1 Samuel 27
27:1 ဒါဝိဒ္သည္ စိတ္ထဲတြင္ “တစ္ေန႔မဟုတ္ တစ္ေန႔ ေရွာလုမင္းႀကီးလက္ျဖင့္ ငါေသရလိမ့္မည္။ ဖိလိတၱိျပည္သို႔ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္သြားျခင္းထက္ ငါ့အတြက္ ေကာင္းေသာနည္းလမ္းမရွိ။ သို႔မွ ေရွာလုမင္းႀကီးသည္ ငါ့ကို အစၥေရးနယ္ေျမတြင္ ရွာေဖြျခင္းမွ လက္ေလွ်ာ့ၿပီး သူ႔လက္မွ လြတ္ေျမာက္ရလိမ့္မည္”ဟု ေတြးမိသျဖင့္
27:2 ဒါဝိဒ္သည္ ထ၍ သူ႔ေနာက္လိုက္လူေျခာက္ရာတို႔ႏွင့္အတူ ေမာခ၏သား ဂါသဘုရင္အာခိတ္မင္းႀကီးထံသို႔ သြားေလ၏။
27:3 ဒါဝိဒ္ႏွင့္အတူ သူ႔ေနာက္လိုက္အားလုံးႏွင့္ သူတို႔၏အိမ္ေထာင္မိသားစုမ်ားအပါအဝင္ ဒါဝိဒ္၏ဇနီးႏွစ္ဦးျဖစ္ေသာ ေယဇေရလၿမိဳ႕သူ အဟိေနာင္ႏွင့္ ကရေမလၿမိဳ႕သူ နာဗလ၏မယားျဖစ္ခဲ့ဖူးေသာ အဘိဂဲလတို႔သည္ ဂါသၿမိဳ႕၌ အာခိတ္မင္းႀကီးႏွင့္အတူ ေနထိုင္ၾက၏။
27:4 ဂါသၿမိဳ႕သို႔ ဒါဝိဒ္ထြက္ေျပးသြားသည့္အေၾကာင္းကို ေရွာလုမင္းႀကီး ၾကားသိလွ်င္ ဒါဝိဒ္ကို ဆက္၍မရွာေတာ့ေပ။
27:5 ဒါဝိဒ္က အာခိတ္မင္းႀကီးအား “အကြၽႏ္ုပ္သည္ အရွင္မင္းႀကီးေရွ႕၌ မ်က္ႏွာရမည္ဆိုလွ်င္ အကြၽႏ္ုပ္ေနထိုင္ဖို႔ ေက်းလက္ၿမိဳ႕ တစ္ၿမိဳ႕ၿမိဳ႕ကို ေပးသနားပါ။ အရွင္မင္းႀကီး၏အေစအပါးသည္ အဘယ္ေၾကာင့္ အရွင္မင္းႀကီးႏွင့္အတူ မင္းေနျပည္ေတာ္တြင္ ေနရပါမည္နည္း”ဟု ေလွ်ာက္ဆို၏။
27:6 ထို႔ေၾကာင့္ ထိုေန႔တြင္ပင္ အာခိတ္မင္းႀကီးသည္ သူ႔အား ဇိကလတ္ၿမိဳ႕ကို ေပး၏။ ယေန႔တိုင္ေအာင္ ဇိကလတ္ၿမိဳ႕သည္ ယုဒဘုရင္တို႔ ပိုင္ဆိုင္ေသာၿမိဳ႕ ျဖစ္ေလ၏။
27:7 ဖိလိတၱိျပည္တြင္ ဒါဝိဒ္ေနထိုင္ခဲ့ေသာအခ်ိန္ကာလမွာ တစ္ႏွစ္ႏွင့္ေလးလျဖစ္၏။
27:8 ထိုသို႔ေနစဥ္တြင္ ဒါဝိဒ္ႏွင့္ သူ႔ေနာက္လိုက္တို႔သည္ ေဂရႈရိလူမ်ိဳး၊ ေဂရဇိလူမ်ိဳးႏွင့္ အာမလက္လူမ်ိဳးတို႔ ေရွးကတည္းကပင္ ေနထိုင္ရာျဖစ္ေသာ ရႈရအရပ္တစ္ေလွ်ာက္ အီဂ်စ္ျပည္အထိ ခ်ီတက္တိုက္ခိုက္ေလ့ရွိ၏။
27:9 ဒါဝိဒ္သည္ ထိုအရပ္ကို တိုက္ခိုက္ၿပီးလွ်င္ ေယာက္်ားမိန္းမ တစ္ေယာက္မက်န္ သုတ္သင္ပစ္၏။ သိုး၊ ႏြား၊ ျမည္း၊ ကုလားအုတ္ႏွင့္ အဝတ္အစားတို႔ကိုလည္း သိမ္းယူၿပီး အာခိတ္မင္းႀကီးထံ ျပန္သြားေလ၏။
27:10 အာခိတ္မင္းႀကီးကလည္း “ယေန႔ မည္သည့္အရပ္တြင္ တိုက္ခိုက္ခဲ့သနည္း”ဟု ေမးလွ်င္ ဒါဝိဒ္က “ယုဒေတာင္ဘက္”၊ “ေယရေမလေတာင္ဘက္”၊ “ေကနိေတာင္ဘက္” စသည္ျဖင့္ ျပန္ေလွ်ာက္ေလ့ရွိ၏။
27:11 “ငါတို႔ကို ဒါဝိဒ္ ဤသို႔ျပဳပါၿပီ”ဟု သတင္းထြက္မည္ကိုစိုးရိမ္၍ ဂါသၿမိဳ႕သို႔သတင္းမေရာက္ေစရန္ ဒါဝိဒ္သည္ ေယာက္်ားမိန္းမ တစ္ေယာက္မွ်မက်န္ အကုန္သုတ္သင္ပစ္၏။ ဖိလိတၱိနယ္တြင္ ေနစဥ္ကာလတစ္ေလွ်ာက္လုံး ဤသို႔ျပဳေလ၏။
27:12 အာခိတ္မင္းႀကီးသည္ ဒါဝိဒ္ကိုယုံၿပီး “ဒါဝိဒ္ကို သူ႔လူမ်ိဳးအစၥေရးတို႔ အလြန္စက္ဆုပ္႐ြံရွာၾကၿပီ။ ထို႔ေၾကာင့္ သူသည္ ငါ့ထံ၌ အစဥ္အၿမဲကြၽန္ခံရလိမ့္မည္”ဟု ဆို၏။