Luke 13
13:1 ထိုအခ်ိန္၌ပင္ လူအခ်ိဳ႕တို႔သည္ေရာက္လာ၍ ပိလတ္မင္းသည္ ဂါလိလဲနယ္သားအခ်ိဳ႕တို႔၏ေသြးကို သူတို႔ပူေဇာ္ေသာယဇ္မ်ားႏွင့္ေရာေႏွာခဲ့ေၾကာင္း ကိုယ္ေတာ္အားၾကားေလွ်ာက္ၾက၏။
13:2 ကိုယ္ေတာ္ ကလည္း “ထိုဂါလိလဲနယ္သားတို႔သည္ ထိုသို႔ေသာဒုကၡေဝဒနာကိုခံစားၾကရေသာေၾကာင့္ အျခားဂါလိလဲနယ္သားအားလုံးတို႔ထက္ အျပစ္မ်ားသည္ဟု သင္တို႔ထင္ၾကသေလာ။
13:3 ထိုသို႔မဟုတ္ေပ။ သင္တို႔အား ငါဆိုသည္ကား သင္တို႔အားလုံးသည္လည္း ေနာင္တမရလွ်င္ ထိုနည္းတူပ်က္စီးၾကလိမ့္မည္။
13:4 ထို႔ျပင္ ရွိေလာင္ေမွ်ာ္စင္ၿပိဳက်သျဖင့္ ပိမိ၍ေသဆုံးေသာသူတစ္ဆယ့္ရွစ္ေယာက္တို႔သည္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕တြင္ ေနထိုင္ၾကေသာအျခားသူအားလုံးတို႔ထက္ အျပစ္မ်ားသည္ဟု သင္တို႔ထင္ၾကသေလာ။
13:5 ထိုသို႔မဟုတ္ေပ။ သင္တို႔အား ငါဆိုသည္ကား သင္တို႔အားလုံးသည္လည္း ေနာင္တမရလွ်င္ ထိုနည္းတူပ်က္စီးၾကလိမ့္မည္” ဟု ျပန္၍မိန႔္ေတာ္မူ၏။
13:6 ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ဤပုံဥပမာကိုေပး၍ ႁမြက္ဆိုေတာ္မူသည္မွာ “လူတစ္ဦးတြင္ မိမိစပ်စ္ၿခံထဲ၌စိုက္ထားေသာ သဖန္းပင္တစ္ပင္ရွိ၏။ သူသည္ ထိုအပင္၌ အသီးကိုလာရွာေသာ္လည္း မေတြ႕ရေခ်။
13:7 ထိုအခါ သူသည္ ဥယ်ာဥ္မႉးအား ‘ၾကည့္ေလာ့။ ငါသည္ သုံးႏွစ္တိုင္တိုင္ ဤသဖန္းပင္မွအသီးကိုလာရွာေသာ္လည္းမေတြ႕ရ။ ဤသဖန္းပင္ကိုခုတ္ပစ္ေလာ့။ အဘယ္ေၾကာင့္ ေျမကို အက်ိဳးမဲ့ျဖစ္ေစမည္နည္း’ဟု ဆို၏။
13:8 သို႔ေသာ္ ဥယ်ာဥ္မႉးက ‘သခင္၊ ဤအပင္ကို ယခုႏွစ္လည္းထားပါဦး။ အပင္ပတ္လည္ကို အကြၽႏ္ုပ္တူးဆြ၍ ေျမၾသဇာထည့္ပါဦးမည္။
13:9 ထိုသို႔ျပဳလွ်င္ ေနာက္ႏွစ္တြင္ အသီး သီးေကာင္းသီးပါလိမ့္မည္။ အကယ္၍ မသီးပါက ခုတ္ပစ္ႏိုင္ပါသည္’ဟု ျပန္ေလွ်ာက္၏” ဟူ၍ မိန႔္ေတာ္မူ၏။
13:10 ကိုယ္ေတာ္သည္ ဥပုသ္ေန႔၌ ဝတ္ျပဳစည္းေဝးေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္းတြင္ သြန္သင္လ်က္ေနေတာ္မူ၏။
13:11 ထိုအခါ တစ္ဆယ့္ရွစ္ႏွစ္ပတ္လုံး နာမက်န္းျဖစ္ေစေသာနတ္ပူးသျဖင့္ ခါးကုန္းလ်က္ လုံးဝတည့္မတ္စြာမရပ္ႏိုင္ေသာအမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးရွိ၏။
13:12 ေယရႈသည္ သူ႔ကိုျမင္လွ်င္ အထံေတာ္သို႔ေခၚ၍ “အခ်င္းမိန္းမ၊ သင္သည္ သင္၏နာမက်န္းျဖစ္ျခင္းမွ လြတ္ေျမာက္ၿပီ” ဟု မိန႔္ေတာ္မူၿပီးလွ်င္
13:13 သူ႔အေပၚ လက္ေတာ္ကိုတင္ေတာ္မူ၏။ ထိုခဏခ်င္းတြင္ သူ၏ခါးသည္ ျပန္လည္တည့္မတ္သြား၍ သူသည္ ဘုရားသခင္၏ဘုန္းေတာ္ကိုခ်ီးမြမ္းေလ၏။
13:14 သို႔ေသာ္ ဥပုသ္ေန႔၌ အနာေရာဂါကိုေယရႈၿငိမ္းေစေတာ္မူေသာေၾကာင့္ ဝတ္ျပဳစည္းေဝးေက်ာင္းတာဝန္ခံသည္ စိတ္ဆိုးလ်က္ “အလုပ္လုပ္ရမည့္ေန႔ရက္ေျခာက္ရက္ရွိသည္ျဖစ္၍ ထိုေန႔ရက္မ်ား၌လာ၍ ေရာဂါၿငိမ္းေစျခင္းကိုခံယူၾကေလာ့။ ဥပုသ္ေန႔၌မလာၾကႏွင့္”ဟု လူထုပရိသတ္တို႔အားဆို၏။
13:15 သခင္ဘုရားကလည္း “သူေတာ္ေကာင္းေယာင္ေဆာင္ေသာသူတို႔၊ သင္တို႔အသီးသီးသည္ ဥပုသ္ေန႔၌ မိမိတို႔ႏြား၊ သို႔မဟုတ္ ျမည္းကို တင္းကုပ္မွလႊတ္၍ ေရတိုက္ရန္ေခၚေဆာင္သြားၾကသည္မဟုတ္ေလာ။
13:16 သို႔ျဖစ္လွ်င္ တစ္ဆယ့္ရွစ္ႏွစ္ပတ္လုံး စာတန္ခ်ည္ေႏွာင္ထားသည့္ အာျဗဟံ၏သမီးျဖစ္ေသာ ဤသူကို ဥပုသ္ေန႔၌ ထိုခ်ည္ေႏွာင္ျခင္းမွ လြတ္ေစသင့္သည္မဟုတ္ေလာ” ဟု ျပန္၍မိန႔္ေတာ္မူ၏။
13:17 ထိုသို႔ ကိုယ္ေတာ္မိန႔္ေတာ္မူေသာအခါ ကိုယ္ေတာ္ကိုဆန႔္က်င္ေနေသာသူရွိသမွ်တို႔သည္ အရွက္ရၾက၏။ လူထုပရိသတ္အေပါင္းတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ျပဳေတာ္မူသည့္ ထူးျမတ္ေသာအမႈအလုံးစုံတို႔အတြက္ ဝမ္းေျမာက္ၾက၏။
13:18 ထို႔ေၾကာင့္ ကိုယ္ေတာ္က “ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္သည္ မည္သည့္အရာႏွင့္တူသနည္း။ ၎ကို မည္သည့္အရာႏွင့္ခိုင္းႏႈိင္းရမည္နည္း။
13:19 ၎သည္ မုန္ညင္းနက္ေစ့ႏွင့္တူ၏။ လူတစ္ဦးသည္ ထိုအေစ့ကိုယူ၍ မိမိဥယ်ာဥ္ထဲ၌ႀကဲေသာအခါ ထိုအေစ့သည္ အပင္ေပါက္ႀကီးထြား၍ အပင္ႀကီး ျဖစ္လာကာ မိုးေကာင္းကင္ငွက္တို႔သည္ ၎၏အကိုင္းမ်ားတြင္ အသိုက္ဖြဲ႕၍ေနၾက၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
13:20 တစ္ဖန္ ကိုယ္ေတာ္က “ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္ကို မည္သည့္အရာႏွင့္ခိုင္းႏႈိင္းရမည္နည္း။
13:21 ၎သည္ တေဆးႏွင့္တူ၏။ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးသည္ တေဆးကိုယူ၍ ဂ်ဳံမႈန႔္သုံးစိတ္ ထဲတြင္ထည့္လိုက္ေသာ္ မုန႔္ညက္တစ္ပုံလုံးကိုေဖာင္းပြေစ၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
13:22 ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္သည္ တစ္ၿမိဳ႕ၿပီးတစ္ၿမိဳ႕၊ တစ္႐ြာၿပီးတစ္႐ြာလွည့္လည္၍ သြန္သင္ေတာ္မူရင္း ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သို႔ခရီးျပဳေတာ္မူ၏။
13:23 ထိုအခါ လူတစ္ဦးက “သခင္၊ ကယ္တင္ျခင္းခံရသူ အနည္းငယ္သာရွိသေလာ”ဟု ေမးေလွ်ာက္၏။ ကိုယ္ေတာ္ကလည္း
13:24 “က်ဥ္းေသာတံခါးမွဝင္ရန္ ႀကိဳးစားၾကေလာ့။ အေၾကာင္းမူကား လူမ်ားစြာတို႔သည္ ဝင္ရန္ရွာႀကံၾကေသာ္လည္း မဝင္ႏိုင္ၾကဟု သင္တို႔အား ငါဆို၏။
13:25 အိမ္ရွင္သည္ထ၍ တံခါးကိုပိတ္ၿပီးမွ သင္တို႔သည္ အျပင္၌ရပ္၍ တံခါးကိုေခါက္လ်က္ ‘သခင္၊ အကြၽႏ္ုပ္တို႔အားတံခါးဖြင့္ေပးပါ’ဟု ဆိုၾကေသာ္လည္း သခင္က ‘သင္တို႔သည္ အဘယ္ကလာၾကသည္ကို ငါမသိ’ဟု ျပန္၍ဆိုလိမ့္မည္။
13:26 ထိုအခါ သင္တို႔က ‘အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္အတူစားေသာက္ခဲ့ၾကပါ၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္လည္း အကြၽႏ္ုပ္တို႔၏လမ္းမေပၚတြင္ သြန္သင္ေပးခဲ့ပါ၏’ဟု ေလွ်ာက္ၾကလိမ့္မည္။
13:27 သို႔ေသာ္ သခင္က ‘သင္တို႔သည္ အဘယ္ကလာၾကသည္ကို ငါမသိ။ မတရားမႈကိုျပဳေသာသူအေပါင္းတို႔၊ ငါ့ထံမွထြက္သြားၾကေလာ့’ဟု သင္တို႔အားဆိုလိမ့္မည္။
13:28 ထိုအခါ အာျဗဟံ၊ ဣဇက္၊ ယာကုပ္ႏွင့္ ပေရာဖက္အေပါင္းတို႔သည္ ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္ထဲ၌ရွိၾကသည္ကို သင္တို႔ျမင္ရၾကေသာ္လည္း သင္တို႔ကိုယ္တိုင္မူကား အျပင္သို႔ ႏွင္ထုတ္ျခင္းခံရသျဖင့္ ထိုေနရာ၌ ငိုေႂကြးျခင္းႏွင့္အံႀကိတ္ျခင္းရွိၾကလိမ့္မည္။
13:29 တစ္ဖန္ လူတို႔သည္ အေရွ႕အရပ္ႏွင့္ အေနာက္အရပ္တို႔မွလည္းေကာင္း၊ ေတာင္အရပ္ႏွင့္ ေျမာက္အရပ္တို႔မွလည္းေကာင္း လာ၍ ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္တြင္ စားေသာက္ပြဲ၌ထိုင္ ၾကလိမ့္မည္။
13:30 အဦးဆုံးျဖစ္မည့္ ေနာက္ဆုံးေသာသူမ်ားရွိၾက၏။ ေနာက္ဆုံးျဖစ္မည့္ အဦးဆုံးေသာသူမ်ားလည္းရွိၾက၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
13:31 ထိုအခ်ိန္၌ ဖာရိရွဲအခ်ိဳ႕တို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ထံသို႔လာ၍ “ေဟ႐ုဒ္သည္ သင့္ကိုသတ္လိုသည္ျဖစ္၍ ဤအရပ္မွ ထြက္သြားပါ”ဟု ေလွ်ာက္ၾက၏။
13:32 ကိုယ္ေတာ္ကလည္း “သြား၍ ထိုေျမေခြးကိုေျပာၾကေလာ့။ ငါသည္ ယေန႔ႏွင့္မနက္ျဖန္ နတ္ဆိုးတို႔ကိုႏွင္ထုတ္၍ အနာေရာဂါမ်ားကိုၿငိမ္းေစၿပီး သုံးရက္ေျမာက္ေသာေန႔၌ အမႈကိုၿပီးေျမာက္ေစမည္။
13:33 သို႔ရာတြင္ ငါသည္ ယေန႔၊ မနက္ျဖန္ႏွင့္ ေနာက္တစ္ေန႔တို႔၌ ခရီးသြားရဦးမည္။ အေၾကာင္းမူကား ပေရာဖက္သည္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕မွတစ္ပါး အျခားအရပ္၌ ေသရသည္ဟူ၍မရွိႏိုင္။
13:34 အို ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕၊ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕၊ ပေရာဖက္မ်ားကိုသတ္၍ မိမိထံသို႔ေစလႊတ္ျခင္းခံရေသာသူတို႔ကို ခဲႏွင့္ေပါက္သတ္ေသာၿမိဳ႕၊ ၾကက္မသည္ မိမိ၏ၾကက္ကေလးမ်ားကို အေတာင္ေအာက္၌စုသိမ္းသကဲ့သို႔ ငါသည္ သင္၏သားသမီးတို႔ကိုစုသိမ္းရန္ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာအလိုရွိခဲ့၏။ သို႔ေသာ္ သင္သည္အလိုမရွိ။
13:35 ၾကည့္ရႈေလာ့။ သင္တို႔၏အိမ္သည္ သင္တို႔ထံ၌ စြန႔္ပစ္ထားျခင္းခံရလိမ့္မည္ ။ သင္တို႔အား ငါဆိုသည္ကား ‘ထာဝရဘုရား၏နာမေတာ္၌ ႂကြလာေတာ္မူေသာအရွင္သည္ မဂၤလာရွိေစသတည္း’ဟု သင္တို႔ေျပာသည့္အခ်ိန္မေရာက္မီတိုင္ေအာင္ သင္တို႔သည္ ငါ့ကိုလုံးဝျမင္ရလိမ့္မည္မဟုတ္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။