Luke 2
2:1 ထိုေန႔ရက္မ်ား၌ ဩဂုတၱဳဆီဇာသည္ လက္ေအာက္ခံႏိုင္ငံအားလုံးတြင္ သန္းေခါင္စာရင္းေကာက္ယူရန္ အမိန႔္ထုတ္ျပန္ေလ၏။
2:2 ဤသည္ကား ကုေရနိမင္းသည္ ဆီးရီးယားျပည္၏ဘုရင္ခံျဖစ္စဥ္တြင္ ပထမအႀကိမ္သန္းေခါင္စာရင္းေကာက္ယူျခင္းျဖစ္၏။
2:3 ထိုအခါ လူအေပါင္းတို႔သည္ သန္းေခါင္စာရင္းဝင္ရန္ မိမိတို႔ဇာတိၿမိဳ႕သို႔ အသီးသီးသြားၾက၏။
2:4 ေယာသပ္သည္လည္း ဒါဝိဒ္အမ်ိဳး၊ ဒါဝိဒ္၏အဆက္အႏြယ္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မိမိႏွင့္ေစ့စပ္ထားသူျဖစ္သည့္ ကိုယ္ဝန္အရင့္အမာရွိေသာမာရိႏွင့္အတူ သန္းေခါင္စာရင္းဝင္ရန္ ဂါလိလဲနယ္၊ နာဇရက္ၿမိဳ႕မွ ဗက္လင္ၿမိဳ႕ဟုေခၚေသာ ယုဒနယ္ရွိ ဒါဝိဒ္ၿမိဳ႕သို႔သြားေလ၏။
2:6 ထိုၿမိဳ႕၌သူတို႔ရွိေနၾကစဥ္ မာရိသည္ သားဖြားရန္ေန႔လေစ့သျဖင့္
2:7 သားဦးကိုဖြားျမင္ေလ၏။ ဧည့္ရိပ္သာတြင္ သူတို႔အတြက္ေနရာမရွိေသာေၾကာင့္ သူငယ္ကိုအႏွီးႏွင့္ပတ္ရစ္ၿပီး ႏြားစားခြက္၌သိပ္ထားေလ၏။
2:8 ထိုအရပ္ေဒသတြင္ သိုးထိန္းမ်ားရွိၾက၍ သူတို႔သည္ကြင္းျပင္၌ေနလ်က္ မိမိတို႔၏သိုးအုပ္ကို ညအခါေစာင့္ေနၾက၏။
2:9 ထိုအခါ ထာဝရဘုရား၏ေကာင္းကင္တမန္တစ္ပါးသည္ သူတို႔ေရွ႕၌ေပၚလာ၍ ထာဝရဘုရား၏ဘုန္းအသေရေတာ္သည္ သူတို႔ပတ္လည္တြင္ထြန္းလင္းသျဖင့္ သူတို႔သည္ အလြန္ေၾကာက္႐ြံ႕တုန္လႈပ္ၾက၏။
2:10 သို႔ေသာ္ ေကာင္းကင္တမန္က “ေၾကာက္႐ြံ႕ျခင္းမရွိၾကႏွင့္။ အေၾကာင္းမူကား လူအေပါင္းတို႔အတြက္ အလြန္ဝမ္းေျမာက္စရာျဖစ္မည့္ ေကာင္းျမတ္ေသာသတင္းကို သင္တို႔အား ငါေျပာၾကားမည္။
2:11 ယေန႔တြင္ ဒါဝိဒ္၏ၿမိဳ႕၌ သခင္ခရစ္ေတာ္တည္းဟူေသာကယ္တင္ရွင္သည္ သင္တို႔အတြက္ ဖြားျမင္ေတာ္မူၿပီ။
2:12 သင္တို႔သိႏိုင္သည့္ အမွတ္လကၡဏာဟူမူကား အႏွီးႏွင့္ပတ္ရစ္ၿပီး ႏြားစားခြက္၌ သိပ္ထားေသာကေလးငယ္ကို သင္တို႔ေတြ႕ၾကလိမ့္မည္”ဟု သူတို႔အား ႁမြက္ဆိုေလ၏။
2:13 ထိုခဏခ်င္းတြင္ ထိုေကာင္းကင္တမန္ႏွင့္အတူ မ်ားစြာေသာေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခသည္ေပၚလာ၍ ဘုရားသခင္ကိုခ်ီးမြမ္းကာ
2:14 “အျမင့္ဆုံးေသာအရပ္၌ ဘုရားသခင္သည္ ဘုန္းႀကီးေတာ္မူေစသတည္း။ ေျမႀကီးေပၚ၌လည္း ႏွစ္သက္ေတာ္မူေသာသူတို႔အေပၚ ၿငိမ္သက္ျခင္းရွိေစသတည္း”ဟု ႁမြက္ဆိုၾက၏။
2:15 ေကာင္းကင္တမန္တို႔သည္ သူတို႔ထံမွ ေကာင္းကင္သို႔ျပန္တက္သြားၾကေသာအခါ သိုးထိန္းတို႔က “ငါတို႔သည္ဗက္လင္ၿမိဳ႕သို႔သြား၍ ငါတို႔အား ထာဝရဘုရားေဖာ္ျပေတာ္မူေသာအရာကို ၾကည့္ရႈၾကကုန္စို႔”ဟု အခ်င္းခ်င္းေျပာဆိုၾက၏။
2:16 ထို႔ေနာက္ သူတို႔သည္ အလ်င္အျမန္သြား၍ မာရိႏွင့္ ေယာသပ္ကိုလည္းေကာင္း၊ ႏြားစားခြက္၌သိပ္ထားေသာကေလးငယ္ကိုလည္းေကာင္း ေတြ႕ၾက၏။
2:17 သူတို႔ကိုေတြ႕ျမင္ၾကၿပီးေနာက္ သိုးထိန္းတို႔သည္ ထိုသူငယ္ႏွင့္ပတ္သက္၍ မိမိတို႔အားႁမြက္ဆိုေတာ္မူေသာအရာကို အႏွံ႔အျပားေျပာၾကားၾက၏။
2:18 ၾကားရေသာသူအေပါင္းတို႔သည္လည္း မိမိတို႔အား သိုးထိန္းတို႔ေျပာဆိုေသာအေၾကာင္းအရာမ်ားေၾကာင့္ အံ့ဩၾက၏။
2:19 မာရိမူကား ဤအျခင္းအရာအလုံးစုံတို႔ကို မိမိစိတ္ႏွလုံးထဲ၌မွတ္က်ဳံး၍ စဥ္းစားဆင္ျခင္လ်က္ေန၏။
2:20 သိုးထိန္းတို႔သည္ မိမိတို႔အားႁမြက္ဆိုထားသည့္အတိုင္း ျမင္ရၾကားရသျဖင့္ ထိုအမႈအရာအားလုံးတို႔အတြက္ ဘုရားသခင္၏ဘုန္းေတာ္၊ ဂုဏ္ေတာ္ကို ခ်ီးမြမ္းလ်က္ ျပန္သြားၾက၏။
2:21 ရွစ္ရက္ျပည့္၍ သူငယ္အား အေရဖ်ားလွီးျခင္းေပးေသာအခါ ဝမ္း၌သေႏၶမတည္မီ ေကာင္းကင္တမန္မွည့္ေခၚထားသည့္အတိုင္း သူ႔ကို ေယရႈအမည္ျဖင့္မွည့္ေခၚၾက၏။
2:22 ထို႔ေနာက္ ေမာေရွ၏ပညတ္တရားက်မ္းအတိုင္း မိမိတို႔အတြက္ စင္ၾကယ္ျခင္းဝတ္ကိုျပဳရမည့္ေန႔ရက္မ်ားေစ့ေသာအခါ မိဘတို႔သည္ သူငယ္ကို ထာဝရဘုရားထံဆက္ကပ္ရန္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သို႔ေခၚေဆာင္သြားၾက၏။
2:23 ဤသည္ကား ထာဝရဘုရား၏ပညတ္တရားက်မ္းတြင္ “သားဦးေယာက္်ားအေပါင္းတို႔ကို ထာဝရဘုရားအတြက္ သန႔္ရွင္းေစလ်က္ ဆက္ကပ္ထားရမည္” ဟု ေရးထားသည္ႏွင့္အညီျဖစ္၏။
2:24 ထို႔ျပင္ “ခ်ိဳးငွက္တစ္စုံ၊ သို႔မဟုတ္ ခိုငယ္ႏွစ္ေကာင္ကို ပူေဇာ္ရမည္” ဟု ထာဝရဘုရား၏ပညတ္တရားက်မ္း၌ ေဖာ္ျပထားသည့္အတိုင္း ယဇ္ပူေဇာ္ၾကရန္အတြက္ျဖစ္၏။
2:25 ထိုအခါ၌ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕တြင္ ရွိေမာင္အမည္ရွိေသာလူတစ္ဦးရွိ၏။ သူသည္ ဘုရားတရားၾကည္ညိဳ၍ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူျဖစ္ၿပီး အစၥေရးလူမ်ိဳးခံစားရမည့္ႏွစ္သိမ့္မႈကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနသူျဖစ္၏။ သန႔္ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္သည္ သူ႔အေပၚ၌တည္သည္ျဖစ္၍
2:26 ထာဝရဘုရား၏ခရစ္ေတာ္ကိုမျမင္ရမီ ေသျခင္းႏွင့္မႀကဳံရဟူေသာဗ်ာဒိတ္ေတာ္ကို သန႔္ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္အားျဖင့္ရရွိထား၏။
2:27 သူသည္ ဝိညာဥ္ေတာ္အားျဖင့္ ဗိမာန္ေတာ္သို႔သြားရာ မိဘတို႔သည္ သူငယ္အတြက္ ပညတ္တရား၏ထုံးတမ္းစဥ္လာအတိုင္းျပဳရန္ သူငယ္ေယရႈကိုေခၚေဆာင္လာၾက၏။
2:28 ထိုအခါ ရွိေမာင္သည္ သူငယ္ကိုေပြ႕ခ်ီလ်က္ ဘုရားသခင္၏ေက်းဇူးေတာ္ကိုခ်ီးမြမ္းကာ
2:29 “စိုးပိုင္ေတာ္မူေသာအရွင္၊ ကိုယ္ေတာ္မိန႔္ေတာ္မူသည့္အတိုင္း ကိုယ္ေတာ္၏အေစအပါးအား ၿငိမ္းခ်မ္းစြာသြားရေသာအခြင့္ကို ယခု ကိုယ္ေတာ္ေပးေတာ္မူၿပီျဖစ္၏။
2:30 အေၾကာင္းမူကား လူမ်ိဳးျခားတို႔အတြက္ေပၚထြန္းေသာအလင္းကိုလည္းေကာင္း၊ ကိုယ္ေတာ္၏လူမ်ိဳးေတာ္ အစၥေရးလူမ်ိဳးအတြက္ဘုန္းအသေရျဖစ္ေသာ လူအေပါင္းတို႔ေရွ႕၌ျပင္ဆင္ထားသည့္ ကိုယ္ေတာ္၏ကယ္တင္ျခင္းေက်းဇူးကိုလည္းေကာင္း အကြၽႏ္ုပ္၏မ်က္စိျဖင့္ ျမင္ရပါၿပီ”ဟု ဆိုေလ၏။
2:33 သူငယ္၏မိခင္ႏွင့္ဖခင္တို႔သည္ သူငယ္ႏွင့္ပတ္သက္၍ ဤသို႔ေျပာဆိုသည္ကို အံ့ၾသၾက၏။
2:34 ထို႔ေနာက္ ရွိေမာင္သည္ သူတို႔ကိုေကာင္းခ်ီးေပး၍ မယ္ေတာ္မာရိအား “ဤသူငယ္သည္ အစၥေရးလူမ်ိဳးထဲမွ လူမ်ားစြာတို႔ကို လဲေစသည့္အေၾကာင္းႏွင့္ ထေစသည့္အေၾကာင္းျဖစ္ၿပီး ဆန႔္က်င္ေျပာဆိုျခင္းခံရမည့္အမွတ္လကၡဏာျဖစ္ရန္ ခန႔္အပ္ထားျခင္းခံရ၏။
2:35 ဤသည္ကား မ်ားစြာေသာသူတို႔၏စိတ္ႏွလုံးေတြးေတာႀကံစည္မႈမ်ားသည္ ထင္ရွားလာမည့္အေၾကာင္းတည္း။ သင္၏ႏွလုံးကိုလည္း သန္လ်က္သည္ထိုးေဖာက္လိမ့္မည္”ဟု ဆိုေလ၏။
2:36 ထိုေနရာ၌ အာရွာအႏြယ္မွ ဖေႏြလ၏သမီး အႏၷအမည္ရွိေသာ အသက္ႀကီးရင့္သည့္ ပေရာဖက္မတစ္ဦးရွိ၏။ သူသည္ ပ်ိဳ႐ြယ္ေသာအခ်ိန္မွစ၍ ခင္ပြန္းႏွင့္အတူ ခုနစ္ႏွစ္ေနထိုင္ၿပီးလွ်င္
2:37 မုဆိုးမျဖစ္လ်က္ အသက္ရွစ္ဆယ့္ေလးႏွစ္ပင္ရွိၿပီျဖစ္၏။ သူသည္ ဗိမာန္ေတာ္မွမခြာဘဲ ဆုေတာင္းျခင္းႏွင့္ အစာေရွာင္ျခင္းတို႔ျဖင့္ ေန႔ညမျပတ္ ဘုရားဝတ္ကိုျပဳလ်က္ေန၏။
2:38 သူသည္လည္း ထိုတစ္ခ်ိန္တည္းမွာပင္ေရာက္လာ၍ ဘုရားသခင္၏ေက်းဇူးေတာ္ကိုခ်ီးမြမ္းကာ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ေ႐ြးႏုတ္ကယ္တင္ျခင္းခံရမည္ကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနေသာသူအေပါင္းတို႔အား ထိုသူငယ္၏အေၾကာင္းကိုေျပာၾကားေလ၏။
2:39 မိဘတို႔သည္ ထာဝရဘုရား၏ပညတ္တရားႏွင့္အညီ အကုန္အစင္ျပဳၿပီးေသာအခါ မိမိတို႔ေနရပ္ၿမိဳ႕ျဖစ္ေသာ ဂါလိလဲနယ္ရွိ နာဇရက္ၿမိဳ႕သို႔ျပန္သြားၾက၏။
2:40 သူငယ္သည္လည္းႀကီးထြား၍ ႀကံ့ခိုင္သန္စြမ္းလာကာ ဉာဏ္ပညာႏွင့္ျပည့္စုံ၏။ ဘုရားသခင္၏ေက်းဇူးေတာ္သည္လည္း သူ႔အေပၚ၌တည္ေလ၏။
2:41 ေယရႈ၏မိဘတို႔သည္ ပသခါပြဲေတာ္တြင္ ႏွစ္တိုင္း ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သို႔သြားေလ့ရွိၾက၏။
2:42 ေယရႈအသက္တစ္ဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္ရွိေသာအခါ၌လည္း သူတို႔သည္ပြဲေတာ္၏ဓေလ့ထုံးစံအတိုင္း တက္သြားၾက၏ ။
2:43 ပြဲေတာ္ရက္မ်ားၿပီးဆုံး၍ သူတို႔ျပန္ၾကေသာအခါ သူငယ္ေယရႈသည္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕၌ေနရစ္ေလ၏။ မိဘတို႔သည္ မသိၾကဘဲ
2:44 ခရီးသြားေဖာ္မ်ားၾကားတြင္ သူရွိေနမည္ဟုထင္မွတ္လ်က္ တစ္ေန႔တာခရီးျပဳၾက၏။ ထို႔ေနာက္ အေဆြအမ်ိဳးအသိအကြၽမ္းတို႔ၾကားတြင္ လိုက္ရွာေသာ္လည္း
2:45 မေတြ႕သျဖင့္ သူ႔ကိုလိုက္ရွာရင္း ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သို႔ျပန္သြားၾက၏။
2:46 သုံးရက္ၾကာေသာအခါ ေယရႈသည္ ဗိမာန္ေတာ္၌ ဆရာမ်ားၾကားတြင္ထိုင္၍ သူတို႔ကိုနားေထာင္လ်က္ ေမးျမန္းလ်က္ေနသည္ကို မိဘတို႔ေတြ႕ၾက၏။
2:47 ေယရႈ၏စကားကိုၾကားရေသာသူအေပါင္းတို႔သည္ သူ၏ဉာဏ္စြမ္းႏွင့္ ေျဖၾကားခ်က္မ်ားကို အံ့ဩေငးေမာေနၾက၏။
2:48 မိဘတို႔သည္ သူ႔ကိုေတြ႕ေသာအခါ အံ့အားသင့္၍ မယ္ေတာ္က “ငါ့သား၊ အဘယ္ေၾကာင့္ ငါတို႔အား ဤသို႔ျပဳရသနည္း။ သင့္ဖခင္ႏွင့္ငါသည္ သင့္ကိုစိုးရိမ္တႀကီးရွာခဲ့ရ၏”ဟု ဆိုေလ၏။
2:49 ေယရႈကလည္း “အဘယ္ေၾကာင့္ အကြၽႏ္ုပ္ကိုရွာၾကသနည္း။ အကြၽႏ္ုပ္သည္ အကြၽႏ္ုပ္ခမည္းေတာ္၏အိမ္၌ေနရမည္ကို မသိၾကသေလာ” ဟု သူတို႔အားျပန္ေျပာေလ၏။
2:50 သို႔ေသာ္ မိဘတို႔သည္ မိမိတို႔အား ေယရႈေျပာေသာစကားကို နားမလည္ၾကေခ်။
2:51 ထို႔ေနာက္ ေယရႈသည္ မိဘတို႔ႏွင့္အတူျပန္သြား၍ နာဇရက္ၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ေသာအခါ သူတို႔ကိုနာခံလ်က္ေနေတာ္မူ၏။ မယ္ေတာ္မူကား ဤအေၾကာင္းအရာအလုံးစုံတို႔ကို မိမိစိတ္ႏွလုံးထဲ၌မွတ္က်ဳံးထားေလ၏။
2:52 ေယရႈသည္ ကာယ၊ ဉာဏႀကီးထြားတိုးပြားလ်က္ ဘုရားသခင္ေရွ႕၊ လူတို႔ေရွ႕၌ မ်က္ႏွာရေတာ္မူ၏။