1 Samuel 1
1:1 ဧဖရိမ္ေတာင္ေပၚေဒသ၊ ရာမသိမ္ဇုဖိမ္ၿမိဳ႕တြင္ ဧလကာနအမည္ရွိေသာ လူတစ္ေယာက္ရွိ၏။ သူသည္ ဧဖရိမ္အမ်ိဳး ဇုဖ၏တီ၊ ေတာဟူ၏ျမစ္၊ ဧလိဟု၏ေျမး၊ ေယေရာဟံ၏သားျဖစ္၏။
1:2 ထိုသူ၌ မယားႏွစ္ေယာက္ရွိ၏။ တစ္ေယာက္၏အမည္မွာ ဟႏၷျဖစ္ၿပီး ေနာက္တစ္ေယာက္၏အမည္မွာ ေပနိႏၷျဖစ္၏။ ေပနိႏၷ၌ သားသမီးရွိ၏။ ဟႏၷ၌ကား သားသမီးမရွိေခ်။
1:3 ဧလကာနသည္ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရားကို ရွိခိုးကိုးကြယ္ရန္ႏွင့္ ယဇ္ပူေဇာ္ရန္အတြက္ မိမိေနထိုင္ရာၿမိဳ႕မွ ရွိေလာၿမိဳ႕သို႔ ႏွစ္စဥ္သြားေလ့ရွိ၏။ ထိုၿမိဳ႕တြင္ ဧလိ၏သားႏွစ္ေယာက္ျဖစ္ေသာ ေဟာဖနိႏွင့္ဖိနဟတ္တို႔သည္ ထာဝရဘုရား၏ယဇ္ပုေရာဟိတ္မ်ားျဖစ္ၾက၏။
1:4 ဧလကာနသည္ မိမိယဇ္ပူေဇာ္ရာေန႔ေရာက္တိုင္း မယားေပနိႏၷႏွင့္ သူ၏သားသမီးအားလုံးကို ေဝစုမ်ားခြဲေဝေပးေလ့ရွိ၏။
1:5 သူသည္ ဟႏၷကိုခ်စ္ေသာေၾကာင့္ ေဝစုႏွစ္ဆခြဲေဝေပး၏။ သို႔ေသာ္ ထာဝရဘုရားသည္ ဟႏၷကိုသေႏၶတည္ခြင့္ေပးေတာ္မမူ ။
1:6 ထိုသို႔ ထာဝရဘုရားသည္ ဟႏၷအား သေႏၶတည္ခြင့္ေပးေတာ္မမူေသာေၾကာင့္ သူ၏ၿပိဳင္ဖက္သည္ ဟႏၷစိတ္ဆိုးေအာင္ ေဒါသစိတ္ကို ဆြေလ့ရွိ၏။
1:7 ဟႏၷသည္ တစ္ႏွစ္ၿပီးတစ္ႏွစ္ ထာဝရဘုရား၏အိမ္ေတာ္သို႔ သြားသည့္အခါတိုင္း ၿပိဳင္ဖက္သည္ သူ႔ကို ေဒါသထြက္ေအာင္ ဆြေလ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ သူသည္ အစာမစားဘဲ ငို၍သာေနရ၏။
1:8 သူ၏ခင္ပြန္းဧလကာနကလည္း “ဟႏၷ၊ အဘယ္ေၾကာင့္ ငိုေႂကြးေနသနည္း။ အဘယ္ေၾကာင့္ မစားမေသာက္ဘဲေနသနည္း။ အဘယ္ေၾကာင့္ စိတ္ဆင္းရဲေနသနည္း။ ငါသည္ သင့္အေပၚ သားဆယ္ေယာက္ထက္ ပို၍ေကာင္းသည္မဟုတ္ေလာ”ဟု သူ႔အား ဆို၏။
1:9 သူတို႔သည္ ရွိေလာၿမိဳ႕တြင္ စားေသာက္ၾကၿပီးေနာက္ ဟႏၷသည္ ထသြားေလ၏။ ထိုစဥ္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္ဧလိသည္ ထာဝရဘုရား၏ဗိမာန္ေတာ္တံခါးတိုင္အနီးရွိ ထိုင္ခုံေပၚတြင္ ထိုင္ေန၏။
1:10 ဟႏၷသည္ စိတ္ႏွလုံးေၾကကြဲစြာျဖင့္ ထာဝရဘုရားထံ ငိုယိုလ်က္
1:11 “ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ့္ကြၽန္မ ခံရေသာဆင္းရဲဒုကၡကို အကယ္စင္စစ္ ၾကည့္ေတာ္မူပါ။ ကိုယ္ေတာ့္ကြၽန္မကို မေမ့ေလ်ာ့ဘဲ ေအာက္ေမ့ေတာ္မူပါ။ ကိုယ္ေတာ့္ကြၽန္မအား သားေယာက္်ားကိုေပးသနားေတာ္မူပါ။ သို႔ျပဳလွ်င္ အကြၽႏ္ုပ္သည္ သူ႔ဘဝတစ္ခုလုံးကို ထာဝရဘုရားထံ ဆက္ကပ္အပ္ႏွံပါမည္။ သူ႔ဆံပင္ကိုလည္း မရိတ္ပါ”ဟု ကတိသစၥာျပဳဆုေတာင္းေလ၏။
1:12 ထိုသို႔ ထာဝရဘုရားထံ အဆက္မျပတ္ဆုေတာင္းေနစဥ္ ဧလိသည္ သူ႔ႏႈတ္ကို ၾကည့္လ်က္ေန၏။
1:13 ဟႏၷသည္ စိတ္ထဲ၌ဆုေတာင္းေနေသာေၾကာင့္ ႏႈတ္ခမ္းသာလႈပ္ၿပီး အသံမထြက္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဧလိက ဟႏၷ ယစ္မူးေနသည္ဟု ထင္၍
1:14 ဧလိက သူ႔အား “သင္သည္ မည္မွ်ၾကာေအာင္ယစ္မူးေနမည္နည္း။ စပ်စ္ဝိုင္ကို ေရွာင္ပါေလာ့”ဟု ဆို၏။
1:15 ဟႏၷကလည္း “သခင္၊ ထိုသို႔မဟုတ္ပါ။ အကြၽႏ္ုပ္သည္ စိတ္ေသာကေရာက္ေနေသာမိန္းမ ျဖစ္ပါ၏။ စပ်စ္ဝိုင္ မေသာက္ပါ။ ေသရည္ေသရက္ကိုလည္း မေသာက္ပါ။ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္၌ မိမိစိတ္ခံစားခ်က္ကို ဖြင့္ျပေနျခင္းသာျဖစ္ပါ၏။
1:16 သခင့္ကြၽန္မကို ဆိုးညစ္ေသာမိန္းမဟု မထင္ပါႏွင့္။ အကြၽႏ္ုပ္၌ ပူေဆြးဝမ္းနည္းမႈ မ်ားလြန္းသျဖင့္ အဆက္မျပတ္ဆုေတာင္းေနျခင္းသာ ျဖစ္ပါ၏”ဟု ျပန္ေျပာေသာ္
1:17 ဧလိက “ၿငိမ္ဝပ္စြာသြားေလာ့။ အစၥေရးလူမ်ိဳး၏ဘုရားသခင္သည္ သင္ေတာင္းေလွ်ာက္ေသာဆုကို ေပးသနားေတာ္မူပါေစေသာ”ဟု ဆို၏။
1:18 ထိုအခါ ဟႏၷက “သခင့္ကြၽန္မသည္ သခင့္ေရွ႕၌မ်က္ႏွာရပါေစေသာ”ဟု ဆိုၿပီး သူသည္ ထြက္သြား၍ စားေသာက္ေလ၏။ သူ၏မ်က္ႏွာသည္လည္း ယခင္ကကဲ့သို႔ မညႇိဳးေတာ့ေပ။
1:19 သူတို႔သည္ နံနက္ေစာေစာထ၍ ထာဝရဘုရားအား ရွိခိုးကိုးကြယ္ၿပီးလွ်င္ မိမိတို႔အိမ္ရွိရာ ရာမၿမိဳ႕သို႔ ျပန္လာၾက၏။ ထို႔ေနာက္တြင္ ဧလကာနသည္ မိမိ၏မယားဟႏၷႏွင့္ဆက္ဆံ၏။ ထာဝရဘုရားသည္လည္း ဟႏၷကို ေအာက္ေမ့ေတာ္မူသျဖင့္
1:20 အခ်ိန္တန္ေသာအခါ ဟႏၷသည္ ကိုယ္ဝန္ေဆာင္၍ သားေယာက္်ားကို ေမြးဖြားေလ၏။ ဟႏၷကလည္း “ဤသားသည္ ထာဝရဘုရားထံ ဆုေတာင္း၍ ရေသာသားျဖစ္၏”ဟု ဆိုၿပီး သူ၏အမည္ကို ရွေမြလ ဟုမွည့္ေခၚေလ၏။
1:21 ဧလကာနသည္ ထာဝရဘုရားထံ ႏွစ္စဥ္ပူေဇာ္ေသာယဇ္ကို ပူေဇာ္ရန္ႏွင့္ ကတိသစၥာဝတ္ကိုျပဳရန္ သူ၏အိမ္သူအိမ္သားအေပါင္းတို႔ႏွင့္အတူ သြားၾက၏။
1:22 သို႔ေသာ္ ဟႏၷက လိုက္မသြားဘဲ သူ႔ခင္ပြန္းအား “သူငယ္ႏို႔ျပတ္ၿပီးမွ သူ႔ကို ေခၚသြားမည္။ သူသည္ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္သို႔ ေရာက္၍ ထိုေနရာတြင္ အစဥ္အၿမဲေနရမည္”ဟု ဆို၏။
1:23 သူ၏ခင္ပြန္းဧလကာနကလည္း “သင္ေကာင္းမည္ထင္သည့္အတိုင္း ျပဳပါ။ သူငယ္ႏို႔ျပတ္သည္အထိ ေနပါ။ ထာဝရဘုရားသည္ ကတိထားသည့္အတိုင္း ျပဳေတာ္မူပါေစေသာ”ဟု ဆို၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ဟႏၷေနခဲ့၍ မိမိ၏သားကို ႏို႔ျပတ္သည္အထိျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ေလ၏။
1:24 သူငယ္ႏို႔ျပတ္ၿပီးမွ ဟႏၷသည္ ႏြားထီးသုံးေကာင္ ၊ မုန႔္ညက္တစ္ဧဖာ ၊ စပ်စ္ဝိုင္တစ္ဘူးကို ယူၿပီးလွ်င္ သူငယ္ကို ထာဝရဘုရား၏အိမ္ေတာ္ရွိရာ ရွိေလာၿမိဳ႕သို႔ ေခၚေဆာင္သြား၏။ သူငယ္ကား အလြန္ႏုနယ္ေသး၏။
1:25 သူတို႔သည္ ႏြားကိုသတ္ၿပီး သူငယ္ကို ဧလိထံသို႔ ေခၚေဆာင္လာကာ
1:26 ဟႏၷက “အို အကြၽႏ္ုပ္၏သခင္၊ သခင္ အသက္ရွင္သည္ႏွင့္အညီ အကြၽႏ္ုပ္သည္ ယခင္က ဤေနရာ အရွင့္အနားတြင္ရပ္လ်က္ ထာဝရဘုရားထံဆုေတာင္းခဲ့ေသာမိန္းမ ျဖစ္ပါ၏။
1:27 ဤသားကိုရဖို႔ ဆုေတာင္းခဲ့ရာ ထာဝရဘုရားသည္ အကြၽႏ္ုပ္ေတာင္းေလွ်ာက္ေသာဆုကို ေပးသနားေတာ္မူပါၿပီ။
1:28 ထို႔ေၾကာင့္ ယခု အကြၽႏ္ုပ္သည္ ဤသူငယ္ကို ထာဝရဘုရားထံ ဆက္ကပ္ပါ၏။ သူအသက္ရွင္သမွ်ကာလပတ္လုံး သူ႔ကို ထာဝရဘုရားထံ အပ္ႏွံပါၿပီ”ဟု ဆိုၿပီး ထိုေနရာတြင္ ထာဝရဘုရားအား ရွိခိုးကိုးကြယ္ေလ၏။