Matthew 27
27:1 မိုးလင္းခ်ိန္ေရာက္ေသာအခါ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးအကဲမ်ားႏွင့္ လူထုထဲမွသက္ႀကီးဝါႀကီးအားလုံးတို႔သည္ ေယရႈကိုေသဒဏ္ခ်မွတ္ႏိုင္ရန္ တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးၾက၏။
27:2 ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္ကိုခ်ည္ေႏွာင္လ်က္ ေခၚေဆာင္သြားကာ ဘုရင္ခံပိလတ္ မင္းထံ အပ္ႏွံၾက၏။
27:3 ကိုယ္ေတာ္ကိုအပ္ႏွံေသာယုဒသည္ ကိုယ္ေတာ္ျပစ္ဒဏ္စီရင္ျခင္းခံရေၾကာင္းေတြ႕ျမင္လွ်င္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ကာ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးအကဲမ်ားႏွင့္ သက္ႀကီးဝါႀကီးမ်ားထံ ေငြဒဂၤါးသုံးဆယ္ကိုျပန္ေပးလ်က္
27:4 “အကြၽႏ္ုပ္သည္ အျပစ္ကင္းေသာသူ၏ေသြးကိုအပ္ႏွံၿပီး အျပစ္ျပဳမိပါၿပီ”ဟု ဆို၏။ သို႔ေသာ္ ထိုသူတို႔က “ငါတို႔ႏွင့္ မည္သို႔ဆိုင္သနည္း။ ကိုယ့္အမႈကို ကိုယ္ေျဖရွင္းေလာ့”ဟု ဆိုၾက၏။
27:5 ထိုအခါ သူသည္ ထိုေငြကို ဗိမာန္ေတာ္ထဲ၌ပစ္ခ်ၿပီး ထြက္သြားေလ၏။ ထို႔ေနာက္ အျခားသို႔သြား၍ ႀကိဳးဆြဲခ်ေသေလ၏။
27:6 ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးအကဲတို႔သည္ ထိုေငြမ်ားကိုယူ၍ “ေသြးဖိုးေငြျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ဘ႑ာတိုက္ထဲသို႔မသြင္းအပ္”ဟု ဆိုလ်က္
27:7 တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးၾကၿပီးမွ သူစိမ္းဧည့္သည္တို႔၏သခ်ႋဳင္းအတြက္ အိုးထိန္းသည္၏ေျမယာကို ထိုေငြျဖင့္ဝယ္ယူၾက၏။
27:8 ထို႔ေၾကာင့္ ထိုေျမယာကို ယေန႔တိုင္ေအာင္ ေသြးေျမဟုေခၚတြင္ၾက၏။
27:9 ထိုအခါ “သူတို႔သည္ တန္ဖိုးျဖတ္ျခင္းခံရေသာသူ၏အဖိုးေငြတည္းဟူေသာ အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔တန္ဖိုးျဖတ္ထားသည့္ ေငြဒဂၤါးသုံးဆယ္ကိုယူ၍ အကြၽႏ္ုပ္အား ထာဝရဘုရားမိန႔္မွာေတာ္မူသည့္အတိုင္း အိုးထိန္းသည္၏ေျမယာအတြက္ ထိုေငြတို႔ကိုေပးၾက၏” ဟု ပေရာဖက္ေယရမိအားျဖင့္ မိန႔္ေတာ္မူခဲ့ေသာအရာသည္ ျပည့္စုံျခင္းသို႔ေရာက္ေလ၏။
27:11 ေယရႈသည္ ဘုရင္ခံေရွ႕၌ ရပ္ေတာ္မူရာ ဘုရင္ခံက “သင္သည္ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔၏ဘုရင္ေလာ”ဟု ေမးေလ၏။ ေယရႈကလည္း “သင္ေျပာသည့္အတိုင္းေပတည္း” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
27:12 သို႔ေသာ္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးအကဲမ်ားႏွင့္ သက္ႀကီးဝါႀကီးမ်ား၏စြပ္စြဲျခင္းကိုခံရေသာအခါ ကိုယ္ေတာ္သည္ တစ္စုံတစ္ခုကိုမွ် ျပန္၍ေျဖေတာ္မမူ။
27:13 ထိုအခါ ပိလတ္မင္းသည္ ကိုယ္ေတာ္အား “သူတို႔သည္ သင့္တစ္ဖက္၌ မည္မွ်ေလာက္သက္ေသခံၾကသည္ကို သင္မၾကားသေလာ”ဟု ဆို၏။
27:14 သို႔ေသာ္ ကိုယ္ေတာ္သည္ စကားတစ္ခြန္းကိုမွ် ျပန္၍မိန႔္ေတာ္မမူဘဲေနသျဖင့္ ဘုရင္ခံသည္ အလြန္အံ့ဩေလ၏။
27:15 ဘုရင္ခံသည္ ထိုပြဲေတာ္တြင္ လူထုအတြက္ သူတို႔အလိုရွိသည့္အက်ဥ္းသားတစ္ဦးကို လႊတ္ေပးေလ့ရွိ၏။
27:16 ထိုအခ်ိန္တြင္ ဗာရဗၺ ဟုေခၚသည့္ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားေသာ အက်ဥ္းသားတစ္ေယာက္ရွိ၏။
27:17 သို႔ျဖစ္၍ လူတို႔စုေဝးၾကေသာအခါ ပိလတ္မင္းက “သင္တို႔အတြက္ မည္သူ႔ကိုလႊတ္ေပးေစလိုသနည္း။ ဗာရဗၺ ေလာ၊ သို႔မဟုတ္ ခရစ္ေတာ္ဟုေခၚေသာ ေယရႈေလာ”ဟု သူတို႔အားေမးေလ၏။
27:18 ထိုသို႔ေမးျခင္းမွာ သူတို႔သည္ မလိုမုန္းထားစိတ္ျဖင့္ ေယရႈကိုအပ္ႏွံၾကေၾကာင္း ပိလတ္မင္းသိေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏။
27:19 ပိလတ္မင္းသည္ တရားပလႅင္ေပၚ၌ ထိုင္ေနစဥ္ သူ၏ဇနီးသည္သည္ သူ႔ထံသို႔လူလႊတ္၍ “သင္သည္ ထိုေျဖာင့္မတ္ေသာသူႏွင့္ မည္သို႔မွ် မပတ္သက္ေစပါႏွင့္။ အေၾကာင္းမူကား ထိုသူေၾကာင့္ ယေန႔ ကြၽန္မသည္ အိပ္မက္ထဲ၌ စိတ္ဒုကၡမ်ားစြာေရာက္ရပါ၏”ဟု မွာလိုက္ေလ၏။
27:20 ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးအကဲမ်ားႏွင့္ သက္ႀကီးဝါႀကီးမ်ားသည္ လူထုပရိသတ္အား ဗာရဗၺကိုေတာင္း၍ ေယရႈကိုမူကား အဆုံးစီရင္ေစရန္ စည္း႐ုံးၾက၏။
27:21 တစ္ဖန္ ဘုရင္ခံက “ဤသူႏွစ္ေယာက္တို႔တြင္ သင္တို႔အတြက္ မည္သူ႔ကိုလႊတ္ေပးေစလိုသနည္း”ဟု ေမးေသာအခါ သူတို႔က “ဗာရဗၺ”ဟု ဆိုၾက၏။
27:22 ပိလတ္မင္းက “သို႔ျဖစ္လွ်င္ ခရစ္ေတာ္ဟုေခၚေသာေယရႈကို မည္သို႔ျပဳရမည္နည္း”ဟု ေမးျပန္ေသာ္ သူတို႔အားလုံးက “လက္ဝါးကပ္တိုင္ေပၚ၌တင္လိုက္ပါ”ဟု ဆိုၾက၏။
27:23 ပိလတ္မင္းကလည္း “အဘယ္ေၾကာင့္နည္း။ သူသည္ မည္သည့္မေကာင္းမႈကိုျပဳခဲ့သနည္း”ဟု ျပန္ေမးေသာ္လည္း သူတို႔က “သူ႔ကိုလက္ဝါးကပ္တိုင္ေပၚ၌တင္လိုက္ပါ”ဟု ပို၍ေအာ္ဟစ္ၾက၏။
27:24 ထိုအခါ ပိလတ္မင္းသည္ မည္သည့္အက်ိဳးမွ်မရွိဘဲ ႐ုန္းရင္းဆန္ခတ္သာျဖစ္လာသည္ကိုျမင္၍ လူထုပရိသတ္ေရွ႕တြင္ ေရကိုယူၿပီး လက္ကိုေဆးကာ “ဤသူ ၏ေသြးႏွင့္ ငါကင္းရွင္း၏။ သင္တို႔အမႈကို သင္တို႔ေျဖရွင္းရမည္”ဟု ဆို၏။
27:25 လူအေပါင္းတို႔ကလည္း “သူ၏ေသြးသည္ ငါတို႔ႏွင့္ငါတို႔၏သားသမီးမ်ားအေပၚ က်ေရာက္ပါေစ”ဟု ျပန္ေျပာၾက၏။
27:26 ထိုအခါ ပိလတ္မင္းသည္ သူတို႔အတြက္ ဗာရဗၺကိုလႊတ္ေပးေလ၏။ ေယရႈကိုမူကား က်ာပြတ္ျဖင့္႐ိုက္ႏွက္ေစၿပီးေနာက္ လက္ဝါးကပ္တိုင္ေပၚ၌တင္ရန္ အပ္ႏွံလိုက္ေလ၏။
27:27 ထို႔ေနာက္ ဘုရင္ခံ၏စစ္သားမ်ားသည္ ေယရႈကို ႐ုံးေတာ္အတြင္းသို႔ေခၚေဆာင္သြား၍ တပ္ဖြဲ႕တစ္ဖြဲ႕လုံးကို ကိုယ္ေတာ္ထံစုေဝးေစကာ
27:28 ကိုယ္ေတာ္၏အဝတ္ကိုခြၽတ္ၿပီး နီျမန္းေသာဝတ္လုံကို ကိုယ္ေတာ္အားၿခဳံေစၾက၏။
27:29 ဆူးပင္ကိုလည္းသရဖူအျဖစ္ရစ္ေခြၿပီး ကိုယ္ေတာ္၏ဦးေခါင္းေပၚ၌ ေဆာင္းေစ၍ က်ဴ႐ိုးတစ္ေခ်ာင္းကို လက္ယာလက္ျဖင့္ ကိုင္ေစၿပီးလွ်င္ ကိုယ္ေတာ္၏ေရွ႕၌ဒူးေထာက္လ်က္ “ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔၏ဘုရင္၊ မဂၤလာရွိပါေစေသာ”ဟု ေျပာင္ေလွာင္ေျပာဆိုၾက၏။
27:30 ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္ကို တံေတြးႏွင့္ေထြး၍ က်ဴ႐ိုးကိုယူၿပီးလွ်င္ ကိုယ္ေတာ္၏ဦးေခါင္းကို႐ိုက္ၾက၏။
27:31 ထိုသို႔ ကိုယ္ေတာ္ကို ေျပာင္ေလွာင္ၾကၿပီးေနာက္ နီျမန္းေသာဝတ္လုံကိုခြၽတ္၍ ကိုယ္ေတာ္၏အဝတ္ကို ျပန္ဝတ္ေစၿပီးလွ်င္ လက္ဝါးကပ္တိုင္ေပၚ၌တင္ရန္ ကိုယ္ေတာ္ကိုေခၚေဆာင္သြားၾက၏။
27:32 သူတို႔ထြက္သြားၾကစဥ္ ရွိမုန္အမည္ရွိေသာ ကုေရေနၿမိဳ႕သားတစ္ဦးကိုေတြ႕သျဖင့္ ကိုယ္ေတာ္၏လက္ဝါးကပ္တိုင္ကို သူ႔အား အတင္းအက်ပ္ထမ္းေစၾက၏။
27:33 ဤသို႔ျဖင့္ ဦးေခါင္းခြံ အရပ္ဟုေခၚေဝၚေသာ ေဂါလေဂါသအမည္တြင္သည့္အရပ္သို႔ ေရာက္ၾကလွ်င္
27:34 သူတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္အား ေဆးခါးႏွင့္ေရာထားေသာစပ်စ္ဝိုင္ ကို တိုက္ၾက၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္ ျမည္းစမ္း၍ ေသာက္လိုေသာစိတ္ရွိေတာ္မမူေခ်။
27:35 ထိုအခါ သူတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကို လက္ဝါးကပ္တိုင္ေပၚ၌တင္ၾကၿပီး ကိုယ္ေတာ္၏အဝတ္ေတာ္မ်ားကို မဲခ်၍ ခြဲေဝၾက၏။
27:36 ထို႔ေနာက္ ထိုေနရာ၌ ထိုင္လ်က္ ကိုယ္ေတာ္ကို ေစာင့္ၾကည့္ၾက၏။
27:37 ကိုယ္ေတာ္၏ဦးေခါင္းေတာ္အထက္၌ကား “ဤသူသည္ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔၏ဘုရင္ ေယရႈျဖစ္၏”ဟု ေရးထားသည့္ ကိုယ္ေတာ္အေပၚတင္ေသာစြဲခ်က္ကို တပ္ထားၾက၏။
27:38 ဓားျပႏွစ္ေယာက္တို႔ကိုလည္း ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္အတူ လက္ယာေတာ္ဘက္တြင္တစ္ေယာက္၊ လက္ဝဲေတာ္ဘက္တြင္တစ္ေယာက္ လက္ဝါးကပ္တိုင္ေပၚ၌တင္ၾက၏။
27:39 ျဖတ္သန္းသြားလာေသာသူတို႔သည္ မိမိတို႔ေခါင္းကိုခါယမ္းလ်က္
27:40 “ဗိမာန္ေတာ္ကိုၿဖိဳဖ်က္၍ သုံးရက္အတြင္းတည္ေဆာက္မည့္သူ၊ သင္သည္ ဘုရားသခင္၏သားေတာ္မွန္လွ်င္ သင့္ကိုယ္သင္ကယ္တင္ၿပီး လက္ဝါးကပ္တိုင္ေပၚမွဆင္းလာခဲ့ေလာ့”ဟု ေစာ္ကားေျပာဆိုၾက၏။
27:41 ထိုနည္းတူ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးအကဲမ်ားသည္လည္း က်မ္းျပဳဆရာမ်ား၊ သက္ႀကီးဝါႀကီးမ်ားႏွင့္အတူ ကိုယ္ေတာ္ကို ေျပာင္ေလွာင္ၾက၍
27:42 “သူသည္ သူတစ္ပါးတို႔ကိုကယ္တင္ခဲ့ေသာ္လည္း မိမိကိုယ္ကိုမကယ္တင္ႏိုင္ပါတကား။ အစၥေရးဘုရင္ျဖစ္လွ်င္ ယခုပင္ လက္ဝါးကပ္တိုင္ေပၚမွဆင္းလာပါေစ။ ထိုအခါ ငါတို႔သည္ သူ႔ကိုယုံၾကည္မည္။
27:43 သူသည္ ဘုရားသခင္ကိုယုံၾကည္ကိုးစားခဲ့၏။ ဘုရားသခင္အလိုေတာ္ရွိလွ်င္ ယခုပင္ သူ႔ကိုကယ္ႏုတ္ပါေစ။ အေၾကာင္းမူကား ‘ငါသည္ ဘုရားသခင္၏သားေတာ္ျဖစ္သည္’ဟူ၍ သူေျပာခဲ့၏”ဟု ဆိုၾက၏။
27:44 ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္အတူ လက္ဝါးကပ္တိုင္ေပၚ၌တင္ထားျခင္းခံရေသာ ဓားျပတို႔သည္လည္း ကိုယ္ေတာ္ကို ထိုနည္းတူကဲ့ရဲ႕ျပစ္တင္ၾက၏။
27:45 မြန္းတည့္ခ်ိန္ မွစ၍ မြန္းလြဲသုံးနာရီ တိုင္ေအာင္ ေျမတစ္ျပင္လုံး၌ အေမွာင္က်ေရာက္ေလ၏။
27:46 မြန္းလြဲသုံးနာရီ ခန႔္တြင္ ေယရႈသည္ က်ယ္ေလာင္ေသာအသံျဖင့္ “ဧလိ၊ ဧလိ၊ လာမာ ရွာဗခသာနိ”ဟု ေအာ္ဟစ္ေတာ္မူ၏။ ၎၏အဓိပၸာယ္မွာ “အကြၽႏ္ုပ္၏ဘုရား၊ အကြၽႏ္ုပ္၏ဘုရား၊ အကြၽႏ္ုပ္ကို အဘယ္ေၾကာင့္စြန႔္ပစ္ေတာ္မူသနည္း” ဟူ၍ ျဖစ္၏။
27:47 ထိုအရပ္၌ ရပ္ေနေသာသူအခ်ိဳ႕တို႔သည္ၾကားလွ်င္ “ဤသူသည္ ဧလိယကိုေခၚေနသည္”ဟု ဆိုၾက၏။
27:48 ထိုအခါ သူတို႔အထဲမွ တစ္ေယာက္သည္ ခ်က္ခ်င္းေျပးသြား၍ ေရျမႇဳပ္ကိုယူကာ ဝိုင္ခ်ဥ္ႏွင့္ျပည့္ေစၿပီးလွ်င္ ၎ကိုက်ဴ႐ိုးေပၚတပ္လ်က္ ကိုယ္ေတာ္အားေသာက္ေစ၏။
27:49 သို႔ေသာ္ အျခားေသာသူတို႔က “ရွိပါေလေစ။ ဧလိယသည္ သူ႔ကိုကယ္တင္ရန္ လာမည္မလာမည္ကို ငါတို႔ ၾကည့္ၾကစို႔”ဟု ဆိုၾက၏။
27:50 ထို႔ေနာက္ ေယရႈသည္ ေနာက္တစ္ဖန္ က်ယ္ေလာင္ေသာအသံျဖင့္ေႂကြးေၾကာ္ၿပီးလွ်င္ အသက္ကိုစြန႔္ေတာ္မူ၏။
27:51 ထိုအခါ ဗိမာန္ေတာ္ကန႔္လန႔္ကာသည္အထက္စြန္းမွ ေအာက္စြန္းတိုင္ေအာင္ ႏွစ္ျခမ္းကြဲသြားေလ၏။ ေျမႀကီးသည္လႈပ္၍ ေက်ာက္မ်ားသည္ အက္ကြဲေလ၏။
27:52 သခ်ႋဳင္းဂူမ်ားလည္းပြင့္သျဖင့္ အိပ္ေပ်ာ္ၾကၿပီျဖစ္ေသာသန႔္ရွင္းသူမ်ားစြာတို႔၏ကိုယ္ခႏၶာသည္ ထေျမာက္ၾက၏။
27:53 ေယရႈထေျမာက္ေတာ္မူၿပီးေနာက္ သူတို႔သည္ သခ်ႋဳင္းဂူမ်ားမွထြက္လာ၍ သန႔္ရွင္းေသာၿမိဳ႕ေတာ္သို႔ဝင္ကာ မ်ားစြာေသာသူတို႔ထံ ထင္ရွားၾက၏။
27:54 တပ္မႉးမွစ၍ သူႏွင့္အတူ ေယရႈကိုေစာင့္ၾကည့္ေနေသာသူတို႔သည္ ငလ်င္လႈပ္ျခင္းႏွင့္ ျဖစ္ပ်က္ေသာအရာမ်ားကိုေတြ႕ျမင္ၾကေသာအခါ အလြန္ေၾကာက္႐ြံ႕လ်က္ “ဤသူသည္ အမွန္ပင္ ဘုရားသခင္၏သားေတာ္ျဖစ္သည္”ဟု ဆိုၾက၏။
27:55 ေယရႈကိုလုပ္ေကြၽးျပဳစုလ်က္ ဂါလိလဲနယ္မွ ေနာက္ေတာ္သို႔လိုက္လာသည့္ မ်ားစြာေသာအမ်ိဳးသမီးတို႔သည္လည္း ထိုေနရာ၌ရွိ၍ အေဝးမွၾကည့္ေနၾက၏။
27:56 သူတို႔အထဲတြင္ မာဂဒလၿမိဳ႕သူမာရိ၊ ယာကုပ္ႏွင့္ေယာသပ္ တို႔၏မိခင္ျဖစ္ေသာမာရိႏွင့္ ေဇေဗဒဲ၏သားမ်ား၏မိခင္တို႔ပါ၏။
27:57 ညေနခ်မ္းအခ်ိန္ေရာက္ေသာအခါ အရိမသဲၿမိဳ႕မွ သူေဌးျဖစ္ၿပီး ေယရႈ၏တပည့္ေတာ္လည္းျဖစ္ေသာ ေယာသပ္အမည္ရွိသူတစ္ဦးသည္ ေရာက္လာ၏။
27:58 သူသည္ ပိလတ္မင္းထံသို႔သြား၍ ေယရႈ၏အေလာင္းေတာ္ကို ေတာင္းေလ၏။ ထိုအခါ ပိလတ္မင္းသည္ အေလာင္းေတာ္ကိုေပးလိုက္ရန္ အမိန႔္ေပး၏။
27:59 ေယာသပ္သည္ အေလာင္းေတာ္ကိုယူ၍ ျဖဴစင္ေသာပိတ္ေခ်ာျဖင့္ ပတ္ရစ္ၿပီးလွ်င္
27:60 ေက်ာက္ေဆာင္၌ထြင္းထားေသာ မိမိပိုင္ဆိုင္သည့္ သခ်ႋဳင္းဂူသစ္ထဲတြင္ သြင္းထားေလ၏။ ထို႔ေနာက္ ႀကီးမားေသာေက်ာက္တုံးကို ဂူဝသို႔လွိမ့္ထားၿပီးမွ ျပန္သြားေလ၏။
27:61 မာဂဒလၿမိဳ႕သူမာရိႏွင့္ အျခားေသာမာရိတို႔သည္လည္း ထိုေနရာ၌ရွိလ်က္ သခ်ႋဳင္းေတာ္ေရွ႕တြင္ထိုင္ေနၾက၏။
27:62 ျပင္ဆင္ရာေန႔အလြန္ ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးအကဲမ်ားႏွင့္ ဖာရိရွဲမ်ားသည္ ပိလတ္မင္းထံစုေဝးၾကလ်က္
27:63 “အရွင္၊ ထိုလွည့္ျဖားေသာသူအသက္ရွင္စဥ္က ‘ငါသည္ သုံးရက္ၾကာလွ်င္ ထေျမာက္မည္’ဟု ေျပာဆိုခဲ့သည္ကို အကြၽႏ္ုပ္တို႔ မွတ္မိပါသည္။
27:64 ထို႔ေၾကာင့္ သုံးရက္ေျမာက္ေသာေန႔တိုင္ေအာင္ သခ်ႋဳင္းဂူကို ေစာင့္ၾကပ္ထားရန္ အမိန႔္ေပးပါ။ သို႔မဟုတ္လွ်င္ သူ၏တပည့္တို႔သည္လာ၍ အေလာင္းကိုခိုးယူကာ ‘သူသည္ ေသေသာသူတို႔ထဲမွ ထေျမာက္ၿပီ’ဟု လူတို႔အားေျပာၾကလိမ့္မည္။ ထိုအခါ ေနာက္လွည့္ျဖားမႈသည္ ယခင္လွည့္ျဖားမႈထက္ ပို၍ဆိုးပါလိမ့္မည္”ဟု ေလွ်ာက္ထားၾက၏။
27:65 ပိလတ္မင္းကလည္း “သင္တို႔၌ အေစာင့္တပ္သားရွိသည္မဟုတ္ေလာ။ သြား၍ သင္တို႔တတ္ႏိုင္သမွ်လုံၿခဳံေအာင္ ေစာင့္ၾကပ္ေစၾကေလာ့”ဟု ဆိုေလ၏။
27:66 ထိုအခါ သူတို႔သည္ သြား၍ ေက်ာက္တုံးကိုတံဆိပ္ခတ္ကာ အေစာင့္တပ္သားကိုခ်ထားလ်က္ သခ်ႋဳင္းဂူကိုေစာင့္ၾကပ္ေစၾက၏။