Luke 10
10:1 ထို႔ေနာက္ သခင္ဘုရားသည္ အျခားေသာသူ အေယာက္ခုနစ္ဆယ္တို႔ကိုခန႔္ထား၍ ႂကြေတာ္မူရန္ႀကံ႐ြယ္ထားေသာ ၿမိဳ႕႐ြာအရပ္ရပ္သို႔ မိမိေရွ႕မွႏွစ္ဦးစီ၊ ႏွစ္ဦးစီ ေစလႊတ္ေတာ္မူ၏။
10:2 ကိုယ္ေတာ္သည္ ထိုသူတို႔အား “ရိတ္သိမ္းစရာမ်ားစြာရွိေသာ္လည္း လုပ္သားသည္နည္းလွ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ရိတ္သိမ္းျခင္းအတြက္ လုပ္သားမ်ားကိုေစလႊတ္ေပးေတာ္မူရန္ ရိတ္သိမ္းျခင္း၏အရွင္ထံ ဆုေတာင္းၾကေလာ့။
10:3 သြားၾက။ ဝံပုေလြမ်ားထဲသို႔ သိုးသငယ္မ်ားကိုေစလႊတ္သကဲ့သို႔ သင္တို႔ကို ငါေစလႊတ္၏။
10:4 ပိုက္ဆံအိတ္၊ လြယ္အိတ္ႏွင့္ ဖိနပ္တို႔ကို မယူသြားၾကႏွင့္။ လမ္း၌ မည္သူ႔ကိုမွ် ႏႈတ္မဆက္ၾကႏွင့္။
10:5 မည္သည့္အိမ္သို႔မဆို သင္တို႔ဝင္ၾကေသာအခါ ‘ဤအိမ္၌ ၿငိမ္သက္ျခင္းရွိပါေစ’ဟူ၍ ဦးစြာႏႈတ္ဆက္ၾကေလာ့။
10:6 ထိုေနရာတြင္ ၿငိမ္သက္ျခင္း၏သားရွိလွ်င္ သင္တို႔၏ၿငိမ္သက္ျခင္းသည္ ထိုသူအေပၚသက္ေရာက္လိမ့္မည္။ မရွိလွ်င္မူကား ထိုၿငိမ္သက္ျခင္းသည္ သင္တို႔ထံျပန္လာလိမ့္မည္။
10:7 ထိုတစ္အိမ္တည္းမွာပင္ တည္းခို၍ သူတို႔ထံ၌ စားေသာက္ၾကေလာ့။ အေၾကာင္းမူကား အလုပ္လုပ္ေသာသူသည္ လုပ္အားခကိုရထိုက္၏။ တစ္အိမ္မွ တစ္အိမ္သို႔ မေျပာင္းၾကႏွင့္။
10:8 မည္သည့္ၿမိဳ႕သို႔မဆို သင္တို႔ဝင္၍ လူတို႔သည္ သင္တို႔ကိုလက္ခံလွ်င္ သင္တို႔ေရွ႕၌တည္ခင္းေသာအရာမ်ားကို စားၾကေလာ့။
10:9 ထိုၿမိဳ႕ရွိ နာမက်န္းျဖစ္သူမ်ားကိုက်န္းမာေစ၍ ‘ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္သည္ သင္တို႔၌ေပၚထြန္းလုနီးၿပီ’ဟု သူတို႔အား ေဟာေျပာၾကေလာ့။
10:10 မည္သည့္ၿမိဳ႕သို႔မဆို သင္တို႔ဝင္၍ လူတို႔သည္ သင္တို႔ကိုလက္မခံလွ်င္ ထိုၿမိဳ႕၏လမ္းမေပၚသို႔ ထြက္ၿပီးလွ်င္
10:11 ‘ငါတို႔ေျခတြင္ကပ္ေနသည့္ သင္တို႔ၿမိဳ႕မွ ေျမမႈန႔္ကိုပင္ ငါတို႔ခါခ်ခဲ့၏။ သို႔ေသာ္ ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္သည္ သင္တို႔၌ေပၚထြန္းလုနီးၿပီျဖစ္ေၾကာင္း သိမွတ္ၾကေလာ့’ဟု ေဟာေျပာၾကေလာ့။
10:12 သင္တို႔အား ငါဆိုမည္။ ထိုေန႔၌ ေသာဒုံၿမိဳ႕သည္ ထိုၿမိဳ႕ထက္ ခံသာလိမ့္မည္။
10:13 ေခါရာဇိန္ၿမိဳ႕၊ သင္သည္ အမဂၤလာရွိ၏။ ဗက္ဇဲဒၿမိဳ႕၊ သင္သည္ အမဂၤလာရွိ၏။ အေၾကာင္းမူကား သင္တို႔၌ျပဳခဲ့ေသာတန္ခိုးလကၡဏာမ်ားကို တိုင္ရာၿမိဳ႕ႏွင့္ဆီဒုန္ၿမိဳ႕တို႔၌ျပဳခဲ့လွ်င္ သူတို႔သည္ ေရွးယခင္ကပင္ ေလွ်ာ္ေတအဝတ္ကိုဝတ္လ်က္ ျပာထဲ၌ထိုင္ကာ ေနာင္တရခဲ့ၾကေပလိမ့္မည္။
10:14 သို႔ေသာ္ တရားစီရင္ေတာ္မူေသာအခါ တိုင္ရာၿမိဳ႕ႏွင့္ဆီဒုန္ၿမိဳ႕တို႔သည္ သင္တို႔ထက္ ခံသာၾကလိမ့္မည္။
10:15 ကေပရေနာင္ၿမိဳ႕၊ သင္သည္ ေကာင္းကင္အထိ ခ်ီးေျမႇာက္ျခင္းကိုခံရပါမည္ေလာ။ သင္သည္ မရဏာႏိုင္ငံတိုင္ေအာင္ က်ဆင္းရလိမ့္မည္။
10:16 သင္တို႔စကားကိုနားေထာင္ေသာသူသည္ ငါ့စကားကိုနားေထာင္၏။ သင္တို႔ကိုျငင္းပယ္ေသာသူသည္ ငါ့ကိုျငင္းပယ္၏။ ငါ့ကိုျငင္းပယ္ေသာသူသည္ ငါ့အားေစလႊတ္ေတာ္မူေသာအရွင္ကိုျငင္းပယ္၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
10:17 ထို႔ေနာက္ ထိုအေယာက္ခုနစ္ဆယ္တို႔သည္ ဝမ္းေျမာက္စြာျပန္လာ၍ “သခင္၊ ကိုယ္ေတာ္၏နာမေတာ္၌ နတ္ဆိုးတို႔ပင္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ကိုနာခံၾကပါ၏”ဟု ေလွ်ာက္ၾက၏။
10:18 ကိုယ္ေတာ္ကလည္း “စာတန္သည္ လွ်ပ္စီးလက္သကဲ့သို႔ မိုးေကာင္းကင္မွက်သည္ကို ငါျမင္ရ၏။
10:19 ငါသည္ သင္တို႔အား ေႁမြမ်ားႏွင့္ကင္းၿမီးေကာက္မ်ားကိုနင္းေခ်၍ ရန္သူ၏တန္ခိုးအလုံးစုံတို႔ကိုႏိုင္ရေသာအခြင့္အာဏာကို ေပးအပ္ထားၿပီျဖစ္၍ မည္သည့္အရာကမွ် သင္တို႔ကို အနာတရျဖစ္ေစမည္မဟုတ္။
10:20 သို႔ေသာ္ နတ္ဆိုးတို႔သည္ သင္တို႔ကိုနာခံၾကသည့္အတြက္ ဝမ္းေျမာက္ျခင္းမရွိၾကႏွင့္။ သင္တို႔၏နာမည္မ်ားကို ေကာင္းကင္၌ေရးမွတ္ထားသည့္အတြက္ ဝမ္းေျမာက္ၾကေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
10:21 ထိုအခ်ိန္တြင္ ကိုယ္ေတာ္ သည္ သန႔္ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္အားျဖင့္အလြန္ဝမ္းေျမာက္၍ “ေကာင္းကင္ႏွင့္ေျမႀကီး၏အရွင္သခင္ျဖစ္ေတာ္မူေသာအဖ၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ ပညာရွိမ်ားႏွင့္ ဉာဏ္ထက္ျမက္ေသာသူမ်ားအား ဤအရာတို႔ကိုဝွက္ထားလ်က္ ကေလးသူငယ္မ်ားအား ဖြင့္ျပေတာ္မူေသာေၾကာင့္ ကိုယ္ေတာ္ကိုခ်ီးမြမ္းပါ၏။ မွန္ပါ၏အဖ၊ ဤသည္ကား ေရွ႕ေတာ္၌ ႏွစ္သက္ေတာ္မူေသာအရာျဖစ္ပါ၏။
10:22 ငါ၏ခမည္းေတာ္သည္ အရာခပ္သိမ္းတို႔ကို ငါ့အားအပ္ႏွင္းေတာ္မူၿပီ။ သားေတာ္သည္ မည္သူျဖစ္ေၾကာင္းကို ခမည္းေတာ္မွတစ္ပါး မည္သူမွ်မသိ။ ခမည္းေတာ္သည္ မည္သူျဖစ္ေၾကာင္းကိုလည္း သားေတာ္ႏွင့္ သားေတာ္ကဖြင့္ျပလိုေသာသူတို႔မွတစ္ပါး မည္သူမွ်မသိ” ဟု ႁမြက္ဆိုေတာ္မူ၏။
10:23 ထို႔ေနာက္ တပည့္ေတာ္တို႔ဘက္သို႔လွည့္၍ “သင္တို႔ျမင္ေနရသည့္အရာမ်ားကို ျမင္ရေသာမ်က္စိတို႔သည္ မဂၤလာရွိၾက၏။
10:24 သင္တို႔အား ငါဆိုသည္ကား မ်ားစြာေသာပေရာဖက္တို႔ႏွင့္ ရွင္ဘုရင္တို႔သည္ သင္တို႔ျမင္ေနရေသာအရာတို႔ကိုျမင္ရရန္ အလိုရွိေသာ္လည္း မျမင္ခဲ့ရၾကေပ။ သင္တို႔ၾကားေနရေသာအရာတို႔ကိုၾကားရရန္ အလိုရွိ ေသာ္လည္း မၾကားခဲ့ရၾကေပ” ဟု သူတို႔ကိုသာ သီးျခားမိန႔္ေတာ္မူ၏။
10:25 တစ္ခါက က်မ္းတတ္ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးသည္ ထ၍ “ဆရာ၊ ထာဝရအသက္ကိုအေမြဆက္ခံရန္ မည္သည့္အမႈကို အကြၽႏ္ုပ္ျပဳရပါမည္နည္း”ဟု ကိုယ္ေတာ္ကိုအကဲစမ္း၍ေမးေလွ်ာက္ေလ၏။
10:26 ကိုယ္ေတာ္ကလည္း “ပညတ္တရားက်မ္းတြင္ မည္သို႔ေရးထားသနည္း။ သင္မည္သို႔ဖတ္ရသနည္း” ဟု ေမးေတာ္မူလွ်င္
10:27 ထိုသူက “သင္၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားကို သင္၏စိတ္ႏွလုံးအႂကြင္းမဲ့၊ သင္၏စိတ္ဝိညာဥ္တစ္ခုလုံး၊ သင္၏အစြမ္းသတၱိရွိသမွ်ႏွင့္ သင္၏အသိဉာဏ္ရွိသမွ်တို႔ျဖင့္ ခ်စ္ရမည္ ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ကိုယ့္ဝန္းက်င္၌ရွိေသာသူကို ကိုယ္ႏွင့္အမွ်ခ်စ္ရမည္ဟူ၍လည္းေကာင္း ျဖစ္ပါသည္”ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။
10:28 ကိုယ္ေတာ္ကလည္း “မွန္ေပ၏။ ထိုအတိုင္းျပဳေလာ့။ သို႔ျပဳလွ်င္ အသက္ရွင္လိမ့္မည္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
10:29 ထိုသူသည္ မိမိကိုယ္ကိုေျဖာင့္မတ္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပလို၍ “သို႔ျဖစ္လွ်င္ မည္သူသည္ အကြၽႏ္ုပ္၏ဝန္းက်င္၌ရွိေသာသူျဖစ္သနည္း”ဟု ေယရႈအား ေမးေလွ်ာက္ေလ၏။
10:30 ေယရႈက “လူတစ္ဦးသည္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕မွ ေဂ်ရိေခါၿမိဳ႕သို႔ဆင္းလာစဥ္ ဓားျပမ်ားႏွင့္ႀကဳံေတြ႕ရ၏။ ဓားျပတို႔သည္ သူ၏အဝတ္မ်ားကိုခြၽတ္ယူၿပီး ႐ိုက္ႏွက္ကာ သူ႔ကိုေသလုေျမာပါးအေျခအေန၌ထားခဲ့၍ ထြက္သြားၾက၏။
10:31 ယဇ္ပုေရာဟိတ္တစ္ပါးသည္ အေၾကာင္းတိုက္ဆိုင္၍ ထိုလမ္းအတိုင္းဆင္းလာၿပီး ထိုသူကိုျမင္လွ်င္ လမ္း၏အျခားတစ္ဖက္မွ ေရွာင္ကြင္းသြားေလ၏။
10:32 ထိုနည္းတူ ေလဝိအႏြယ္ဝင္တစ္ဦးသည္လည္း ထိုေနရာသို႔ေရာက္လာ၍ သူ႔ကိုျမင္လွ်င္ လမ္း၏အျခားတစ္ဖက္မွ ေရွာင္ကြင္းသြားေလ၏။
10:33 သို႔ေသာ္ ရွမာရိနယ္သားတစ္ဦးသည္ ခရီးသြားရင္း သူ႔အနားသို႔ေရာက္လာ၍ သူ႔ကိုျမင္လွ်င္ ၾကင္နာစိတ္ရွိသျဖင့္
10:34 ခ်ဥ္းကပ္လ်က္ သူ၏ဒဏ္ရာမ်ားအေပၚ ဆီႏွင့္စပ်စ္ဝိုင္ကိုေလာင္းထည့္ကာ အဝတ္ႏွင့္ပတ္စည္းေပး၏။ ထို႔ေနာက္ သူ႔ကို မိမိ၏တိရစာၦန္ေပၚတင္လ်က္ တည္းခိုခန္းသို႔ ေခၚေဆာင္သြား၍ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ေလ၏။
10:35 ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ ေဒနာရိ ႏွစ္ျပားကိုထုတ္၍ တည္းခိုခန္းပိုင္ရွင္အားေပးၿပီးလွ်င္ ‘ဤသူကို ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ေပးပါ။ ေနာက္ထပ္ ကုန္က်သမွ်ကို အကြၽႏ္ုပ္ျပန္လာေသာအခါ သင့္အား ျပန္ေပးပါမည္’ဟု ေျပာေလ၏။
10:36 ထိုသူသုံးဦးတို႔တြင္ မည္သူသည္ ဓားျပလက္တြင္းသို႔ က်ေရာက္ခဲ့သူ၏ဝန္းက်င္၌ရွိေသာသူ ျဖစ္သည္ဟု သင္ထင္သနည္း” ဟူ၍ ေမးေတာ္မူ၏။
10:37 ထိုသူကလည္း “သူ႔အေပၚက႐ုဏာျပေသာသူျဖစ္ပါ၏”ဟု ေလွ်ာက္လွ်င္ ေယရႈက “သင္သည္လည္း သြား၍ ထိုနည္းတူျပဳေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
10:38 သူတို႔သည္ ခရီးဆက္သြားစဥ္တြင္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ႐ြာတစ္႐ြာသို႔ဝင္ေတာ္မူရာ မာသအမည္ရွိေသာအမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးသည္ ကိုယ္ေတာ္ကို မိမိအိမ္၌ လက္ခံႀကိဳဆိုေလ၏။
10:39 ထိုအမ်ိဳးသမီးတြင္ မာရိဟုေခၚေသာညီမတစ္ေယာက္ရွိ၏။ သူသည္ သခင္ဘုရား၏ေျခေတာ္ရင္း၌ထိုင္လ်က္ ကိုယ္ေတာ္၏တရားစကားကို နားေထာင္ေန၏။
10:40 မာသမူကား ဧည့္ခံျခင္းအမႈမ်ားေၾကာင့္ စိတ္ပူပန္သျဖင့္ အထံေတာ္သို႔ခ်ဥ္းကပ္လ်က္ “သခင္ဘုရား၊ ကြၽန္မ၏ညီမသည္ ကြၽန္မတစ္ဦးတည္းသာ ဧည့္ဝတ္ျပဳရန္ပစ္ထားခဲ့သည္ကို ကိုယ္ေတာ္ဂ႐ုမစိုက္ဘဲေနေတာ္မူသေလာ။ ကြၽန္မကိုကူညီရန္ သူ႔အား အမိန႔္ရွိေတာ္မူပါ”ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။
10:41 သခင္ဘုရား ကလည္း “မာသ၊ မာသ၊ သင္သည္ မ်ားစြာေသာအမႈတို႔အတြက္စိုးရိမ္လ်က္ ေႏွာင့္ယွက္ျခင္းကိုခံေနရ၏။
10:42 သို႔ေသာ္ လိုအပ္ေသာအရာသည္ တစ္ခုတည္းရွိ၏။ မာရိသည္ ထိုေကာင္းျမတ္သည့္အပိုင္းကို ေ႐ြးခ်ယ္ၿပီျဖစ္၍ ၎ကို သူ႔ထံမွမႏုတ္မပယ္ရာ” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။