Library · my

Job 41

41:1 လ​ဝိ​သန္​ကို ငါး​မၽွား​ႏွင့္​ဆြဲ​ယူ၍၊ သူ၏​လၽွာ​ကို ႀကိဳး​ႏွင့္​ႏွိပ္​နင္း​မည္​ေလာ။ 41:2 သူ႔​ကို ႏွာ​ရွုတ္​တပ္၍၊ ပါး​ရိုး၌ သံ​ကြင္း​လၽွို​မည္​ေလာ။ 41:3 သူ​သည္ သင့္​ကို​မ်ား​စြာ ေတာင္း​ပန္​လိမ့္​မည္​ေလာ။ ေခ်ာ့​ေမာ့​ေသာ​စ​ကား​ကို ေျပာ​လိမ့္​မည္​ေလာ။ 41:4 သင္​ႏွင့္ ဝန္​ခံ​ျခင္း​ပ​ဋိ​ညာဥ္​ကို ျပဳ​လိမ့္​မည္​ေလာ။ သင္၏​အ​မွု​ကို အ​စဥ္​ေဆာင္​ရြက္​ေစ​ျခင္း​ငွာ သူ႔​ကို​ခန္႔​ထား​မည္​ေလာ။ 41:5 ငွက္​ႏွင့္​က​စား​သ​ကဲ့​သို႔ သူ​ႏွင့္ က​စား​မည္​ေလာ။ သင္၏​မိန္း​မ​က​ေလး​တို႔​အ​ဖို႔ သူ႔​ကို ခ်ည္​ေႏွာင္​မည္​ေလာ။ 41:6 သင္၏​အ​ေပါင္း​အ​ေဖာ္​တို႔​သည္ သူ႔​ကို​ဝိုင္း၍ စား​ေသာက္​ပြဲ​ခံ​ၾက​လိမ့္​မည္​ေလာ။ ကုန္​သည္​တို႔​တြင္ ေဝ​ၾက​လိမ့္​မည္​ေလာ။ 41:7 သူ၏​အ​ေရ​ကို မွိန္း​ႏွင့္​လည္း​ေကာင္း၊ သူ၏​ေခါင္း​ကို ငါး​ထိုး​ေသာ​လွံ​ႏွင့္​လည္း​ေကာင္း၊ အ​ႏွံ့​အ​ျပား ထိုး​ေဖာက္​နိုင္​သ​ေလာ။ 41:8 သူ႔​အ​ေပၚ​မွာ လက္​တင္​႐ုံ​မၽွ​သာ​ျပဳ​ပါ။ သူ႔​ကို​တိုက္​မည္​အ​ႀကံ​ကို ေနာက္​တစ္​ဖန္ မ​ေအာက္​ေမ့​ရ။ 41:9 တိုက္​ေသာ​သူ​သည္ နိုင္​မည္​ဟု အ​ခ်ည္း​ႏွီး​ထင္၏။ ျမင္​ကာ​မၽွ​ႏွင့္ စိတ္​မ​ပ်က္​သ​ေလာ။ 41:10 သူ႔​ကို​ႏွိုး​ေဆာ္​ျခင္း​ငွာ အ​ဘယ္​သူ​မၽွ မ​ရဲ​ရင့္။ သို႔​ျဖစ္၍ ငါ့​ေရွ႕​မွာ အ​ဘယ္​သူ​ရပ္​နိုင္​သ​နည္း။ 41:11 ငါ​သည္ ေက်း​ဇူး​တုံ႔​ျပဳ​ရ​မည္​အ​ေၾကာင္း အ​ဘယ္​သူ​သည္ ငါ၌ ေက်း​ဇူး​ျပဳ​ဖူး​သ​နည္း။ မိုး​ေကာင္း​ကင္​ေအာက္၌ ရွိ​သ​မၽွ​တို႔​သည္ ငါ၏​ဥ​စၥာ ျဖစ္​ၾက၏။ 41:12 လ​ဝိ​သန္၏​အဂၤါ​မ်ား၊ ခြန္​အား၊ တင့္​တယ္​ေသာ​တန္​ဆာ​တို႔​ကို ငါ​သည္ ဝွက္၍​မ​ထား။ 41:13 သူ၏​အ​ဝတ္​ကို အ​ဘယ္​သူ​လွန္​နိုင္​သ​နည္း။ ႏွစ္​ထပ္​ရွိ​ေသာ ပါး​ရိုး​ကို အ​ဘယ္​သူ​ခ်ဥ္း​ကပ္​လိမ့္​မည္​နည္း။ 41:14 သူ၏​မ်က္​ႏွာ​တံ​ခါး​ကို အ​ဘယ္​သူ​ဖြင့္​လိမ့္​မည္​နည္း။ သူ၏ သြား​တန္း​တို႔​သည္ ေၾကာက္​မက္​ဖြယ္​ျဖစ္​ၾက၏။ 41:15 လုံ​ျခဳံ​စြာ​တံ​ဆိပ္​ခတ္​သ​ကဲ့​သို႔ တစ္​ခ်ပ္​ႏွင့္​တစ္​ခ်ပ္ ပူး​ကပ္​ေသာ​အ​ေၾကး​မ်ား​ႏွင့္ ဝါ​ႂကြား​တတ္၏။ 41:16 ေလ​မၽွ​မ​ဝင္​နိုင္​ေအာင္ တစ္​ခ်ပ္​ႏွင့္​တစ္​ခ်ပ္ ပူး​ကပ္​လ်က္​ရွိ​ၾက၏။ 41:17 တစ္​ခ်ပ္​ႏွင့္​တစ္​ခ်ပ္ မ​ခြာ​နိုင္​ေအာင္ တစ္​ခဲ​နက္​ယွက္​တင္​လ်က္​ရွိ​ၾက၏။ 41:18 သူ​ေခ်​ဆတ္​ေသာ​အ​ခါ အ​လင္း​ေတာက္​တတ္၏။ သူ႔​မ်က္​စိ​သည္ နံ​နက္​မ်က္​ေတာင္​ခတ္​သ​ကဲ့​သို႔ ျဖစ္၏။ 41:19 ပါး​စပ္​ထဲ​က မီး​ရွူး​ထြက္၍ မီး​ပြား​တို႔​လည္း လြင့္​ၾက၏။ 41:20 ႂကြက္​ႂကြက္​ဆူ​ေသာ အိုး​ကင္း​ထဲ​က အ​ခိုး​အ​ေငြ႕​တက္​သ​ကဲ့​သို႔ သူ႔​ႏွာ​ေခါင္း​ထဲ​က အ​ခိုး​အ​ေငြ႕​တက္​တတ္၏။ 41:21 အ​သက္​ရွူ​ေသာ​အ​ခါ မီး​ခဲ​ေတာက္၍ ပါး​စပ္​ထဲ​က မီး​လၽွံ​ထြက္​တတ္၏။ 41:22 လည္​ပင္း၌ တန္​ခိုး​ေန​တတ္၏။ သူ႔​ေရွ႕​မွာ ေၾကာက္​လန္႔​ျခင္း​သည္ က​ခုန္​တတ္၏။ 41:23 အ​သား​အ​ေၾကာ​တို႔​သည္ တစ္​ခဲ​နက္​ျဖစ္၍ မ​ေရြ႕​နိုင္​ေအာင္ ခိုင္​မာ​လ်က္ ရွိ​ၾက၏။ 41:24 ႏွ​လုံး​သည္ ေက်ာက္​ကဲ့​သို႔​မာ၏။ ေအာက္​ႀကိတ္​ဆုံ​ေက်ာက္​ကဲ့​သို႔ မာ၏။ 41:25 သူ​ထ​ေသာ​အ​ခါ ခြန္​အား​ႀကီး​ေသာ​သူ​တို႔​သည္ ေၾကာက္​လန္႔​ၾက၏။ ေၾကာက္​လန္႔​အား​ႀကီး​ေသာ​ေၾကာင့္ အ​႐ူး​ကဲ့​သို႔ ျဖစ္​ၾက၏။ 41:26 သူ႔​ကို​တိုက္​လၽွင္ ဓား​မ​ခိုင္​တတ္။ လွံ၊ ျမား၊ သံ​ခ်ပ္​မ​ခိုင္​တတ္။ 41:27 သံ​ကို ေကာက္​ရိုး​ကဲ့​သို႔​လည္း​ေကာင္း၊ ေၾကး​ဝါ​ကို သစ္​ေဆြး​ကဲ့​သို႔​လည္း​ေကာင္း မွတ္​တတ္၏။ 41:28 ေလး​ႏွင့္​ပစ္၍ သူ႔​ကို​မ​ေျပး​ေစ​နိုင္။ ေလာက္​လႊဲ​ႏွင့္​ပစ္​ေသာ ေက်ာက္​ခဲ​တို႔​သည္ သူ၌ အ​မွိုက္​ကဲ့​သို႔ ျဖစ္​ၾက၏။ 41:29 တုတ္​ႀကီး​ကို ဖြဲ​ကဲ့​သို႔​မွတ္၍၊ လွံ​ႏွင့္​ရြယ္​ေသာ​အ​ခါ ရယ္​တတ္၏။ 41:30 သူ႔​ေအာက္​မွာ ထက္​ေသာ​အိုး​ေစာင္း​ျခမ္း​မ်ား ရွိ၏။ ရႊံ့​ေပၚ​မွာ ထြန္​သြား​မ်ား​ကို ျဖန္႔​တတ္၏။ 41:31 အိုး​ကင္း​ဆူ​သ​ကဲ့​သို႔ ပင္​လယ္​ကို​ဆူ​ေစ​တတ္၏။ သ​မု​ဒၵ​ရာ​ကို ဖ​ေယာင္း​ခ်က္​ကဲ့​သို႔ ျဖစ္​ေစ​တတ္၏။ 41:32 သူ​လြန္​သြား​ေသာ​လမ္း​သည္ ထြန္း​ေတာက္​သ​ျဖင့္၊ ပင္​လယ္​သည္ ဆံ​ပင္​ျဖဴ​ေယာင္​ေဆာင္​တတ္၏။ 41:33 ေျမ​ေပၚ​မွာ သူ​ႏွင့္​ခိုင္း​နိုင္​ေသာ တိ​ရ​စၧာန္​မ​ရွိ။ ပ​က​တိ​အား​ျဖင့္ ေၾကာက္​တတ္​ေသာ​သ​ေဘာ​ႏွင့္ ကင္း​လြတ္၏။ 41:34 ႀကီး​ျမင့္​ေသာ​အ​ရာ​ရွိ​သ​မၽွ​တို႔​ကို မ​ထီ​မဲ့​ျမင္​ျပဳ​တတ္၏။ မာ​န​ေထာင္​လႊား​ေသာ​သူ​အ​ေပါင္း​တို႔​အ​ေပၚ၌ မင္း​ျဖစ္​သည္​ဟု မိန္႔​ေတာ္​မူ၏။