Psalms 137
137:1 ဗာဗုလုန္ျမစ္တို႔အနားမွာ ငါတို႔သည္ထိုင္၍၊ ဇိအုန္ၿမိဳ႕ကိုေအာက္ေမ့လ်က္ ငိုေႂကြးၾက၏။
137:2 ငါတို႔ေစာင္းမ်ားကိုလည္း ထိုအရပ္တြင္ မိုးမခပင္တို႔၌ ဆြဲထားၾက၏။
137:3 အေၾကာင္းမူကား၊ ထိုအရပ္၌ ငါတို႔ကို ဖမ္းသြားခ်ဳပ္ထားေသာသူႏွင့္၊ ငါတို႔ကို ညႇဥ္းဆဲေသာသူတို႔က၊ ဇိအုန္သီခ်င္းကို ငါတို႔အားဆိုၾကေလာ့ဟု၊ သီခ်င္းဆိုသံကိုလည္းေကာင္း၊ ရႊင္လန္းေသာအသံကိုလည္းေကာင္း ငါတို႔၌ ေတာင္းၾကပါသည္တကား။
137:4 တစ္ကၽြန္းတစ္နိုင္ငံ၌ ထာဝရဘုရား၏သီခ်င္းကို အဘယ္သို႔ ဆိုရပါမည္နည္း။
137:5 အိုေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၊ သင့္ကို ငါေမ့လၽွင္ ငါ့လက္ယာလက္သည္ မိမိအတတ္ကိုေမ့ပါေစ။
137:6 သင့္ကို ငါမေအာက္ေမ့၊ အျမတ္ဆုံးေသာ ဝမ္းေျမာက္ျခင္းအေၾကာင္းထက္၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕ကို အျမတ္မထားလၽွင္၊ ငါ့လၽွာသည္ အာေခါင္၌ကပ္ပါေစ။
137:7 အိုထာဝရဘုရား၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၏ ေန႔ရက္အခ်ိန္ေရာက္ေသာအခါ၊ ၿမိဳ႕ရိုးကို အျမစ္တိုင္ေအာင္ ရွင္းလိုက္ၾက၊ ရွင္းလိုက္ၾကဟု ဆိုၾကေသာ ဧဒုံအမ်ိဳးသားတို႔ကို ေအာက္ေမ့ေတာ္မူပါ။
137:8 ဖ်က္ဆီးတတ္ေသာ ဗာဗုလုန္မင္းသမီး၊ သင္သည္ ငါတို႔၌ျပဳသည္အတိုင္း၊ သင္၌ အျပစ္ကို ဆပ္ေပးေသာသူသည္ မဂၤလာရွိ၏။
137:9 သင္၏သူငယ္တို႔ကိုကိုင္ယူ၍၊ ေက်ာက္ေပၚမွာေဆာင့္ေသာသူသည္ မဂၤလာရွိ၏။