ပညာကို ေပးေတာ္မူ၏။ ထို႔ျပင္ ဒံေယလကို ဗ်ာဒိတ္နိမိတ္ႏွင့္ အိပ္မက္အနက္ကို နားလည္ႏိုင္ေသာဉာဏ္ကိုလည္း ေပးေသး၏။
1:18 ဤသို႔ျဖင့္ သူတို႔ကို ဘုရင့္ေရွ႕ေတာ္သြင္းရမည့္ေန႔ေရာက္လာေသာအခါ နန္းေတာ္အုပ္သည္ သူတို႔ကို ေနဗုခဒ္ေနဇာမင္းႀကီးေရွ႕ေတာ္သို႔ ေခၚေဆာင္လာ၏။
1:19 ရွင္ဘုရင္သည္ သူတို႔ႏွင့္အျပန္အလွန္ေျပာဆိုၾကည့္ေသာအခါ ဒံေယလ၊ ဟာနနိယ၊ မိေရွလ၊ အာဇရိတို႔ကဲ့သို႔ေသာသူ တစ္ေယာက္မွ်မေတြ႕။ ထို႔ေၾကာင့္ သူတို႔သည္ ဘုရင့္ထံပါး၌ ခစားခြင့္ရေလ၏။
1:20 ရွင္ဘုရင္ေမးျမန္းသမွ်ေသာဉာဏ္စမ္းေမးခြန္းတို႔ကို ေျဖၾကားရာတြင္ သူတို႔သည္ တစ္ႏိုင္ငံလုံးရွိနတ္ဝိဇၨာဆရာမ်ား၊ ဂမၻီရဆရာမ်ားထက္ ဆယ္ဆမက သာသည္ကို ရွင္ဘုရင္ေတြ႕ရ၏။
1:21 ဒံေယလသည္ ကု႐ုမင္းႀကီးနန္းစံပထမႏွစ္တိုင္ေအာင္ ရွိေနခဲ့၏။