Job 4
4:1 ထိုအခါ ေတမန္အမ်ိဳးသား ဧလိဖတ္ႁမြက္ဆိုသည္ကား၊
4:2 ငါတို႔သည္ သင္ႏွင့္ႏွုတ္ဆက္စမ္းလၽွင္၊ သင္သည္ စိတ္ပ်က္ေကာင္းပ်က္လိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္လည္း၊ အဘယ္သူသည္ စကားမေျပာဘဲ ေနနိုင္မည္နည္း။
4:3 သင္သည္ လူအမ်ားတို႔ကို ဆုံးမၿပီ။ လက္မစြမ္းေသာသူတို႔ကို ခိုင္ခံ့ေစၿပီ။
4:4 သင္၏စကားသည္ လဲလုေသာသူကို ေထာက္မၿပီ။ ႏုန္႔နဲ႔ေသာဒူးတို႔ကိုလည္း တည့္ေစၿပီ။
4:5 ယခုမူကား၊ ကိုယ္တိုင္အမွုေတြ႕၍ စိတ္ပ်က္၏။ အထိအခိုက္ခံရေသာေၾကာင့္ မိန္းေမာေတြေဝလ်က္ ေန၏။
4:6 သင္၏ ရိုေသေသာသေဘာ၊ ယုံၾကည္ကိုးစားေသာသေဘာ၊ ေမၽွာ္လင့္ေသာသေဘာ၊ တည္ၾကည္ေသာသေဘာ၊ တရားသျဖင့္ က်င့္တတ္ေသာသေဘာသည္ အဘယ္မွာရွိသနည္း။
4:7 အျပစ္ႏွင့္ကင္းလြတ္လ်က္ပင္ ပ်က္စီးျခင္းသို႔ အဘယ္သူေရာက္သနည္း။ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူသည္ အဘယ္အရပ္၌ ဆုံးသနည္းဟု ဆင္ျခင္ပါေလာ့။
4:8 ငါသိျမင္သည္အတိုင္း၊ မတရားေသာလယ္ထြန္ျခင္းကို ျပဳေသာသူႏွင့္ အဓမၼမ်ိဳးေစ့ကို ၾကဲေသာသူတို႔သည္ ထိုသို႔ႏွင့္အညီ စပါးရိတ္တတ္ၾက၏။
4:9 ဘုရားသခင္ မွုတ္ေတာ္မူသျဖင့္၊ ထိုသူတို႔သည္ပ်က္စီး၍၊ ရွူေတာ္မူေသာ အသက္ျဖင့္လည္း ဆုံးရွုံးရၾက၏။
4:10 ျခေသၤ့ေဟာက္ျခင္း၊ ၾကမ္းတမ္းေသာ ျခေသၤ့အသံျမည္ျခင္း၊ ျခေသၤ့ကေလးကိုက္ဝါးျခင္း ၿငိမ္းရ၏။
4:11 ဖမ္း၍ စားစရာမရွိေသာေၾကာင့္၊ ၾကမ္းတမ္းေသာျခေသၤ့သည္ ေသ၍၊ ျခေသၤ့မ၏သားငယ္တို႔သည္ အရပ္ရပ္ ကြဲျပားရၾက၏။
4:12 တစ္ရံေရာအခါ ငါသည္ တိတ္ဆိတ္စြာ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ကိုရ၍ တိုးေသာအသံကို ၾကားရ၏။
4:13 လူတို႔သည္ႀကီးစြာေသာ အိပ္ေပ်ာ္ျခင္းသို႔ေရာက္၍၊ ထူးဆန္းေသာ႐ူပါ႐ုံ ထင္ရွားရာကာလ ညအခ်ိန္၌ ငါေအာက္ေမ့စဥ္တြင္၊
4:14 ငါ့အရိုးမ်ား တုန္လွုပ္သည္တိုင္ေအာင္၊ ငါအလြန္ေၾကာက္အားႀကီး၍ ထိတ္လန္႔လ်က္ေန၏။
4:15 ဝိညာဥ္တစ္ပါးသည္ ငါ့ေရွ႕၌ ကန္႔လန္႔ေလၽွာက္သြား၍၊ ငါသည္ ၾကက္သီးေမြးညင္း ထေလ၏။
4:16 ထိုဝိညာဥ္သည္ ရပ္ေန၍၊ ပုံသဏၭာန္လည္း ေသခ်ာစြာမထင္မရွား အရိပ္ကိုသာ ငါျမင္ရ၏။ ျငင္းေသာအသံရွိ၍ ငါၾကားေသာစကားသံ ဟူမူကား၊
4:17 ေသတတ္ေသာလူသည္ ဘုရားသခင့္ေရွ႕မွာ ေျဖာင့္မတ္ျခင္းရွိရသေလာ။ လူသတၱဝါသည္ ဖန္ဆင္းေတာ္မူေသာ အရွင္ေရွ႕မွာ သန္႔ရွင္းျခင္းရွိရသေလာ။
4:18 အမွုေတာ္ထမ္းတို႔ကို ယုံေတာ္မမူ။ ေကာင္းကင္တမန္ေတာ္တို႔၌ စုံလင္ျခင္းမရွိဟု ထင္ေတာ္မူ၏။
4:19 သို႔ျဖစ္လၽွင္ ေျမမွုန္႔၌တည္၍ ေျမထဲတြင္ေနတတ္ေသာ သူတို႔ကို အဘယ္ဆိုဖြယ္ရွိအံ့နည္း။ ထိုသူတို႔ကို ပိုးရြပင္နိုင္တတ္၏။
4:20 တစ္ေန႔ခ်င္းတြင္ ပ်က္စီးတတ္ၾက၏။ အဘယ္သူမၽွ ပမာဏမျပဳဘဲ အစဥ္ဆုံးရွုံးျခင္းသို႔ ေရာက္တတ္ၾက၏။
4:21 သူတို႔၏ဂုဏ္အသေရ ကြယ္ေပ်ာက္၍ သူတို႔သည္ ပညာမရွိဘဲ ေသသြားတတ္ၾက၏။