2 Samuel 14
14:1 ထိုသို႔ရွင္ဘုရင္၏စိတ္ႏွလုံးသည္ အဗရွလုံသို႔ ပါသြားေၾကာင္းကို ေဇ႐ုယာသားယြာဘသည္ ရိပ္မိေသာအခါ၊
14:2 ေတေကာၿမိဳ႕သို႔ေစလႊတ္၍ ပညာရွိေသာမိန္းမကိုေခၚၿပီးလၽွင္၊ သင္သည္ ဆီမလိမ္းပါႏွင့္။ စိတ္မသာ ညည္းတြားဟန္ျပဳ၍ မသာအဝတ္ကို ဝတ္ပါေတာ့။ လူေသအတြက္ ၾကာျမင့္စြာ ငိုေႂကြးေသာမိန္းမ ေယာင္ေဆာင္လ်က္၊
14:3 ရွင္ဘုရင္ထံေတာ္သို႔ဝင္၍ ဤသို႔ေလၽွာက္ရမည္ဟု သြန္သင္ေလ၏။
14:4 ထိုေတေကာၿမိဳ႕သူမိန္းမသည္ အထံေတာ္သို႔ဝင္၍ ေျမေပၚမွာ ပ်ပ္ဝပ္ရွိခိုးလ်က္၊ အရွင္မင္းႀကီး၊ ကယ္မသနားေတာ္မူပါဟု ေလၽွာက္ေလ၏။
14:5 ရွင္ဘုရင္ကလည္း၊ အဘယ္အမွုရွိသနည္းဟု ေမးေတာ္မူလၽွင္ မိန္းမက၊ ကၽြန္ေတာ္မသည္ လင္ေသေသာ မုဆိုးမျဖစ္ပါ၏။
14:6 ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္မ၌ သားႏွစ္ေယာက္ရွိပါ၏။ ထိုသားႏွစ္ေယာက္တို႔သည္ ခိုက္ရန္ျပဳၾကပါ၏။ ဖ်န္ေျဖေသာသူမရွိေသာေၾကာင့္ တစ္ေယာက္သည္တစ္ေယာက္ကို ေသသည္တိုင္ေအာင္ လုပ္ႀကံပါ၏။
14:7 ယခုမွာ အေဆြအမ်ိဳးအေပါင္းတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္မတစ္ဖက္၌ ထၾက၍ အစ္ကိုကိုသတ္ေသာသူကို ေသစားေသေစျခင္းငွာ အပ္ရမည္။ အေမြခံကိုလည္း ငါတို႔ပယ္ရွင္းမည္ဟု ဆိုၾကပါ၏။ ထိုသို႔ျပဳလၽွင္၊ ကၽြန္ေတာ္မ၌ က်န္ႂကြင္းေသးေသာမီးခဲကို သူတို႔သည္ သတ္ၾကပါလိမ့္မည္။ ကၽြန္ေတာ္မလင္၏အမည္ကိုလည္းေကာင္း၊ အက်န္အႂကြင္းကိုလည္းေကာင္း၊ ေျမႀကီးေပၚက သုတ္သင္ပယ္ရွင္းၾကပါလိမ့္မည္ဟု ေလၽွာက္ေလေသာ္၊
14:8 ရွင္ဘုရင္က သင့္အိမ္သို႔ ျပန္သြားေလာ့။ သင့္အမွုကို ငါစီရင္မည္ဟု မိန္းမအားမိန္႔ေတာ္မူ၏။
14:9 ေတေကာၿမိဳ႕သူမိန္းမကလည္း၊ အိုအရွင္မင္းႀကီး၊ ကၽြန္ေတာ္မႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္မအေဆြအမ်ိဳး၌ အျပစ္ေရာက္ပါေစ။ ရွင္ဘုရင္ႏွင့္ ရာဇပလႅင္ေတာ္သည္ အျပစ္လြတ္ပါေစဟုေလၽွာက္လၽွင္၊
14:10 ရွင္ဘုရင္က၊ သင္၌အျပစ္တင္ေသာသူကို ငါ့ထံသို႔ေခၚခဲ့ေလာ့။ ေနာက္တစ္ဖန္ သင့္ကို မေႏွာင့္ယွက္ရဟု မိန္႔ေတာ္မူေသာ္၊
14:11 မိန္းမက၊ ေသစားေသေစေသာသူတို႔သည္ ကၽြန္ေတာ္မ၏သားကိုသတ္မည္ဟု စိုးရိမ္ပါသည္ျဖစ္၍၊ သူတို႔သည္ အထူးသျဖင့္ မဖ်က္ဆီးေစျခင္းငွာ အရွင္မင္းႀကီးသည္ ကိုယ္ေတာ္၏ ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားကို ေအာက္ေမ့ေတာ္မူပါဟု ေလၽွာက္ျပန္ေသာ္၊ ရွင္ဘုရင္က၊ ထာဝရဘုရားအသက္ရွင္ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊ သင့္သား၏ဆံပင္တစ္ပင္မၽွ ေျမေပၚသို႔မက်ရဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။
14:12 တစ္ဖန္ မိန္းမကလည္း၊ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္မသည္ အရွင္မင္းႀကီးအား စကားတစ္ခြန္းေလၽွာက္ရေသာအခြင့္ကို ေပးေတာ္မူပါဟု ေတာင္းပန္လၽွင္၊ ေလၽွာက္ေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။
14:13 မိန္းမကလည္း၊ သို႔ျဖစ္လၽွင္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ဘုရားသခင္၏လူတို႔တစ္ဖက္၌ အဘယ္ေၾကာင့္ ႀကံစည္ေတာ္မူသနည္း။ အရွင္မင္းႀကီး ႏွင္ထုတ္ေသာသူကို တစ္ဖန္ေခၚေတာ္မမူသျဖင့္၊ ကိုယ္ကိုအျပစ္တင္၍ စီရင္ေတာ္မူပါၿပီတကား။
14:14 ငါတို႔သည္ ေသအံ့ေသာသူ ျဖစ္ၾက၏။ ေျမေပၚမွာသြန္ၿပီးလၽွင္ ေနာက္တစ္ဖန္က်ဳံး၍ မယူနိုင္ေသာေရႏွင့္ တူၾကပါ၏။ ဘုရားသခင္သည္ လူမ်က္ႏွာကို မေထာက္ေသာ္လည္း၊ ႏွင္ထုတ္ျခင္းကိုခံရေသာသူသည္ အစဥ္ႏွင္ထုတ္ျခင္းကိုခံ၍ မေနရမည္အေၾကာင္း ႀကံစည္ေတာ္မူ၏။
14:15 သို႔ျဖစ္၍ ကၽြန္ေတာ္မသည္လာ၍ ဤအမွုကို အရွင္မင္းႀကီးအား ေလၽွာက္ရသည္အေၾကာင္းမွာ၊ ကၽြန္ေတာ္မေၾကာက္ေအာင္ လူမ်ားတို႔သည္ ျပဳၾကပါ၏။ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္မကလည္း၊ ရွင္ဘုရင္ကို ငါေလၽွာက္မည္။ ရွင္ဘုရင္သည္ ငါေတာင္းပန္သည္အတိုင္း ျပဳေကာင္းျပဳေတာ္မူမည္။
14:16 ငါႏွင့္ ငါ့သားကို ဘုရားသခင္၏အေမြေတာ္ေျမေပၚက သုတ္သင္ပယ္ရွင္းေသာ သူ၏လက္မွ ငါ့ကိုႏုတ္အံ့ေသာငွာ နားေထာင္ေတာ္မူလိမ့္မည္ဟု ဆိုပါ၏။
14:17 ကိုယ္ေတာ္ ကၽြန္မကလည္း၊ ငါ့သခင္အရွင္မင္းႀကီး၏ အမိန္႔ေတာ္ေၾကာင့္ ခ်မ္းသာရမည္။ ဘုရားသခင္၏ေကာင္းကင္တမန္ကဲ့သို႔ ငါ့သခင္အရွင္မင္းႀကီးသည္ ေကာင္းမေကာင္းကို ပိုင္းျခား၍ သိေတာ္မူ၏ဟု ေအာက္ေမ့ပါ၏။ ကိုယ္ေတာ္၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္အတူ ရွိေတာ္မူလိမ့္မည္ဟု ေလၽွာက္ေလ၏။
14:18 ထိုအခါ ရွင္ဘုရင္က၊ ငါေမးျမန္းသည္အမွုကို မထိမ္မဝွက္ပါႏွင့္ ဟုအမိန္႔ရွိေသာ္၊ မိန္းမက အရွင္မင္းႀကီးအမိန္႔ရွိေတာ္မူပါဟု ေလၽွာက္ေလ၏။
14:19 ရွင္ဘုရင္ကလည္း၊ ဤအမွု၌ ယြာဘသည္ သင့္အား အႀကံေပးသည္မဟုတ္ေလာဟုေမးေသာ္၊ မိန္းမက အိုအရွင္မင္းႀကီး၊ ကိုယ္ေတာ္အသက္ရွင္ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊ အရွင္မင္းႀကီးမိန္႔ေတာ္မူေသာ စကားလမ္းမွ လက္ယာဘက္လက္ဝဲဘက္သို႔ အဘယ္သူမၽွမလႊဲနိုင္ရာ။ အကယ္စင္စစ္ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္ယြာဘသည္ ကၽြန္ေတာ္မကိုမွာထား၍ ဤစကားအလုံးစုံတို႔ကို သြန္သင္ပါ၏။
14:20 ပရိယာယ္ျပဳ၍ ဤသို႔အေယာင္ေဆာင္ေစျခင္းငွာ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္ယြာဘသည္ စီရင္ပါ၏။ အရွင္သခင္သည္လည္း ေျမႀကီးေပၚမွာ ရွိသမၽွတို႔ကို သိနိုင္သည္တိုင္ေအာင္ ဘုရားသခင္၏ ေကာင္းကင္တမန္သည္ ပညာရွိသကဲ့သို႔ ပညာရွိေတာ္မူသည္ဟု ျပန္ေလၽွာက္ေလ၏။
14:21 ထိုအခါရွင္ ဘုရင္က၊ ဤအမွုကို ငါစီရင္ရ၏။ သင္သြား၍ ထိုလုလင္အဗရွလုံကို တစ္ဖန္ေခၚရမည္ဟု ယြာဘအားမိန္႔ေတာ္မူ၏။
14:22 ယြာဘသည္လည္း ေျမေပၚမွာ ဦးခ်ပ်ပ္ဝပ္လ်က္၊ ကၽြန္ေတာ္သခင္အရွင္မင္းႀကီး၊ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္ အသနားေတာ္ခံသည္အတိုင္း အရွင္မင္းႀကီး ျပဳေတာ္မူေသာေၾကာင့္၊ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္သည္ ေရွ႕ေတာ္၌ မ်က္ႏွာရေၾကာင္းကို ကၽြန္ေတာ္သိပါသည္ဟု ေက်းဇူးေတာ္ကို ဝန္ခံေလ၏။
14:23 ထိုေနာက္ ယြာဘသည္ထ၍ ေဂရွုရၿမိဳ႕သို႔သြားသျဖင့္၊ အဗရွလုံကို ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ ေဆာင္ခဲ့ေလ၏။
14:24 ရွင္ဘုရင္ကလည္း၊ မိမိအိမ္သို႔သြားေစ။ ငါ့မ်က္ႏွာကို မျမင္ေစႏွင့္ဟု အမိန္႔ေတာ္ရွိသည္အတိုင္း၊ အဗရွလုံသည္ မိမိအိမ္သို႔သြား၍ ရွင္ဘုရင္၏မ်က္ႏွာေတာ္ကို မျမင္ရ။
14:25 ဣသေရလအမ်ိဳး တစ္မ်ိဳးလုံးတြင္ အဗရွလုံကဲ့သို႔ အဆင္းလွ၍ ခ်ီးမြမ္းရေသာသူ တစ္ေယာက္မၽွမရွိ။ ေျခဖဝါးမွသည္ ဦးထိပ္တိုင္ေအာင္ အျပစ္တစ္ခုမၽွမရွိ။
14:26 ဆံပင္ေလးေသာေၾကာင့္၊ ႏွစ္တိုင္းျဖတ္၍ တစ္ႏွစ္လၽွင္ အက်ပ္ေတာ္အတိုင္း အက်ပ္သုံးဆယ္ရတတ္၏။
14:27 အဗရွလုံသည္ သားသုံးေယာက္ႏွင့္ တာမာအမည္ရွိေသာ သမီးတစ္ေယာက္ကိုျမင္ေလ၏။ သမီးသည္ အလြန္လွေသာသူျဖစ္၏။
14:28 အဗရွလုံသည္ ရွင္ဘုရင္၏မ်က္ႏွာေတာ္ကိုမျမင္ရဘဲ ႏွစ္ႏွစ္ပတ္လုံး ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၌ေနၿပီးမွ၊
14:29 ယြာဘကို ရွင္ဘုရင္ထံေတာ္သို႔ ေစလႊတ္မည္အႀကံႏွင့္ ေခၚေသာအခါ ယြာဘသည္မလာ။
14:30 ဒုတိယအႀကိမ္ေခၚေသာ္လည္းမလာ။ ထိုေၾကာင့္ ကၽြန္တို႔အား၊ ယြာဘ၏လယ္သည္ ငါတို႔ေနရာ ႏွင့္နီးၿပီ။ မုေယာစပါးရွိ၏။ သြား၍မီးရွို႔ၾကဟု စီရင္သည္အတိုင္း အဗရွလုံ၏ကၽြန္တို႔သည္မီးရွို႔ၾက၏။
14:31 ထိုအခါ ယြာဘသည္ အဗရွလုံအိမ္သို႔ထသြား၍၊ ကိုယ္ေတာ္၏ကၽြန္တို႔သည္ ကၽြန္ေတာ္လယ္ကို အဘယ္ေၾကာင့္ မီးရွို႔ၾကသနည္းဟု ေမးေသာ္၊
14:32 အဗရွလုံက၊ ငါသည္ ေဂရွုရၿမိဳ႕မွ အဘယ္ေၾကာင့္ လာရသနည္း။ ထိုၿမိဳ႕၌ ယခုတိုင္ေအာင္ ေနေကာင္းသည္ဟု ေလၽွာက္ေစျခင္းငွာ၊ သင့္ကို ရွင္ဘုရင္ထံေတာ္သို႔ ေစလႊတ္မည္ဟု ငါေခၚ၏။ ယခုမွာ ရွင္ဘုရင္၏မ်က္ႏွာေတာ္ကို ငါျမင္ရပါေစ။ အျပစ္ရွိလၽွင္ သတ္ေတာ္မူပါေစဟု ယြာဘအားေျပာဆိုေသာ္၊
14:33 ယြာဘသည္ ရွင္ဘုရင္ထံေတာ္သို႔သြား၍ ေလၽွာက္သျဖင့္၊ အဗရွလုံကို ေခၚေတာ္မူ၏။ အဗရွလုံသည္လာ၍ ရွင္ဘုရင္ေရွ႕ေတာ္၌ ဦးခ်ပ်ပ္ဝပ္၏။ ရွင္ဘုရင္သည္ သူကိုနမ္းေတာ္မူ၏။