Job 30
30:1 ယခုမူကား၊ ငါ့ထက္အသက္ငယ္ေသာသူတို႔သည္ ငါ့ကို ကဲ့ရဲ့တတ္ၾက၏။ သူတို႔အဘမ်ားကို ငါသည္ရြံ့ရွာ၍၊ ငါ့သိုးစုကိုေစာင့္ေသာ ေခြးတို႔တြင္မၽွ ေနရာမေပး။
30:2 သူတို႔သည္ အစြမ္းသတၱိကုန္ၿပီးမွ၊ ငါ့အမွုကို အဘယ္သို႔ ေဆာင္ရြက္နိုင္သနည္း။
30:3 ဆင္းရဲငတ္မြတ္ေသာေၾကာင့္၊ သူတစ္ပါးမ်ားႏွင့္ မေပါင္းေဖာ္။ နက္နဲေသာေတာအရပ္ႏွင့္ လူဆိတ္ညံရာအရပ္သို႔ ေျပးၾက၏။
30:4 စားစရာဖို႔ ခ်ဳံပုတ္နားမွာ မလႊျမက္ကိုရိတ္၍၊ ရသမ္ျမစ္ကိုလည္း တူးၾက၏။
30:5 လူေနရာမွ ႏွင္ထုတ္ျခင္းကိုခံရ၍၊ သူခိုးကိုလိုက္သကဲ့သို႔ သူတစ္ပါးတို႔သည္လိုက္၍ ေအာ္ဟစ္ၾက၏။
30:6 ေၾကာက္မက္ဖြယ္ေသာ ေတာင္ၾကား၊ ေျမတြင္း၊ ေက်ာက္ေခါင္း၌ ေနၾက၏။
30:7 ခ်ဳံပုတ္ေအာက္မွာ ျမည္တမ္းလ်က္၊ ဆူးပင္ေအာက္မွာ စုေဝးလ်က္ေနၾက၏။
30:8 လူမိုက္သား၊ လူယုတ္သားျဖစ္၍၊ အရပ္ရပ္ ႏွင္ထုတ္ျခင္းကို ခံရၾက၏။
30:9 ယခုမူကား၊ ငါသည္သူတို႔သီခ်င္းဆိုရာ၊ ကဲ့ရဲ့ပုံခိုင္းရာ ျဖစ္ပါသည္တကား။
30:10 ငါ့ကိုရြံရွာ၍ ေဝးစြာေရွာင္တတ္ၾက၏။ ငါ့မ်က္ႏွာကို တံေတြးႏွင့္မေထြးဘဲ မေနၾက။
30:11 ဘုရားသခင္သည္ ငါ့ကိုေလးႏွင့္ပစ္၍ ညႇဥ္းဆဲေတာ္မူေသာေၾကာင့္၊ သူတို႔သည္ ငါ့ေရွ႕မွာဇက္ႀကိဳးကို လႊတ္တတ္ၾက၏။
30:12 သူငယ္တို႔သည္ ငါ့လက္ယာဘက္၌ထ၍၊ ငါ့ေျခကို တြန္းၾက၏။ ငါ့ကိုဖ်က္ဆီးျခင္းငွာ လမ္းဖို႔ၾက၏။
30:13 ငါ့လမ္းကိုဖ်က္၍ ငါ့ကိုလဲေစျခင္းငွာ ႀကိဳးစားၾက၏။ သူတို႔တြင္ သတိေပးေသာသူမရွိ။
30:14 က်ယ္ေသာ တြင္းေပါက္၌ ဝင္သကဲ့သို႔၊ ငါ့ကိုတိုက္၍ ၿဖိဳဖ်က္ရာကို ခိုလွုံလ်က္၊ ငါ့ထံသို႔ တစ္ဟုန္တည္း ေျပးလာၾက၏။
30:15 ေၾကာက္မက္ဖြယ္ေသာ အရာတို႔သည္ ငါ့အေပၚသို႔ေရာက္၍၊ ေလတိုက္သကဲ့သို႔ ငါ့ဘုန္းကို လိုက္သျဖင့္၊ ငါ့စည္းစိမ္သည္ မိုးတိမ္ကဲ့သို႔ လြင့္ကုန္ၿပီ။
30:16 ယခုမူကား၊ ငါ့ႏွလုံးေၾကကြဲၿပီ။ ဒုကၡဆင္းရဲခံရာကာလသည္ ငါ့ကိုမီၿပီ။
30:17 ညအခါ ငါ့အရိုးတို႔သည္ အလြန္ကိုက္ခဲ၍၊ ငါ့အေၾကာတို႔သည္ သက္သာျခင္း မရွိရၾက။
30:18 ငါ့အနာသည္ ျပင္းထန္သျဖင့္၊ အဝတ္ႏွင့္ဖုံးလႊမ္းသကဲ့သို႔၊ ငါ့ကိုဖုံးလႊမ္း၍ အကၤ်ီလည္စြပ္ကဲ့သို႔ ငါ့ကိုစည္းလ်က္ေန၏။
30:19 ငါ့ကိုရႊံ့ထဲသို႔ တြန္းခ်ေတာ္မူသျဖင့္၊ ငါသည္ ေျမမွုန္႔ႏွင့္ မီးဖိုျပာကဲ့သို႔ ျဖစ္ေလၿပီ။
30:20 ကိုယ္ေတာ္အား အကၽြန္ုပ္ေအာ္ဟစ္ေသာ္လည္း ၾကားေတာ္မမူ။ အကၽြန္ုပ္သည္ မတ္တတ္ေနေသာ္လည္း မွတ္ေတာ္မမူ။
30:21 အကၽြန္ုပ္ကို ၾကမ္းတမ္းစြာျပဳ၍၊ အားႀကီးေသာလက္ေတာ္ႏွင့္ ညႇဥ္းဆဲေတာ္မူ၏။
30:22 အကၽြန္ုပ္ကိုခ်ီသြား၍၊ ေလကိုစီးေစသျဖင့္၊ အကၽြန္ုပ္၏ ကိုယ္ခႏၶာကို ျဖဳတ္လႊင့္ေတာ္မူ၏။
30:23 ေသျခင္းသို႔လည္းေကာင္း၊ အသက္ရွင္ေသာသူခပ္သိမ္းတို႔အဖို႔ စီရင္ေသာေနရာသို႔လည္းေကာင္း၊ အကၽြန္ုပ္ကို ပို႔ေဆာင္ေတာ္မူမည္ဟု အကၽြန္ုပ္သိပါ၏။
30:24 ဘုရားသခင္သည္ လက္ဆန္႔ေတာ္မူေသာအခါ၊ ေတာင္းပန္ေသာ္လည္း အခ်ည္းႏွီးျဖစ္၏။ ဖ်က္ဆီးေတာ္မူေသာအခါ၊ ေအာ္ဟစ္ေသာ္လည္း ေက်းဇူးမရွိ။
30:25 အမွုေရာက္ေသာ သူအတြက္ ငါငိုေႂကြးဖူးၿပီ မဟုတ္ေလာ။ ဆင္းရဲေသာသူအတြက္ ငါစိတ္နာၾကည္းဖူးၿပီ မဟုတ္ေလာ။
30:26 သို႔ေသာ္လည္း၊ ငါသည္ ေကာင္းက်ိဳးကို ေမၽွာ္လင့္ေသာအခါ ေဘးေရာက္လာ၏။ အလင္းကိုေတာင့္တေသာအခါ ေမွာင္မိုက္ျဖစ္၏။
30:27 ငါ့အသည္းသည္ ပူေလာင္၍ ၿငိမ္းျခင္းမရွိ။ ဒုကၡဆင္းရဲခံရာကာလသည္ ငါ့ကိုေတြ႕မိၿပီ။
30:28 ေနေရာင္ကြယ္၍ ေမွာင္မိုက္၌ လွည့္လည္ရ၏။ ပရိသတ္အလယ္၌ မတ္တတ္ေန၍ ေႂကြးေၾကာ္ရ၏။
30:29 ေျမေခြးတို႔ႏွင့္ ညီအစ္ကိုေတာ္၏။ ကုလားအုတ္ငွက္တို႔ႏွင့္ ေပါင္းေဖာ္ရ၏။
30:30 အဆင္းမည္းလ်က္ အရိုးပူေလာင္လ်က္ရွိ၏။
30:31 ငါ့ေစာင္းသည္ ညည္းတြားေသာအသံ၊ ငါ့ပုေလြသည္ ငိုေႂကြးေသာအသံကိုသာ ေပးတတ္၏။