Genesis 12
12:1 ထာဝရဘုရားသည္လည္း အာၿဗံကိုေခၚေတာ္မူ၍၊ သင္၏ျပည္ႏွင့္တကြ အမ်ိဳးသားခ်င္းေပါက္ေဖာ္မ်ားထဲက ထြက္ၿပီးလၽွင္၊ ငါျပလတၱံ့ေသာျပည္သို႔ သြားေလာ့။
12:2 ငါသည္ သင့္ကို လူမ်ိဳးႀကီးျဖစ္ေစမည္။ ငါေကာင္းခ်ီးေပး၍ သင္၏နာမကို ႀကီးျမတ္ေစမည္။ သင္သည္ ေကာင္းခ်ီးခံရေသာသူျဖစ္လိမ့္မည္။
12:3 သင့္ကို ေကာင္းခ်ီးေပးေသာသူကို ငါေကာင္းခ်ီးေပးမည္။ သင့္ကို က်ိန္ဆဲေသာသူကို ငါက်ိန္ဆဲမည္။ သင္အားျဖင့္လည္း လူမ်ိဳးအေပါင္းတို႔သည္ ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာကိုခံရၾကလိမ့္မည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။
12:4 ထိုသို႔ ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊ အာၿဗံထြက္သြား၍ ေလာတလည္းလိုက္ေလ၏။ အာၿဗံသည္ ခါရန္ၿမိဳ႕မွထြက္သြားေသာအခါ အသက္ခုနစ္ဆယ္ငါးႏွစ္ရွိ၏။
12:5 အာၿဗံသည္ မယားစာရဲ၊ အစ္ကိုသားေလာတႏွင့္၊ ဥစၥာရတတ္သမၽွကိုလည္းေကာင္း၊ ခါရန္ၿမိဳ႕၌ရေသာ လူတို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ ယူၿပီးလၽွင္ ခါနာန္ျပည္သို႔ေရာက္ျခင္းငွာ၊ ထြက္သြား၍၊ ထိုျပည္သို႔ ေရာက္ၾက၏။
12:6 အာၿဗံသည္ ထိုျပည္ကိုေလၽွာက္သြား၍ ရွိခင္အရပ္၊ ေမာေရသပိတ္ပင္သို႔ေရာက္ေလ၏။ ထိုအခါ၊ ခါနာန္အမ်ိဳးသားတို႔သည္ ထိုျပည္၌ရွိၾက၏။
12:7 ထာဝရဘုရားသည္ အာၿဗံအားထင္ရွား၍၊ ဤျပည္ကို သင္၏အမ်ိဳးအႏြယ္အားငါေပးမည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ထိုသို႔ထင္ရွားေတာ္မူေသာထာဝရဘုရားဖို႔၊ ထိုအရပ္၌၊ ယဇ္ပလႅင္ကိုတည္ေလ၏။
12:8 ထိုအရပ္မွသြားျပန္၍၊ ေဗသလၿမိဳ႕အေရွ႕၌ရွိေသာေတာင္သို႔ ေျပာင္းသျဖင့္၊ ေဗသလၿမိဳ႕အေရွ႕၊ အာဣၿမိဳ႕အေနာက္စပ္ၾကားမွာ တဲကိုေဆာက္၍၊ ထာဝရဘုရားဖို႔ ယဇ္ပလႅင္ကိုတည္ၿပီးလၽွင္၊ ထာဝရဘုရား၏နာမေတာ္ကို ပတၳနာျပဳ၏။
12:9 အာၿဗံသည္ ခရီးသြားလ်က္၊ ေျပာင္းလ်က္၊ ေတာင္မ်က္ႏွာသို႔ေရာက္ေလ၏။
12:10 ထိုေနာက္၊ ခါနာန္ျပည္၌ အစားေခါင္းပါးျခင္းျဖစ္၏။ အလြန္အစားေခါင္းပါးေသာေၾကာင့္၊ အာၿဗံသည္ အဲဂုတၱဳျပည္၌တည္းခိုျခင္းငွာ သြားေလ၏။
12:11 အဲဂုတၱဳျပည္ႏွင့္နီးေသာအခါ၊ မိမိမယားစာရဲကို၊ သင္သည္ အဆင္းလွေသာမိန္းမျဖစ္သည္ကိုငါသိ၏။
12:12 အဲဂုတၱဳလူတို႔သည္ သင့္ကိုျမင္ေသာအခါ၊ ဤမိန္းမသည္ သူ၏မယားျဖစ္၏ဟုဆိုလ်က္၊ ငါ့ကိုသတ္၍ သင့္ကိုအသက္ခ်မ္းသာေပးလိမ့္မည္။
12:13 သို႔ျဖစ္၍ သင္သည္ ငါ့ႏွမျဖစ္ေၾကာင္းကိုေျပာပါေလာ့။ သို႔ေျပာလၽွင္ သင့္အတြက္ ငါေကာင္းစားလိမ့္မည္။ သင္၏ေက်းဇူးအားျဖင့္ ငါအသက္ခ်မ္းသာရလိမ့္မည္ဟု ဆို၏။
12:14 အာၿဗံသည္ အဲဂုတၱဳျပည္သို႔ေရာက္ေသာအခါ၊ သူ၏မယားသည္ အလြန္အဆင္းလွသည္ကို အဲဂုတၱဳလူတို႔သည္ျမင္ၾက၏။
12:15 ဖာေရာဘုရင္၏မွူးေတာ္မတ္ေတာ္တို႔လည္းျမင္၍၊ ေရွ႕ေတာ္၌ခ်ီးမြမ္းၿပီးလၽွင္၊ နန္းေတာ္သို႔သြင္းရၾက၏။
12:16 ဖာေရာဘုရင္သည္ ထိုမိန္းမအတြက္ အာၿဗံ၌ေက်းဇူးျပဳသျဖင့္၊ သူသည္ သိုး၊ ႏြား၊ ျမည္းထီး၊ ျမည္းမ၊ ကၽြန္ေယာက္်ား၊ ကၽြန္မိန္းမ၊ ကုလားအုတ္မ်ားႏွင့္ႂကြယ္ဝ၏။
12:17 ထာဝရဘုရားသည္၊ အာၿဗံ၏မယားစာရဲအတြက္ေၾကာင့္၊ ဖာေရာဘုရင္မွစ၍ နန္းေတာ္သားတို႔ကို ႀကီးေသာေဘးဒဏ္ျဖင့္ ဆုံးမေတာ္မူ၏။
12:18 ဖာေရာဘုရင္သည္လည္းအာၿဗံကိုေခၚ၍၊ သင္သည္ငါ၌ျပဳေသာအမွုကား အဘယ္သို႔နည္း။ သူသည္သင္၏မယားျဖစ္ေၾကာင္းကို၊ ငါအားအဘယ္ေၾကာင့္ မေျပာသနည္း။
12:19 ငါသည္ သူ႔ကိုသိမ္းပိုက္ေစျခင္းငွာ၊ သူသည္ ငါ့ႏွမျဖစ္သည္ဟု အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုသနည္း။ သင္၏မယားကို ယခုယူ၍သြားေလာ့ဟု အမိန္႔ရွိ၏။
12:20 ထိုသို႔အာၿဗံအမွုကိုစီရင္၍၊ မိမိလူတို႔အားမွာထားသျဖင့္၊ သူတို႔သည္ အာၿဗံ၌ရွိသမၽွေသာဥစၥာႏွင့္တကြ၊ သမီးေမာင္ႏွံတို႔ကို လႊတ္လိုက္ၾက၏။