Matthew 21
21:1 သူတို႔သည္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕အနီးသို႔ေရာက္၍ သံလြင္ေတာင္ေျခရွိ ဗက္ဖာေဂ႐ြာသို႔ ေရာက္လာၾကေသာအခါ ေယရႈသည္ တပည့္ေတာ္ႏွစ္ပါးကိုေစလႊတ္၍
21:2 “သင္တို႔ေရွ႕က႐ြာထဲသို႔ သြားၾကေလာ့။ ထိုအခါ ခ်ည္ထားေသာျမည္းမႏွင့္ သူ၏အနားတြင္ရွိေသာျမည္းကေလးကို သင္တို႔ခ်က္ခ်င္းေတြ႕ၾကလိမ့္မည္။ ျမည္းႀကိဳးေျဖ၍ ငါ့ထံသို႔ ေခၚေဆာင္လာၾကေလာ့။
21:3 တစ္စုံတစ္ေယာက္က သင္တို႔အား တစ္စုံတစ္ခုေျပာလွ်င္ ‘သခင္ဘုရားအလိုရွိသည္’ဟု ေျပာၾကေလာ့။ ထိုသို႔ေျပာလွ်င္ ၎တို႔ကို ခ်က္ခ်င္းပို႔ေပးလိမ့္မည္” ဟူ၍ မိန႔္ေတာ္မူ၏။
21:4 ဤအမႈအရာျဖစ္ပ်က္ခဲ့ျခင္းမွာ “ ‘ၾကည့္ရႈေလာ့။ သင္၏ရွင္ဘုရင္သည္ ျမည္းမႏွင့္ျမည္း၏သားတည္းဟူေသာ ျမည္းကေလးကိုစီးလ်က္ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕စြာျဖင့္ သင့္ထံသို႔ႂကြလာေတာ္မူ၏’ဟူ၍ ဇိအုန္သမီးအား ေျပာၾကားၾကေလာ့”ဟု ပေရာဖက္အားျဖင့္မိန႔္ေတာ္မူေသာအရာ ျပည့္စုံျခင္းသို႔ေရာက္မည့္အေၾကာင္းတည္း။
21:6 တပည့္ေတာ္တို႔သည္လည္း သြား၍ သူတို႔အား ေယရႈမိန႔္မွာေတာ္မူသည့္အတိုင္း ေဆာင္႐ြက္ၾက၏။
21:7 သူတို႔သည္ ျမည္းမႏွင့္ျမည္းကေလးကို ေခၚေဆာင္လာၿပီးလွ်င္ ထိုျမည္းတို႔အေပၚ၌ အဝတ္မ်ားကိုခင္းၾကရာ ကိုယ္ေတာ္သည္ ၎တို႔အေပၚထိုင္ေတာ္မူ၏။
21:8 အလြန္မ်ားျပားေသာလူထုပရိသတ္သည္လည္း မိမိတို႔၏ဝတ္႐ုံမ်ားကို လမ္းေပၚ၌ခင္းၾက၏။ အခ်ိဳ႕တို႔မူကား သစ္ပင္တို႔မွ အကိုင္းအခက္မ်ားကိုခုတ္လာ၍ လမ္းေပၚ၌ခင္းၾက၏။
21:9 ကိုယ္ေတာ္၏ေရွ႕မွသြားေသာလူထုပရိသတ္မ်ားႏွင့္ ေနာက္မွလိုက္ေသာလူထုပရိသတ္မ်ားသည္ “ဒါဝိဒ္၏သားေတာ္အား ေဟာရွဏၰ ျဖစ္ေစသတည္း။ ထာဝရဘုရား၏နာမေတာ္၌ ႂကြလာေတာ္မူေသာအရွင္သည္ မဂၤလာရွိေစသတည္း။ အျမင့္ဆုံးေသာအရပ္၌ ေဟာရွဏၰျဖစ္ေစသတည္း”ဟု ေႂကြးေၾကာ္ၾက၏။
21:10 ဤသို႔ျဖင့္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ထဲသို႔ဝင္ေတာ္မူရာ တစ္ၿမိဳ႕လုံး႐ုတ္႐ုတ္ရက္ရက္ျဖစ္သျဖင့္ “ဤသူကား မည္သူနည္း”ဟု ေမးျမန္းၾက၏။
21:11 လူထုပရိသတ္မ်ားကလည္း “ဤသူသည္ ဂါလိလဲနယ္ နာဇရက္ၿမိဳ႕မွ ပေရာဖက္ေယရႈျဖစ္သည္”ဟု ဆိုၾက၏။
21:12 ေယရႈသည္ ဗိမာန္ေတာ္ ထဲသို႔ဝင္၍ ဗိမာန္ေတာ္၌ ေရာင္းဝယ္ေနေသာသူအေပါင္းတို႔ကို ႏွင္ထုတ္ၿပီး ေငြေၾကးလဲလွယ္သူတို႔၏စားပြဲမ်ားႏွင့္ ခ်ိဳးငွက္ေရာင္းေနေသာသူတို႔၏ထိုင္ခုံမ်ားကို ေမွာက္လွန္ေတာ္မူကာ
21:13 ထိုသူတို႔အား “ ‘ငါ့အိမ္သည္ ဆုေတာင္းရာအိမ္ဟူ၍ ေခၚေဝၚျခင္းကိုခံရလိမ့္မည္’ဟု က်မ္းစာ၌ေရးထားေသာ္လည္း သင္တို႔သည္ ၎ကို ဓားျပတို႔ခိုေအာင္းရာ ျဖစ္ေစၾကၿပီတကား” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
21:14 ထို႔ေနာက္ ဗိမာန္ေတာ္၌ မ်က္မျမင္မ်ားႏွင့္ေျခမသန္စြမ္းသူမ်ားသည္ အထံေတာ္သို႔လာၾကရာ ကိုယ္ေတာ္သည္ သူတို႔ကို အေကာင္းပကတိျဖစ္ေစေတာ္မူ၏။
21:15 သို႔ေသာ္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးအကဲမ်ားႏွင့္က်မ္းျပဳဆရာမ်ားသည္ ကိုယ္ေတာ္ျပဳေတာ္မူေသာ အံ့ၾသဖြယ္အမႈတို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ “ဒါဝိဒ္၏သားေတာ္အား ေဟာရွဏၰျဖစ္ေစသတည္း”ဟု ဗိမာန္ေတာ္၌ ကေလးမ်ားေႂကြးေၾကာ္ေနၾကသည္ကိုလည္းေကာင္း ျမင္လွ်င္ အမ်က္ထြက္ၾက၍
21:16 “ဤကေလးတို႔ေျပာဆိုေနေသာအရာကို ၾကားသေလာ”ဟု ေမးျမန္းၾက၏။ ေယရႈကလည္း “ငါၾကား၏။ ‘ကေလးသူငယ္မ်ားႏွင့္ ႏို႔စို႔ကေလးငယ္မ်ား၏ႏႈတ္ထဲမွ ခ်ီးမြမ္းျခင္းကို ကိုယ္ေတာ္ျပင္ဆင္ေတာ္မူ၏’ ဟူေသာ ေရးထားခ်က္ကို သင္တို႔မဖတ္ဖူးၾကသေလာ” ဟု သူတို႔အား မိန႔္ေတာ္မူ၏။
21:17 ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္သည္ သူတို႔ကိုထားခဲ့၍ ၿမိဳ႕ထဲမွထြက္ခြာလ်က္ ေဗသနိ႐ြာသို႔ႂကြကာ ထို႐ြာ၌ တစ္ညတာကုန္လြန္ေစေတာ္မူ၏။
21:18 နံနက္ေစာေစာ ၿမိဳ႕သို႔ျပန္ႂကြေတာ္မူေသာအခါ ကိုယ္ေတာ္သည္ ဆာေလာင္ေတာ္မူ၏။
21:19 ထိုစဥ္ လမ္း၌ သဖန္းပင္တစ္ပင္ကိုျမင္၍ ထိုအပင္ရွိရာသို႔ႂကြေတာ္မူရာ ၎တြင္ အ႐ြက္မ်ားမွလြဲ၍ မည္သည့္အရာကိုမွ်မေတြ႕သျဖင့္ ထိုအပင္အား “ယခုမွစ၍ ကာလအစဥ္အဆက္ သင္၌အသီးမသီးေစရ” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ သဖန္းပင္သည္ ခ်က္ခ်င္းညႇိဳးႏြမ္းေျခာက္ေသြ႕သြားေလ၏။
21:20 တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ထိုအျခင္းအရာကိုျမင္လွ်င္ အံ့ၾသလ်က္ “သဖန္းပင္သည္ မည္သို႔ေသာအားျဖင့္ ခ်က္ခ်င္းညႇိဳးႏြမ္းေျခာက္ေသြ႕သြားသနည္း”ဟု ဆိုၾက၏။
21:21 ေယရႈကလည္း “သင္တို႔အား ငါအမွန္ဆိုမည္။ သင္တို႔သည္ ယုံၾကည္ျခင္းရွိလ်က္ သံသယကင္းမဲ့ၾကလွ်င္ ဤသဖန္းပင္၌ ျပဳခဲ့သည့္အမႈမ်ိဳးကိုျပဳႏိုင္သည္သာမက ဤေတာင္အား ‘ေ႐ြ႕သြား၍ ပင္လယ္ထဲသို႔က်ေလာ့’ဟု ဆိုလွ်င္ပင္ ထိုအတိုင္းျဖစ္လိမ့္မည္။
21:22 သင္တို႔ဆုေတာင္းေသာအခါတြင္လည္း ယုံၾကည္ျခင္းျဖင့္ ေတာင္းေလွ်ာက္သမွ်ေသာအရာတို႔ကို သင္တို႔ရၾကလိမ့္မည္” ဟု ျပန္၍မိန႔္ေတာ္မူ၏။
21:23 ထို႔ေနာက္ ဗိမာန္ေတာ္ထဲသို႔ဝင္၍ သြန္သင္ေတာ္မူစဥ္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးအကဲမ်ားႏွင့္ လူထုထဲမွ သက္ႀကီးဝါႀကီးမ်ားသည္ အထံေတာ္သို႔ ခ်ဥ္းကပ္လာ၍ “သင္သည္ ဤအမႈအရာမ်ားကို မည္သည့္အခြင့္အာဏာႏွင့္ျပဳသနည္း။ ထိုအခြင့္အာဏာကို မည္သူက သင့္အားေပးသနည္း”ဟု ေမးျမန္းၾက၏။
21:24 ေယရႈကလည္း “ငါသည္လည္း သင္တို႔ကို ေမးခြန္းတစ္ခုေမးဦးမည္။ သင္တို႔ ငါ့ကိုေျဖၾကားလွ်င္ ဤအမႈအရာမ်ားကို မည္သည့္အခြင့္အာဏာႏွင့္ ငါျပဳေၾကာင္း သင္တို႔အား ငါေျပာမည္။
21:25 ေယာဟန္၏ဗတၱိဇံသည္ အဘယ္ကျဖစ္သနည္း။ ေကာင္းကင္မွျဖစ္သေလာ၊ သို႔မဟုတ္ လူတို႔ထံမွျဖစ္သေလာ” ဟု ေမးေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ သူတို႔သည္ အခ်င္းခ်င္းေဆြးေႏြးေျပာဆိုၾကကာ “ ‘ေကာင္းကင္မွျဖစ္သည္’ဟု ငါတို႔ေျပာလွ်င္ သူက ‘သို႔ျဖစ္လွ်င္ အဘယ္ေၾကာင့္ ေယာဟန္ကိုမယုံၾကသနည္း’ဟု ေျပာလိမ့္မည္။
21:26 ‘လူတို႔ထံမွျဖစ္သည္’ဟု ငါတို႔ေျပာလွ်င္လည္း လူထုပရိသတ္ကိုေၾကာက္ရ၏။ အေၾကာင္းမူကား သူတို႔အားလုံးသည္ ေယာဟန္ကို ပေရာဖက္တစ္ပါးအျဖစ္ မွတ္ယူၾက၏”ဟု ေျပာဆိုၾက၏။
21:27 ထို႔ေၾကာင့္ သူတို႔က “အကြၽႏ္ုပ္တို႔မသိပါ”ဟု ေယရႈအား ျပန္ေျဖၾက၏။ ထိုအခါ ကိုယ္ေတာ္က “ငါသည္လည္း ဤအမႈအရာမ်ားကို မည္သည့္အခြင့္အာဏာႏွင့္ျပဳေၾကာင္း သင္တို႔ကိုမေျပာ။
21:28 သင္တို႔သည္ မည္သို႔ထင္ၾကသနည္း။ လူတစ္ဦးတြင္ သားႏွစ္ေယာက္ရွိ၏။ သူသည္ ပထမသားထံသို႔သြား၍ ‘ငါ့သား၊ ယေန႔ စပ်စ္ၿခံသို႔သြား၍ အလုပ္လုပ္ေလာ့’ဟု ေျပာေလ၏။
21:29 ထိုသားသည္ ‘အကြၽႏ္ုပ္မသြားလိုပါ’ဟု ျပန္ေျဖေသာ္လည္း ေနာက္မွစိတ္ေျပာင္းလဲသျဖင့္ သြားေလ၏။
21:30 ဖခင္သည္ အျခားေသာသားထံသို႔သြား၍ ထိုနည္းတူေျပာေလ၏။ ထိုသားက ‘ဟုတ္ကဲ့ အေဖ၊ အကြၽႏ္ုပ္သြားပါမည္’ဟု ျပန္ေျဖေသာ္လည္း မသြားဘဲေန၏။
21:31 ထိုသားႏွစ္ေယာက္တို႔တြင္ မည္သူသည္ ဖခင္၏အလိုကိုေဆာင္႐ြက္ခဲ့သနည္း” ဟု ေမးေတာ္မူလွ်င္ သူတို႔က “ပထမသားျဖစ္သည္”ဟု ေျဖၾက၏။ ေယရႈကလည္း “သင္တို႔အား ငါအမွန္ဆိုသည္ကား အခြန္ေကာက္ခံသူတို႔ႏွင့္ျပည့္တန္ဆာတို႔သည္ သင္တို႔ထက္အလ်င္ဦးစြာ ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္သို႔ဝင္ၾက၏။
21:32 အေၾကာင္းမူကား ေယာဟန္သည္ ေျဖာင့္မတ္ျခင္းတရားလမ္းျဖင့္ သင္တို႔ထံသို႔လာေသာ္လည္း သင္တို႔သည္ သူ႔ကိုမယုံၾကည္ၾက။ အခြန္ေကာက္ခံသူတို႔ႏွင့္ျပည့္တန္ဆာတို႔မူကား သူ႔ကိုယုံၾကည္ၾက၏။ သင္တို႔သည္ ထိုအျခင္းအရာကိုျမင္လ်က္ပင္ ေနာက္မွစိတ္ေျပာင္းလဲ၍ သူ႔ကိုယုံၾကည္လာျခင္းမရွိၾက။
21:33 အျခားေသာပုံဥပမာကို နားေထာင္ၾကေလာ့။ ၿခံပိုင္ရွင္တစ္ဦးရွိ၏။ သူသည္ စပ်စ္ၿခံကိုစိုက္ပ်ိဳး၍ ၿခံစည္း႐ိုးခတ္လ်က္ ၿခံထဲတြင္ စပ်စ္သီးနယ္ရာက်င္းကိုတူးကာ ေမွ်ာ္စင္ကိုေဆာက္ေလ၏။ ထို႔ေနာက္ ထိုၿခံကို ၿခံသမားတို႔အားငွားရမ္း၍ ခရီးထြက္ေလ၏။
21:34 အသီးေပၚခ်ိန္နီးကပ္လာေသာအခါ စပ်စ္ၿခံထြက္အသီးမ်ားကိုရယူရန္ မိမိ၏အေစအပါးတို႔ကို ၿခံသမားတို႔ထံသို႔ ေစလႊတ္ေလ၏။
21:35 ထိုအခါ ၿခံသမားတို႔သည္ ထိုသူ၏အေစအပါးတို႔ကိုဖမ္းဆီး၍ တစ္ဦးကို႐ိုက္ႏွက္ကာ အျခားတစ္ဦးကိုသတ္ျဖတ္လ်က္ တစ္ဦးကိုမူ ခဲႏွင့္ေပါက္သတ္ၾက၏။
21:36 ေနာက္တစ္ဖန္ ယခင္ထက္ ပို၍မ်ားျပားေသာ အျခားအေစအပါးတို႔ကို ေစလႊတ္လိုက္ရာ ၿခံသမားတို႔သည္ သူတို႔ကိုလည္း ထိုနည္းတူျပဳၾက၏။
21:37 ၿခံပိုင္ရွင္ကလည္း ‘သူတို႔သည္ ငါ့သားကို ႐ိုေသၾကလိမ့္မည္’ဟု ဆိုလ်က္ ေနာက္ဆုံးတြင္ မိမိ၏သားကို သူတို႔ထံသို႔ေစလႊတ္ေလ၏။
21:38 သို႔ေသာ္ ၿခံသမားတို႔သည္ ထိုသားကိုျမင္ေသာအခါ ‘ဤသူသည္အေမြခံျဖစ္၏။ လာၾက၊ သူ႔ကိုသတ္၍ သူ၏အေမြကိုရယူၾကစို႔’ဟု အခ်င္းခ်င္းေျပာဆိုၾကၿပီးလွ်င္
21:39 သူ႔ကိုဖမ္းဆီး၍ စပ်စ္ၿခံအျပင္သို႔ ဆြဲထုတ္ကာ သတ္ပစ္ၾက၏။
21:40 သို႔ျဖစ္လွ်င္ စပ်စ္ၿခံပိုင္ရွင္ျပန္လာေသာအခါ ထိုၿခံသမားတို႔ကို မည္သို႔ျပဳမည္နည္း” ဟု ေမးေတာ္မူ၏။
21:41 သူတို႔က “ထိုဆိုးယုတ္ေသာသူတို႔ကို ရက္စက္စြာအဆုံးစီရင္၍ အသီးေပၚခ်ိန္တြင္ သူ႔ကိုအသီးေပးမည့္ အျခားၿခံသမားတို႔အား စပ်စ္ၿခံကို ငွားရမ္းပါလိမ့္မည္”ဟု ေျဖၾကားၾက၏။
21:42 ေယရႈကလည္း “ ‘တိုက္ေဆာက္သူမ်ားပယ္ထားေသာေက်ာက္သည္ ထိပ္ဆုံးေထာင့္ခ်ဳပ္ေက်ာက္ျဖစ္လာ၏။ ဤအမႈသည္ ထာဝရဘုရားအားျဖင့္ျဖစ္လာ၍ ငါတို႔၏မ်က္ေမွာက္၌ အံ့ဩဖြယ္ျဖစ္၏’ ဟု က်မ္းစာထဲ၌ မဖတ္ဖူးၾကသေလာ။
21:43 ထို႔ေၾကာင့္ သင္တို႔အား ငါဆိုသည္ကား ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္ကို သင္တို႔ထံမွသိမ္းယူ၍ ထိုႏိုင္ငံေတာ္၏အသီးကိုသီးမည့္လူမ်ိဳးထံ ေပးေတာ္မူလိမ့္မည္။
21:44 [ထိုေက်ာက္ေပၚသို႔က်ေသာသူသည္ အပိုင္းပိုင္းက်ိဳးလိမ့္မည္။ ထိုေက်ာက္သည္ တစ္စုံတစ္ဦးအေပၚသို႔က်လွ်င္ ထိုသူသည္ ညက္ညက္ေၾကလိမ့္မည္] ” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
21:45 ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးအကဲမ်ားႏွင့္ ဖာရိရွဲမ်ားသည္ ကိုယ္ေတာ္၏ပုံဥပမာကိုၾကားလွ်င္ မိမိတို႔အေၾကာင္းမိန႔္ေတာ္မူသည္ကို သိၾကသျဖင့္
21:46 ကိုယ္ေတာ္ကိုဖမ္းဆီးရန္ ရွာႀကံၾက၏။ သို႔ေသာ္ လူထုပရိသတ္တို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကို ပေရာဖက္တစ္ပါးအျဖစ္ မွတ္ယူၾကေသာေၾကာင့္ သူတို႔သည္ လူတို႔ကို ေၾကာက္ၾက၏။