2 Kings 6
6:1 ပေရာဖက္အမ်ိဳးသားတို႔က၊ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္အတူ ယခုေနေသာအရပ္သည္ က်ဥ္းေျမာင္းပါ၏။
6:2 အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ ေယာ္ဒန္ျမစ္နားသို႔ သြားပါရေစ။ ထိုအရပ္၌ဝိုင္း၍ သစ္သားကိုခုတ္ၿပီးလၽွင္၊ ကိုယ္ေနစရာဖို႔လုပ္ပါရေစဟု ဧလိရွဲထံ၌ အခြင့္ေတာင္းလၽွင္၊ သြားၾကေလာ့ဟု အခြင့္ေပး၏။
6:3 အခ်ိဳ႕ကလည္း မျငင္းပါႏွင့္။ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္တို႔ႏွင့္ ႂကြေတာ္မူပါဟုေတာင္းပန္လၽွင္၊ ငါသြားမည္ဟု ဝန္ခံသည္အတိုင္း၊
6:4 သူတို႔ႏွင့္အတူ လိုက္ေလ၏။ ေယာ္ဒန္ျမစ္နားသို႔ ေရာက္ေသာအခါ သစ္သားကိုခုတ္ၾက၏။
6:5 တစ္ေယာက္ေသာသူသည္ ခုတ္စဥ္တြင္၊ ေရထဲသို႔ ပုဆိန္က်၏။ ခုတ္ေသာသူကလည္း၊ ခက္လွၿပီသခင္။ ထိုပုဆိန္သည္ ငွားခဲ့ေသာဥစၥာျဖစ္ပါ၏ဟု ေအာ္ဟစ္လၽွင္၊
6:6 ဘုရားသခင္၏လူက၊ အဘယ္မွာက်သနည္းဟုေမးေသာ္၊ က်ရာအရပ္ကိုျပၿပီးမွ၊ တုတ္ကိုခုတ္၍ ထိုအရပ္၌ခ်သျဖင့္ ပုဆိန္သည္ ေပါေလာေန၏။
6:7 ဆယ္ယူေလာ့ဟု ဧလိရွဲဆိုသည္အတိုင္း၊ တပည့္သည္ လက္ကိုဆန္႔၍ ဆယ္ယူ၏။
6:8 တစ္ဖန္ ရွုရိရွင္ဘုရင္သည္ ဣသေရလျပည္ကို စစ္တိုက္၍၊ ဤမည္ေသာအရပ္၊ ဤမည္ေသာအရပ္၌ ငါတို႔သည္ တပ္ခ်ၾကကုန္အံ့ဟု ကၽြန္တို႔ႏွင့္ တိုင္ပင္ေသာအခါ၊
6:9 ဘုရားသခင္၏လူသည္ ဣသေရလရွင္ဘုရင္ထံသို႔ လူကိုေစလႊတ္၍၊ ဤမည္ေသာအရပ္ကို သတိျပဳပါ။ ထိုအရပ္သို႔ ရွုရိလူတို႔သည္ လာၾကၿပီဟု၊
6:10 သတိေပးေသာအရပ္သို႔ ဣသေရလရွင္ဘုရင္သည္ လူကိုေစလႊတ္၍ တစ္ႀကိမ္ႏွစ္ႀကိမ္မက ရန္သူတို႔ကို ေရွာင္ေလ၏။
6:11 ထိုအေၾကာင္းေၾကာင့္ ရွုရိရွင္ဘုရင္သည္ စိတ္ပူပန္၍ ကၽြန္တို႔ကိုေခၚၿပီးလၽွင္၊ ငါတို႔တြင္ အဘယ္သူသည္ ဣသေရလရွင္ဘုရင္ဘက္၌ေနသည္ကို ငါ့အားမျပဘဲေနၾကသနည္းဟုေမးေသာ္၊
6:12 ကၽြန္တစ္ေယာက္က၊ ထိုသို႔မဟုတ္ပါ အရွင္မင္းႀကီး၊ ကိုယ္ေတာ္စက္ေတာ္မူခန္းထဲ၌ မိန္႔ေတာ္မူေသာစကားကိုပင္၊ ဣသေရလျပည္၌ရွိေသာ ပေရာဖက္ဧလိရွဲသည္၊ ဣသေရလရွင္ဘုရင္အား ျပန္ေျပာတတ္ပါသည္ဟု ေလၽွာက္ေလ၏။
6:13 ရွင္ဘုရင္ကလည္း၊ သူသည္ အဘယ္အရပ္၌ရွိသည္ကိုသြား၍ ေခ်ာင္းၾကည့္ေလာ့။ သူ႔ကိုဖမ္းဆီးေစျခင္းငွာ ငါေစလႊတ္မည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူၿပီးမွ၊ ေဒါသန္ၿမိဳ႕၌ရွိပါသည္ဟု ေလၽွာက္ေလ၏။
6:14 ထိုၿမိဳ႕သို႔ ျမင္းစီးသူရဲ၊ ရထားစီးသူရဲ၊ ဗိုလ္ေျခမ်ားကိုေစလႊတ္သျဖင့္၊ ညအခါေရာက္၍ ၿမိဳ႕ကိုဝိုင္းၾက၏။
6:15 နံနက္ေစာေစာ ဘုရားသခင့္လူ၏ကၽြန္သည္ထ၍ ျပင္သို႔ထြက္ေသာအခါ၊ ျမင္းစီးသူရဲ၊ ရထားစီးသူရဲ၊ ဗိုလ္ေျခတို႔သည္ ၿမိဳ႕ကိုဝိုင္းလ်က္ ရွိၾကသည္ျဖစ္၍၊ အိုသခင္၊ အဘယ္သို႔ ျပဳရပါမည္နည္းဟု မိမိသခင္အားဆို၏။
6:16 ဧလိရွဲက မစိုးရိမ္ႏွင့္။ ငါတို႔ဘက္၌ေနေသာသူတို႔သည္ ရန္သူတို႔ဘက္၌ ေနေသာသူတို႔ထက္ သာ၍မ်ားၾကသည္ဟုဆိုလ်က္၊
6:17 အိုထာဝရဘုရား၊ ဤသူသည္ ျမင္နိုင္မည္အေၾကာင္း သူ၏မ်က္စိကိုဖြင့္ေတာ္မူပါဟု ဆုေတာင္းသည္အတိုင္း၊ ထာဝရဘုရားသည္ ထိုလုလင္၏မ်က္စိကိုဖြင့္ေတာ္မူသျဖင့္၊ ဧလိရွဲပတ္လည္၌ တစ္ေတာင္လုံးသည္မီးျမင္း၊ မီးရထားႏွင့္ျပည့္သည္ကို ျမင္ေလ၏။
6:18 ရွုရိလူတို႔သည္ ေရာက္လာေသာအခါ၊ ဧလိရွဲက၊ အိုထာဝရဘုရား၊ ဤသူတို႔၏ မ်က္စိမျမင္ေစျခင္းငွာ၊ ဒဏ္ခတ္ေတာ္မူပါဟု ဆုေတာင္းသည္အတိုင္း၊ ဒဏ္ခတ္ေတာ္မူ၏။
6:19 ဧလိရွဲကလည္း၊ ဤလမ္းမဟုတ္။ ဤၿမိဳ႕လည္းမဟုတ္။ ငါ့ေနာက္သို႔ လိုက္ၾက။ သင္တို႔ရွာေသာသူရွိရာသို႔ ငါပို႔မည္ဟုဆိုလ်က္ ရွမာရိၿမိဳ႕သို႔ ပို႔ေလ၏။
6:20 ၿမိဳ႕ထဲသို႔ေရာက္ၿပီးမွ ဧလိရွဲက၊ အိုထာဝရဘုရား၊ ဤသူတို႔သည္ ျမင္နိုင္မည္အေၾကာင္း သူတို႔၏မ်က္စိကိုဖြင့္ေတာ္မူပါဟု ဆုေတာင္းသည္အတိုင္း၊ သူတို႔၏မ်က္စိကိုဖြင့္ေတာ္မူသျဖင့္၊ သူတို႔သည္ျမင္၍ ရွမာရိၿမိဳ႕ထဲမွာ ရွိသည္ဟုသိၾက၏။
6:21 ဣသေရလရွင္ဘုရင္ကလည္း၊ အဘ၊ ထိုသူတို႔ကို ဓားႏွင့္သတ္ရပါမည္ေလာဟု ဧလိရွဲအားေမးလၽွင္၊
6:22 မသတ္ပါႏွင့္။ ဓားႏွင့္ခုတ္လ်က္၊ ေလးႏွင့္ပစ္လ်က္ စစ္တိုက္၍ ဖမ္းမိေသာသူတို႔ကို သတ္ရမည္ေလာ။ သူတို႔ေရွ႕မွာ မုန္႔ႏွင့္ေရကိုထည့္၍ သူတို႔သည္ စားေသာက္ၿပီးမွ၊ မိမိတို႔သခင္ထံသို႔ သြားပါေစဟုဆိုလၽွင္၊
6:23 မ်ားစြာေသာ စားစရာကို ျပင္ဆင္၍ စားေသာက္ေစၿပီးမွ လႊတ္လိုက္သျဖင့္၊ သူတို႔သည္ မိမိတို႔သခင္ထံသို႔ ျပန္သြားၾက၏။ ထိုေနာက္မွ ရွုရိလူတို႔သည္ အလိုအေလ်ာက္တပ္ဖြဲ႕၍ ဣသေရလျပည္သို႔ မလာၾက။
6:24 ေနာက္တစ္ဖန္ရွုရိရွင္ဘုရင္ ဗဟၤာဒဒ္သည္ ဗိုလ္ေျခအေပါင္းကို စုေဝးေစသျဖင့္ စစ္ခ်ီ၍ ရွမာရိၿမိဳ႕ကို ဝိုင္းထား၏။
6:25 ၾကာျမင့္စြာဝိုင္းထားေသာေၾကာင့္၊ ရွမာရိၿမိဳ႕၌ အလြန္အစာေခါင္းပါး၍၊ ျမည္းေခါင္းတစ္လုံးကို ေငြရွစ္ဆယ္ႏွင့္လည္းေကာင္း၊ ပဲၾကမ္းတစ္ျပည္ကို ေငြငါးက်ပ္ႏွင့္လည္းေကာင္း ေရာင္းရ၏။
6:26 ဣသေရလရွင္ဘုရင္သည္ ၿမိဳ႕ရိုးေပၚမွာ ေလၽွာက္သြားစဥ္၊ မိန္းမတစ္ေယာက္က အရွင္မင္းႀကီး၊ ကယ္မေတာ္မူပါဟု ေအာ္ဟစ္၏။
6:27 ရွင္ဘုရင္က၊ ထာဝရဘုရားကယ္မေတာ္မမူလၽွင္၊ ငါသည္ အဘယ္သို႔ ကယ္မနိုင္မည္နည္း။ စပါးနယ္ရာတလင္း၊ စပ်စ္သီးနယ္ရာက်င္းထဲက ကယ္မနိုင္မည္ေလာဟူ၍လည္းေကာင္း၊
6:28 သင္၌ အဘယ္သို႔ ျဖစ္သနည္းဟူ၍လည္းေကာင္း ေမးလၽွင္၊ မိန္းမက၊ ဤမိန္းမသည္ ကၽြန္မဆီသို႔လာ၍၊ သင့္သားကို ယေန႔ငါတို႔စားဖို႔အပ္ပါ။ နက္ျဖန္ေန႔၌ ငါ့သားကို စားရမည္ဟုဆိုသည္အတိုင္း၊
6:29 ကၽြန္မ၏သားကို ျပဳတ္၍စားၾကပါ၏။ နက္ျဖန္ေန႔၌ ကၽြန္မက၊ သင္၏သားကို ငါတို႔စားဖို႔အပ္ပါဟု ေတာင္းေသာ္၊ သူသည္ မိမိသားကို ဝွက္ထားပါသည္ဟု ေလၽွာက္ေလ၏။
6:30 ရွင္ဘုရင္သည္ ထိုမိန္းမ၏စကားကိုၾကားလၽွင္၊ မိမိအဝတ္ကို ဆုတ္ေလ၏။ ၿမိဳ႕ရိုးေပၚမွာေလၽွာက္သြားစဥ္ လူတို႔သည္ၾကည့္၍၊ အတြင္း၌ ေလၽွာ္ေတအဝတ္ျဖင့္ ဝတ္ေတာ္မူေၾကာင္းကိုသိျမင္ရၾက၏။
6:31 ရွင္ဘုရင္ကလည္း၊ ရွာဖတ္သားဧလိရွဲ၏ဦးေခါင္းသည္ ယေန႔ သူ႔ကိုယ္ႏွင့္ မကြာဘဲေနလၽွင္၊ ထာဝရဘုရားသည္ ထိုမၽွမက၊ ငါ၌ျပဳေတာ္မူပါေစေသာဟု ဆို၏။
6:32 ဧလိရွဲသည္ မိမိအိမ္၌ထိုင္၍ အသက္ႀကီးသူတို႔သည္ သူႏွင့္အတူ ထိုင္ၾကစဥ္၊ ရွင္ဘုရင္သည္ မိမိေရွ႕မွာ လူတစ္ေယာက္ကို ေစလႊတ္၏။ ထိုတမန္မေရာက္မီ ဧလိရွဲက၊ လူသတ္၏သားသည္ ငါ့လည္ပင္းကို ျဖတ္ေစျခင္းငွာ၊ ေစလႊတ္သည္ကို သိျမင္ၾကသေလာ။ ထိုတမန္ေရာက္ေသာအခါ၊ တံခါးကိုပိတ္၍၊ တံခါးနားမွာသူ႔ကို ဆီးတားၾကေလာ့။ သူ႔ေနာက္မွာသူ႔သခင္ ေျခသံမျမည္သေလာဟု၊
6:33 အသက္ႀကီးသူတို႔အား ေျပာစဥ္တြင္၊ ထိုတမန္သည္ ေရာက္လာ၏။ ရွင္ဘုရင္ကိုယ္တိုင္ေရာက္လၽွင္၊ ဤအမွုသည္ ထာဝရဘုရားစီရင္ေသာ အမွုျဖစ္၏။ ထာဝရဘုရားေက်းဇူးကို အဘယ္ေၾကာင့္ ေမၽွာ္လင့္ရေသးသနည္းဟုဆိုေသာ္၊