Job 17
17:1 ငါ့အသက္ကုန္ၿပီ။ ငါေနရေသာကာလ လြန္ၿပီ။ သခၤ်ိဳင္းသည္ ငါ့အဖို႔ျဖစ္၏။
17:2 ကဲ့ရဲ့တတ္ေသာ သူတို႔သည္ ငါ့ေရွ႕မွာရွိၾကသည္ မဟုတ္ေလာ။ သူတို႔ေႏွာင့္ယွက္ေသာ အျခင္းအရာတို႔ကို အစဥ္ငါၾကည့္ျမင္ရသည္ မဟုတ္ေလာ။
17:3 အေပါင္ထားပါေတာ့။ အာမခံေပးပါေတာ့။ အဘယ္သူသည္ ငါႏွင့္ကတိသစၥာထားမည္နည္း။
17:4 ကိုယ္ေတာ္သည္ သူတို႔ဉာဏ္ကို ကြယ္ေစေတာ္မူသည္ျဖစ္၍၊ သူတို႔ကို ခ်ီးေျမႇာက္ေတာ္မမူရ။
17:5 အၾကင္သူသည္ ဥစၥာကိုလုယူအံ့ေသာငွာ အေဆြခင္ပြန္းကိုအပ္၏။ ထိုသူ၏သားတို႔သည္ ေမၽွာ္လင့္၍ စိတ္ပ်က္ရၾကလိမ့္မည္။
17:6 ငါ့ကို သူတစ္ပါးကဲ့ရဲ့စရာအေၾကာင္း ျဖစ္ေစေတာ္မူ၍၊ သူတို႔သည္ ငါ့ကိုရြံၾက၏။
17:7 ဝမ္းနည္းျခင္းအားႀကီးေသာေၾကာင့္ ငါ့မ်က္စိမွုန္၏။ ကိုယ္အဂၤါမ်ားတို႔သည္ အရိပ္ကဲ့သို႔ ျဖစ္ၾက၏။
17:8 ေျဖာင့္မတ္ေသာသူတို႔သည္ ဤအမွုေၾကာင့္ မိန္းေမာေတြေဝၾကလိမ့္မည္။ အျပစ္ကင္းလြတ္ေသာသူတို႔သည္ အဓမၼလူမ်ားတစ္ဘက္က ကိုယ္ကိုကိုယ္ ႏွိုးေဆာ္ၾကလိမ့္မည္။
17:9 ေျဖာင့္မတ္ေသာသူတို႔သည္လည္း တည္ၾကည္ျခင္း၊ လက္စင္ၾကယ္ေသာသူတို႔သည္ ခြန္အားတိုးပြားျခင္း ရွိၾကလိမ့္မည္။
17:10 သင္တို႔မူကား တစ္ေယာက္မၽွမႂကြင္း၊ ျပန္သြားၾကပါေတာ့။ သင္တို႔တြင္ ပညာရွိတစ္စုံတစ္ေယာက္ကိုမၽွ ငါမေတြ႕နိုင္။
17:11 ငါ့ေန႔ရက္လြန္ၿပီ။ ငါႏွလုံးသြင္းမိေသာ အႀကံအစည္တို႔သည္ ပ်က္စီးျခင္းသို႔ ေရာက္ၾကၿပီ။
17:12 ညသည္ ငါ၌ေန႔ကဲ့သို႔ျဖစ္၍၊ ငါ့အလင္းသည္ ေမွာင္မိုက္ႏွင့္ နီးစပ္၏။
17:13 သခၤ်ိဳင္းသည္ ငါ့ေနရာျဖစ္သည္ကို ငါေမၽွာ္လင့္၏။ ငါ့အိပ္ရာသည္ ေမွာင္မိုက္၌ ခင္းလ်က္ရွိ၏။
17:14 ပုပ္စပ္ျခင္းအား၊ သင္သည္ ငါ့အဘျဖစ္၏ ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ တီေကာင္အား သင္သည္ငါ့အမိ၊ ငါ့ႏွမျဖစ္သည္ဟူ၍လည္းေကာင္း ငါဆိုရ၏။
17:15 သို႔ျဖစ္၍ အဘယ္သို႔ ငါေမၽွာ္လင့္ရသနည္း။ ငါေမၽွာ္လင့္စရာအေၾကာင္းကို အဘယ္သူျမင္ရသနည္း။
17:16 ထိုအေၾကာင္းသည္ မရဏာနိုင္ငံအထဲသို႔ဝင္၍၊ ငါႏွင့္အတူ ေျမမွုန္႔၌ ႏွိမ့္ခ်လ်က္ေနရမည္ဟု ႁမြက္ဆို၏။