Psalms 42
42:1 သမင္ဒရယ္သည္ ေရစီးေသာေခ်ာင္းကို ေတာင့္တသကဲ့သို႔၊ အကၽြန္ုပ္ဝိညာဥ္သည္ ကိုယ္ေတာ္ကို ေတာင့္တပါသည္ဘုရား။
42:2 ငါ့ဝိညာဥ္သည္ ဘုရားသခင္တည္းဟူေသာ အသက္ရွင္ေတာ္မူေသာ ဘုရားကိုငတ္လွ၏။ အဘယ္ကာလမွ ဘုရားသခင့္ထံေတာ္သို႔ ေရာက္၍ မ်က္ႏွာျပရအံ့နည္း။
42:3 သူတစ္ပါးတို႔က၊ သင္၏ဘုရားသခင္သည္ အဘယ္မွာရွိသနည္းဟု ငါ့ကို အစဥ္ေျပာဆိုၾကသျဖင့္၊ ငါ့မ်က္ရည္သည္ ေန႔ညမျပတ္ ငါစားစရာျဖစ္ရ၏။
42:4 ထိုအျခင္းအရာကို ငါေအာက္ေမ့၍ ေနစဥ္တြင္၊ ငါ့စိတ္ႏွလုံးသည္ ေၾကကြဲလ်က္ရွိ၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ ငါသည္ လူစုမ်ားႏွင့္ ေပါင္းေဖာ္လ်က္၊ ရႊင္လန္းျခင္းအသံ၊ ေထာမနာျပဳျခင္းအသံတို႔ကို ၿပိဳင္ဆို၍၊ ဓမၼပြဲခံေသာလူစုမ်ားႏွင့္အတူ ဘုရားသခင္၏ အိမ္ေတာ္သို႔ ျဖည္းညင္းစြာ သြားလွေလၿပီ။
42:5 အိုငါ့ဝိညာဥ္၊ သင္သည္အဘယ္ေၾကာင့္ ညႇိုးငယ္သနည္း။ ငါ့အထဲမွာအဘယ္ေၾကာင့္ မၿငိမ္မဝပ္ရွိသနည္း။ ဘုရားသခင္ကို ေမၽွာ္လင့္လ်က္ေနေလာ့။ ငါ့ကို ကယ္တင္ေတာ္မူေသာအရွင္၊ ငါကိုးကြယ္ေသာ ဘုရားသခင္၏ ေက်းဇူးေတာ္ကို ငါခ်ီးမြမ္းေထာမနာ ျပဳရေလအံ့သတည္း။
42:6 အကၽြန္ုပ္စိတ္ဝိညာဥ္သည္ အကၽြန္ုပ္အထဲမွာ ညႇိုးငယ္လ်က္ရွိပါ၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ ေယာ္ဒန္ျမစ္ကမ္း၊ ေဟရမုန္ေတာင္ရိုး၊ မိဇရကုန္းေပၚမွာ ကိုယ္ေတာ္ကို အကၽြန္ုပ္ေအာက္ေမ့ပါ၏။
42:7 ေရေဘြေတာ္မ်ားအသံဗလံႏွင့္တကြ ဝဲဩဃ တစ္ခုကိုတစ္ခု ဟစ္ေခၚ၍ လွိုင္းတံပိုးေတာ္အေပါင္းတို႔သည္ အကၽြန္ုပ္ကို လႊမ္းမိုးၾကပါၿပီ။
42:8 သို႔ေသာ္လည္း၊ ထာဝရဘုရားသည္ ေန႔အခါ သနားျခင္းေက်းဇူးေတာ္ကို ေပးခ်ေတာ္မူ၏။ ညအခါ၌လည္း ဂုဏ္ေတာ္ကို သီခ်င္းဆိုလ်က္၊ ငါ့၏အသက္သခင္ကို ပတၳနာျပဳလ်က္ ငါေန၏။
42:9 အကၽြန္ုပ္ကို အဘယ္ေၾကာင့္ ေမ့ေလ်ာ့ေတာ္မူသနည္း။ ရန္သူညႇဥ္းဆဲႏွိပ္စက္ျခင္းကိုခံရ၍၊ အကၽြန္ုပ္သည္ ၾကမ္းတမ္းေသာအဝတ္ကို ဝတ္လ်က္ အဘယ္ေၾကာင့္ ေနရပါသနည္းဟု ငါ၏ေက်ာက္ျဖစ္ေသာ ဘုရားသခင္ကို ငါေလၽွာက္ရ၏။
42:10 ငါ့ရန္သူတို႔က၊ သင္၏ဘုရားသခင္သည္ အဘယ္မွာရွိသနည္းဟု ငါ့ကိုအစဥ္ေျပာဆိုၾကသျဖင့္၊ ငါ့အရိုးတို႔ကို ခ်ိဳး၍ကဲ့ရဲ့တတ္ၾက၏။
42:11 အိုငါ့ဝိညာဥ္၊ သင္သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ ညႇိုးငယ္သနည္း။ ငါ့အထဲမွာ အဘယ္ေၾကာင့္ မၿငိမ္မဝပ္ရွိသနည္း။ ဘုရားသခင္ကို ေမၽွာ္လင့္လ်က္ေနေလာ့။ ငါ့ကိုကယ္တင္ေတာ္မူေသာအရွင္၊ ငါကိုးကြယ္ေသာ ဘုရားသခင္၏ ေက်းဇူးေတာ္ကို ငါခ်ီးမြမ္းေထာမနာ ျပဳရေလအံ့သတည္း။