2 Kings 5
5:1 ရွုရိရွင္ဘုရင္၏ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းေနမန္သည္ မိမိသခင္ထံမွာ မ်က္ႏွာရေသာသူ၊ ဘုန္းႀကီးေသာသူျဖစ္၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ ရွုရိျပည္သည္ ထိုသူအားျဖင့္ ေအာင္ရေသာအခြင့္ကို ထာဝရဘုရားေပးေတာ္မူၿပီ။ ထိုသူသည္ ခြန္အားႀကီးေသာ စစ္သူရဲျဖစ္၏။ သို႔ရာတြင္ ႏူနာစြဲ၏။
5:2 ရွုရိလူတို႔သည္ အလိုအေလ်ာက္တပ္ဖြဲ႕၍ ခ်ီသြားစဥ္တြင္၊ ဣသေရလျပည္မွ ဖမ္းခဲ့ေသာ မိန္းမငယ္တစ္ေယာက္သည္ ေနမန္၏မယားထံ၌ ကၽြန္ခံရ၏။
5:3 ထိုကၽြန္မကလည္း၊ ကၽြန္မသခင္သည္ ရွမာရိၿမိဳ႕၌ရွိေသာ ပေရာဖက္ထံသို႔ ေရာက္ပါေစေသာ။ ထိုပေရာဖက္သည္ သခင္၌စြဲေသာႏူနာကို ေပ်ာက္ေစလိမ့္မည္ဟု မိမိသခင္မအားဆို၏။
5:4 ေနမန္သည္ မိမိအရွင္ထံသို႔ဝင္၍ ဣသေရလအမ်ိဳး မိန္းမငယ္စကားကို ျပန္ေလၽွာက္၏။
5:5 ရွုရိရွင္ဘုရင္ကလည္း သြားေလာ့။ သြားေလာ့။ ဣသေရလရွင္ဘုရင္ထံသို႔ စာေပးလိုက္မည္ဟု အမိန္႔ေတာ္အတိုင္း၊ ေနမန္သည္ ေငြအခြက္တစ္ရာ၊ ေရႊအခြက္ ေျခာက္ဆယ္၊ အဝတ္ဆယ္စုံကို ယူသြား၍၊
5:6 ဣသေရလရွင္ဘုရင္ထံသို႔ မိမိအရွင္၏စာကို သြင္းေလ၏။ စာ၌ပါေသာ အခ်က္ဟူမူကား၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ ငါ့ကၽြန္ေနမန္၏ႏူနာကို ေပ်ာက္ေစျခင္းငွာ သူ႔ကို ဤစာႏွင့္အတူ ငါေစလႊတ္သည္ဟု ပါသတည္း။
5:7 ဣသေရလရွင္ဘုရင္သည္ ထိုစာကိုၾကည့္ၿပီးမွ၊ မိမိအဝတ္ကိုဆုတ္၍၊ ငါသည္အသက္ေပးပိုင္၊ ႏုတ္ပိုင္ေသာဘုရားျဖစ္ေသာေၾကာင့္၊ ဤသူသည္ လူႏူကိုခ်မ္းသာေပးေစျခင္းငွာ ငါ့ထံသို႔ေစလႊတ္သေလာ။ ၾကည့္ၾကေလာ့။ ဤသူသည္ ငါ့ကိုအဘယ္မၽွေလာက္ ရန္ရွာခ်င္သည္ကို ၾကည့္ၾကေလာ့ဟု ဆို၏။
5:8 ဣသေရလရွင္ဘုရင္သည္ မိမိအဝတ္ကိုဆုတ္သည္ဟု ဘုရားသခင္၏လူဧလိရွဲသည္ၾကားလၽွင္၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ အဝတ္ကိုဆုတ္သနည္း။ ထိုသူသည္ ငါ့ထံသို႔ လာပါေလေစ။ ဣသေရလျပည္၌ပေရာဖက္ရွိသည္ကို သိလိမ့္မည္ဟု ရွင္ဘုရင္ကို မွာလိုက္ေလ၏။
5:9 ထိုေၾကာင့္၊ ေနမန္သည္ျမင္းရထားကိုစီးသြား၍ ဧလိရွဲအိမ္ေရွ႕မွာ ရပ္ေန၏။
5:10 ဧလိရွဲက၊ သင္သည္သြား၍ ေယာ္ဒန္ျမစ္၌ ခုနစ္ႀကိမ္တိုင္ေအာင္ ေရခ်ိဳးေလာ့။ အသားေျပာင္း၍ သန္႔ရွင္းလိမ့္မည္ဟု လူကိုေစလႊတ္၍ ေျပာေစ၏။
5:11 ေနမန္ကလည္း၊ အကယ္၍ ပေရာဖက္သည္ ထြက္လာမည္။ ငါ့အနားမွာရပ္လ်က္ မိမိဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရား၏နာမကိုေခၚ၍ မိမိလက္ႏွင့္သုံးသပ္သျဖင့္ ႏူနာကိုေပ်ာက္ေစမည္ဟု ငါထင္၏။
5:12 ဒမာသက္ျပည္၌ အာဗနျမစ္၊ ဖာဖာျမစ္တို႔သည္ ဣသေရလျမစ္အလုံးစုံထက္ သာ၍ေကာင္းသည္ မဟုတ္ေလာ။ ထိုျမစ္၌ ငါေရခ်ိဳး၍ မသန္႔ရွင္းရသေလာဟုဆိုလ်က္ အမ်က္ထြက္၍ ျပန္သြား၏။
5:13 ကၽြန္တို႔သည္ ခ်ဥ္းလာ၍ အဘ၊ ခက္ေသာအမွုကိုျပဳရမည္ဟု ပေရာဖက္စီရင္လၽွင္ ျပဳေတာ္မူမည္ မဟုတ္ေလာ။ ေရခ်ိဳး၍သာ သန္႔ရွင္းျခင္းသို႔ ေရာက္ေလာ့ဟုစီရင္လၽွင္ အဘယ္မၽွေလာက္သာ၍ ျပဳေတာ္မူသင့္ပါသည္တကားဟု ေလၽွာက္ၾကေသာ္၊
5:14 ေနမန္သည္သြား၍ ဘုရားသခင္၏လူစီရင္သည္အတိုင္း၊ ေယာ္ဒန္ျမစ္၌ ကိုယ္ကိုခုနစ္ႀကိမ္ႏွစ္သျဖင့္၊ သူ၏အသားသည္ သူငယ္၏အသားကဲ့သို႔ေျပာင္း၍ သန္႔ရွင္းျခင္းသို႔ ေရာက္၏။
5:15 သို႔ၿပီးမွ လိုက္ေသာသူအေပါင္းတို႔ႏွင့္တကြ ဘုရားသခင္၏လူထံသို႔ ျပန္လာ၍ သူ႔ေရွ႕၌ရပ္လ်က္၊ ဣသေရလျပည္မွတစ္ပါး အဘယ္ျပည္၌မၽွ ဘုရားသခင္မရွိသည္ကို ယခုအကၽြန္ုပ္သိပါ၏။ သို႔ျဖစ္၍ ကိုယ္ေတာ္၏ကၽြန္လွူေသာ အလွူလက္ေဆာင္ကို ခံယူေတာ္မူပါဟု ေတာင္းေလၽွာက္ေလ၏။
5:16 ဧလိရွဲကလည္း၊ ငါကိုးကြယ္ေသာ ထာဝရဘုရားအသက္ရွင္ေတာ္မူသည္အတိုင္း မခံမယူရဟုဆိုလၽွင္၊ ခံယူေစျခင္းငွာ တစ္ဖန္ တိုက္တြန္းေသာ္လည္း ျငင္းပယ္လ်က္ေန၏။
5:17 ေနမန္ကလည္း၊ သို႔ျဖစ္လၽွင္ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္သည္ ျမည္းႏွစ္စီးႏွင့္တင္၍ ေျမအနည္းငယ္ကို ယူပါရေစ။ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္သည္ မီးရွို႔ရာယဇ္အစရွိေသာ အဘယ္ယဇ္ကိုမၽွ ထာဝရဘုရားမွတစ္ပါး အျခားေသာဘုရားအား ေနာက္တစ္ဖန္ မပူေဇာ္ပါ။
5:18 သို႔ေသာ္လည္း အကၽြန္ုပ္သခင္သည္ ကိုးကြယ္အံ့ဟု ရိမၼဳန္ဘုရား၏ေက်ာင္းသို႔သြား၍ အကၽြန္ုပ္ကိုမွီလ်က္ ရိမၼဳန္ေက်ာင္း၌ ကိုယ္ကိုညႊတ္ေသာအခါ၊ အကၽြန္ုပ္ကိုယ္သည္လည္းညႊတ္လၽွင္၊ ထာဝရဘုရားသည္ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္ကို အျပစ္လႊတ္ေတာ္မူပါေစေသာဟု ဆိုလၽွင္၊
5:19 ဧလိရွဲက၊ ၿငိမ္ဝပ္စြာသြားေလာ့ဟု ဆို၏။ ေနမန္သည္သြား၍ အေဝးသို႔မေရာက္မီ၊
5:20 ဘုရားသခင္၏လူ ဧလိရွဲ၏ကၽြန္ေဂဟာဇိက၊ ဤရွုရိလူ ေနမန္ေဆာင္ခဲ့ေသာ ဥစၥာကို ငါ့သခင္သည္ မခံမယူ။ သူ႔ကို အလြန္သနားၿပီ။ ထာဝရဘုရား အသက္ရွင္ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊ သူ႔ေနာက္သို႔ ငါလိုက္၍ တစ္စုံတစ္ခုကိုယူမည္ဟု အႀကံရွိလ်က္၊
5:21 ေနမန္ေနာက္သို႔ လိုက္ေလ၏။ လိုက္ေၾကာင္းကို ေနမန္သည္ျမင္လၽွင္၊ ႀကိဳဆိုအံ့ေသာငွာရထားမွဆင္း၍၊ ရွိသမၽွေကာင္းသေလာဟု ေမးေသာ္၊
5:22 ေဂဟာဇိက ေကာင္းပါ၏။ ယခုတြင္ ပေရာဖက္ အမ်ိဳးသားလုလင္ႏွစ္ေယာက္သည္ ဧဖရိမ္ေတာင္မွ ေရာက္လာၿပီ။ ေငြအခြက္တစ္ဆယ္ႏွင့္ အဝတ္ႏွစ္စုံကို သူတို႔အဖို႔ေပးပါေလာ့ဟု ေတာင္းေစျခင္းငွာ၊ ကၽြန္ေတာ္ သခင္သည္ ကၽြန္ေတာ္ကိုေစလႊတ္ပါၿပီဟု ဆိုလၽွင္၊
5:23 ေနမန္က၊ အခြက္ႏွစ္ဆယ္ကို မျငင္းယူပါေလာ့ဟု တိုက္တြန္းလ်က္၊ ေငြအခြက္ႏွစ္ဆယ္ကို အိတ္ႏွစ္လုံး၌ အဝတ္ႏွစ္စုံႏွင့္တကြ စည္း၍ မိမိကၽြန္ႏွစ္ေယာက္အေပၚမွာ တင္သျဖင့္၊ သူတို႔သည္ ေဂဟာဇိေရွ႕၌ ထမ္းသြားရ၏။
5:24 ၿမိဳ႕ရိုးသို႔ ေရာက္ေသာအခါ၊ ထိုဥစၥာကို ေဂဟာဇိသည္ယူ၍ အိမ္၌သိုထားသျဖင့္၊ ထမ္းေသာသူတို႔ကို လႊတ္လိုက္ၿပီးမွ၊
5:25 ကိုယ္တိုင္ဝင္၍ မိမိသခင့္ေရွ႕၌ ရပ္ေန၏။ ဧလိရွဲကလည္း၊ ေဂဟာဇိ၊ အဘယ္အရပ္သို႔ သြားဘိသနည္းဟု ေမးလၽွင္၊ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္သည္ အဘယ္အရပ္ကိုမၽွ မသြားပါဟု ျပန္ေျပာေသာ္၊
5:26 ဧလိရွဲက၊ ထိုလူသည္ သင့္ကိုႀကိဳဆိုအံ့ေသာငွာ၊ ရထားေပၚမွလွည့္ေသာအခါ၊ ငါ့စိတ္ဝိညာဥ္သည္ သင္ႏွင့္အတူ မလိုက္သေလာ။ ေငြကိုခံယူခ်ိန္ ရွိသေလာ။ အဝတ္၊ သံလြင္ဥယ်ာဥ္၊ စပ်စ္ဥယ်ာဥ္၊ သိုးႏြား၊ ကၽြန္ေယာက္်ား၊ ကၽြန္မိန္းမကို သိမ္းယူခ်ိန္ရွိသေလာ။
5:27 သို႔ျဖစ္၍ ေနမန္၏ႏူနာသည္ သင္၌လည္းေကာင္း၊ သင္၏သားေျမး၌လည္းေကာင္း၊ အစဥ္အျမဲစြဲေစဟု ဆိုသည္အတိုင္း၊ ေဂဟာဇိသည္ ႏူနာစြဲ၍ မိုးပြင့္ကဲ့သို႔ျဖဴလ်က္၊ သခင္ထံမွထြက္သြား၏။