Luke 22
22:1 ပသခါပြဲေတာ္ဟုေခၚေသာ တေဆးမဲ့မုန႔္ပြဲေတာ္နီးကပ္လာ၏။
22:2 ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးအကဲမ်ားႏွင့္ က်မ္းျပဳဆရာတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုသတ္ႏိုင္မည့္နည္းလမ္းကို ရွာႀကံၾက၏။ အေၾကာင္းမူကား သူတို႔သည္ လူတို႔ကိုေၾကာက္႐ြံ႕ၾက၏။
22:3 ထိုအခါ စာတန္သည္ တစ္ဆယ့္ႏွစ္ပါးေသာတပည့္ေတာ္တို႔တြင္ အပါအဝင္ျဖစ္သည့္ ဣရွကာ႐ုတ္ဟုေခၚေသာ ယုဒထဲသို႔ဝင္သျဖင့္
22:4 သူသည္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးအကဲမ်ားႏွင့္ ဗိမာန္ေတာ္အေစာင့္တပ္မႉးမ်ားထံသို႔သြား၍ ကိုယ္ေတာ္ကို သူတို႔လက္သို႔ မည္ကဲ့သို႔အပ္ႏွံရမည္နည္းဟု သူတို႔ႏွင့္အတူတိုင္ပင္ေလ၏။
22:5 သူတို႔သည္ ဝမ္းေျမာက္၍ ယုဒကိုေငြေပးရန္ သေဘာတူဆုံးျဖတ္ၾက၏။
22:6 ယုဒသည္လည္း သေဘာတူ၍ လူထုပရိသတ္မရွိသည့္အခ်ိန္၌ ကိုယ္ေတာ္ကို သူတို႔လက္သို႔အပ္ႏွံရန္ အခြင့္ေကာင္းကိုရွာႀကံလ်က္ေန၏။
22:7 တေဆးမဲ့မုန႔္ပြဲေတာ္ေန႔တည္းဟူေသာ ပသခါပြဲေတာ္အတြက္ သိုးသငယ္ကိုပူေဇာ္ရေသာေန႔ေရာက္လာသျဖင့္
22:8 ကိုယ္ေတာ္သည္ ေပတ႐ုႏွင့္ေယာဟန္တို႔အား “ပသခါပြဲေတာ္ကို ငါတို႔စားရန္ သြား၍ျပင္ဆင္ၾကေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူလ်က္ သူတို႔ကိုေစလႊတ္ေတာ္မူ၏။
22:9 သူတို႔ကလည္း “ကိုယ္ေတာ္သည္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔အား အဘယ္မွာျပင္ဆင္ေစလိုပါသနည္း”ဟု ေမးေလွ်ာက္ၾကေသာ္
22:10 ကိုယ္ေတာ္က “သင္တို႔သည္ ၿမိဳ႕ထဲသို႔ဝင္ေသာအခါ ေရအိုးထမ္းေသာလူတစ္ဦးသည္ သင္တို႔ကိုႀကိဳဆိုလိမ့္မည္။ ထိုသူဝင္ေသာအိမ္ထဲသို႔ လိုက္သြားၿပီးလွ်င္
22:11 အိမ္ရွင္အား ‘ဆရာက ငါ၏တပည့္မ်ားႏွင့္အတူ ပသခါပြဲေတာ္ညစာကို သုံးေဆာင္ရမည့္အခန္းသည္ အဘယ္မွာရွိသနည္းဟု သင့္အား ေမးလိုက္ပါသည္’ဟူ၍ ေျပာၾကေလာ့။
22:12 ထိုသူသည္ ခင္းက်င္းထားေသာ အေပၚထပ္ခန္းမကို သင္တို႔အားျပလိမ့္မည္။ ထိုေနရာ၌ ျပင္ဆင္ၾကေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
22:13 သူတို႔သည္လည္း သြား၍ မိမိတို႔အား ကိုယ္ေတာ္မိန႔္ေတာ္မူသည့္အတိုင္းေတြ႕သျဖင့္ ပသခါပြဲေတာ္ကိုျပင္ဆင္ၾက၏။
22:14 အခ်ိန္ေရာက္ေသာအခါ ကိုယ္ေတာ္သည္ တမန္ေတာ္ တို႔ႏွင့္အတူ စားပြဲ၌ထိုင္ ေတာ္မူ၏။
22:15 ကိုယ္ေတာ္က “ငါသည္ ဒုကၡေဝဒနာမခံစားရမီ ဤပသခါပြဲေတာ္ကို သင္တို႔ႏွင့္အတူစားရန္ အလြန္အလိုရွိ၏။
22:16 သင္တို႔အား ငါဆိုသည္ကား ပသခါပြဲေတာ္သည္ ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္တြင္ ျပည့္စုံျခင္းသို႔မေရာက္မီတိုင္ေအာင္ ဤပြဲေတာ္ကို ငါလုံးဝစားမည္မဟုတ္” ဟု သူတို႔အား မိန႔္ေတာ္မူ၏။
22:17 ထို႔ေနာက္ ခြက္ကိုယူ၍ ေက်းဇူးေတာ္ခ်ီးမြမ္းၿပီးလွ်င္ “ဤခြက္ကိုယူ၍ အခ်င္းခ်င္းေဝေသာက္ၾကေလာ့။
22:18 သင္တို႔အား ငါဆိုသည္ကား ယခုမွစ၍ ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္မေပၚထြန္းမီတိုင္ေအာင္ စပ်စ္သီးမွျဖစ္ေသာအရည္ကို ငါလုံးဝေသာက္မည္မဟုတ္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
22:19 တစ္ဖန္ မုန႔္ကိုယူ၍ ေက်းဇူးေတာ္ခ်ီးမြမ္းၿပီးလွ်င္ မုန႔္ကိုဖဲ့၍ သူတို႔အားေပးလ်က္ “ဤမုန႔္ကား သင္တို႔အတြက္စြန႔္ေသာ ငါ၏ကိုယ္ခႏၶာျဖစ္၏။ ငါ့ကိုေအာက္ေမ့ဖို႔ရန္ ဤသို႔ျပဳၾကေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
22:20 ထိုနည္းတူ ညစာစားၿပီးေနာက္ ခြက္ကိုလည္းယူ၍ “ဤခြက္ကား သင္တို႔အတြက္သြန္းေလာင္းေသာ ငါ၏ေသြး၌တည္သည့္ ပဋိညာဥ္သစ္ျဖစ္၏။
22:21 သို႔ေသာ္ ငါ့ကိုအပ္ႏွံမည့္သူ၏လက္သည္ ငါႏွင့္အတူစားပြဲေပၚ၌ရွိ၏။
22:22 လူ႔သားသည္ခ်မွတ္ထားျခင္းခံရသည့္အတိုင္း သြားရမည္မွန္၏။ သို႔ေသာ္ လူ႔သားကိုအပ္ႏွံေသာသူသည္ အမဂၤလာရွိ၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
22:23 ထိုအခါ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ မိမိတို႔တြင္ မည္သူသည္ ထိုသို႔ျပဳရန္ႀကံ႐ြယ္ေနသနည္းဟု အခ်င္းခ်င္းေမးျမန္းၾက၏။
22:24 ထို႔ေနာက္ သူတို႔တြင္ မည္သူ႔ကို အႀကီးျမတ္ဆုံးျဖစ္သည္ဟု မွတ္ယူရမည္ကိုလည္း အခ်င္းခ်င္းအျငင္းပြားၾက၏။
22:25 သို႔ေသာ္ ကိုယ္ေတာ္က “လူမ်ိဳးျခားတို႔၏ဘုရင္မ်ားသည္ ျပည္သူတို႔အေပၚ အစိုးတရျပဳတတ္ၾက၏။ လူတို႔အေပၚအာဏာရွိေသာသူမ်ားသည္လည္း အမ်ားအက်ိဳးေဆာင္သူဟု ေခၚေဝၚျခင္းကိုခံရၾက၏။
22:26 သင္တို႔မူကား ထိုသို႔မျဖစ္ရ။ သင္တို႔တြင္ အႀကီးျမတ္ဆုံးျဖစ္ေသာသူသည္ အငယ္ဆုံးေသာသူကဲ့သို႔ျဖစ္ရမည္။ ဦးေဆာင္ေသာသူသည္ လုပ္ေကြၽးျပဳစုေသာသူကဲ့သို႔ျဖစ္ရမည္။
22:27 စားပြဲ၌ထိုင္ ေနေသာသူႏွင့္ လုပ္ေကြၽးျပဳစုေသာသူတို႔တြင္ မည္သူသည္ ပို၍ႀကီးျမတ္သနည္း။ စားပြဲ၌ထိုင္ ေနေသာသူမဟုတ္ေလာ။ သို႔ေသာ္ ငါသည္ သင္တို႔အလယ္တြင္ လုပ္ေကြၽးျပဳစုေသာသူကဲ့သို႔ျဖစ္၏။
22:28 စုံစမ္းေႏွာင့္ယွက္ျခင္းမ်ားကိုငါခံရစဥ္ သင္တို႔သည္ ငါႏွင့္အတူရပ္တည္ခဲ့ေသာသူမ်ားျဖစ္ၾက၏။
22:29 ငါ၏ခမည္းေတာ္သည္ ႏိုင္ငံေတာ္ကို ငါ့အားအပ္ႏွင္းေတာ္မူသကဲ့သို႔ ငါသည္လည္း ႏိုင္ငံေတာ္ကို သင္တို႔အားအပ္ႏွင္းသျဖင့္
22:30 သင္တို႔သည္ ငါ၏ႏိုင္ငံေတာ္၌ ငါ၏စားပြဲတြင္ထိုင္လ်က္ စားေသာက္ရၾကလိမ့္မည္။ ထို႔ျပင္ ပလႅင္မ်ားေပၚထိုင္လ်က္ အစၥေရးမ်ိဳးႏြယ္စုတစ္ဆယ့္ႏွစ္စုတို႔ကို တရားစီရင္ရၾကလိမ့္မည္။
22:31 ရွိမုန္၊ ရွိမုန္၊ နားေထာင္ေလာ့။ ဂ်ဳံကိုဆန္ခါခ်သကဲ့သို႔ စာတန္သည္ သင္တို႔ကို ဆန္ခါခ်ရန္ အခြင့္ေတာင္းေလၿပီ။
22:32 သို႔ေသာ္ သင္၏ယုံၾကည္ျခင္းမဆုံးရႈံးမည့္အေၾကာင္း သင့္အတြက္ ငါဆုေတာင္းၿပီ။ သို႔ျဖစ္၍ သင္သည္ သတိတရားျပန္ရေသာအခါ သင္၏ညီအစ္ကိုမ်ားကို ခိုင္ခံ့ၿမဲၿမံေစေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
22:33 ထိုအခါ ေပတ႐ုက “သခင္၊ အကြၽႏ္ုပ္သည္ ေထာင္ထဲသို႔ျဖစ္ေစ၊ ေသျခင္းအထိျဖစ္ေစ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္အတူလိုက္ရန္ အသင့္ရွိပါသည္”ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။
22:34 ကိုယ္ေတာ္ကလည္း “ေပတ႐ု၊ သင့္အား ငါဆိုမည္။ ယေန႔ပင္ ၾကက္မတြန္မီ သင္သည္ ငါ့ကိုမသိဟု သုံးႀကိမ္တိုင္တိုင္ျငင္းပယ္လိမ့္မည္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
22:35 ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္က “ငါသည္ သင္တို႔ကို ေငြအိတ္၊ လြယ္အိတ္ႏွင့္ ဖိနပ္မပါဘဲ ေစလႊတ္ေသာအခါ သင္တို႔တြင္ လိုအပ္မႈတစ္စုံတစ္ရာရွိခဲ့သေလာ” ဟု တပည့္ေတာ္တို႔အားေမးေတာ္မူလွ်င္ သူတို႔က “မရွိခဲ့ပါ”ဟု ေလွ်ာက္ၾက၏။
22:36 ကိုယ္ေတာ္ကလည္း “ယခုမူကား ေငြအိတ္ရွိေသာသူသည္ ယူသြားေစ။ ထိုနည္းတူ လြယ္အိတ္ကိုလည္း ယူသြားေစ။ ဓားမရွိေသာသူသည္ မိမိအဝတ္ကိုေရာင္း၍ ဓားကိုဝယ္ေစ။
22:37 သင္တို႔အား ငါဆိုသည္ကား ‘သူသည္ တရားမဲ့ေသာသူတို႔၏စာရင္းတြင္ ထည့္သြင္းျခင္းခံရ၏’ ဟု ေရးထားေသာအရာသည္ ငါ၌ျပည့္စုံရမည္။ အမွန္စင္စစ္ ငါႏွင့္ပတ္သက္ေသာအရာသည္ ဆုံးခန္းသို႔ေရာက္ေနၿပီ” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
22:38 ထိုအခါ သူတို႔က “သခင္၊ ဤမွာဓားႏွစ္လက္ရွိပါ၏”ဟု ေလွ်ာက္ၾကလွ်င္ ကိုယ္ေတာ္က “လုံေလာက္ၿပီ” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
22:39 ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္သည္ထြက္ခြာ၍ ျပဳေလ့ရွိသည့္အတိုင္း သံလြင္ေတာင္ေပၚသို႔ႂကြေတာ္မူ၏။ တပည့္ေတာ္တို႔သည္လည္း ေနာက္ေတာ္သို႔လိုက္ၾက၏။
22:40 ထိုအရပ္သို႔ေရာက္ေတာ္မူေသာအခါ ကိုယ္ေတာ္က “ျဖားေယာင္းေသြးေဆာင္ရာထဲသို႔ မက်ေရာက္ေစရန္ ဆုေတာင္းၾကေလာ့” ဟု တပည့္ေတာ္တို႔အား မိန႔္ေတာ္မူ၏။
22:41 ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္သည္ သူတို႔ထံမွခဲတစ္ပစ္စာခန႔္ခြာသြား၍ ဒူးေထာက္လ်က္
22:42 “အို အဖ၊ အလိုေတာ္ရွိလွ်င္ ဤခြက္ကို အကြၽႏ္ုပ္ထံမွ ဖယ္ရွားေပးေတာ္မူပါ။ သို႔ေသာ္ အကြၽႏ္ုပ္၏အလိုအတိုင္းမဟုတ္ဘဲ ကိုယ္ေတာ္၏အလိုေတာ္အတိုင္းျဖစ္ေစေတာ္မူပါ” ဟု ဆုေတာင္းေတာ္မူ၏။
22:43 ထိုအခါ ေကာင္းကင္မွ ေကာင္းကင္တမန္တစ္ပါးသည္ ကိုယ္ေတာ္ထံထင္ရွားလာ၍ကိုယ္ေတာ္ကိုအားေပးေလ၏။
22:44 ကိုယ္ေတာ္သည္ ျပင္းစြာေသာေဝဒနာကိုခံစားလ်က္ ပို၍ျပင္းျပစြာဆုေတာင္းေတာ္မူရာ ကိုယ္ေတာ္၏ေခြၽးသည္ ေျမေပၚသို႔က်ေသာေသြးစက္သဖြယ္ျဖစ္ေလ၏။
22:45 ကိုယ္ေတာ္သည္ ဆုေတာင္းရာမွထ၍ တပည့္ေတာ္တို႔ထံသို႔ ျပန္လာေသာအခါ သူတို႔သည္ ဝမ္းနည္းႏြမ္းလ်သျဖင့္ အိပ္ေပ်ာ္ေနၾကသည္ကို ေတြ႕လွ်င္
22:46 “အဘယ္ေၾကာင့္အိပ္ေပ်ာ္ေနၾကသနည္း။ ျဖားေယာင္းေသြးေဆာင္ရာထဲသို႔ မက်ေရာက္ေစရန္ ထ၍ဆုေတာင္းၾကေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
22:47 ထိုသို႔ ကိုယ္ေတာ္မိန႔္ေတာ္မူစဥ္ လူအစုအေဝးတို႔သည္ေရာက္လာၾက၏။ တစ္ဆယ့္ႏွစ္ပါးေသာတပည့္ေတာ္တို႔ထဲမွ တစ္ပါးျဖစ္ေသာ ယုဒဆိုသူသည္ သူတို႔ကိုဦးေဆာင္လာ၍ ေယရႈကိုနမ္းရန္ ခ်ဥ္းကပ္ေလ၏။
22:48 သို႔ေသာ္ ေယရႈက “ယုဒ၊ သင္သည္ လူ႔သားကို အနမ္းျဖင့္အပ္ႏွံမည္ေလာ” ဟု ေမးေတာ္မူ၏။
22:49 ကိုယ္ေတာ္၏အနီး၌ရွိေသာသူတို႔သည္ ျဖစ္လာမည့္အရာကိုသိျမင္၍ “သခင္ဘုရား၊ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ ဓားႏွင့္ခုတ္ရမည္ေလာ”ဟု ေမးေလွ်ာက္ၾကၿပီးလွ်င္
22:50 သူတို႔ထဲမွတစ္ေယာက္သည္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္း၏အေစအပါးတစ္ဦးကိုခုတ္သျဖင့္ ထိုသူ၏ယာဘက္နား႐ြက္ျပတ္သြားေလ၏။
22:51 ထိုအခါ ေယရႈက “ဤမွ်ႏွင့္ရပ္ေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူၿပီးလွ်င္ ထိုသူ၏နား႐ြက္ကို လက္ေတာ္ႏွင့္တို႔ထိလ်က္ အေကာင္းပကတိျဖစ္ေစေတာ္မူ၏။
22:52 ထို႔ေနာက္ ေယရႈသည္ မိမိကိုဖမ္းဆီးရန္ေရာက္လာၾကေသာ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးအကဲမ်ား၊ ဗိမာန္ေတာ္အေစာင့္တပ္မႉးမ်ားႏွင့္ သက္ႀကီးဝါႀကီးမ်ားအား “သင္တို႔သည္ ဓားျပကိုဖမ္းသကဲ့သို႔ တုတ္၊ ဓားမ်ားကိုင္ေဆာင္လ်က္ လာၾကသေလာ။
22:53 ငါသည္ ေန႔တိုင္း သင္တို႔ႏွင့္အတူဗိမာန္ေတာ္၌ရွိစဥ္ သင္တို႔သည္ ငါ့ကိုမဖမ္းဆီးၾက။ သို႔ေသာ္ ဤသည္ကား သင္တို႔၏အခ်ိန္ျဖစ္ၿပီး ေမွာင္မိုက္ျခင္း၏အခြင့္အာဏာျဖစ္၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
22:54 ထို႔ေနာက္ သူတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုဖမ္းဆီး၍ ဆြဲေခၚသြားကာ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္း၏အိမ္သို႔ ေခၚေဆာင္လာၾက၏။ ေပတ႐ုမူကား မလွမ္းမကမ္းမွလိုက္သြားေလ၏။
22:55 သူတို႔သည္ ၿခံဝင္းအလယ္တြင္ မီးဖို၍ စုေဝးလ်က္ထိုင္ေနၾကသျဖင့္ ေပတ႐ုသည္လည္း သူတို႔အၾကား၌ထိုင္ေလ၏။
22:56 ထိုအခါ အေစခံမိန္းမတစ္ဦးသည္ မီးဖို၏အလင္း၌ထိုင္ေနေသာ ေပတ႐ုကိုျမင္၍ သူ႔ကိုေစ့ေစ့ၾကည့္လ်က္ “ဤသူသည္လည္း ထိုသူ၏အေပါင္းအေဖာ္ျဖစ္သည္”ဟု ဆိုေလ၏။
22:57 သို႔ေသာ္ ေပတ႐ုက “အခ်င္းမိန္းမ၊ ထိုသူကိုငါမသိ”ဟု ျငင္းဆိုေလ၏။
22:58 ထို႔ေနာက္ ခဏၾကာေသာ္ အျခားေသာသူတစ္ဦးသည္ ေပတ႐ုကိုျမင္၍ “သင္သည္လည္း သူတို႔ထဲကတစ္ေယာက္ျဖစ္သည္”ဟု ဆို၏။ သို႔ေသာ္ ေပတ႐ုက “အခ်င္းလူ၊ ငါသည္ သူတို႔ထဲကမဟုတ္”ဟု ဆိုေလ၏။
22:59 တစ္ဖန္ တစ္နာရီခန႔္ၾကာေသာ္ အျခားေသာသူတစ္ဦးက “အမွန္စင္စစ္ ဤသူသည္လည္း ထိုသူႏွင့္အတူရွိခဲ့သည္။ အေၾကာင္းမူကား သူသည္လည္း ဂါလိလဲနယ္သားျဖစ္သည္”ဟု အခိုင္အမာေျပာဆို၏။
22:60 သို႔ေသာ္ ေပတ႐ုက “အခ်င္းလူ၊ သင္ေျပာေနသည့္အရာကို ငါမသိ”ဟု ဆို၏။ ထိုသို႔ သူေျပာေနသည့္အခ်ိန္၌ပင္ ၾကက္တြန္ေလ၏။
22:61 ထိုအခါ သခင္ဘုရားသည္လွည့္၍ ေပတ႐ုကိုစူးစိုက္ၾကည့္ေတာ္မူ၏။ ေပတ႐ုသည္လည္း “ယေန႔ပင္ ၾကက္မတြန္မီ သင္သည္ ငါ့ကို သုံးႀကိမ္တိုင္တိုင္ျငင္းပယ္လိမ့္မည္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူခဲ့ေသာ သခင္ဘုရား၏စကားေတာ္ကို ျပန္လည္သတိရသျဖင့္
22:62 အျပင္သို႔ထြက္သြား၍ သည္းထန္စြာငိုေႂကြးေလ၏။
22:63 ေယရႈကိုေစာင့္ၾကပ္ေနေသာသူတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုေျပာင္ေလွာင္၍႐ိုက္ႏွက္ၾကကာ
22:64 မ်က္ႏွာေတာ္ကိုဖုံးအုပ္ၿပီးလွ်င္ “သင့္အားမည္သူ႐ိုက္သည္ကို ေဟာၾကည့္ပါ”ဟု ဆိုၾက၏။
22:65 ထို႔ျပင္ အျခားစကားအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔ျဖင့္ ကိုယ္ေတာ္ကိုေစာ္ကားေျပာဆိုၾက၏။
22:66 မိုးလင္းေသာအခါ လူထုထဲမွ လူႀကီးအဖြဲ႕ဝင္မ်ား၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးအကဲမ်ားႏွင့္ က်မ္းျပဳဆရာမ်ားသည္ စုေဝးၾက၍ ကိုယ္ေတာ္ကို မိမိတို႔၏တရားလႊတ္ေတာ္ထံသို႔ ေခၚေဆာင္သြားၿပီးလွ်င္
22:67 “သင္သည္ ခရစ္ေတာ္ဟုတ္၊ မဟုတ္ ငါတို႔ကိုေျပာေလာ့”ဟု ဆိုၾက၏။ ကိုယ္ေတာ္ကလည္း “သင္တို႔ကိုငါေျပာလွ်င္ သင္တို႔ယုံၾကမည္မဟုတ္။
22:68 သင္တို႔ကိုငါေမးလွ်င္လည္း သင္တို႔ေျဖၾကမည္မဟုတ္ ။
22:69 သို႔ေသာ္ ယခုမွစ၍ လူ႔သားသည္ ဘုရားသခင္၏တန္ခိုးေတာ္လက္ယာဘက္၌ ထိုင္လိမ့္မည္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
22:70 ထိုအခါ ထိုသူအေပါင္းတို႔က “သို႔ျဖစ္လွ်င္ သင္သည္ ဘုရားသခင္၏သားေတာ္ျဖစ္သေလာ”ဟု ဆိုၾက၏။ ကိုယ္ေတာ္ကလည္း “သင္တို႔ဆိုသည့္အတိုင္း ငါျဖစ္၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
22:71 သူတို႔ကလည္း “ငါတို႔ကိုယ္တိုင္ သူ၏ႏႈတ္မွ ထိုစကားကိုၾကားရၿပီျဖစ္၍ မည္သည့္သက္ေသလိုေသးသနည္း”ဟု ဆိုၾက၏။