1 Samuel 20
20:1 ထို႔ေနာက္ ဒါဝိဒ္သည္ ရာမၿမိဳ႕၊ နာယုတ္အရပ္မွ ထြက္ေျပး၍ ေယာနသန္ထံသို႔ေရာက္လာကာ “အကြၽႏ္ုပ္မည္သို႔ ျပဳမိပါသနည္း။ မည္သည့္အျပစ္ကို ျပဳမိပါသနည္း။ အကြၽႏ္ုပ္အသက္ကို လိုက္ရန္ရွာရေလေအာင္ သင့္ခမည္းေတာ္ကို အကြၽႏ္ုပ္မည္သည့္ အမွားျပဳမိပါသနည္း”ဟု ေမး၏။
20:2 ေယာနသန္ကလည္း “ထိုသို႔ ျဖစ္မည္မဟုတ္။ သင္မေသရ။ ငါ့ခမည္းေတာ္သည္ အမႈႀကီးႀကီးငယ္ငယ္ ငါႏွင့္မတိုင္ပင္ဘဲမျပဳ။ ငါ့ခမည္းေတာ္သည္ ဤအမႈကို ငါ့အား မေျပာဘဲ အဘယ္ေၾကာင့္ဖုံးကြယ္ထားမည္နည္း။ ဤအမႈ မျဖစ္ရ”ဟု ျပန္ေျပာေလ၏။
20:3 ထို႔ျပင္ ဒါဝိဒ္က “သင္ႏွင့္ကြၽႏ္ုပ္ အလြန္ခင္မင္ၾကသည္ကို သင့္ခမည္းေတာ္ သိသည္ျဖစ္၍ ‘ဤအမႈကို ေယာနသန္ မသိေစရ။ သို႔မဟုတ္လွ်င္ သူစိတ္ထိခိုက္လိမ့္မည္’ဟု ဆိုပါ၏။ အကယ္စင္စစ္ ထာဝရဘုရားအသက္ရွင္ေတာ္မူသည္ႏွင့္အညီ၊ သင္လည္း အသက္ရွင္သည္ႏွင့္အညီ အကြၽႏ္ုပ္ႏွင့္ေသျခင္းသည္ ေျခတစ္လွမ္းသာ ကြာေတာ့သည္”ဟု က်ိန္၍ ေျပာဆိုေလ၏။
20:4 ထိုအခါ ေယာနသန္က ဒါဝိဒ္အား “သင့္စိတ္အလိုရွိသည့္အတိုင္း ငါျပဳေပးမည္”ဟု ဆို၏။
20:5 ဒါဝိဒ္က ေယာနသန္အား “မနက္ျဖန္သည္ လဆန္းေန႔ျဖစ္၏။ အကြၽႏ္ုပ္သည္ ရွင္ဘုရင္ႏွင့္အတူ စားေသာက္ပြဲတြင္ ထိုင္စားရမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း သုံးရက္ေျမာက္ေန႔ ေနဝင္ခ်ိန္အထိ ေတာထဲ၌ သြားပုန္းခြင့္ျပဳပါ။
20:6 အကြၽႏ္ုပ္ပ်က္ကြက္ေၾကာင္း သင့္ခမည္းေတာ္ သိသြားခဲ့လွ်င္ ‘မ်ိဳးႏြယ္စုတစ္စုလုံး ႏွစ္စဥ္ပူေဇာ္ပြဲရွိသည္ျဖစ္၍ ဒါဝိဒ္က ဗက္လင္ၿမိဳ႕သို႔ ျပန္သြားခြင့္ျပဳပါမည့္အေၾကာင္း အကြၽႏ္ုပ္ထံ တစာစာခြင့္ေတာင္းသျဖင့္ အကြၽႏ္ုပ္ခြင့္ျပဳလိုက္ပါသည္’ဟု ေလွ်ာက္တင္ေပးပါ။
20:7 မင္းႀကီးက ‘ေကာင္းၿပီ’ဟု ဆိုလွ်င္ အရွင္၏အေစအပါးသည္ အသက္ခ်မ္းသာရာရၿပီ။ ထိုသို႔မဟုတ္ဘဲ အမ်က္ျပင္းစြာထြက္လွ်င္ အကြၽႏ္ုပ္ကို မေကာင္းႀကံၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း သိပါေလာ့။
20:8 သို႔ျဖစ္၍ အရွင္ႏွင့္အကြၽႏ္ုပ္သည္ ထာဝရဘုရားေရွ႕တြင္ ပဋိညာဥ္ျပဳထားၾကၿပီျဖစ္၍ အရွင္၏အေစအပါးကို သနားပါေလာ့။ အကြၽႏ္ုပ္အျပစ္ျပဳမိခဲ့လွ်င္ အရွင္ကိုယ္တိုင္ အကြၽႏ္ုပ္ကိုသတ္ပါ။ အဘယ္ေၾကာင့္ အကြၽႏ္ုပ္ကို အရွင့္ခမည္းေတာ္လက္သို႔အပ္မည္နည္း”ဟု ဆို၏။
20:9 ထိုအခါ ေယာနသန္က “သင္၌ ထိုသို႔ မျဖစ္ရ။ ငါ့ခမည္းေတာ္သည္ သင့္အား မေကာင္းႀကံသည္ကို ငါသိခဲ့လွ်င္ သင့္ကို ငါမေျပာဘဲ ေနမည္ေလာ”ဟု ျပန္ေျပာ၏။
20:10 ဒါဝိဒ္ကလည္း ေယာနသန္အား “အကယ္၍ သင့္ခမည္းေတာ္က သင့္ကို ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္း စကားျပန္ေျပာလွ်င္ ကြၽႏ္ုပ္ကို မည္သူေျပာျပမည္နည္း”ဟု ဆို၏။
20:11 ေယာနသန္ကလည္း ဒါဝိဒ္အား “လာပါ။ ငါတို႔ ေတာထဲသို႔ သြားရေအာင္”ဟု ဆိုၿပီး ႏွစ္ေယာက္သား ေတာသို႔ ထြက္သြားၾက၏။
20:12 ထို႔ေနာက္ ေယာနသန္က ဒါဝိဒ္အား “အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားကို တိုင္တည္၍ မနက္ျဖန္၊ သန္ဘက္ခါ ဤအခ်ိန္တြင္ ငါ့ခမည္းေတာ္ကို ငါေစာင့္ၾကည့္မည္။ သင္ဒါဝိဒ္အေပၚ ငါ့ခမည္းေတာ္ေကာင္းမည္ဆိုလွ်င္ ငါသည္ သင့္ထံသို႔လူလႊတ္၍ ဆက္ဆက္ေျပာၾကားေပးမည္။
20:13 ငါ့ခမည္းေတာ္က သင့္ကိုမေကာင္းႀကံလွ်င္လည္း သင္သည္ ေဘးကင္းစြာ ထြက္သြားႏိုင္ရန္ သင့္ကို ေျပာၾကားေပးမည္။ ထိုသို႔ငါမျပဳလွ်င္ ထာဝရဘုရားသည္ ငါေယာနသန္ကို ထိုထက္မကျပဳေတာ္မူပါေစေသာ။ ထာဝရဘုရားသည္ ငါ့ခမည္းေတာ္ႏွင့္အတူရွိေတာ္မူသကဲ့သို႔ သင္ႏွင့္လည္း အတူရွိေတာ္မူပါေစေသာ။
20:14 ငါမေသရမည့္အေၾကာင္း ငါအသက္ရွင္လ်က္ေနစဥ္တြင္ ငါ့အား ထာဝရဘုရား၏ေမတၱာက႐ုဏာေတာ္ကို မျပဘဲမေနပါႏွင့္။
20:15 ထာဝရဘုရားသည္ ဒါဝိဒ္၏ရန္သူအေပါင္းတို႔ကို ေျမမ်က္ႏွာျပင္မွ သုတ္သင္ပယ္ရွင္းေတာ္မူသည့္အခါ ငါ၏အိမ္သူအိမ္သားတို႔အား သင္၏ေမတၱာက႐ုဏာကို မျဖတ္ဘဲ ဆက္၍ျပသေပးပါ”ဟု ဆို၏။
20:16 ထို႔ေနာက္ ေယာနသန္က “ထာဝရဘုရားသည္ ဒါဝိဒ္၏ရန္သူတို႔ကို သုတ္သင္ေတာ္မူပါေစေသာ”ဟု ဆို၍ ဒါဝိဒ္၏အိမ္သူအိမ္သားတို႔ႏွင့္ ကတိသစၥာျပဳေလ၏။
20:17 ေယာနသန္သည္ ဒါဝိဒ္ကို မိမိကိုယ္ႏွင့္အမွ်ခ်စ္ေသာေၾကာင့္ ဒါဝိဒ္ကို ခ်စ္ေသာစိတ္ျဖင့္ ထပ္မံက်ိန္ဆို၏။
20:18 ေယာနသန္က ဒါဝိဒ္အား “မနက္ျဖန္သည္ လဆန္းေန႔ျဖစ္၏။ သင့္ထိုင္ခုံလြတ္ေနလွ်င္ သင္မရွိသည္မွာ သိသာလိမ့္မည္။
20:19 သုံးရက္ေျမာက္ေန႔တြင္ အခင္းျဖစ္ေသာေန႔၌ သင္ပုန္းေနခဲ့ေသာေနရာသို႔ အျမန္လာခဲ့ၿပီး ဧေဇလေက်ာက္နားတြင္ ေစာင့္ေနပါ။
20:20 ငါသည္ ပစ္မွတ္ကို ပစ္သကဲ့သို႔ ထိုေက်ာက္ေဘးနားသို႔ ျမားသုံးစင္း ပစ္လႊတ္မည္။
20:21 လူငယ္တစ္ဦးအား ‘ျမားတို႔ကို လိုက္ရွာေလာ့’ဟု ေစခိုင္းမည္။ အကယ္၍ ငါက ထိုလူငယ္အား ‘ၾကည့္ေလာ့။ ျမားတို႔သည္ သင့္ေဘး၌ရွိ၏။ ေကာက္ယူလာခဲ့ေလာ့’ဟု ဆိုလွ်င္ သင္ထြက္လာေလာ့။ ထာဝရဘုရားအသက္ရွင္ေတာ္မူသည္ႏွင့္အညီ သင္၌ အႏၲရာယ္မရွိ။ ေဘးကင္းေလၿပီ။
20:22 အကယ္၍ ငါက ထိုလူငယ္အား ‘ျမားတို႔သည္ သင့္ကိုလြန္သြားၿပီ’ဟု ဆိုလွ်င္ သင္ထြက္သြားပါ။ ထာဝရဘုရားသည္ သင့္ကို ထြက္ေျပးေစၿပီ။
20:23 ယခု သင္ႏွင့္ ငါကတိသစၥာထားခဲ့ေသာအရာမ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ ထာဝရဘုရားသည္ သင္ႏွင့္ ငါ၏ၾကားမွာသက္ေသအစဥ္ ျဖစ္ပါေစ”ဟု ဆို၏။
20:24 ထို႔ေနာက္ ဒါဝိဒ္သည္ ေတာ၌ ပုန္းေအာင္းေန၏။ လဆန္းပြဲေန႔ေရာက္ေသာအခါ ရွင္ဘုရင္သည္ စားေတာ္ေခၚရန္ ေနရာယူေလ၏။
20:25 ရွင္ဘုရင္သည္ ယခင္ကကဲ့သို႔ပင္ သူ႔ေနရာျဖစ္ေသာနံရံနားတြင္ ေနရာယူ၏။ ေယာနသန္သည္ ရပ္ေန၍ အာဗနာသည္ ေရွာလုမင္းႀကီး၏ေဘး၌ ထိုင္၏။ ဒါဝိဒ္၏ေနရာမူကား လြတ္ေန၏။
20:26 ထိုေန႔တြင္ ေရွာလုမင္းႀကီးက “ဒါဝိဒ္သည္ တစ္စုံတစ္ရာေၾကာင့္ မစင္မၾကယ္ျဖစ္၍ျဖစ္မည္။ စင္စစ္ သူမစင္မၾကယ္ျဖစ္၍ မလာျခင္းျဖစ္မည္”ဟု ေတြး၍ မည္သို႔မွ်မေျပာေပ။
20:27 ေနာက္တစ္ေန႔ လဆန္းပြဲ ဒုတိယေျမာက္ေန႔တြင္လည္း ဒါဝိဒ္၏ေနရာသည္ လြတ္ေနျပန္၏။ ထိုအခါ ေရွာလုမင္းႀကီးက သားေတာ္ေယာနသန္အား “ေယရွဲ၏သားသည္ မေန႔ကေရာ ယေန႔ပါ စားေသာက္ပြဲသို႔ အဘယ္ေၾကာင့္ မလာဘဲေနသနည္း”ဟု ေမး၏။
20:28 ေယာနသန္က “ဒါဝိဒ္သည္ ဗက္လင္ၿမိဳ႕သို႔ ျပန္သြားခြင့္ျပဳပါမည့္အေၾကာင္း အကြၽႏ္ုပ္ထံ တစာစာခြင့္ေတာင္းပါ၏။
20:29 သူက ‘ထိုၿမိဳ႕၌ အကြၽႏ္ုပ္တို႔မ်ိဳးႏြယ္စု၏ယဇ္ပူေဇာ္ပြဲရွိသည္ျဖစ္၏။ အကြၽႏ္ုပ္၏အစ္ကိုလည္း အကြၽႏ္ုပ္ကို မွာလိုက္ပါၿပီ။ ထို႔ေၾကာင့္ အရွင္အလိုရွိလွ်င္ အကြၽႏ္ုပ္၏အစ္ကိုတို႔ႏွင့္ ျပန္လည္ေတြ႕ဆုံခြင့္ျပဳပါ’ဟု ဆိုပါ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ယခု အရွင္မင္းႀကီး၏စားေသာက္ပြဲသို႔ သူမလာႏိုင္ပါ”ဟု ျပန္ေလွ်ာက္၏။
20:30 ထိုအခါ ေရွာလုမင္းႀကီးသည္ ေယာနသန္အား အမ်က္ျပင္းစြာထြက္လ်က္ “ပုန္ကန္ေဖာက္ျပားေသာမိန္းမ၏သား၊ သင္အရွက္ရေအာင္၊ သင့္မိခင္ အဝတ္အခ်ည္းစည္းျဖစ္ၿပီး အရွက္ကြဲေအာင္ သင္သည္ ေယရွဲ၏သားဘက္၌ ရပ္တည္ေနသည္ကို ငါမသိဘဲေနမည္ေလာ။
20:31 ေယရွဲ၏သားသည္ ေျမႀကီးေပၚတြင္ အသက္ရွင္သမွ်ကာလပတ္လုံး သင္ႏွင့္ သင့္ႏိုင္ငံ တည္ၿမဲမည္မဟုတ္။ ယခုခ်က္ခ်င္း သူ႔ကို လူလႊတ္ေခၚေစ။ သူသည္ ေသသင့္ေသာသူျဖစ္၏”ဟု ဆို၏။
20:32 ေယာနသန္ကလည္း ခမည္းေတာ္ေရွာလုမင္းႀကီးအား “အဘယ္ေၾကာင့္ သူေသရမည္နည္း။ မည္သည့္အမႈကို သူျပဳမိသနည္း”ဟု ေမးေလွ်ာက္လွ်င္
20:33 ေရွာလုမင္းႀကီးသည္ ေယာနသန္ကို သတ္ရန္ လွံႏွင့္ထိုးလိုက္၏။ ေယာနသန္လည္း သူ႔ခမည္းေတာ္သည္ ဒါဝိဒ္ကို သတ္ရန္ စိတ္ပိုင္းျဖတ္ထားၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း ရိပ္မိေလ၏။
20:34 ထို႔ေၾကာင့္ ေယာနသန္သည္ အမ်က္ျပင္းစြာထြက္၍ စားပြဲမွထေလ၏။ မိမိခမည္းေတာ္သည္ ဒါဝိဒ္ကို ႏွိမ္ေသာေၾကာင့္ စိတ္ထိခိုက္သျဖင့္ လဆန္းပြဲဒုတိယေန႔တြင္ အစာကို မစားဘဲေန၏။
20:35 နံနက္ေရာက္ေသာအခါ ေယာနသန္သည္ လူငယ္ေလးတစ္ဦးႏွင့္အတူ ဒါဝိဒ္ႏွင့္ခ်ိန္းခ်က္ထားေသာေတာသို႔ သြား၍
20:36 လူငယ္ေလးအား “ယခု ေျပးၿပီး ငါပစ္လႊတ္ေသာျမားကို ရွာပါ”ဟု ဆို၏။ ထိုလူငယ္ေလးေျပးေသာအခါ သူ႔ကို ေက်ာ္သြားေအာင္ ေယာနသန္သည္ ျမားကို ပစ္လႊတ္လိုက္၏။
20:37 ေယာနသန္ပစ္လိုက္ေသာျမားက်သည့္ေနရာသို႔ လူငယ္ေလးေရာက္သြားေသာအခါ “ျမားက သင့္ေရွ႕ကိုေက်ာ္သြားၿပီမဟုတ္ေလာ”ဟု ေယာနသန္သည္ လူငယ္ေလးေနာက္မွ ေအာ္ေျပာ၏။
20:38 ထို႔ျပင္ ေယာနသန္က “အလ်င္အျမန္ ေျပးပါေတာ့။ ရပ္မေနဘဲ အျမန္သာေျပးပါေတာ့”ဟု လူငယ္ေလးေနာက္မွ ေအာ္ဟစ္၏။ လူငယ္ေလးသည္လည္း ေယာနသန္ပစ္လိုက္ေသာျမားကို ေကာက္ၿပီး သခင့္ထံျပန္လာ၏။
20:39 လူငယ္ေလးသည္ ဤကိစၥကို ဘာမွ်နားမလည္။ ေယာနသန္ႏွင့္ ဒါဝိဒ္သာ သိေသာကိစၥ ျဖစ္၏။
20:40 ေယာနသန္သည္ သူႏွင့္အတူပါလာေသာလူငယ္ေလးအား သူ႔လက္နက္မ်ားကို ေပး၍ “ၿမိဳ႕ထဲသို႔ ျပန္ယူသြားပါေတာ့”ဟု ဆို၏။
20:41 ထိုသူငယ္ထြက္သြားေသာအခါ ဒါဝိဒ္သည္ ေတာင္ဘက္ပုန္းေအာင္းရာမွ ထြက္လာၿပီး ေျမေပၚမွာ ပ်ပ္ဝပ္လ်က္ သုံးႀကိမ္ဦးခ်ေလ၏။ ၿပီးလွ်င္ တစ္ဦးကိုတစ္ဦး ဖက္နမ္းလ်က္ ငိုေႂကြးၾက၏။ ဒါဝိဒ္သည္ ေယာနသန္ထက္ ပို၍ငိုေႂကြးေလ၏။
20:42 ထို႔ေနာက္ ေယာနသန္က ဒါဝိဒ္အား “ေအးေအးေဆးေဆးသြားပါေတာ့။ ‘ထာဝရဘုရားသည္ ငါႏွင့္သင့္ၾကား၊ ငါ့သားစဥ္ေျမးဆက္ႏွင့္ သင့္သားစဥ္ေျမးဆက္တို႔ၾကားတြင္ သက္ေသအစဥ္ျဖစ္ပါေစ’ဟူ၍ ထိုထာဝရဘုရား၏နာမေတာ္၌ ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ က်ိန္ဆိုထားၿပီ”ဟု ဆို၏။ ထို႔ေနာက္ ဒါဝိဒ္ထြက္သြား၍ ေယာနသန္လည္း ၿမိဳ႕ထဲသို႔ ျပန္သြားေလ၏။