2 Kings 1
1:1 အာဟပ္မင္းေသေသာေနာက္၊ ေမာဘျပည္သည္ ဣသေရလရွင္ဘုရင္ကို ပုန္ကန္ေလ၏။
1:2 အာခဇိမင္းသည္ ရွမာရိၿမိဳ႕၌ အထက္အခန္းျပဴတင္းေပါက္မွ က်၍ နာေနေသာေၾကာင့္၊ ငါသည္ ဤအနာမွာ ထေျမာက္မည္ေလာဟု ဧၾကဳန္ၿမိဳ႕၏ဘုရား ဗာလေဇဗုပ္သို႔သြား၍ေမးျမန္းၾကဟု မွာထား၍ သံတမန္တို႔ကို ေစလႊတ္ေလ၏။
1:3 ထာဝရဘုရား၏ေကာင္းကင္တမန္သည္ တိရွဘိၿမိဳ႕သား ဧလိယအားလည္း၊ ရွမာရိရွင္ဘုရင္ေစလႊတ္ေသာ သံတမန္တို႔ကို ႀကိဳဆိုျခင္းငွာ ထသြားေလာ့။ ဣသေရလျပည္၌ ဘုရားသခင္မရွိေသာေၾကာင့္၊ ဧၾကဳန္ၿမိဳ႕၏ဘုရားဗာလေဇဗုပ္သို႔သြား၍ ေမးျမန္းရသေလာ။
1:4 ထိုေၾကာင့္ ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ သင္သည္ ယခုတက္ေသာသလြန္ေပၚက ေနာက္တစ္ဖန္မဆင္းရ၊ စင္စစ္ေသရမည္ဟု သူတို႔အားဆင့္ဆိုရမည္အေၾကာင္း မိန္႔ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊ ဧလိယသြားေလ၏။
1:5 သံတမန္တို႔သည္ ျပန္လာေသာအခါ ရွင္ဘုရင္က၊ အဘယ္ေၾကာင့္ ယခုျပန္လာၾကသနည္းဟုေမးလၽွင္၊
1:6 သူတို႔က၊ လူတစ္ေယာက္သည္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ႀကိဳဆိုျခင္းငွာလာ၍ သင္တို႔ကိုေစလႊတ္ေသာ ရွင္ဘုရင္ထံသို႔ ျပန္ၾက။ ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ ဣသရလျပည္၌ ဘုရားသခင္မရွိေသာေၾကာင့္၊ ဧၾကဳန္ၿမိဳ႕၏ ဘုရားဗာလေဇဗုပ္သို႔သြား၍ ေမးျမန္းရသေလာ။ ထိုေၾကာင့္ သင္သည္ ယခုတက္ေသာ သလြန္ေပၚက ေနာက္တစ္ဖန္မဆင္းရ။ စင္စစ္ေသရမည္ဟု ေျပာရမည္အေၾကာင္း မွာထားပါသည္ဟု ေလၽွာက္ၾက၏။
1:7 ရွင္ဘုရင္ကလည္း၊ သင္တို႔ကိုႀကိဳဆိုျခင္းငွာ လာ၍ ဤသို႔ေျပာေသာသူကား အဘယ္သို႔ေသာသူနည္းဟု ေမးလၽွင္၊
1:8 သူတို႔က၊ ထိုသူသည္ ကိုယ္၌အေမြးမ်ား၍ သားေရခါးပန္းကို စည္းေသာသူျဖစ္ပါသည္ဟု ေလၽွာက္ၾကေသာ္၊ ထိုသူသည္ တိရွဘိၿမိဳ႕သားဧလိယျဖစ္လိမ့္မည္ဟု ရွင္ဘုရင္ဆိုလ်က္၊
1:9 လူငါးက်ိပ္အုပ္ေသာ တပ္မွူးကိုေစလႊတ္၍၊ တပ္မွူးသည္ ေတာင္ေပၚမွာထိုင္ေသာ ဧလိယထံသို႔ ေရာက္ၿပီးလၽွင္၊ အိုဘုရားသခင္၏လူ၊ သင္သည္ ဆင္းရမည္အေၾကာင္း၊ ရွင္ဘုရင္အမိန္႔ေတာ္ရွိသည္ဟု ဆို၏။
1:10 ဧလိယကလည္း၊ ငါသည္ ဘုရားသခင္၏လူမွန္လၽွင္၊ ေကာင္းကင္ကမီးက်၍ သင္ႏွင့္ သင္၏လူငါးက်ိပ္တို႔ကို ေလာင္ပါေစဟု လူငါးက်ိပ္အုပ္ေသာတပ္မွူးအား ဆိုသည္အတိုင္း၊ ေကာင္းကင္ကမီးက်၍ သူႏွင့္သူ၌ပါေသာလူငါးက်ိပ္တို႔ကို ေလာင္ေလ၏။
1:11 တစ္ဖန္ လူငါးက်ိပ္အုပ္ေသာ တပ္မွူးတစ္ေယာက္ကို ရွင္ဘုရင္ေစလႊတ္၍၊ ထိုတပ္မွူးက၊ အိုဘုရားသခင္၏လူ၊ သင္သည္ အလ်င္အျမန္ဆင္းရမည္အေၾကာင္း ရွင္ဘုရင္ အမိန္႔ေတာ္ရွိသည္ဟု ဆို၏။
1:12 ဧလိယကလည္း၊ ငါသည္ ဘုရားသခင္၏လူမွန္လၽွင္ ေကာင္းကင္ကမီးက်၍ သင္ႏွင့္ သင္၏လူငါးက်ိပ္တို႔ကို ေလာင္ပါေစဟု သူတို႔အားဆိုသည္အတိုင္း၊ ဘုရားသခင္၏မီးသည္ ေကာင္းကင္ကက်၍ သူႏွင့္ သူ၌ပါေသာလူငါးက်ိပ္တို႔ကို ေလာင္ေလ၏။
1:13 တစ္ဖန္ လူငါးက်ိပ္အုပ္ေသာ တတိယတပ္မွူးကို ရွင္ဘုရင္ေစလႊတ္သျဖင့္၊ ထိုတပ္မွူးသည္တက္၍ ဧလိယေရွ႕မွာဒူးေထာက္လ်က္၊ အိုဘုရားသခင္၏လူ၊ ကၽြန္ေတာ္အသက္ႏွင့္ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္ ဤလူငါးက်ိပ္တို႔၏အသက္ကို ႏွေျမာေတာ္မူပါ။
1:14 ေကာင္းကင္ကမီးက်၍ အျခားေသာတပ္မွူးႏွစ္ေယာက္ႏွင့္ သူတို႔၌ပါေသာလူတစ္ရာကို ေလာင္ေသာ္လည္း၊ ကၽြန္ေတာ္အသက္ကို ႏွေျမာေတာ္မူပါဟု ေတာင္းပန္ေလ၏။
1:15 ထာဝရဘုရား၏ေကာင္းကင္တမန္ကလည္း၊ သူႏွင့္အတူ ဆင္းသြားေလာ့။ သူ႔ကိုမေၾကာက္ႏွင့္ဟု ဧလိယအားဆိုသည္အတိုင္း၊ ဧလိယသည္ထ၍ ရွင္ဘုရင္ထံသို႔ေရာက္လၽွင္၊
1:16 ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ သင္သည္ ဧၾကဳန္ၿမိဳ႕၏ဘုရားဗာလေဇဗုပ္၌ ေမးျမန္းျခင္းငွာ အဘယ္ေၾကာင့္ သံတမန္တို႔ကိုေစလႊတ္သနည္း။ ေမးျမန္းစရာဖို႔ ဣသေရလျပည္၌ ဘုရားသခင္မရွိေသာေၾကာင့္ ထိုသို႔ျပဳသေလာ။ သို႔ျဖစ္၍ သင္သည္ ယခုတက္ေသာ သလြန္ေပၚက ေနာက္တစ္ဖန္မဆင္းရ။ စင္စစ္ေသရမည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူေၾကာင္းကို ဆင့္ဆို၏။
1:17 ဧလိယဆင့္ဆိုေသာ ထာဝရဘုရား၏စကားေတာ္အတိုင္း ရွင္ဘုရင္ေသ၍၊ သားေတာ္မရွိေသာေၾကာင့္ ညီေတာ္ေယာရံသည္ ယုဒရွင္ဘုရင္ေယာရွဖတ္သား ယေဟာရံနန္းစံႏွစ္ႏွစ္တြင္ နန္းထိုင္ေလ၏။
1:18 အာခဇိျပဳမူေသာ အမွုအရာႂကြင္းေလသမၽွတို႔သည္၊ ဣသေရလရာဇဝင္၌ ေရးထားလ်က္ရွိ၏။