2 Chronicles 16
16:1 အာသမင္း နန္းစံသုံးဆယ္ေျခာက္ႏွစ္တြင္၊ ဣသေရလရွင္ဘုရင္ဗာရွာသည္ ယုဒျပည္သို႔စစ္ခ်ီ၍၊ ယုဒရွင္ဘုရင္ အာသထံသို႔ အဘယ္သူမၽွ မထြက္မဝင္ေစျခင္းငွာ၊ ရာမၿမိဳ႕ကိုတည္၏။
16:2 ထိုအခါ ဗိမာန္ေတာ္ဘ႑ာႏွင့္ နန္းေတာ္ဘ႑ာတည္းဟူေသာ ေရႊေငြရွိသမၽွကို၊ အာသသည္ထုတ္၍၊ ဒမာသက္ၿမိဳ႕၌ေနေသာ ရွုရိရွင္ဘုရင္ဗဟၤာဒဒ္ထံသို႔ ေပးလိုက္၍၊
16:3 ငါသည္သင္ႏွင့္လည္းေကာင္း၊ ငါ့ခမည္းေတာ္သည္ သင့္ခမည္းေတာ္ႏွင့္လည္းေကာင္း၊ မိတ္သဟာယဖြဲ႕ျခင္းရွိသည္ျဖစ္၍၊ ေရႊေငြကို ငါေပးလိုက္၏။ ဣသေရလ ရွင္ဘုရင္ဗာရွာသည္ ငါ့ထံမွထြက္သြားေစျခင္းငွာ၊ သူႏွင့္ဖြဲ႕ေသာ မိတ္သဟာယကိုဖ်က္၍ လာပါဟု မွာလိုက္ေလ၏။
16:4 အာသမင္းႀကီး၏စကားကို ဗဟၤာဒဒ္သည္ နားေထာင္၍၊ ဣသေရလၿမိဳ႕ရြာတို႔ကို စစ္ခ်ီေစျခင္းငွာ၊ မိမိဗိုလ္မ်ားကို ေစလႊတ္သျဖင့္၊ သူတို႔သည္ ဣယုန္ၿမိဳ႕၊ ဒန္ၿမိဳ႕၊ အာေဗလမိမ္ၿမိဳ႕မွစ၍၊ နႆလိျပည္၌ရွိသမၽွေသာ ဘ႑ာၿမိဳ႕တို႔ကို လုပ္ႀကံၾက၏။
16:5 ထိုသတင္းကို ဗာရွာသည္ၾကားေသာအခါ၊ ရာမၿမိဳ႕ကို လက္စမသတ္ဘဲ အလုပ္ကိုျဖတ္၍ ေန၏။
16:6 ထိုအခါ အာသမင္းႀကီးသည္ ယုဒလူအေပါင္းကိုေခၚသျဖင့္၊ ရာမၿမိဳ႕၌ ဗာရွာမင္းသြင္းေသာေက်ာက္ႏွင့္ သစ္သားကိုယူသြား၍၊ ေဂဘၿမိဳ႕ႏွင့္ မိဇပါၿမိဳ႕ကို တည္၏။
16:7 ထိုအခါ ပေရာဖက္ဟာနန္သည္ ယုဒရွင္ဘုရင္ အာသထံသို႔လာ၍၊ မင္းႀကီးသည္ မိမိဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရားကို မခိုလွုံ၊ ရွုရိရွင္ဘုရင္ကို ခိုလွုံေသာေၾကာင့္၊ ရွုရိရွင္ဘုရင္၏ ဗိုလ္ေျခတို႔သည္ မင္းႀကီးလက္မွ လြတ္သြားၾကၿပီ။
16:8 ကုရွလူႏွင့္လိဗုလူတို႔သည္ ရထားမ်ား၊ ျမင္းစီးသူရဲမ်ားႏွင့္တကြ၊ အားႀကီးေသာအလုံးအရင္းျဖစ္သည္ မဟုတ္ေလာ။ သို႔ေသာ္လည္း မင္းႀကီးသည္ ထာဝရဘုရားကို ခိုလွုံေသာေၾကာင့္၊ ထိုအလုံးအရင္းကို မင္းႀကီးလက္သို႔ အပ္ႏွံေတာ္မူၿပီ။
16:9 ထာဝရဘုရားသည္ စုံလင္ေသာ ေစတနာစိတ္ရွိေသာသူတို႔ဘက္၌၊ ခိုင္ခံ့စြာေနျခင္းငွာ၊ ေျမႀကီးတစ္ျပင္လုံးကို အႏွံ့အျပားၾကည့္ရွုလ်က္ ရွိေတာ္မူ၏။ ဤအမွု၌ မင္းႀကီးသည္ မိုက္စြာျပဳၿပီ။ ယခုမွစ၍ စစ္မွုရွိလိမ့္မည္ဟု ဆို၏။
16:10 ထိုသို႔ဆိုေသာေၾကာင့္၊ အာသသည္ ပေရာဖက္ကို အမ်က္ထြက္၍ ေထာင္ထဲမွာ ေလွာင္ထား၏။ ထိုကာလ၌ ျပည္သူျပည္သားအခ်ိဳ႕တို႔ကိုလည္း ညႇဥ္းဆဲ၏။
16:11 အာသမင္းျပဳမူေသာ အမွုအရာအစအဆုံးတို႔သည္၊ ဣသေရလရာဇဝင္ႏွင့္ ယုဒရာဇဝင္၌ ေရးထားလ်က္ရွိ၏။
16:12 နန္းစံသုံးဆယ္ကိုးႏွစ္တြင္၊ ေျခေတာ္၌ အနာေရာဂါစြဲ၍ ျပင္းစြာခံရေသာ္လည္း၊ ထာဝရဘုရားကို မဆည္းကပ္၊ ေဆးသမားတို႔ကိုသာ ဆည္းကပ္ေလ၏။
16:13 အာသသည္ ဘိုးေဘးတို႔ႏွင့္အိပ္ေပ်ာ္၍၊ နန္းစံေလးဆယ္တစ္ႏွစ္တြင္ အနိစၥေရာက္သျဖင့္၊
16:14 ဒါဝိဒ္ၿမိဳ႕မွာ မိမိအဖို႔ မိမိလုပ္ႏွင့္ေသာ သခၤ်ိဳင္း၌၊ ျပည္သားတို႔သည္ သၿဂႋဳဟ္ေသာအခါ၊ ေမႊးႀကိဳင္ေသာ နံ့သာမ်ိဳးတို႔ကို၊ ေဆးသမားအတတ္ျဖင့္ေဖာ္၍၊ တလား၌ အျပည့္ထည့္ၿပီးလၽွင္၊ အေလာင္းေတာ္ကို တင္ထားၾက၏။ အလြန္ႀကီးေသာ မီးရွို႔ပြဲကိုလည္း ခံၾက၏။