Mark 4
4:1 တစ္ဖန္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ပင္လယ္ကမ္းနားတြင္ သြန္သင္ေတာ္မူရာ အလြန္မ်ားျပားေသာလူထုပရိသတ္သည္ အထံေတာ္သို႔စုေဝးလာၾကသျဖင့္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ပင္လယ္ကမ္းစပ္ရွိေလွေပၚသို႔တက္၍ ထိုင္ေတာ္မူ၏။ လူထုပရိသတ္အေပါင္းတို႔မူကား ပင္လယ္ကမ္းေပၚတြင္ရွိေနၾက၏။
4:2 ထိုအခါ ကိုယ္ေတာ္သည္ မ်ားစြာေသာအေၾကာင္းအရာတို႔ကို ပုံဥပမာတို႔ျဖင့္ သူတို႔အား သြန္သင္ေတာ္မူ၏။ ထိုသို႔သြန္သင္ရာတြင္ ကိုယ္ေတာ္က
4:3 “နားေထာင္ၾကေလာ့။ မ်ိဳးႀကဲေသာသူသည္ မ်ိဳးႀကဲရန္ထြက္သြားေလ၏။
4:4 ထိုသူမ်ိဳးႀကဲစဥ္တြင္ အခ်ိဳ႕ေသာမ်ိဳးေစ့သည္ လမ္းေဘးတြင္က်သျဖင့္ ငွက္ တို႔သည္ လာ၍ ၎ကိုေကာက္စားၾက၏။
4:5 အခ်ိဳ႕မူကား ေျမနည္း၍ ေက်ာက္ေပါမ်ားေသာေနရာတြင္က်သျဖင့္ ေျမသားပါးေသာေၾကာင့္ ခ်က္ခ်င္းအပင္ေပါက္လာ၏။
4:6 သို႔ေသာ္ ေနထြက္လာ၍ ေနေလာင္ဒဏ္ခံရေသာအခါ အျမစ္မစြဲေသာေၾကာင့္ ညႇိဳးႏြမ္းေျခာက္ေသြ႕သြားေလ၏။
4:7 အခ်ိဳ႕မူကား ဆူးပင္တို႔တြင္က်သျဖင့္ ဆူးပင္တို႔ႀကီးထြားလာ၍ ၎ကို ကာဆီးပိတ္ဆို႔ၾကေသာေၾကာင့္ အသီးမသီးေခ်။
4:8 အခ်ိဳ႕တို႔မူကား ေကာင္းေသာေျမ၌က်သျဖင့္ အပင္ေပါက္၍ႀကီးထြားကာ အဆသုံးဆယ္၊ အဆေျခာက္ဆယ္၊ အဆတစ္ရာ အသီးသီးေလ၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
4:9 ထို႔ေနာက္ “ၾကားစရာနားရွိေသာသူသည္ ၾကားပါေစ” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
4:10 ကိုယ္ေတာ္တစ္ပါးတည္းရွိေတာ္မူေသာအခါ ကိုယ္ေတာ္၏ေနာက္လိုက္ေနာက္ပါတို႔ႏွင့္ တစ္ဆယ့္ႏွစ္ပါးေသာတပည့္ေတာ္တို႔သည္ ထိုပုံဥပမာမ်ားအေၾကာင္းကို ေမးေလွ်ာက္ၾက၏။
4:11 ကိုယ္ေတာ္ကလည္း “သင္တို႔အား ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္ႏွင့္ဆိုင္သည့္ လွ်ိဳ႕ဝွက္နက္နဲေသာအရာကို သိခြင့္ေပးထား၏။ အျပင္လူတို႔အတြက္မူကား အရာရာကို ပုံဥပမာမ်ားျဖင့္ေဖာ္ျပရ၏။
4:12 ဤသည္ကား သူတို႔သည္ ျမင္လ်က္ပင္ သတိမမူဘဲျမင္၍ ၾကားလ်က္ပင္ နားမလည္ဘဲၾကားၾကေစရန္ျဖစ္၏။ သို႔မဟုတ္လွ်င္ သူတို႔သည္ ေျပာင္းလဲ၍ ခြင့္လႊတ္ျခင္း ခံရၾကလိမ့္မည္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
4:13 ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္က “ဤပုံဥပမာကိုနားမလည္ၾကသေလာ။ သို႔ျဖစ္လွ်င္ သင္တို႔သည္ ပုံဥပမာအားလုံးကို မည္ကဲ့သို႔နားလည္ၾကမည္နည္း။
4:14 မ်ိဳးႀကဲေသာသူသည္ တရားစကားကိုႀကဲ၏။
4:15 တရားစကားကိုႀကဲေသာအခါ လမ္းေဘးတြင္ ႀကဲျခင္းခံရသည္ဆိုသည္မွာ ဤသို႔ေသာသူတို႔ကိုဆိုလို၏။ တရားစကားကိုသူတို႔ၾကားေသာအခါ စာတန္သည္ခ်က္ခ်င္းလာ၍ သူတို႔၌ ႀကဲထားေသာတရားစကားကို ႏုတ္ယူေလ၏။
4:16 ေက်ာက္ေပါမ်ားေသာေနရာတြင္ ႀကဲျခင္းခံရသည္ဆိုသည္မွာ တရားစကားကိုၾကားေသာအခါ ဝမ္းေျမာက္စြာျဖင့္ ခ်က္ခ်င္းလက္ခံေသာသူတို႔ကိုဆိုလို၏။
4:17 သို႔ေသာ္ သူတို႔၌အျမစ္မစြဲသျဖင့္ ခဏသာခံ၏။ တရားစကားေၾကာင့္ ဆင္းရဲဒုကၡ၊ သို႔မဟုတ္ ညႇဥ္းဆဲျခင္းေရာက္လာေသာအခါ ခ်က္ခ်င္းစိတ္ပ်က္သြားၾက၏။
4:18 အခ်ိဳ႕တို႔မူကား ဆူးပင္တို႔တြင္ ႀကဲျခင္းခံရၾက၏။ ဤသည္ကား တရားစကားကိုၾကားေသာ္လည္း
4:19 ေလာကီေရးရာ၌ စိုးရိမ္ပူပန္ျခင္း၊ စည္းစိမ္၏လွည့္ျဖားျခင္းႏွင့္ အျခားေသာတပ္မက္ျခင္းမ်ားဝင္လာ၍ တရားစကားကို ကာဆီးပိတ္ဆို႔သျဖင့္ အသီးမသီးေသာသူတို႔ကိုဆိုလို၏။
4:20 ေကာင္းေသာေျမေပၚ၌ ႀကဲျခင္းခံရသည္ဆိုသည္မွာ တရားစကားကိုၾကား၍ လက္ခံသျဖင့္ အဆသုံးဆယ္၊ အဆေျခာက္ဆယ္၊ အဆတစ္ရာ အသီးသီးေသာသူတို႔ကိုဆိုလို၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
4:21 တစ္ဖန္ ကိုယ္ေတာ္က “ဆီမီးကို ေတာင္းေအာက္၊ သို႔မဟုတ္ ခုတင္ေအာက္၌ထားရန္ ယူလာေလ့ရွိသေလာ။ ဆီမီးခုံေပၚ၌ထားရန္ ယူလာသည္မဟုတ္ေလာ။
4:22 အေၾကာင္းမူကား ကြယ္ဝွက္ထားေသာအရာမ်ားတြင္ မထင္ရွားလာမည့္အရာဟူ၍မရွိ။ ဖုံးကြယ္ထားေသာအရာမ်ားတြင္လည္း မထင္ရွားလာမည့္အရာဟူ၍မရွိ။
4:23 ၾကားစရာနားရွိေသာသူသည္ ၾကားပါေစ” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
4:24 ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္က “သင္တို႔ၾကားရသည့္အရာကို သတိျပဳၾကေလာ့။ သင္တို႔တိုင္းတာျခင္တြယ္သည့္စံႏႈန္းအတိုင္း သင္တို႔အတြက္ တိုင္းတာျခင္တြယ္ေပးၾကလိမ့္မည္။ ထို႔ျပင္ သင္တို႔အတြက္ ထပ္၍ျဖည့္ေပးၾကလိမ့္မည္။
4:25 အေၾကာင္းမွာ ရွိေသာသူအား ထပ္၍ေပးဦးမည္။ မရွိေသာသူထံမွမူကား သူ၌ရွိေသာအရာကိုပင္ သိမ္းယူလိမ့္မည္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
4:26 တစ္ဖန္ ကိုယ္ေတာ္က “ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္သည္ ေျမေပၚ၌ လူတစ္ဦးမ်ိဳးေစ့ႀကဲသည္ႏွင့္တူ၏။
4:27 သူသည္ ညအခ်ိန္ႏွင့္ေန႔အခ်ိန္၌ အိပ္လ်က္၊ ထလ်က္ေနစဥ္ မ်ိဳးေစ့သည္ အေညႇာက္ထြက္၍ ႀကီးထြားလာ၏။ ၎သည္ မည္ကဲ့သို႔ႀကီးထြားလာသည္ကို ထိုသူမသိ။
4:28 ေျမႀကီးသည္ အလိုအေလ်ာက္အသီးသီးေစလ်က္ ဦးစြာ အပင္၊ ထို႔ေနာက္ အႏွံ၊ ထိုမွတစ္ဆင့္ အႏွံထဲတြင္ ေအာင္ေသာအဆန္ကိုျဖစ္ေစ၏။
4:29 အသီးမွည့္ေသာအခါ ရိတ္သိမ္းခ်ိန္ေရာက္လာသည္ျဖစ္၍ သူသည္ ခ်က္ခ်င္းတံစဥ္ျဖင့္ရိတ္ ေလ၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
4:30 တစ္ဖန္ ကိုယ္ေတာ္က “ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္ကို မည္သည့္အရာႏွင့္ခိုင္းႏႈိင္းရမည္နည္း၊ သို႔မဟုတ္ မည္သည့္ပုံဥပမာျဖင့္ ေဖာ္ျပ ရမည္နည္း။
4:31 ၎သည္ မုန္ညင္းနက္ေစ့ႏွင့္တူ၏။ ထိုအေစ့သည္ ေျမ၌စိုက္ေသာအခါ ေျမႀကီးေပၚရွိ အေစ့တကာတို႔ထက္ ေသးငယ္၏။
4:32 စိုက္ၿပီး ႀကီးထြားလာေသာအခါတြင္မူ ဟင္းသီးဟင္း႐ြက္ပင္အားလုံးထက္ႀကီး၍ ၎၏အရိပ္ေအာက္တြင္ မိုးေကာင္းကင္ငွက္တို႔သည္ အသိုက္ဖြဲ႕ေနႏိုင္ေလာက္ေသာ ႀကီးမားသည့္အကိုင္းမ်ားထြက္လာ၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
4:33 ကိုယ္ေတာ္သည္ ထိုသို႔ေသာပုံဥပမာမ်ားစြာတို႔ျဖင့္ လူတို႔ၾကားနာႏိုင္သည့္အတိုင္း တရားစကားကို သူတို႔အား ေဟာေျပာေတာ္မူ၏။
4:34 ပုံဥပမာမပါဘဲ သူတို႔အား ေဟာေျပာေတာ္မမူ။ သို႔ေသာ္ မိမိတပည့္ေတာ္တို႔ကိုမူကား အေၾကာင္းအရာအားလုံးကို သီးသန႔္ရွင္းျပေတာ္မူ၏။
4:35 ထိုေန႔ ညေနခ်မ္းအခ်ိန္ေရာက္ေသာအခါ ကိုယ္ေတာ္က “တစ္ဖက္ကမ္းသို႔ကူးၾကစို႔” ဟု တပည့္ေတာ္တို႔အား မိန႔္ေတာ္မူ၏။
4:36 ထို႔ေၾကာင့္ သူတို႔သည္ လူထုပရိသတ္ကိုခ်န္ထားခဲ့၍ ေလွေပၚ၌ရွိေနေသာကိုယ္ေတာ္ကို ေခၚေဆာင္သြားၾက၏။ အျခားေသာေလွမ်ားသည္လည္း ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္အတူလိုက္ပါၾက၏။
4:37 ထိုအခါ ျပင္းထန္ေသာေလမုန္တိုင္းက်ေရာက္လာ၍ လႈိင္းမ်ားသည္ ေလွကို႐ိုက္ခတ္သျဖင့္ ေလွသည္ ေရႏွင့္ျပည့္လုနီးပါးျဖစ္ေလ၏။
4:38 သို႔ေသာ္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ေလွပဲ့ပိုင္းတြင္ ေခါင္းအုံးအုံးလ်က္ အိပ္စက္ေနေတာ္မူ၏။ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုႏႈိးလ်က္ “ဆရာ၊ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ေသရေတာ့မည္ကို ကိုယ္ေတာ္ဂ႐ုမစိုက္ဘဲေနေတာ္မူသေလာ”ဟု ေလွ်ာက္ၾက၏။
4:39 ထိုအခါ ကိုယ္ေတာ္သည္ထ၍ ေလကိုဆုံးမကာ ပင္လယ္အား “တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္ေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူရာ ေလသည္ၿငိမ္သျဖင့္ အလြန္ၿငိမ္သက္သာယာသြားေလ၏။
4:40 ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္က “အဘယ္ေၾကာင့္ ေၾကာက္တတ္သနည္း။ ယခုထိ ယုံၾကည္ျခင္းမရွိၾကေသးသေလာ” ဟု သူတို႔အား မိန႔္ေတာ္မူ၏။
4:41 သူတို႔သည္ အလြန္ေၾကာက္႐ြံ႕တုန္လႈပ္လ်က္ “ဤသူကား မည္သူျဖစ္သနည္း။ ေလႏွင့္ပင္လယ္တို႔ပင္လွ်င္ သူ႔ကိုနာခံၾကပါသည္တကား”ဟု အခ်င္းခ်င္းေျပာဆိုၾက၏။