Luke 7
7:1 ကိုယ္ေတာ္သည္ ဤတရားစကားအားလုံးကို လူတို႔အားေဟာၾကားၿပီးေနာက္ ကေပရေနာင္ၿမိဳ႕သို႔ဝင္ေတာ္မူ၏။
7:2 ထိုစဥ္ တပ္မႉးတစ္ေယာက္၏အလြန္အားထားရေသာ အေစအပါးတစ္ဦးသည္ နာမက်န္းျဖစ္ၿပီး ေသအံ့ဆဲဆဲျဖစ္ေန၏။
7:3 ထိုတပ္မႉးသည္ ေယရႈ၏သတင္းကိုၾကားေသာအခါ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔၏သက္ႀကီးဝါႀကီးမ်ားကို ကိုယ္ေတာ္ထံသို႔ေစလႊတ္ကာ ႂကြလာ၍ သူ႔အေစအပါးကို က်န္းမာေစေတာ္မူမည့္အေၾကာင္း ေလွ်ာက္ေစ၏။
7:4 သူတို႔သည္ ေယရႈထံသို႔ေရာက္လာ၍ “သူ႔အတြက္ ထိုသို႔ကိုယ္ေတာ္ျပဳေပးျခင္းကို သူခံထိုက္ပါသည္။
7:5 အေၾကာင္းမူကား သူသည္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔လူမ်ိဳးကိုခ်စ္၍ အကြၽႏ္ုပ္တို႔အတြက္ ဝတ္ျပဳစည္းေဝးေက်ာင္း ကိုေဆာက္ေပးခဲ့ပါသည္”ဟု ဆိုလ်က္ ကိုယ္ေတာ္ကို အေလးအနက္ေတာင္းပန္ၾက၏။
7:6 ထိုအခါ ေယရႈသည္ ထိုသူတို႔ႏွင့္အတူႂကြေတာ္မူ၏။ တပ္မႉး၏အိမ္ႏွင့္ မေဝးလွေသာေနရာသို႔ေရာက္ေတာ္မူေသာအခါ တပ္မႉးသည္ မိတ္ေဆြမ်ားကိုေစလႊတ္၍ “သခင္ဘုရား၊ အပင္ပန္းခံေတာ္မမူပါႏွင့္။ အေၾကာင္းမူကား အကြၽႏ္ုပ္၏အိမ္ေခါင္မိုးေအာက္သို႔ ကိုယ္ေတာ္ႂကြဝင္ေတာ္မူျခင္းေက်းဇူးကို အကြၽႏ္ုပ္မခံထိုက္ပါ။
7:7 ထို႔ေၾကာင့္ အကြၽႏ္ုပ္ကိုယ္တိုင္သည္လည္း ကိုယ္ေတာ္ထံသို႔မလာထိုက္ပါဟုမွတ္ယူပါသည္။ အမိန႔္ေတာ္ကိုသာ ေပးေတာ္မူပါ။ သို႔ျပဳလွ်င္ အကြၽႏ္ုပ္၏ငယ္သားသည္ က်န္းမာပါလိမ့္မည္။
7:8 ဤသို႔ဆိုျခင္းမွာ အကြၽႏ္ုပ္သည္လည္း အမိန႔္အာဏာေအာက္၌ရွိေသာသူတစ္ဦးျဖစ္ၿပီး အကြၽႏ္ုပ္၏လက္ေအာက္တြင္ စစ္သားမ်ားရွိပါသည္။ ဤတစ္ဦးကို ‘သြားပါ’ဟု အကြၽႏ္ုပ္ဆိုလွ်င္ သူသည္သြား၍ အျခားတစ္ဦးကို ‘လာပါ’ဟု ဆိုလွ်င္ သူသည္လာပါသည္။ အကြၽႏ္ုပ္၏အေစအပါးကိုလည္း ‘ဤအရာကိုလုပ္ပါ’ဟု ဆိုလွ်င္ သူသည္လုပ္ပါသည္”ဟူ၍ ေလွ်ာက္ေစ၏။
7:9 ေယရႈသည္ ထိုစကားတို႔ကိုၾကားလွ်င္ တပ္မႉးကိုအံ့ၾသ၍ ေနာက္ေတာ္သို႔လိုက္ေသာသူတို႔ကို လွည့္ၾကည့္ကာ “သင္တို႔အား ငါဆိုမည္။ ဤမွ်ေလာက္ႀကီးမားေသာယုံၾကည္ျခင္းကို အစၥေရးလူမ်ိဳး၌ပင္ ငါမေတြ႕ဖူးေခ်” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
7:10 ေစလႊတ္ျခင္းခံရေသာသူတို႔သည္ အိမ္သို႔ျပန္ေရာက္ေသာအခါ ထိုအေစအပါး က်န္းမာလ်က္ရွိေနသည္ကိုေတြ႕ၾက၏။
7:11 ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ ကိုယ္ေတာ္သည္ နာဣနဟုေခၚေသာၿမိဳ႕သို႔ ႂကြေတာ္မူရာ တပည့္ေတာ္တို႔မွစ၍ မ်ားစြာေသာလူထုပရိသတ္သည္ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္အတူလိုက္ပါလာၾက၏။
7:12 ၿမိဳ႕တံခါးအနီးသို႔ေရာက္ေတာ္မူေသာအခ်ိန္တြင္ လူတို႔သည္ ေသဆုံးေသာသူတစ္ေယာက္ကို ၿမိဳ႕ျပင္သို႔ထုတ္ေဆာင္လာၾက၏။ သူသည္ မိခင္ျဖစ္သူမုဆိုးမ၏တစ္ဦးတည္းေသာသားျဖစ္၏။ မ်ားစြာေသာၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားတို႔သည္လည္း ထိုအမ်ိဳးသမီးႏွင့္အတူရွိၾက၏။
7:13 သခင္ဘုရားသည္ ထိုအမ်ိဳးသမီးကိုျမင္ေသာအခါ သူ႔အေပၚၾကင္နာစိတ္ရွိေတာ္မူ၍ “မငိုႏွင့္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
7:14 ထို႔ေနာက္ ခ်ဥ္းကပ္လ်က္ အေလာင္းစင္ကို တို႔ထိေတာ္မူရာ အေလာင္းစင္ထမ္းေသာသူတို႔သည္ ရပ္တန႔္ၾက၏။ ထိုအခါ ကိုယ္ေတာ္က “အခ်င္းလူငယ္၊ သင့္အား ငါဆိုမည္။ ထေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူရာ
7:15 ေသေသာသူသည္ ထထိုင္ၿပီး စကားေျပာေလ၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္လည္း သူ႔ကို သူ႔မိခင္ထံျပန္အပ္ေတာ္မူ၏။
7:16 လူတို႔သည္ထိတ္လန႔္အံ့ဩလ်က္ ဘုရားသခင္၏ဘုန္းေတာ္ကိုခ်ီးမြမ္းကာ “ပေရာဖက္ႀကီးတစ္ပါးသည္ ငါတို႔တြင္ ေပၚထြန္းေလၿပီ”ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ “ဘုရားသခင္သည္ မိမိလူမ်ိဳးေတာ္ကိုအၾကည့္အရႈ ႂကြလာေတာ္မူၿပီ”ဟူ၍လည္းေကာင္း ေျပာဆိုၾက၏။
7:17 ကိုယ္ေတာ္၏သတင္းသည္လည္း ယုဒနယ္တစ္ေလွ်ာက္လုံးႏွင့္ ပတ္ဝန္းက်င္တစ္ခုလုံးသို႔ ပ်ံ႕ႏွံ႔သြားေလ၏။
7:18 ေယာဟန္၏တပည့္မ်ားသည္ ဤအေၾကာင္းအရာအလုံးစုံတို႔ကို ေယာဟန္အား ေျပာျပၾက၏။ ထိုအခါ ေယာဟန္သည္ မိမိတပည့္ႏွစ္ဦးကိုေခၚ၍
7:19 သခင္ဘုရား ထံသို႔ေစလႊတ္ကာ “ကိုယ္ေတာ္သည္ ႂကြလာေတာ္မူေသာအရွင္ျဖစ္ပါသေလာ၊ သို႔မဟုတ္ အျခားေသာသူကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ရပါမည္ေလာ”ဟု ေမးေလွ်ာက္ေစ၏။
7:20 သူတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ထံသို႔ေရာက္လာၾကေသာအခါ “ဗတၱိဇံဆရာေယာဟန္သည္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ကို ကိုယ္ေတာ္ထံသို႔ေစလႊတ္၍ ‘ကိုယ္ေတာ္သည္ ႂကြလာေတာ္မူေသာအရွင္ျဖစ္ပါသေလာ၊ သို႔မဟုတ္ အျခားေသာသူကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ရပါမည္ေလာ’ဟု ေမးေလွ်ာက္ေစပါသည္”ဟူ၍ ေလွ်ာက္ထားၾက၏။
7:21 ထိုအခ်ိန္တြင္ ကိုယ္ေတာ္သည္ လူမ်ားစြာတို႔ကို ေရာဂါေဝဒနာမ်ားႏွင့္ နတ္ဆိုးတို႔ေဘးမွ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာေစ၍ မ်က္မျမင္တို႔ကို မ်က္စိျမင္ရေသာအခြင့္ေပးေတာ္မူ၏။
7:22 ကိုယ္ေတာ္ ကလည္း ေယာဟန္၏တပည့္တို႔အား “သင္တို႔ျမင္ရ၊ ၾကားရသမွ်တို႔ကို သြား၍ ေယာဟန္အား ေျပာျပၾကေလာ့။ မ်က္မျမင္တို႔သည္ မ်က္စိျမင္ရၾက၏။ ေျခမသန္စြမ္းသူတို႔သည္ လမ္းေလွ်ာက္ႏိုင္ၾက၏။ အနာႀကီးေရာဂါသည္တို႔သည္ စင္ၾကယ္ျခင္းသို႔ေရာက္ၾက၏။ နားမၾကားေသာသူတို႔သည္ ၾကားရၾက၏။ ေသေသာသူတို႔သည္ ထေျမာက္ေစျခင္းကိုခံရၾက၏။ ဆင္းရဲသားတို႔သည္ ေကာင္းျမတ္ေသာသတင္းကိုၾကားရၾက၏။
7:23 ငါ့ေၾကာင့္ စိတ္မပ်က္ေသာသူသည္ မဂၤလာရွိ၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
7:24 ေယာဟန္၏ေစတမန္မ်ားျပန္သြားၾကေသာအခါ ကိုယ္ေတာ္သည္ လူထုပရိသတ္တို႔အား ေယာဟန္ႏွင့္ပတ္သက္၍ ႁမြက္ဆိုေတာ္မူသည္မွာ “သင္တို႔သည္ မည္သည့္အရာကိုၾကည့္ရႈရန္ ေတာကႏၲာရသို႔ ထြက္သြားၾကသနည္း။ ေလတိုက္၍လႈပ္ေနေသာ က်ဴပင္ကိုေလာ။
7:25 သို႔မဟုတ္လွ်င္ မည္သည့္အရာကိုၾကည့္ရႈရန္ ထြက္သြားၾကသနည္း။ ႏူးညံ့ေသာအဝတ္မ်ားဝတ္ဆင္ထားေသာသူကိုေလာ။ တင့္တယ္ေသာအဝတ္မ်ားဝတ္ဆင္လ်က္ ေသာက္စားေပ်ာ္ပါးေနေသာသူတို႔သည္ နန္းေတာ္မ်ား၌ရွိၾက၏။
7:26 ထိုသို႔မဟုတ္လွ်င္ မည္သည့္အရာကိုၾကည့္ရႈရန္ ထြက္သြားၾကသနည္း။ ပေရာဖက္ကိုေလာ။ မွန္ေပ၏။ ပေရာဖက္ထက္ပင္ ႀကီးျမတ္ေသာသူျဖစ္သည္ဟု သင္တို႔အား ငါဆို၏။
7:27 ‘ၾကည့္ရႈေလာ့။ သင့္ေရွ႕၌သင္၏လမ္းကိုျပင္ဆင္မည့္ ငါ၏ေစတမန္ကို သင့္ထက္အလ်င္ဦးစြာငါေစလႊတ္မည္’ ဟု က်မ္းစာ၌ေရးထားသည္မွာ ဤသူ၏အေၾကာင္းပင္ျဖစ္၏။
7:28 သင္တို႔အား ငါဆိုမည္။ မိန္းမတို႔မွေမြးဖြားလာေသာသူတို႔တြင္ ေယာဟန္ ထက္ ႀကီးျမတ္ေသာသူတစ္ေယာက္မွ်မရွိ။ သို႔ေသာ္ ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္၌ အငယ္ဆုံးေသာသူသည္ သူ႔ထက္ ႀကီးျမတ္၏။”
7:29 (အခြန္ေကာက္ခံသူမ်ားမွစ၍ လူအေပါင္းတို႔သည္ ေယာဟန္၏ဗတၱိဇံကိုခံယူခဲ့သျဖင့္ ဤစကားကိုၾကားနာရေသာအခါ ဘုရားသခင္ေျဖာင့္မတ္ေၾကာင္းဝန္ခံၾက၏။
7:30 သို႔ေသာ္ ဖာရိရွဲႏွင့္က်မ္းတတ္ပုဂၢိဳလ္တို႔သည္ ေယာဟန္ထံမွ ဗတၱိဇံကိုမခံယူခဲ့သျဖင့္ မိမိတို႔အတြက္ ဘုရားသခင္ႀကံစည္ထားေတာ္မူေသာအရာကို ပစ္ပယ္ၾက၏။)
7:31 “ထို႔ေၾကာင့္ ဤေခတ္ကာလလူတို႔ကို မည္သည့္အရာႏွင့္ခိုင္းႏႈိင္းရမည္နည္း။ သူတို႔သည္ မည္သည့္အရာႏွင့္တူၾကသနည္း။
7:32 သူတို႔သည္ ေဈးအရပ္၌ထိုင္လ်က္ ‘ငါတို႔သည္ သင္တို႔အတြက္ ပေလြမႈတ္ေပးေသာ္လည္း သင္တို႔သည္မကၾက။ ငိုခ်င္းကိုဖြဲ႕ႏြဲ႕သီဆိုေသာ္လည္း သင္တို႔သည္မငိုေႂကြးၾက’ဟု တစ္ဦးကိုတစ္ဦးလွမ္း၍ေျပာဆိုေနၾကေသာ ကေလးသူငယ္မ်ားႏွင့္တူၾက၏။
7:33 အေၾကာင္းမူကား ဗတၱိဇံဆရာေယာဟန္သည္ ေရာက္လာ၍ အစာ ကိုမစား၊ စပ်စ္ဝိုင္ကိုလည္း မေသာက္ဘဲေနေသာ္ ‘သူ၌ နတ္ဆိုးပူးေနသည္’ဟု ဆိုၾက၏။
7:34 လူ႔သားသည္ ေရာက္လာ၍ စားေသာက္လ်က္ေနေသာ္ ‘ၾကည့္ရႈေလာ့။ အစားၾကဴးေသာသူ၊ ေသေသာက္ၾကဴးေသာသူ၊ အခြန္ေကာက္ခံသူမ်ားႏွင့္ အျပစ္သားမ်ား၏အေပါင္းအသင္း’ဟု ဆိုၾကျပန္၏။
7:35 သို႔ေသာ္ ဉာဏ္ပညာေတာ္သည္ေျဖာင့္မတ္ေၾကာင္း မိမိသားသမီးရွိသမွ်တို႔က ေဖာ္ျပၾက၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
7:36 ဖာရိရွဲတစ္ဦးသည္ မိမိႏွင့္အတူစားေသာက္ရန္ ကိုယ္ေတာ္ကိုဖိတ္ေခၚသျဖင့္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ထိုဖာရိရွဲ၏အိမ္သို႔ဝင္၍ စားပြဲ၌ထိုင္ ေတာ္မူ၏။
7:37 ထိုအခါ ထိုၿမိဳ႕၌ေနသည့္ အျပစ္မ်ားေသာအမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးသည္ ဖာရိရွဲ၏အိမ္တြင္ ကိုယ္ေတာ္ထိုင္ ၍စားေသာက္ေနေၾကာင္းသိသျဖင့္ ဆီေမႊးထည့္ထားသည့္ ေက်ာက္ျဖဴဘူးတစ္လုံးကို ယူေဆာင္လာၿပီးလွ်င္
7:38 ကိုယ္ေတာ္၏ေနာက္တြင္ ေျခေတာ္ရင္း၌ရပ္လ်က္ ငိုေႂကြးရင္း မိမိ၏မ်က္ရည္ျဖင့္ ေျခေတာ္ကိုစိုေစကာ မိမိဦးေခါင္းမွဆံပင္ျဖင့္ သုတ္ေလ၏။ ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္၏ေျခတို႔ကိုနမ္း၍ ဆီေမႊးျဖင့္လိမ္းေလ၏။
7:39 ကိုယ္ေတာ္ကိုဖိတ္ေခၚေသာဖာရိရွဲသည္ ထိုအျခင္းအရာကိုျမင္ေသာအခါ “ဤသူသည္ ပေရာဖက္ျဖစ္သည္ဆိုလွ်င္ သူ႔ကိုတို႔ထိေနေသာအမ်ိဳးသမီးသည္ မည္သူျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ မည္သို႔ေသာအမ်ိဳးသမီးျဖစ္ေၾကာင္းသိရမည္။ အေၾကာင္းမူကား ဤအမ်ိဳးသမီးသည္ အျပစ္မ်ားေသာသူျဖစ္၏”ဟု မိမိစိတ္ထဲ၌ဆိုေလ၏။
7:40 ထိုအခါ ေယရႈက “ရွိမုန္၊ သင့္ကို ငါေျပာစရာတစ္ခုရွိ၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူရာ သူက “ေျပာပါ ဆရာ”ဟု ျပန္ေလွ်ာက္ေလ၏။
7:41 ေယရႈကလည္း “ေႂကြးရွင္တစ္ဦးတြင္ အေႂကြးတင္သူႏွစ္ဦးရွိ၏။ တစ္ဦးသည္ ေဒနာရိ ငါးရာ၊ အျခားတစ္ဦးသည္ ေဒနာရိငါးဆယ္အေႂကြးတင္၏။
7:42 သူတို႔၌ အေႂကြးဆပ္စရာမရွိေသာေၾကာင့္ ေႂကြးရွင္သည္ ႏွစ္ဦးစလုံးတို႔၏အေႂကြးကို ေလွ်ာ္ပစ္လိုက္ေလ၏။ သို႔ျဖစ္လွ်င္ ထိုသူႏွစ္ဦးတြင္ မည္သူသည္ ေႂကြးရွင္ကို ပို၍ခ်စ္မည္နည္း” ဟု ေမးေတာ္မူ၏။
7:43 ရွိမုန္ကလည္း “ပို၍မ်ားေသာအေႂကြးကို ေလွ်ာ္ပစ္ျခင္းခံရသူျဖစ္မည္ထင္ပါ၏”ဟု ေလွ်ာက္လွ်င္ ကိုယ္ေတာ္က “သင္ယူဆသည့္အတိုင္းမွန္၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
7:44 ထို႔ေနာက္ အမ်ိဳးသမီးဘက္သို႔လွည့္ေတာ္မူ၍ ရွိမုန္အား “ဤအမ်ိဳးသမီးကိုျမင္သေလာ။ ငါသည္ သင္၏အိမ္သို႔ဝင္စဥ္ သင္သည္ ငါ့အတြက္ေျခေဆးေရကိုမေပး။ သို႔ေသာ္ သူသည္ မ်က္ရည္ျဖင့္ ငါ့ေျခကိုစိုေစ၍ မိမိဆံပင္ျဖင့္သုတ္ေပး၏။
7:45 သင္သည္ ငါ့ကိုမနမ္း။ သို႔ေသာ္ သူသည္ ဝင္လာသည့္အခ်ိန္မွစ၍ ငါ့ေျခကိုအဆက္မျပတ္နမ္းလ်က္ေန၏။
7:46 သင္သည္ ငါ၏ေခါင္းကို ဆီျဖင့္မလိမ္း။ သို႔ေသာ္ သူသည္ ငါ၏ေျခကို ဆီေမႊးျဖင့္လိမ္းေပး၏။
7:47 ထို႔ေၾကာင့္ သင့္အား ငါဆိုမည္။ သူ၏မ်ားျပားလွေသာအျပစ္တို႔သည္ ခြင့္လႊတ္ျခင္းခံရၿပီ။ အေၾကာင္းမူကား သူသည္ မ်ားစြာခ်စ္၏။ အနည္းငယ္သာခြင့္လႊတ္ျခင္းခံရေသာသူသည္ အနည္းငယ္သာခ်စ္၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
7:48 ထို႔ေနာက္ ထိုအမ်ိဳးသမီးအား “သင္၏အျပစ္မ်ားခြင့္လႊတ္ျခင္းခံရၿပီ” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
7:49 ထိုအခါ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္အတူ စားေသာက္ပြဲ၌ထိုင္ ေနေသာသူတို႔က “အျပစ္ကိုပင္ ခြင့္လႊတ္ေသာဤသူကား မည္သူနည္း”ဟု အခ်င္းခ်င္းေျပာဆိုၾက၏။
7:50 သို႔ေသာ္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ထိုအမ်ိဳးသမီးအား “သင္၏ယုံၾကည္ျခင္းသည္ သင့္ကိုကယ္တင္ၿပီ။ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာသြားေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။