Nehemiah 2
2:1 အာတေဇရဇ္မင္းႀကီး နန္းစံႏွစ္ဆယ္၊ နိသန္လတြင္ ေရွ႕ေတာ္၌ တင္ေသာစပ်စ္ရည္ကို ငါကိုင္၍ ဆက္ေလ၏။
2:2 အထက္က တစ္ခါမၽွ ေရွ႕ေတာ္၌ ညႇိုးငယ္ေသာမ်က္ႏွာကို မျပဖူးသည္ျဖစ္၍၊ ရွင္ဘုရင္က၊ က်န္းမာလ်က္ႏွင့္ အဘယ္ေၾကာင့္ မ်က္ႏွာညႇိုးငယ္သနည္း။ ဝမ္းနည္းဟန္ ရွိပါသည္တကားဟု မိန္႔ေတာ္မူလၽွင္၊
2:3 ငါသည္ အလြန္ေၾကာက္၍၊ ရွင္ဘုရင္ အသက္ေတာ္ အစဥ္အျမဲရွင္ပါေစ။ ကၽြန္ေတာ္ဘိုးေဘး သခၤ်ိဳင္းရွိရာၿမိဳ႕သည္ ပ်က္စီးလ်က္၊ ၿမိဳ႕တံခါးလည္း မီးေလာင္၍ ကုန္ၿပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္၊ ကၽြန္ေတာ္သည္ မ်က္ႏွာမညႇိုးငယ္ဘဲ အဘယ္သို႔ ေနနိုင္ပါမည္နည္းဟု ေလၽွာက္ေသာ္၊
2:4 ရွင္ဘုရင္က၊ အဘယ္သို႔ ေတာင္းေလၽွာက္ခ်င္သနည္းဟု ေမးေတာ္မူ၏။ ငါကလည္း အရွင္မင္းႀကီး အလိုေတာ္ရွိ၍ ကၽြန္ေတာ္ကို စိတ္ႏွင့္ေတြ႕ေတာ္မူလၽွင္၊ ကၽြန္ေတာ္ဘိုးေဘး သခၤ်ိဳင္းရွိရာၿမိဳ႕ကို ကၽြန္ေတာ္ျပဳစုရမည္အေၾကာင္း၊ ယုဒျပည္သို႔ ေစလႊတ္ေတာ္မူပါဟု ေကာင္းကင္ဘုံ၏အရွင္ ဘုရားသခင္အား ဆုေတာင္းၿပီးမွ ေလၽွာက္ေလ၏။
2:6 ထိုအခါ ေျမာက္သားေတာ္ႏွင့္ ယွဥ္ၿပိဳင္၍ ထိုင္ေနစဥ္၊ ရွင္ဘုရင္က၊ သင္သြားလၽွင္ အဘယ္မၽွကာလ ၾကာလိမ့္မည္နည္း။ အဘယ္ကာလမွ ျပန္လာမည္နည္းဟု ေမးေတာ္မူေသာ္၊ ကာလအခ်ိန္ကို ငါေလၽွာက္ထားၿပီးမွ၊ ရွင္ဘုရင္သည္ အလိုေတာ္ရွိ၍ ငါ့ကို လႊတ္လိုက္ေတာ္မူ၏။
2:7 တစ္ဖန္တုံ၊ ရွင္ဘုရင္ အလိုေတာ္ရွိလၽွင္၊ ျမစ္အေနာက္ဘက္၌ရွိေသာ ၿမိဳ႕ဝန္တို႔သည္ ကၽြန္ေတာ္ကိုမဆီးမတား၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ ပို႔ရမည္အေၾကာင္း၊ အမိန္႔ေတာ္စာကို သနားေတာ္မူပါ။
2:8 ဥယ်ာဥ္ေတာ္မွူး အာသပ္သည္ ဗိမာန္ေတာ္ရဲတိုက္တံခါးတိုင္ႏွင့္ တံခါးထုပ္ဖို႔လည္းေကာင္း၊ ၿမိဳ႕ရိုးႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ေနရာ အိမ္ဖို႔လည္းေကာင္း၊ သစ္ကိုေပးရမည္အေၾကာင္း၊ အမိန္႔ေတာ္စာကိုလည္း သနားေတာ္မူပါဟု ေတာင္းေလၽွာက္သည္အတိုင္း၊ ငါ၏ဘုရားသခင့္ တန္ခိုးေက်းဇူးေတာ္ေၾကာင့္ ရွင္ဘုရင္သည္ ေပးသနားေတာ္မူ၏။
2:9 ထိုအခါ ျမစ္အေနာက္ဘက္ ၿမိဳ႕ဝန္တို႔ထံသို႔ ငါေရာက္၍ ရွင္ဘုရင္၏ အမိန္႔ေတာ္စာကို ျပ၏။ ရွင္ဘုရင္သည္လည္း တပ္မွူးႏွင့္ ျမင္းစီးသူရဲတို႔ကို ငါႏွင့္အတူ ေစလႊတ္ေတာ္မူသတည္း။
2:10 ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔၏ အက်ိဳးကို ျပဳစုျခင္းငွာ၊ လူတစ္ေယာက္လာေၾကာင္းကို၊ ေဟာရနိလူ သမၻာလတ္ႏွင့္ ကၽြန္ခံသူ အမၼဳန္အမ်ိဳးသား ေတာဘိတို႔သည္ ၾကားေသာ္၊ အလြန္ႏွလုံးမသာ ရွိၾက၏။
2:11 ငါသည္လည္း၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ေရာက္၍ သုံးရက္ေနၿပီးမွ၊
2:12 ကိုယ္၌ပါေသာ သူအခ်ိဳ႕တို႔ႏွင့္ တကြ၊ ညအခါထ၍ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕အဖို႔ ျပဳျခင္းငွာ၊ ငါ၏ဘုရားသခင္သည္ ငါ့အား အဘယ္သို႔ေသာ အႀကံေပးေတာ္မူသည္ကို၊ အျခားေသာ သူတစ္ေယာက္အားမၽွ မေျပာ၊ ကိုယ္စီးေသာ ျမင္းမွတစ္ပါး အဘယ္အရာမၽွမပါဘဲ၊
2:13 ညအခါ ခ်ိဳင့္တံခါးျဖင့္ထြက္၍၊ နဂါးေရတြင္းတစ္ဖက္တစ္ခ်က္၊ ေနာက္ေခ်းတံခါးတိုင္ေအာင္ သြားသျဖင့္၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕ရိုးသည္ ၿပိဳပ်က္လ်က္၊ ၿမိဳ႕တံခါးလည္း မီးေလာင္၍ မရွိသည္ကို ၾကည့္ရွုၿပီးမွ၊
2:14 စမ္းေရတြင္းတံခါးႏွင့္ ရွင္ဘုရင္ေရကန္တိုင္ေအာင္ လြန္ျပန္၍၊ ျမင္းလမ္းမရွိေသာေၾကာင့္၊
2:15 တစ္ဖန္ ထိုည၌ ေခ်ာင္းနားတြင္ေလၽွာက္သြား၍၊ ၿမိဳ႕ရိုးကို ၾကည့္ရွုၿပီးမွ၊ ခ်ိဳင့္တံခါးျဖင့္လွည့္၍ ဝင္ျပန္ေလ၏။
2:16 အဘယ္အရပ္သို႔သြားသည္၊ အဘယ္သို႔ျပဳသည္ကို မင္းတို႔သည္ မသိၾက။ ယုဒလူ၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္၊ မွူးမတ္၊ မင္းအရာရွိ၊ လုပ္ေဆာင္ေသာသူ တစ္စုံတစ္ေယာက္အားမၽွ ငါသည္ ကိုယ္အမွုကိုမေျပာေသး။
2:17 ေနာက္တစ္ဖန္၊ ငါတို႔ခံရေသာဆင္းရဲျခင္း၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕ပ်က္စီးျခင္း၊ ၿမိဳ႕တံခါးလည္း မီးေလာင္၍ကုန္ျခင္းကို သင္တို႔သိျမင္ၾက၏။ လာၾက။ ကဲ့ရဲ့ျခင္းႏွင့္ လြတ္မည္အေၾကာင္း၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕ရိုးကို တည္ၾကကုန္အံ့ဟု သူတို႔အားဆိုလ်က္၊
2:18 ငါ၏ဘုရားသခင္သည္ ငါ့အားျပဳေတာ္မူေသာ ေက်းဇူးကိုလည္းေကာင္း၊ ရွင္ဘုရင္မိန္႔ေတာ္မူေသာ စကားကိုလည္းေကာင္း ၾကားေျပာေလေသာ္၊ သူတို႔က၊ ငါတို႔သည္ ထ၍တည္ၾကကုန္အံ့ဟု ဆိုလ်က္၊ ထိုေကာင္းမွုကို ၿပီးေစျခင္းငွာ၊ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ႏွိုးေဆာ္ၾက၏။
2:19 ထိုသတင္းကို ေဟာရနိလူ သမၻာလတ္၊ ကၽြန္ခံသူ အမၼဳန္အမ်ိဳးသားေတာဘိ၊ အာရပ္အမ်ိဳးသား ေဂရွင္တို႔သည္ ၾကားလၽွင္၊ ျပက္ရယ္ျပဳ၍ သင္တို႔သည္ အဘယ္သို႔ ျပဳၾကမည္နည္း။ ရွင္ဘုရင္ကို ပုန္ကန္ၾကမည္ေလာဟု ကဲ့ရဲ့လ်က္ဆိုၾက၏။
2:20 ငါကလည္း၊ ေကာင္းကင္ဘုံ၏အရွင္ ဘုရားသခင္သည္ ငါတို႔ကို အခြင့္ေပးေတာ္မူမည္။ ထိုေၾကာင့္ ဘုရားသခင္၏ကၽြန္ျဖစ္ေသာ ငါတို႔သည္ ထ၍တည္မည္။ သင္တို႔မူကား၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕တြင္ ဘာမၽွမဆိုင္မပိုင္၊ မွတ္စရာသက္ေသမရွိဟု ျပန္ေျပာ၏။