John 6
6:1 ထို႔ေနာက္ ေယရႈသည္ ဂါလိလဲပင္လယ္ (တိေဗရိပင္လယ္) တစ္ဖက္ကမ္းသို႔ ကူးေတာ္မူ၏။
6:2 မ်ားစြာေသာလူထုပရိသတ္တို႔သည္လည္း နာမက်န္းျဖစ္သူတို႔အေပၚ၌ ျပဳေတာ္မူေသာနိမိတ္လကၡဏာမ်ားကိုျမင္၍ ေနာက္ေတာ္သို႔လိုက္ၾက၏။
6:3 ေယရႈသည္ ေတာင္ေပၚသို႔တက္သြား၍ ထိုအရပ္၌ တပည့္ေတာ္တို႔ႏွင့္အတူထိုင္ေတာ္မူ၏။
6:4 ထိုအခ်ိန္သည္ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔၏ပြဲေတာ္တည္းဟူေသာ ပသခါပြဲေတာ္နီးကပ္သည့္အခ်ိန္ျဖစ္၏။
6:5 ေယရႈသည္ ေမွ်ာ္ၾကည့္၍ မိမိထံသို႔ အလြန္မ်ားစြာေသာလူထုပရိသတ္တို႔လာေနၾကသည္ကို ျမင္ေတာ္မူလွ်င္ ဖိလိပၸဳအား “ဤသူတို႔စားရန္ မုန႔္ကို အဘယ္ကဝယ္ၾကမည္နည္း” ဟု ေမးေတာ္မူ၏။
6:6 ဤသည္ကား ဖိလိပၸဳကိုစမ္းသပ္လို၍ ေမးေတာ္မူျခင္းသာျဖစ္ၿပီး မိမိမည္သို႔ျပဳမည္ကို သိႏွင့္ၿပီျဖစ္၏။
6:7 ဖိလိပၸဳကလည္း “သူတို႔ကို တစ္ေယာက္တစ္ဖဲ့စီေပးသည့္တိုင္ ေဒနာရိ ႏွစ္ရာဖိုးထိုက္ေသာမုန႔္ရွိလွ်င္လည္း လုံေလာက္မည္မဟုတ္ပါ”ဟု ျပန္ေလွ်ာက္ေလ၏။
6:8 တပည့္ေတာ္တို႔ထဲမွ တစ္ပါးျဖစ္သူ ရွိမုန္ေပတ႐ု၏ညီအေျႏၵက
6:9 “ဤေနရာတြင္ မုေယာမုန႔္ငါးလုံးႏွင့္ငါးႏွစ္ေကာင္ပါေသာ သူငယ္တစ္ေယာက္ရွိပါ၏။ သို႔ေသာ္ ဤမွ်ေလာက္မ်ားျပားေသာသူတို႔အတြက္ ထိုမုန႔္ႏွင့္ငါးတို႔သည္ မည္သို႔အက်ိဳးထူးမည္နည္း”ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။
6:10 ေယရႈက “လူတို႔ကိုထိုင္ ေစၾကေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ (ထိုေနရာ၌ ျမက္ပင္ထူထပ္လ်က္ရွိ၏။) သို႔ျဖစ္၍ အေရအတြက္အားျဖင့္ ငါးေထာင္ခန႔္ရွိေသာေယာက္်ားတို႔သည္ ထိုင္ ၾက၏။
6:11 ထိုအခါ ေယရႈသည္ မုန႔္ကိုယူ၍ ေက်းဇူးေတာ္ခ်ီးမြမ္းၿပီးမွ ထိုင္ ေနေသာသူတို႔အား ခြဲေဝေပးေတာ္မူ၏။ ထိုနည္းတူ ငါးကိုလည္း သူတို႔အလိုရွိသေလာက္ ခြဲေဝေပးေတာ္မူ၏။
6:12 ထိုသူတို႔သည္ ဝလင္စြာစားၾကၿပီးေသာအခါ ေယရႈက တပည့္ေတာ္တို႔အား “တစ္စုံတစ္ခုမွ် အလဟႆမျဖစ္ေစရန္ ႂကြင္းက်န္ေသာအက်ိဳးအပဲ့မ်ားကို ေကာက္သိမ္းၾကေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
6:13 တပည့္ေတာ္တို႔သည္လည္း ေကာက္သိမ္းၾကရာ လူတို႔စားခဲ့ေသာမုေယာမုန႔္ငါးလုံးမွ ႂကြင္းက်န္သည့္အက်ိဳးအပဲ့မ်ားကို တစ္ဆယ့္ႏွစ္ေတာင္းအျပည့္ရၾက၏။
6:14 လူတို႔သည္ ေယရႈျပဳေတာ္မူေသာ ထိုနိမိတ္လကၡဏာကိုျမင္၍ “ဤသူသည္ အမွန္ပင္ ဤေလာကသို႔ႂကြလာရမည့္ ထိုပေရာဖက္ျဖစ္သည္”ဟု ဆိုၾက၏။
6:15 လူတို႔သည္လာ၍ မိမိကိုအတင္းေခၚေဆာင္သြားၿပီး မင္းေျမႇာက္ရန္ ႀကံ႐ြယ္ေနၾကသည္ကို ေယရႈသိေတာ္မူသျဖင့္ တစ္ဖန္ ေတာင္ေပၚသို႔ တစ္ကိုယ္တည္းထြက္သြားေတာ္မူ၏။
6:16 ညေနခ်မ္းအခ်ိန္ေရာက္ေသာအခါ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ပင္လယ္သို႔ဆင္းသြား၍
6:17 ေလွေပၚတက္ၿပီးလွ်င္ ပင္လယ္တစ္ဖက္ကမ္းရွိ ကေပရေနာင္ၿမိဳ႕သို႔ ကူးသြားၾက၏။ မိုးခ်ဳပ္ၿပီျဖစ္ေသာ္လည္း ေယရႈသည္ သူတို႔ထံသို႔မေရာက္လာေသး။
6:18 ပင္လယ္၌လည္း ေလျပင္းတိုက္လ်က္ေနသျဖင့္ လႈိင္းတံပိုးမ်ားထလာ၏။
6:19 သုံးေလးမိုင္ ခန႔္ေလွာ္ခတ္ၿပီးေသာအခါ ပင္လယ္ေပၚတြင္ ေယရႈလမ္းေလွ်ာက္လ်က္ ေလွအနီးသို႔ခ်ဥ္းကပ္လာသည္ကို တပည့္ေတာ္တို႔ျမင္၍ ေၾကာက္႐ြံ႕ၾက၏။
6:20 သို႔ေသာ္ ကိုယ္ေတာ္က “မေၾကာက္ၾကႏွင့္၊ ငါပင္ျဖစ္သည္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
6:21 ထိုအခါ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ အားရဝမ္းေျမာက္လ်က္ ကိုယ္ေတာ္ကို ေလွေပၚသို႔ေခၚဖိတ္လက္ခံၾကရာ ေလွသည္ သူတို႔သြားရန္ရည္႐ြယ္ထားသည့္အရပ္သို႔ ခ်က္ခ်င္းေရာက္ေလ၏။
6:22 ေနာက္တစ္ေန႔၌ ပင္လယ္တစ္ဖက္ကမ္းတြင္ ေနရစ္ေသာလူထုပရိသတ္သည္ ထိုအရပ္၌ ေလွငယ္ တစ္စင္းမွလြဲ၍ အျခားေလွမရွိခဲ့ေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း၊ ထိုေလွ၌ ေယရႈသည္ တပည့္ေတာ္တို႔ႏွင့္အတူမလိုက္မပါဘဲ တပည့္ေတာ္တို႔သာ ထြက္သြားခဲ့ေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း သတိျပဳမိၾက၏။
6:23 သို႔ေသာ္ တိေဗရိၿမိဳ႕မွ အျခားေလွငယ္မ်ားသည္ သခင္ဘုရားေက်းဇူးေတာ္ခ်ီးမြမ္း၍ လူမ်ားမုန႔္ကိုစားခဲ့ရာအရပ္အနီးသို႔ ေရာက္လာၾကေသာအခါ
6:24 လူထုပရိသတ္သည္ ထိုအရပ္၌ ေယရႈမွစ၍တပည့္ေတာ္တို႔ပါ မရွိေၾကာင္းကိုသိျမင္သျဖင့္ ထိုေလွငယ္မ်ားေပၚတက္ၿပီးလွ်င္ ေယရႈကိုရွာရန္ ကေပရေနာင္ၿမိဳ႕သို႔သြားၾက၏။
6:25 ပင္လယ္တစ္ဖက္ကမ္းတြင္ ကိုယ္ေတာ္ကိုေတြ႕ၾကေသာအခါ သူတို႔က “ရဗၺိ ၊ ဤအရပ္သို႔ မည္သည့္အခ်ိန္က ႂကြေရာက္ေတာ္မူသနည္း”ဟု ေမးေလွ်ာက္ၾက၏။
6:26 ေယရႈကလည္း “သင္တို႔အား ငါအမွန္အကန္ဆိုမည္။ သင္တို႔ငါ့ကိုရွာၾကသည္မွာ နိမိတ္လကၡဏာမ်ားကိုျမင္ရေသာေၾကာင့္မဟုတ္။ မုန႔္ကိုစား၍ဝေသာေၾကာင့္သာျဖစ္၏။
6:27 ပ်က္စီးတတ္ေသာအစားအစာအတြက္မဟုတ္ဘဲ လူ႔သားသည္ သင္တို႔ကိုေပးမည့္ ထာဝရအသက္တိုင္ေအာင္တည္ၿမဲေသာအစားအစာအတြက္ လုပ္ေဆာင္ၾကေလာ့။ အေၾကာင္းမူကား ခမည္းေတာ္ဘုရားသည္ ထိုလူ႔သားကို တံဆိပ္ခတ္ႏွိပ္ေတာ္မူ၏ ”ဟု ျပန္၍မိန႔္ေတာ္မူ၏။
6:28 သူတို႔ကလည္း “ဘုရားသခင္၏အမႈေတာ္ကိုေဆာင္႐ြက္ရန္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ မည္သည့္အရာကို ျပဳရပါမည္နည္း”ဟု ေမးေလွ်ာက္ၾက၏။
6:29 ေယရႈက “ဘုရားသခင္၏အမႈေတာ္မွာ ဘုရားသခင္ေစလႊတ္ေတာ္မူေသာသူကို ယုံၾကည္ျခင္းပင္ျဖစ္၏” ဟု ျပန္၍မိန႔္ေတာ္မူ၏။
6:30 သူတို႔ကလည္း “သို႔ျဖစ္လွ်င္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ျမင္၍ ကိုယ္ေတာ္ကိုယုံၾကည္ႏိုင္ရန္ မည္သို႔ေသာနိမိတ္လကၡဏာကို ကိုယ္ေတာ္ျပဳေတာ္မူမည္နည္း။ မည္သည့္အမႈကို ေဆာင္႐ြက္ေပးေတာ္မူမည္နည္း။
6:31 က်မ္းစာ၌ ‘ေကာင္းကင္မွမုန႔္ကို သူတို႔စားရန္ေပးေတာ္မူ၏’ ဟူ၍ ေရးထားသည့္အတိုင္း အကြၽႏ္ုပ္တို႔၏ဘိုးေဘးမ်ားသည္ ေတာကႏၲာရတြင္ မႏၷကိုစားရၾကသည္”ဟု ေလွ်ာက္ၾက၏။
6:32 ေယရႈကလည္း “သင္တို႔အား ငါအမွန္အကန္ဆိုမည္။ ေကာင္းကင္မွမုန႔္ကို သင္တို႔အား ေပးခဲ့သူမွာ ေမာေရွမဟုတ္။ ငါ့ခမည္းေတာ္ကသာ ေကာင္းကင္မွစစ္မွန္ေသာမုန႔္ကို သင္တို႔အား ေပးေတာ္မူ၏။
6:33 အေၾကာင္းမူကား ဘုရားသခင္၏မုန႔္သည္ ေကာင္းကင္မွဆင္းသက္၍ ေလာကီသားတို႔အား အသက္ကိုေပးေသာသူျဖစ္၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
6:34 ထိုအခါ သူတို႔က “သခင္ဘုရား၊ ထိုမုန႔္ကို အကြၽႏ္ုပ္တို႔အား အစဥ္ေပးေတာ္မူပါ”ဟု ေလွ်ာက္ၾက၏။
6:35 ေယရႈကလည္း “ငါသည္ အသက္မုန႔္ျဖစ္၏။ ငါ့ထံသို႔လာေသာသူသည္ မည္သည့္အခါမွ် ဆာေလာင္မည္မဟုတ္။ ငါ့ကိုယုံၾကည္ေသာသူသည္လည္း မည္သည့္အခါမွ်ေရငတ္ေတာ့မည္မဟုတ္။
6:36 သို႔ရာတြင္ သင္တို႔သည္ ငါ့ကိုျမင္လ်က္ပင္ မယုံၾကည္ၾကဟု ငါဆိုခဲ့ၿပီ။
6:37 ငါ့အားခမည္းေတာ္ေပးေတာ္မူေသာသူမွန္သမွ်သည္ ငါ့ထံသို႔လာမည္။ ငါ့ထံသို႔လာေသာသူကိုလည္း ငါသည္ မည္သည့္အခါမွ်ႏွင္ထုတ္မည္မဟုတ္။
6:38 အေၾကာင္းမူကား ငါသည္ မိမိအလိုကို ေဆာင္႐ြက္ရန္မဟုတ္ဘဲ ငါ့ကိုေစလႊတ္ေတာ္မူေသာအရွင္၏အလိုေတာ္ကို ေဆာင္႐ြက္ရန္ ေကာင္းကင္မွဆင္းသက္၏။
6:39 ငါ့ကိုေစလႊတ္ေတာ္မူေသာအရွင္ ၏အလိုေတာ္ကား ငါ့ထံကိုယ္ေတာ္ေပးအပ္ေတာ္မူသမွ်ေသာသူတို႔တြင္ တစ္စုံတစ္ဦးကိုမွ် ငါမဆုံးရႈံးဘဲ ေနာက္ဆုံးေသာေန႔၌ ထိုသူတို႔ကိုထေျမာက္ေစရန္ျဖစ္၏။
6:40 အမွန္စင္စစ္ ငါ့ခမည္းေတာ္၏အလိုေတာ္မွာ သားေတာ္ကိုျမင္၍ယုံၾကည္ေသာသူတိုင္း ထာဝရအသက္ကိုရရွိရန္ျဖစ္၏။ ငါသည္လည္း ေနာက္ဆုံးေသာေန႔၌ ထိုသူတို႔ကိုထေျမာက္ေစမည္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
6:41 ေယရႈက “ငါသည္ ေကာင္းကင္မွဆင္းသက္ေသာမုန႔္ျဖစ္၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူေသာေၾကာင့္ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔က
6:42 “ဤသူသည္ ေယာသပ္၏သားေယရႈျဖစ္သည္မဟုတ္ေလာ။ သူ၏မိခင္ႏွင့္ဖခင္ကိုလည္း ငါတို႔သိၾကသည္မဟုတ္ေလာ။ ယခု သူသည္ အဘယ္ေၾကာင့္ ‘ငါသည္ ေကာင္းကင္မွဆင္းသက္၏’ ဟု ဆိုရသနည္း”ဟူ၍ ကိုယ္ေတာ္အေၾကာင္းကို မေက်မနပ္ေျပာဆိုၾက၏။
6:43 ေယရႈကလည္း “အခ်င္းခ်င္းၾကားတြင္မေက်မနပ္ေျပာဆိုမေနၾကႏွင့္။
6:44 ငါ့ကိုေစလႊတ္ေတာ္မူေသာခမည္းေတာ္ဆြဲငင္ေတာ္မမူလွ်င္ မည္သူမွ် ငါ့ထံသို႔မလာႏိုင္။ ငါ့ထံသို႔လာေသာသူကို ေနာက္ဆုံးေသာေန႔၌ ငါသည္ထေျမာက္ေစမည္။
6:45 ပေရာဖက္က်မ္းမ်ားတြင္ ‘ထိုသူအေပါင္းတို႔သည္ ဘုရားသခင္၏သြန္သင္ေတာ္မူျခင္းကို ခံရေသာသူမ်ားျဖစ္ၾကလိမ့္မည္’ ဟု ေရးထားသည္ျဖစ္၍ ခမည္းေတာ္ထံ၌ ၾကားနာၿပီး နည္းခံေသာသူတိုင္းသည္ ငါ့ထံသို႔လာၾက၏။
6:46 ထိုသို႔ဆိုေသာ္ တစ္စုံတစ္ေယာက္က ခမည္းေတာ္ကိုျမင္ခဲ့ၿပီဟုမဆိုလို။ ဘုရားသခင္ထံမွ ႂကြလာေသာသူတစ္ဦးတည္းသာလွ်င္ ခမည္းေတာ္ကိုျမင္ခဲ့၏။
6:47 သင္တို႔အား ငါအမွန္အကန္ဆိုမည္။ ယုံၾကည္ ေသာသူသည္ ထာဝရအသက္ကိုရရွိ၏။
6:48 ငါသည္ အသက္မုန႔္ျဖစ္၏။
6:49 သင္တို႔၏ဘိုးေဘးမ်ားသည္ ေတာကႏၲာရ၌ မႏၷကိုစားခဲ့ၿပီး ေသဆုံးသြားၾက၏။
6:50 ဤမုန႔္ကား စားသုံးေသာသူသည္ ေသျခင္းႏွင့္ကင္းလြတ္မည့္အေၾကာင္း ေကာင္းကင္မွဆင္းသက္ေသာမုန႔္ျဖစ္၏။
6:51 ငါသည္ ေကာင္းကင္မွဆင္းသက္သည့္ အသက္ရွင္ေသာမုန႔္ျဖစ္၏။ မည္သူမဆို ဤမုန႔္ကိုစားလွ်င္ ကာလအစဥ္အဆက္အသက္ရွင္မည္။ ေလာကီသားတို႔၏အသက္အတြက္ ငါေပးမည့္မုန႔္ကား ငါ၏အသား ေပတည္း” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
6:52 ထိုအခါ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔က “ဤသူသည္ သူ႔အသားကို ငါတို႔စားရန္ မည္သို႔ေပးႏိုင္မည္နည္း”ဟု အခ်င္းခ်င္းျငင္းခုံေျပာဆိုၾက၏။
6:53 ေယရႈကလည္း “သင္တို႔အား ငါအမွန္အကန္ဆိုမည္။ လူ႔သား၏အသားကိုမစား၊ သူ၏ေသြးကိုမေသာက္လွ်င္ သင္တို႔၌အသက္မရွိ။
6:54 ငါ၏အသားကိုစား၍ ငါ၏ေသြးကိုေသာက္ေသာသူသည္ ထာဝရအသက္ကိုရရွိ၏။ ငါသည္ ထိုသူကို ေနာက္ဆုံးေသာေန႔၌ ထေျမာက္ေစမည္။
6:55 အေၾကာင္းမူကား ငါ၏အသားသည္ စစ္မွန္ေသာစားစရာျဖစ္ၿပီး ငါ၏ေသြးသည္ စစ္မွန္ေသာေသာက္စရာျဖစ္၏။
6:56 ငါ၏အသားကိုစား၍ ငါ၏ေသြးကိုေသာက္ေသာသူသည္ ငါ၌တည္၏။ ငါသည္လည္း ထိုသူ၌တည္၏။
6:57 အသက္ရွင္ေတာ္မူေသာခမည္းေတာ္သည္ ငါ့ကိုေစလႊတ္ေတာ္မူ၍ ငါသည္ ခမည္းေတာ္အားျဖင့္ အသက္ရွင္သကဲ့သို႔ ငါ့ကိုစားေသာသူသည္လည္း ငါ့အားျဖင့္ အသက္ရွင္မည္။
6:58 ဤမုန႔္ကား ေကာင္းကင္မွဆင္းသက္ေသာမုန႔္ျဖစ္၏။ သင္တို႔ဘိုးေဘးမ်ားစားၿပီး ေသဆုံးသြားရသည့္မုန႔္ မ်ိဳးမဟုတ္။ ဤမုန႔္ကိုစားေသာသူသည္ ကာလအစဥ္အဆက္အသက္ရွင္မည္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
6:59 ကိုယ္ေတာ္သည္ ကေပရေနာင္ၿမိဳ႕၌ သြန္သင္ေတာ္မူစဥ္ ဤအေၾကာင္းအရာမ်ားကို ဝတ္ျပဳစည္းေဝးေက်ာင္း တြင္ မိန႔္ေတာ္မူ၏။
6:60 တပည့္ေတာ္တို႔ထဲမွအမ်ားစုသည္ ၾကားလွ်င္ “ဤစကားသည္ ျပင္းထန္လွ၏။ မည္သူနားေထာင္ႏိုင္မည္နည္း”ဟု ဆိုၾက၏။
6:61 ဤအေၾကာင္းအရာႏွင့္ပတ္သက္၍ တပည့္ေတာ္တို႔မေက်မနပ္ေျပာဆိုေနၾကသည္ကို ေယရႈသည္ အလိုအေလ်ာက္သိေတာ္မူသျဖင့္ “ဤစကားေၾကာင့္ သင္တို႔စိတ္ပ်က္ၾကသေလာ။
6:62 သို႔ျဖစ္လွ်င္ လူ႔သားသည္ ယခင္ေနခဲ့ရာအရပ္သို႔တက္သြားသည္ကို သင္တို႔ျမင္ရပါမူ မည္သို႔ျဖစ္မည္နည္း။
6:63 ဝိညာဥ္ေတာ္ ကသာ အသက္ရွင္ေစ၏။ ကိုယ္ကာယသည္ မည္သည့္အက်ိဳးကိုမွ်မေပး။ ငါေဟာေျပာေသာစကားတို႔သည္ ဝိညာဥ္ျဖစ္ၿပီး အသက္လည္းျဖစ္၏။
6:64 သို႔ေသာ္ သင္တို႔တြင္ မယုံၾကည္ေသာသူအခ်ိဳ႕ရွိ၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ ထိုသို႔မိန႔္ေတာ္မူသည့္အေၾကာင္းကား မယုံၾကည္ေသာသူတို႔သည္ မည္သူတို႔ျဖစ္ၾကသည္ကိုလည္းေကာင္း၊ မိမိကိုအပ္ႏွံမည့္သူသည္ မည္သူျဖစ္သည္ကိုလည္းေကာင္း ေယရႈသည္ အစအဦးကပင္ သိထားေတာ္မူေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏။
6:65 ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္က “ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္ ခမည္းေတာ္သည္ အခြင့္ေပးေတာ္မမူလွ်င္ မည္သူမွ် ငါ့ထံသို႔မလာႏိုင္ဟု သင္တို႔အား ငါေျပာခဲ့ၿပီ” ဟူ၍ မိန႔္ေတာ္မူ၏။
6:66 ထိုအခ်ိန္မွစ၍ တပည့္ေတာ္တို႔ထဲမွအမ်ားစုသည္ ဆုတ္ခြာသြားၿပီး ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္အတူမလိုက္မပါေတာ့ဘဲေနၾက၏။
6:67 ထိုအခါ ေယရႈသည္ တစ္ဆယ့္ႏွစ္ပါးေသာတပည့္ေတာ္တို႔အား “သင္တို႔လည္း ထြက္ခြာသြားလိုၾကသေလာ” ဟု ေမးေတာ္မူလွ်င္
6:68 ရွိမုန္ေပတ႐ုက “သခင္ဘုရား၊ အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ မည္သူ႔ထံသို႔သြားရမည္နည္း။ ထာဝရအသက္ႏွင့္ဆိုင္ေသာစကားတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္၌သာရွိပါ၏။
6:69 ကိုယ္ေတာ္သည္ ဘုရားသခင္၏သန႔္ရွင္းသူျဖစ္ေၾကာင္း ကိုလည္း အကြၽႏ္ုပ္တို႔ယုံၾကည္သိရွိၾကပါ၏”ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။
6:70 ေယရႈကလည္း “တစ္ဆယ့္ႏွစ္ပါးေသာသင္တို႔ကို ငါေ႐ြးေကာက္သည္မဟုတ္ေလာ။ သို႔ျဖစ္ပါလ်က္ႏွင့္ သင္တို႔ထဲမွတစ္ဦးသည္ မာရ္နတ္ျဖစ္၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
6:71 ဤသည္ကား ရွိမုန္၏သား ယုဒဣရွကာ႐ုတ္ကိုရည္ၫႊန္း၍ မိန႔္ေတာ္မူျခင္းျဖစ္၏။ သူသည္ တစ္ဆယ့္ႏွစ္ပါးေသာတပည့္ေတာ္တို႔ထဲမွ တစ္ပါးျဖစ္လ်က္ ကိုယ္ေတာ္ကိုအပ္ႏွံရန္ ႀကံ႐ြယ္ေန၏။