Job 31
31:1 ငါသည္အပ်ိဳကိုမၽွ မၾကည့္ရွုမည္အေၾကာင္း၊ ကိုယ္မ်က္စိႏွင့္ ပဋိညာဥ္ဝန္ခံျခင္းကို ျပဳၿပီ။
31:2 သို႔မဟုတ္ အထက္အရပ္က ဘုရားသခင္သည္ အဘယ္ေက်းဇူးကိုလည္းေကာင္း၊ ျမင့္ရာအရပ္က အနႏၲတန္ခိုးရွင္သည္ အဘယ္သို႔ေသာ အေမြဥစၥာကိုလည္းေကာင္း ေပးေတာ္မူမည္နည္း။
31:3 ဆိုးေသာသူတို႔သည္ ပ်က္စီးျခင္းသို႔လည္းေကာင္း၊ မတရားသျဖင့္ က်င့္ေသာသူတို႔သည္ ဆုံးရွုံးျခင္းသို႔လည္းေကာင္း ေရာက္ရၾကမည္ မဟုတ္ေလာ။
31:4 ဘုရားသခင္သည္ ငါသြားရာလမ္းတို႔ကို ျမင္ေတာ္မူသည္ မဟုတ္ေလာ။ ငါ့ေျခရာရွိသမၽွတို႔ကို ေရတြက္ေတာ္မူသည္မဟုတ္ေလာ။
31:5 မုသားလမ္းသို႔ ငါလိုက္မိေသာ္လည္းေကာင္း၊ လွည့္စားျခင္းငွာ ငါေျပးမိေသာ္လည္းေကာင္း၊
31:6 မွန္ေသာခ်ိန္ခြင္၌ ငါ့ကိုခ်ိန္ပါေစ။ ဘုရားသခင္သည္ ငါေျဖာင့္မတ္ျခင္းကို သိေတာ္မူပါေစ။
31:7 ငါသည္ လမ္းလႊဲမိေသာ္လည္းေကာင္း၊ ငါ့စိတ္ႏွလုံးသည္ ငါ့မ်က္စိအလိုသို႔ လိုက္မိေသာ္လည္းေကာင္း၊ ငါ့လက္၌ အညစ္အေၾကးကပ္မိေသာ္လည္းေကာင္း၊
31:8 ငါၾကဲေသာ မ်ိဳးေစ့၏အသီးအႏွံကို သူတစ္ပါးစားပါေစ။ ငါ့ပ်ိဳးပင္မ်ားကို သူတစ္ပါးႏုတ္ပါေစ။
31:9 သူ႔မယားကို ငါတပ္မက္မိေသာ္လည္းေကာင္း၊ အိမ္နီးခ်င္းတံခါးနားမွာ ငါေခ်ာင္းမိေသာ္လည္းေကာင္း၊
31:10 ငါ့မယားသည္ သူတစ္ပါးထံ၌ ႀကိတ္ဆုံႀကိတ္ရပါေစ။ သူတစ္ပါးသည္ ငါ့မယားကို ရွုတ္ခ်ပါေစ။
31:11 ငါသည္ထိုသို႔ျပဳမိလၽွင္ အျပစ္ႀကီး၏။ ရာဇဝတ္ခံထိုက္ေသာ အျပစ္ရွိ၏။
31:12 ထိုအျပစ္သည္ အကုန္အစင္ေလာင္ေသာမီး၊ ငါ့စည္းစိမ္ရွိသမၽွကို သုတ္သင္ပယ္ရွင္းေသာမီးျဖစ္၏။
31:13 ငါ့ကၽြန္ႏွင့္ ငါ့ကၽြန္မသည္ ငါႏွင့္တရားေတြ႕စရာအမွု ရွိေသာအခါ၊ ငါနားမေထာင္ဘဲေနမိလၽွင္၊
31:14 ဘုရားသခင္ထေတာ္မူေသာအခါ အဘယ္သို႔ ငါျပဳရမည္နည္း။ စစ္ေၾကာေတာ္မူေသာအခါ အဘယ္သို႔ ျပန္ေလၽွာက္ရမည္နည္း။
31:15 ငါ့ကို ဖန္ဆင္းေတာ္မူေသာဘုရားသည္ သူ႔ကိုလည္း ဖန္ဆင္းေတာ္မူသည္ မဟုတ္ေလာ။ တစ္ပါးတည္းေသာဘုရားသည္ ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို အမိဝမ္းထဲ၌ ဖန္ဆင္းေတာ္မူသည္ မဟုတ္ေလာ။
31:16 ငါသည္ ဆင္းရဲသားေတာင့္တေသာအရာကို မေပးဘဲေနဖူးသေလာ။ မုဆိုးမမ်က္စိကို ပ်က္ေစျခင္းငွာ ျပဳဖူးသေလာ။
31:17 မိဘမရွိေသာသူတို႔အား စားစရာကိုမမၽွဘဲ၊ ငါတစ္ေယာက္တည္း စားဖူးသေလာ။
31:18 ဆင္းရဲသားသည္ အဘထံမွာေနသကဲ့သို႔၊ ငါ့အသက္ငယ္စဥ္ကာလမွစ၍ ငါႏွင့္အတူ ေကၽြးေမြးျခင္းကို ခံၿပီ။ ငါသည္ ဖြားျမင္ေသာေန႔မွစ၍ မုဆိုးမကို မစၿပီ။
31:19 အဝတ္မရွိေသာေၾကာင့္ ေသျခင္းသို႔ေရာက္ေသာ သူတစ္စုံတစ္ေယာက္ႏွင့္၊ ျခဳံစရာမရွိဘဲ ဆင္းရဲစြာေနေသာသူ တစ္စုံတစ္ေယာက္ကို ငါျမင္၍၊
31:20 သူ၏ခါးသည္ ငါ့ကိုေကာင္းခ်ီးမေပး။ ငါ့သိုးေမြးအားျဖင့္ မေႏြးဘဲေနေသာ္လည္းေကာင္း၊
31:21 ႐ုံးေတာ္တြင္ ငါ့ဘက္၌ ေနေသာမင္းကို ငါသည္ျမင္၍၊ မိဘမရွိေသာသူကို ညႇဥ္းဆဲမိေသာ္လည္းေကာင္း၊
31:22 ငါ့လက္ေမာင္းသည္ ပခုံးကက်ပါေစ။ ငါ့လက္ရိုး က်ိဳးပါေစ။
31:23 ငါသည္ ဘုရားသခင္ ဖ်က္ဆီးေတာ္မူျခင္းေဘးကို ေၾကာက္ရြံ့၍၊ တန္ခိုးအာႏုေဘာ္ေတာ္ေၾကာင့္ မျပစ္မွားဝံ့ဘဲေနပါၿပီ။
31:24 ငါသည္ေရႊကိုကိုးစား၍ ေရႊစင္အား၊ သင္သည္ ငါခိုလွုံရာျဖစ္၏ဟု ဆိုမိေသာ္လည္းေကာင္း၊
31:25 ငါ၌စည္းစိမ္ႀကီး၍ မ်ားစြာေသာ ဥစၥာရတတ္ေသာေၾကာင့္၊ ငါဝါႂကြားဝမ္းေျမာက္ မိေသာ္လည္းေကာင္း၊
31:26 ေရာင္ျခည္ထြက္ေသာေန၊ ထြန္းလင္းလ်က္သြားေသာလကို ငါၾကည့္ရွုေသာအခါ၊
31:27 ငါ့စိတ္ႏွလုံးသည္ တိတ္ဆိတ္စြာႏူးညြတ္၍ ငါ့လက္ကို ငါနမ္းမိေသာ္လည္းေကာင္း၊
31:28 ရာဇဝတ္ခံထိုက္ေသာ အျပစ္ရွိ၏။ အထက္အရပ္၌ ရွိေတာ္မူေသာဘုရားသခင္ကို ျငင္းပယ္ရာေရာက္၏။
31:29 ငါ့ကိုမုန္းေသာသူသည္ ပ်က္စီးေသာအခါ ငါဝမ္းေျမာက္သေလာ။ သူ၌ေဘးေရာက္ေသာအခါ၊ ငါဝါႂကြားသေလာ။
31:30 ငါသည္ သူ႔အသက္ကို က်ိန္ဆဲ၍၊ ကိုယ္ႏွုတ္၌ အျပစ္ေရာက္ေစျခင္းငွာ အခြင့္မေပး။
31:31 ငါ့အိမ္သူအိမ္သားတို႔က၊ အဘယ္သူသည္ ငါတို႔သခင္၏ အမဲသားကိုေတာင့္တ၍ မဝဘဲေနရသနည္းဟု မဆိုတတ္သေလာ။
31:32 ဧည့္သည္သည္ လမ္း၌ညကို မလြန္ရမည္အေၾကာင္း၊ ငါသည္ ခရီးသြားေသာသူတို႔အား ကိုယ္တံခါးကို ဖြင့္ထားၿပီ။
31:33 ငါသည္ လူျပဳတတ္သကဲ့သို႔၊ ကိုယ္ဒုစရိုက္ကိုဖုံး၍၊ ကိုယ္ရင္ထဲ၌ ကိုယ္အျပစ္ကို ဝွက္ထားဖူးသေလာ။
31:34 ထိုသို႔ျပဳမိလၽွင္၊ ႀကီးေသာပရိတ္သတ္ေရွ႕မွာ ငါ့မ်က္ႏွာပ်က္ပါေစ။ လူအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔သည္ ကဲ့ရဲ့၍ ငါ့အရွက္ကြဲပါေစ။ အိမ္ျပင္သို႔မထြက္ဘဲ တိတ္ဆိတ္စြာ ေနရပါေစ။
31:35 တစ္စုံတစ္ေယာက္ေသာသူသည္ ငါ့စကားကို နားေထာင္ပါေစေသာ။ ငါ့လက္မွတ္ကို ငါေပးမည္။ အနႏၲတန္ခိုးရွင္သည္ ငါ့ကိုစစ္ေၾကာေတာ္မူပါေစ။ ငါ့တရားေတြ႕ဘက္သည္ စာေရးသားထားပါေစ။
31:36 အကယ္စင္စစ္ ထိုစာကို ပခုံးေပၚမွာ ငါတင္ထားပါမည္။ ေဗာင္းကဲ့သို႔ ေဆာင္းပါမည္။
31:37 ငါသည္ ကိုယ္အျပဳအမူအလုံးစုံတို႔ကို ေဖာ္ျပပါမည္။ မင္းကဲ့သို႔ အထံေတာ္သို႔ ခ်ဥ္းကပ္ပါမည္။
31:38 ငါ့ေျမသည္ ငါ့ကိုအျပစ္တင္သျဖင့္၊ ေအာ္ဟစ္၍ လည္ေခ်ာင္းတို႔သည္ တညီတည္းျမည္တမ္းေသာ္လည္းေကာင္း၊
31:39 စရိတ္မကုန္ဘဲ ေျမအသီးအႏွံကိုငါစား၍ ေျမဆိုင္ေသာသူတို႔ကို ညႇဥ္းဆဲမိေသာ္လည္းေကာင္း၊
31:40 စပါးပင္အတြက္ ဆူးပင္ေပါက္ပါေစ။ မုေယာပင္အတြက္ ေဗာရွပင္ေပါက္ပါေစဟု ႁမြက္ဆို၏။ ေယာဘႁမြက္ဆိုေသာစကားၿပီး၏။