Genesis 42
42:1 အဲဂုတၱဳျပည္၌စပါးရွိေၾကာင္းကို ယာကုပ္ၾကားသိလၽွင္၊ သင္တို႔သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ၾကည့္ရွု၍ေနၾကသနည္း။
42:2 အဲဂုတၱဳျပည္၌ စပါးရွိေၾကာင္းကိုငါၾကားရၿပီ။ ငါတို႔သည္မေသ၊ အသက္ရွင္မည္အေၾကာင္း၊ ထိုျပည္သို႔သြား၍ ငါတို႔အဖို႔ကိုဝယ္ၾကေလာ့ဟု မိမိသားတို႔အားဆိုသည္အတိုင္း၊
42:3 ေယာသပ္၏အစ္ကိုတစ္က်ိပ္တို႔သည္ စပါးကိုဝယ္ျခင္းငွာ အဲဂုတၱဳျပည္သို႔ သြားၾက၏။
42:4 ေယာသပ္၏ညီ ဗယၤာမိန္ကိုကား အစ္ကိုတို႔ႏွင့္အတူ ယာကုပ္သည္မေစမလႊတ္။ အေၾကာင္းမူကား၊ သူ၌ေဘးေရာက္ေကာင္းေရာက္လိမ့္မည္ဟု စိုးရိမ္သတည္း။
42:5 ထိုအခါ ခါနာန္ျပည္၌ အစာေခါင္းပါးေသာေၾကာင့္၊ အဲဂုတၱဳျပည္သို႔ေရာက္လာေသာသူတို႔တြင္၊ ဣသေရလသားတို႔သည္ စပါးကိုဝယ္ျခင္းငွာ လာၾက၏။
42:6 ေယာသပ္သည္နိုင္ငံအုပ္ျဖစ္၍ ျပည္သားအေပါင္းတို႔အား ေရာင္းေသာအမွုကို စီရင္ေလ၏။ ေယာသပ္အစ္ကိုတို႔သည္လာ၍ သူ႔ေရွ႕မွာ ဦးညႊတ္ခ်ၾက၏။
42:7 ေယာသပ္သည္ အစ္ကိုတို႔ကိုျမင္လၽွင္သိ၏။ သို႔ေသာ္လည္း မသိဟန္ေဆာင္၍ ၾကမ္းတမ္းစြာေျပာလ်က္၊ သင္တို႔သည္ အဘယ္ကလာၾကသနည္းဟုေမး၏။ သူတို႔ကလည္း၊ အစာကိုဝယ္ျခင္းငွာ ခါနာန္ျပည္ကလာၾကပါသည္ဟု ေလၽွာက္ၾက၏။
42:8 ေယာသပ္သည္ အစ္ကိုတို႔ကိုသိေသာ္လည္း၊ သူတို႔သည္ ေယာသပ္ကိုမသိၾက။
42:9 ေယာသပ္သည္သူတို႔အေၾကာင္းႏွင့္ ျမင္ရေသာအိပ္မက္တို႔ကို ေအာက္ေမ့လ်က္၊ သင္တို႔သည္သူလၽွိုျဖစ္ၾက၏။ ျပည္ေတာ္၌ အားနည္းေသာအရပ္ကို ၾကည့္ရွုျခင္းငွာ လာၾကၿပီဟုဆိုလၽွင္၊
42:10 သူတို႔က၊ မဟုတ္ပါသခင္။ ကိုယ္ေတာ္၏ကၽြန္တို႔သည္ အစာကို ဝယ္ျခင္းငွာသာလာၾကပါ၏။
42:11 ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ တစ္ေယာက္တည္းေသာသူ၏သား ျဖစ္ၾကပါ၏။ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူလည္း ျဖစ္ၾကပါ၏။ ကိုယ္ေတာ္၏ကၽြန္တို႔သည္ သူလၽွိုမဟုတ္ပါဟု ေလၽွာက္ၾက၏။
42:12 ေယာသပ္ကလည္း၊ မဟုတ္ဘူး။ ျပည္ေတာ္၌အားနည္းေသာ အရပ္ကိုၾကည့္ရွုျခင္းငွာ လာၾကၿပီဟုဆိုျပန္၏။
42:13 သူတို႔ကလည္း၊ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္တို႔သည္ ခါနာန္ျပည္၌ တစ္ေယာက္တည္းေသာသူ၏သား၊ ညီအစ္ကိုတစ္က်ိပ္ႏွစ္ေယာက္ ျဖစ္ၾကပါ၏။ အငယ္ဆုံးေသာသူကား အဘႏွင့္အတူယခုရွိရစ္ပါ၏။ တစ္ေယာက္ကားမရွိပါဟု ေလၽွာက္ျပန္လၽွင္၊
42:14 ေယာသပ္က၊ သင္တို႔သည္သူလၽွိုျဖစ္ၾက၏ဟု ငါဆိုသည္အရာမွာ၊
42:15 သင္တို႔ကို အဘယ္သို႔စုံစမ္းရမည္နည္းဟူမူကား၊ အငယ္ဆုံးေသာညီ မလာလၽွင္၊ ဖာေရာဘုရင္အသက္ရွင္ေတာ္မူသည္အတိုင္း သင္တို႔သည္ ဤအရပ္မွမထြက္မသြားရ။
42:16 သင္တို႔စကား မွန္သည္မမွန္သည္ကို စုံစမ္း၍သိေစျခင္းငွာ သင္တို႔တြင္ တစ္ေယာက္ေသာသူကိုေစလႊတ္၍ ညီကိုေဆာင္ခဲ့ေစ။ ႂကြင္းေသာသူတို႔ကို ေထာင္ထဲမွာခ်ထားမည္။ သို႔မဟုတ္ ဖာေရာဘုရင္ အသက္ရွင္ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊ အကယ္စင္စစ္ သင္တို႔သည္သူလၽွို ျဖစ္ၾက၏ဟုဆိုၿပီးလၽွင္၊
42:17 အစ္ကိုအေပါင္းတို႔ကို သုံးရက္ခ်ဳပ္ထားေလ၏။
42:18 သုံးရက္ေျမာက္ေသာေန႔၌ ေယာသပ္သည္သူတို႔ကိုေခၚ၍၊ ငါသည္ ဘုရားသခင္ကို ေၾကာက္ရြံ့ေသာသူျဖစ္၏။ သို႔ျဖစ္၍ သင္တို႔သည္ အသက္ခ်မ္းသာေစျခင္းငွာ ျပဳရေသာအမွုဟူမူကား၊
42:19 သင္တို႔သည္ေျဖာင့္မတ္ေသာသူမွန္လၽွင္၊ သင္တို႔ညီအစ္ကိုတို႔တြင္ တစ္စုံတစ္ေယာက္ကို ေထာင္အိမ္၌အခ်ဳပ္ခံလ်က္ေနေစၿပီးလၽွင္၊ ႂကြင္းေသာသူတို႔မူကား သြားၾကေလာ့။ အိမ္သူအိမ္သားတို႔၌ အစာေခါင္းပါးေသာေၾကာင့္ စပါးကိုယူ၍သြားၾကေလာ့။
42:20 အငယ္ဆုံးေသာညီကို ငါ့ထံသို႔ေဆာင္ခဲ့ၾကေလာ့။ သို႔ျပဳလၽွင္ သင္တို႔စကားမွန္လိမ့္မည္။ သင္တို႔ အသက္လည္း ခ်မ္းသာရလိမ့္မည္ဟုဆိုသည္အတိုင္း သူတို႔သည္ျပဳၾက၏။
42:21 ထိုအခါ သူတို႔အခ်င္းခ်င္းဆိုၾကသည္ကား၊ အကယ္စင္စစ္ ငါတို႔သည္ ညီ၏အမွု၌အျပစ္ႀကီးၾက၏။ သူသည္ ငါတို႔ကိုေတာင္းပန္ေသာအခါ၊ သူ႔စိတ္ဆင္းရဲျခင္းကို ငါတို႔သည္ျမင္လ်က္ႏွင့္ နားမေထာင္ဘဲေနၾက၏။ ထိုေၾကာင့္ ဤအမွုသည္ ငါတို႔အေပၚမွာ ယခုေရာက္လာၿပီဟု တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ေျပာဆိုၾက၏။
42:22 ႐ုဗင္ကလည္း၊ သူငယ္ကိုမျပစ္မွားပါႏွင့္ဟု ကၽြန္ုပ္ဆိုသည္မဟုတ္ေလာ။ သင္တို႔သည္ နားမေထာင္ဘဲေနၾကေသာေၾကာင့္ သူ၏အေသြးအတြက္ ယခုအစစ္ခံရၾကသည္ဟု ျပန္၍ဆို၏။
42:23 ထိုသို႔ မိမိတို႔ေျပာဆိုၾကေသာစကားကို ေယာသပ္နားလည္သည္ဟု သူတို႔မထင္ၾက။ အေၾကာင္းမူကား၊ ေယာသပ္သည္ စကားျပန္ႏွင့္ သူတို႔ကို ေျပာတတ္ေသာေၾကာင့္တည္း။
42:24 ထိုအခါ ေယာသပ္သည္ သူတို႔ထံမွခဏခြာ၍ငိုေလ၏။ တစ္ဖန္လာျပန္၍ ႏွုတ္ဆက္ၿပီးလၽွင္၊ ရွိေမာင္ကို သူတို႔အစုထဲကယူ၍ သူတို႔ေရွ႕တြင္ ခ်ည္ေႏွာင္ေလ၏။
42:25 ထိုေနာက္သူတို႔အိတ္မ်ားကို စပါးႏွင့္ျပည့္ေစ၍၊ သူတို႔ေငြကိုလည္း အသီးအသီးအိတ္တို႔တြင္ ျပန္ထည့္ေစျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ လမ္းခရီး၌ စားစရိတ္ကိုေပးေစျခင္းငွာလည္းေကာင္းစီရင္၍ ထိုသို႔လၽွင္သူတို႔၌ျပဳေလ၏။
42:26 သူတို႔သည္လည္း ျမည္းမ်ားအေပၚ၌စပါးကိုတင္၍ ထြက္သြားၾက၏။
42:27 စခန္းသို႔ေရာက္ေသာအခါ၊ တစ္ေယာက္ေသာသူသည္ ျမည္းကို အစာေကၽြးျခင္းငွာမိမိအိတ္ကိုဖြင့္လၽွင္၊ အိတ္ဝတြင္ရွိေသာ ေငြကိုျမင္ေလ၏။
42:28 ညီအစ္ကိုတို႔အားလည္း ကၽြန္ုပ္ေငြကိုျပန္ထားၿပီ။ ၾကည့္ပါ၊ အိတ္ထဲမွာရွိသည္ဟုဆိုေသာ္၊ သူတို႔သည္စိတ္ႏွလုံးေလ်ာ့၍ ေၾကာက္လန္႔လ်က္၊ ငါတို႔၌ဘုရားသခင္ျပဳေတာ္မူေသာ ဤအမွုသည္ အဘယ္အမွုျဖစ္ပါလိမ့္မည္နည္းဟု တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ဆိုၾက၏။
42:29 ခါနာန္ျပည္ အဘယာကုပ္ထံသို႔ေရာက္လၽွင္၊ မိမိတို႔၌ျဖစ္ေလသမၽွတို႔ကို ၾကားေျပာသည္ကား၊
42:30 ထိုျပည္ကိုအုပ္စိုးေသာသူသည္ ၾကမ္းတမ္းစြာေျပာလ်က္၊ ကၽြန္ုပ္တို႔ကို ထိုျပည္၌ သူလၽွိုလုပ္သူဟူ၍ မွတ္ေလ၏။
42:31 ကၽြန္ုပ္တို႔ကလည္း၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူျဖစ္ၾကပါ၏။ သူလၽွိုမဟုတ္ပါ။
42:32 တစ္ဘတည္းသား၊ ညီအစ္ကိုခ်င္း တစ္က်ိပ္ႏွစ္ေယာက္ျဖစ္ၾကပါ၏။ တစ္ေယာက္ကားမရွိပါ။ အငယ္ဆုံးေသာသူကား ခါနာန္ျပည္၌ အဘႏွင့္အတူ ယခုရွိရစ္ပါသည္ဟု ေလၽွာက္ေသာအခါ၊
42:33 ထိုျပည္ကို အုပ္စိုးေသာသခင္က၊ သင္တို႔သည္ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူမွန္သည္ကို အဘယ္သို႔ ငါသိနိုင္မည္နည္းဆိုေသာ္၊ သင္တို႔ညီအစ္ကိုတို႔တြင္ တစ္စုံတစ္ေယာက္ကို ငါ့ထံ၌ထားရစ္ၾကေလာ့။ သင္တို႔အိမ္သူအိမ္သားတို႔၌ အစာေခါင္းပါးေသာေၾကာင့္ အစာကိုယူ၍ သြားၾကေလာ့၊
42:34 အငယ္ဆုံးေသာညီကို ငါ့ထံသို႔ေဆာင္ခဲ့ၾကေလာ့။ သို႔ျပဳလၽွင္ သင္တို႔သည္ သူလၽွိုမဟုတ္၊ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူျဖစ္သည္ကို ငါသိလိမ့္မည္။ သင္တို႔ညီအစ္ကို ကိုလည္း ငါျပန္၍အပ္မည္။ သင္တို႔သည္ ျပည္ေတာ္၌ ေဖာက္ကားေရာင္းဝယ္ရၾကမည္ဟုဆိုေၾကာင္းကို ၾကားေျပာၾကၿပီးမွ၊
42:35 မိမိတို႔အိတ္မ်ားအထဲက စပါးကိုထုတ္ေသာအခါ၊ အသီးအသီးဆိုင္ေသာ ေငြထုပ္တို႔သည္ မိမိတို႔အိတ္၌ရွိၾက၏။ ေငြထုပ္မ်ားကို သူတို႔ႏွင့္အဘသည္ ျမင္ေသာအခါ ေၾကာက္လန္႔ၾက၏။
42:36 အဘယာကုပ္ကလည္း၊ သင္တို႔သည္ ငါ့သားတို႔ကိုလုယူၾကၿပီ။ ေယာသပ္မရွိ၊ ရွိေမာင္မရွိ၊ ဗယၤာမိန္ကိုလည္း ယူသြားခ်င္သည္တကား။ ဤအမွုအလုံးစုံတို႔သည္ ငါႏွင့္ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္သည္တကားဟု သူတို႔အားဆို၏။
42:37 ႐ုဗင္ကလည္း၊ ကၽြန္ုပ္သည္ဗယၤာမိန္ကို အဘထံသို႔ ျပန္၍မေဆာင္ခဲ့လၽွင္၊ ကၽြန္ုပ္သားႏွစ္ေယာက္တို႔ကို သတ္ပါေလာ့။ သူ႔ကိုကၽြန္ုပ္လက္၌အပ္ပါ။ ကၽြန္ုပ္တစ္ဖန္ အဘထံသို႔ျပန္၍ ေဆာင္ခဲ့ပါမည္ဟု အဘအားဆို၏။
42:38 အဘကလည္း၊ သင္တို႔ႏွင့္အတူငါ့သားမသြားရ။ သူ၏အစ္ကိုေသၿပီ။ သူသည္ တစ္ေယာက္တည္းက်န္ရစ္၏။ သင္တို႔သြားရာလမ္းခရီးတြင္ သူ၌ေဘးေရာက္လၽွင္၊ သင္တို႔သည္ ငါ့ဆံပင္ျဖဴကို ဝမ္းနည္းျခင္းႏွင့္တကြ မရဏာနိုင္ငံသို႔ သက္ေရာက္ေစၾကလိမ့္မည္ဟု ဆိုေလ၏။